Legislator Case Law & Legislation
1549/2024 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against conviction for unauthorized construction under Greek Penal Code and Building Law.

Case Number 1549/2024
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appellant's appeal against a second-instance conviction for unauthorized construction. The appellant argued against the court's application of Article 17 of Law 1337/1983 and the sufficiency of evidence, but the court found the lower court's reasoning adequate. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible and the appellant was ordered to pay court costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 510(1)(D) and (E) of the Code of Criminal Procedure; Article 17(8)(a) of Law 1337/1983: The Supreme Court must reject an appeal if the lower court provided sufficient reasoning on evidence and correctly applied the substantive criminal law provisions regarding unauthorized construction.

Keywords

AI generated
unauthorized construction criminal appeal evidence evaluation building law penalty Supreme Court review

Cited Legislation

AI generated
Article 17(8)(a) of Law 1337/1983
Article 510(1)(D) and (E) of the Code of Criminal Procedure
Article 4 of Law 4067/2012
Article 578(1) of the Code of Criminal Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1549 / 2024 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ) Ε.Λ.

Αριθμός 1549/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Λεπενιώτη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Οικονόμου-Εισηγήτρια, Δημήτριο Τράγκα, Κωστούλα Πρίγγουρη και Παρασκευή Τσούμαρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Φεβρουαρίου 2...4, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστοτέλη Χριστόπουλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Α. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Στρίμπερη, για αναίρεση της απόφασης 1898/2...3 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ... Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ... με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από ....2...3 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../24.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από ... αίτηση - δήλωση του Κ. Α. του Χ., κατοίκου ..., που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις ..., για αναίρεση της με αριθ. ... αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ... (καταχωρηθείσα στο ειδικό βιβλίο την ...), με την οποία καταδικάσθηκε σε β' βαθμό, σε ποινή φυλάκισης δέκα (10) μηνών, με τριετή αναστολή, για το αδίκημα της εκτέλεσης αυθαίρετων οικοδομικών εργασιών (άρθρ. 17 παρ.8 εδ. α' του ν. 1337/1983) ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και περιέχει λόγους αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ (άρθρα 462, 464, 466, 473 παρ.2 και 3 εδ. α' και β, 474 παρ.2Α και 4, και 504 παρ.1 εδ.α' ΚΠΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να ερευνηθεί ως προς τη βασιμότητα των λόγων της.

Ι) Κατά το άρθρο 17 παρ.8 εδ.α' του Ν. 1337/1983, όπως η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε με την παρ.4 του άρθρου 5 του Ν. 3212/2003 και έκτοτε ισχύει: <<Οι ιδιοκτήτες ή εντολείς κατασκευής αυθαιρέτων και οι εργολάβοι κατασκευής τους τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών και με χρηματική ποινή από πέντε χιλιάδες (5.000) μέχρι πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, ανάλογα με την αξία του αυθαιρέτου έργου και το βαθμό υποβάθμισης του φυσικού ή πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Με την ίδια ποινή τιμωρούνται και οι μηχανικοί ... Αν η πιο πάνω πράξη έχει γίνει από αμέλεια, τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης μέχρι ένα (1) έτος και με χρηματική ποινή από δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ μέχρι δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ. Για απλές υπερβάσεις άδειας κατασκευής μπορεί να επιβληθεί ποινή μειωμένη>>.Κατά τους ορισμούς δε του άρθρου 2 παρ.35 του Ν. 4067/2012 [ Νέος Οικοδομικός Κανονισμός]: <<Κατασκευή είναι κάθε ασφαλές τεχνικό έργο>>.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 περ.α' του ίδιου ως άνω νόμου (Ν.Ο.Κ.), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 48 παρ.1 του Ν. 4178/2013 και το άρθρο 20 παρ.4 του Ν. 4258/2014: <<1. Άδεια δόμησης, κατά την έννοια του άρθρου 1 του Ν. 4030/2011 ... απαιτείται για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας δόμησης, όπως: α. κατεδάφιση κατασκευών...>>.

Επίσης, κατά το άρθρο 29 παρ.1 περ.β' του ισχύοντος Ν. 4495/2017, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 34 παρ.19α'του Ν. 4546/2018: <<1. Οικοδομική άδεια απαιτείται για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας δόμησης, η οποία δεν εμπίπτει στις εργασίες δόμησης μικρής κλίμακας και αφορά ιδίως ... β) Κατεδάφιση κατασκευών, εξαιρουμένων των περιπτώσεων της παραγράφου 4...>>.

Πέραν τούτων, κατά τη διάταξη του άρθρου 28 περ.α'του Ν. 4495/2017: <<...Στην έννοια της οικοδομικής άδειας περιλαμβάνονται και άδειες, οι οποίες δεν δημιουργούν δόμηση, ιδίως η άδεια κατεδάφισης...>>. Περαιτέρω, κατά το άρθρο ... του Ν. 1577/1985 [ Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός] αυθαίρετο είναι το έργο που κατασκευάζεται είτε χωρίς άδεια της αρμόδιας Πολεοδομικής Υπηρεσίας είτε καθ'υπέρβασή της ή με βάση ανακληθείσα τέτοια άδεια.

Τέλος, κατά το άρθρο 81 παρ.1 περ.α'του Ν. 4495/2017: <<Αυθαίρετη κατασκευή ορίζεται κάθε κατασκευή ή εγκατάσταση, η οποία εκτελείται ή έχει εκτελεστεί χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια ή καθ'υπέρβαση αυτής ή κατά παράβαση των ισχυουσών πολεοδομικών διατάξεων ή με βάση άδεια που ανακλήθηκε ή ακυρώθηκε >>.

Από τις ανωτέρω διατάξεις σαφώς συνάγεται ότι σύμφωνα με τις συναφείς πολεοδομικές διατάξεις που διαχρονικά ίσχυσαν ή ισχύουν μέχρι σήμερα, για την κατεδάφιση κατασκευών, η οποία δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις που προβλέπει ο νόμος (υποχρεωτικές κατεδαφίσεις, άρση κινδύνου ετοιμορρόπων κ.λπ.), νοουμένης ως ασφαλούς τεχνικού έργου - κατασκευής, απαιτείται οικοδομική άδεια, η οποία κατά τον κρίσιμο χρόνο τέλεσης της ένδικης πράξης ορίζεται σύμφωνα με τα προεκτεθέντα ως <<άδεια δόμησης>> που προϋποθέτει, κατά τις κείμενες διατάξεις υποβολή στην αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία τεχνικής έκθεσης και δήλωσης επίβλεψης αρμοδίου μηχανικού.

Συνεπώς, η κατεδάφιση κατασκευών χωρίς οικοδομική άδεια, καθιστά το τεχνικό αυτό έργο αυθαίρετο, υπαγόμενο στην πρόβλεψη του άρθρου 17 παρ.8 εδ.α' του Ν. 1337/1983, όπως η παρ. 8 αυτού αντικαταστάθηκε από το άρθρο 5 παρ.4 του Ν. 3212/2003 και όχι απλή πολεοδομική παράβαση, για την οποία επιβάλλονται μόνον διοικητικές κυρώσεις, σύμφωνα με τα οριζόμενα ήδη στο άρθρο 81 παρ.3 και 4 του ισχύοντος Ν. 4495/2017.

Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ'αυτήν με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί υπαγωγής των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι, κατ'αρχάς αναγκαίο να αιτιολογείται ειδικότερα, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε αιτιολογία περί αυτού (δόλου) στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή.

Όταν όμως από το νόμο απαιτούνται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως ορισμένος <<σκοπός>> (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση) ή <<εν γνώσει>> ορισμένων περιστατικών από μέρους του υπαιτίου για την τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος), η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα στοιχεία αυτά.

Περαιτέρω, σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ` είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ` επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Όταν δε, εξαίρονται ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα, αφού δεν εξαιρέθηκαν ρητά, ούτε ανακύπτει ανάγκη αιτιολόγησης, γιατί δεν εξαίρονται τα λοιπά. Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. (ΑΠ 186/2...3, ΑΠ 76/2...3, ΑΠ 1218/20...).Εξάλλου, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει όταν στο πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία θεμελίωσης και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις και λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης (ΟλΑΠ 2/2011, ΑΠ 1168/20..., ΑΠ 675/20...).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους λόγους της κρινόμενης αναίρεσης, ο αναιρεσείων διατείνεται ότι το Τριμελές Πλημμελειοδικείο ... με την προσβαλλόμενη απόφαση που εξέδωσε: 1) εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 17 παρ.8 εδ. α' του Ν. 1337/1983 και τον καταδίκασε ως εντολέα εργασιών κατεδάφισης κτίσματος, χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια, διότι σύμφωνα με τα οριζόμενα στη διάταξη αυτή, οι ιδιοκτήτες, εντολείς και εργολάβοι κατασκευής αυθαιρέτων, υπόκεινται στην απειλούμενη ποινική κύρωση, μόνο εφόσον προέβησαν, από πρόθεση, στην ανέγερση αυθαιρέτου κτίσματος και όχι, όπως συνέβη εν προκειμένω, στην κατεδάφιση κτίσματος χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια (1ος λόγος) και 2) ότι το Δικαστήριο δεν διέλαβε την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς τα εισφερθέντα στην υπόθεση αποδεικτικά μέσα και εκ του λόγου τούτου παραβίασε εκ πλαγίου την ανωτέρω ποινική διάταξη, διότι προκειμένου να εκφέρει την κρίση του περί της ενοχής του, αξιοποίησε μόνο ορισμένα από τα αποδεικτικά μέσα, επιλεκτικά και δεν έλαβε υπόψη του τα επισημαινόμενα έγγραφα που κατέθεσε αυτός προς υπεράσπισή του, κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, τα οποία αναγνώσθηκαν [ήτοι:

α) την με αριθ. 188/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου ..., που εκδόθηκε επί συναφούς αστικής δίκης, β) την με αριθ. .../2017 διάταξη της Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών ..., με την οποία απορρίφθηκε η στραφείσα κατ'αυτού έγκληση για τα συναφή με την υπόθεση έτερα εγκλήματα, της παραβίασης κανόνων οικοδομικής και της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας εργαζομένου, στο ένδικο έργο, γ) την από ...-2...1 έκθεση δικαστικής πραγματογνωμοσύνης του μηχανικού Χ..

Ο. που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανακριτικής διαδικασίας για τη διερεύνηση των ανωτέρω εγκλημάτων και δ) την με αριθ. .../2016 έκθεση αυτοψίας του Σ.Ε.Π.Ε. για τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας των εργαζομένων που έπρεπε να ληφθούν κατά την εκτέλεση του εν λόγω έργου] και από τα οποία προκύπτει - σε αντίθεση με τα γενόμενα δεκτά από την προσβαλλόμενη απόφαση - ότι η εταιρεία την οποία νομίμως εκπροσωπούσε, δεν είχε επιφυλάξει υπέρ αυτής την επίβλεψη και διεύθυνση του έργου της κατεδάφισης, ούτε ότι ο ίδιος διέθετε σχετικές με την εκτέλεση του εν λόγω έργου ειδικές γνώσεις και ως εκ τούτου δεν στοιχειοθετείτο η σε βάρος του ένδικη κατηγορία.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των πρακτικών της προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε στο περί ενοχής σκεπτικό του, ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ'είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η ανώνυμη εταιρεία με τον διακριτικό τίτλο "Α.

Α...Ε...Β...Ε." εκπροσωπούμενη νομίμως από τον κατηγορούμενο, Κ. Α. T. Χ., διευθύνοντα σύμβουλο αυτής, μίσθωσε από τους Γ. Κ. του Θ., Π. Κ. του Θ., Α. Κ. του Θ. και Θ. Κ. του Α. δυνάμει του από ...-2016 ιδιωτικού συμφωνητικού επαγγελματικής μισθώσεως ένα ισόγειο κατάστημα εμβαδού 462,61 τ.μ. και μια υπόγεια αποθήκη εμβαδού 465,65 τ.μ.

μιας πολυκατοικίας κειμένης στην περιοχή ... της ..., στη συμβολή των οδών ..., με το σκοπό να λειτουργήσει σε αυτό υπεραγορά με εννεαετή διάρκεια της μίσθωσης, αρχόμενη την ...-2016 και λήγουσα στις ...-2...5. Σύμφωνα δε με τον όρο 7 του ως άνω συμφωνητικού, η μισθώτρια μπορούσε να προβαίνει "χωρίς την έγγραφη συναίνεση ή έγκριση των εκμισθωτών σε οποιαδήποτε προσθήκη, τροποποίηση ή μεταρρύθμιση του μίσθιου, τόσο των εσωτερικών όσο και των εξωτερικών όψεων των κτηριακών εγκαταστάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι θα πληρούν τις σχετικές πολεοδομικές προϋποθέσεις...και σε καμία περίπτωση δεν θα θίγεται η στατική ικανότητα των κτιριακών-εγκαταστάσεων".

Αμέσως μετά την ανωτέρω συμφωνία η μισθώτρια εταιρεία, δια του ως άνω νομίμου εκπροσώπου της, απευθύνθηκε για την κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου στον κατηγορούμενο Γ. Π. του Δ., πολιτικό μηχανικό και νόμιμο εκπρόσωπο της τεχνικής εταιρείας με τον διακριτικό τίτλο "Τ. Α..Ε.." που δραστηριοποιείται στην κατασκευή ιδιωτικών τεχνικών έργων και συμφώνησαν προφορικά όπως η τελευταία (εταιρεία) αναλάβει την εκτέλεση των απαιτουμένων για την εγκατάσταση και λειτουργία της επιχείρησης εργασιών ανακαίνισης και ανακατασκευής του μισθίου αντί του ποσού των 36.000 ευρώ, εκτός του αναλογούντος Φ.Π.Α.

Η αρχικώς προφορική συμφωνία μεταξύ των ως άνω κατηγορουμένων, η οποία αποτυπώθηκε μεταγενέστερα στο σχετικό (πιο πάνω αναφερόμενο) από ... του έτους 2016 ιδιωτικό συμφωνητικό, προέβλεπε ότι έπρεπε να κατεδαφιστούν πλήρως όλα τα στοιχεία του καταστήματος, ώστε τελικά αυτό να παραδοθεί μόνο με τους πλευρικούς τοίχους και τις κολώνες του.

Για το λόγο αυτό έπρεπε να κατεδαφιστεί εντελώς (υδραυλικές εγκαταστάσεις, τοίχοι, δοκάρια και υπερκείμενη πλάκα) κι ένα κτίσμα από οπλισμένο σκυρόδεμα στο κέντρο του ισογείου καταστήματος που λειτουργούσε ως λουτρό, αποτελείτο από δύο μικρότερους χώρους, που χωρίζονταν με εγκάρσιο τοίχο και βρισκόταν κάτω από το πατάρι, διαστάσεων 1,50 μ.

ΠΧ 3,00 MX 0,15 μΥ ήτοι όγκου 0,75 κμ. Στα πλαίσια της συμφωνίας αυτής συντάχθηκε και υπογράφηκε το από ...-2016 ιδιωτικό συμφωνητικό, στο οποίο περιγράφονται οι κατεδαφίσεις που έπρεπε να εκτελεστούν αφηρημένα, ως γενική εργασία με τη φράση "...", στην οποία εντάσσεται η ως άνω εργασία που εξειδικεύεται ακολούθως με την ένδειξη "...)" και δη οι ως άνω κατηγορούμενοι γνωρίζοντας πως θα έπρεπε να εκδοθεί σχετική οικοδομική άδεια για να διενεργηθούν οι ως άνω εργασίες γεγονός που και ο πρώτος κατηγορούμενος γνωστοποίησε στον δεύτερο και η οποία πέραν του κόστους για την έκδοση αυτής ήταν και χρονοβόρα ο δε δεύτερος γνωστοποίησε στο πρώτο πως ήθελε να λειτουργήσει το κατάστημα το ταχύτερα δυνατόν, συμφώνησαν να μην χρησιμοποιήσουν τη λέξη "κατεδάφιση" στο ως άνω συμφωνητικό αλλά "αποξήλωση", καθώς για τη διενέργεια εργασιών αποξήλωσης δεν απαιτείται η έκδοση οικοδομικής αδείας ώστε να αποφευχθούν χρονοβόρες και δαπανηρές διαδικασίες και να λειτουργήσει κατά το δυνατόν συντομότερα το κατάστημα, πλην όμως ρητώς είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους να κατεδαφιστεί εντελώς το λουτρό, προκειμένου έτσι να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα του ενιαίου και καθαρού χώρου προς κατάλληλη εγκατάσταση και λειτουργία της επιχείρησης.

Μετά την ως άνω προφορική συμφωνία κι ενώ οι εργασίες είχαν αρχίσει, ανατέθηκε στον, Β. Ξ. του Α., που διατηρεί στην ... ατομική επιχείρηση στον τομέα της κατασκευής θερμουδραυλικών έργων και της αδιατάρακτης κοπής μπετόν, κατόπιν της από ...2016 οικονομικής προσφοράς του, η εκτέλεση τμήματος του έργου υπεργολαβικά και ειδικά η ολοκληρωτική κατεδάφιση του ως άνω κτίσματος-λουτρού, αντί του ποσού των 3.500 ευρώ, εκτός του αναλογούντος Φ.Π.Α.

Σημειώνεται ότι στην οικονομική προσφορά περιλαμβανόταν και σχετική επισήμανση ότι το κτίριο θα παραδοθεί καθαρό με μόνο το σκελετό (περιμετρικοί τοίχοι, εσωτερικές-εξωτερικές κολώνες, δοκάρια) και δη ειδικότερα, ιδίως, από την από ...-2016 "...", αποδεικνύεται πως συμφωνήθηκε ο Β. Ξ. είχε αναλάβει να εκτελέσει τις κάτωθι εργασίες: "αδιατάρακτη κοπή στα εσωτερικά δοκάρια του κτιρίου, αποξήλωση εσωτερικών τοίχων από τούβλο, αποξήλωση πλακιδίων από κολώνες, αποξήλωση 2 σκάλες από μπετόν στο κλιμακοστάσιο, αποξήλωση 2 δάπεδα στο κλιμακοστάσιο και εσωτερικού δοκαριού, αποξήλωση εσωτερικών πλευρικών τοίχων στο κλιμακοστάσιο, ξήλωμα σιδερένιου παταριού και μηχανημάτων ψύξης - θέρμανσης και αποξήλωση λουτρών και δαπέδου".

Μετά την ως άνω συμφωνία τους, κατ' εφαρμογή του όρου 18 του ως άνω συμφωνητικού μίσθωσης στις ...-2016 οι εκμισθωτές του ακινήτου, συνέπραξαν στην έγγραφη ενημέρωση της υπηρεσίας δόμησης, κατόπιν υπόδειξης της εργολήπτριας εταιρείας και δη υπέβαλαν στην Υπηρεσία Δόμησης του Δήμου ... στο όνομά τους το υπ' αριθμ.

πρωτ. ......-2016 έγγραφο ενημέρωσης εργασιών μικρής έκτασης (άρθρο 4 παρ. 3 Ν. 4067/2012) με το εξής περιεχόμενο: "Αλλαγή δαπέδων, αλλαγή επενδύσεων τοίχων και ορόφων, επισκευή κλιμακοστασίου, επισκευή επιχρισμάτων, εσωτερικοί χρωματισμοί, αποξήλωση κινητών διαχωριστικών, συντήρηση -επισκευή εγκαταστάσεων και αγωγών κτιρίου", ήτοι εργασίες για τις οποίες δεν απαιτείται κατά το νόμο οικοδομική άδεια για την εκτέλεσή τους, όπως απαιτείται για την κατεδάφιση στοιχείων του κτιρίου (άρθρ. 4 παρ. 1 Ν. 4067/2012 και ήδη άρθρ. 28 περ.

α, 29 παρ.1β Ν.4495/2017). Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, συμφωνήθηκε να εκτελεστεί υπεργολαβικά και η εργασία της κατεδάφισης των πλευρικών τοίχων του λουτρού και της υπερκείμενης αυτών πλάκας, μεταξύ των ως άνω κατηγορουμένων, ήτοι να διενεργηθούν και εργασίες κατεδάφισης της από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής, η οποία αναφέρεται ως "αποξήλωση λουτρών και δαπέδων" στην έγγραφη συμφωνία και ως "αποξήλωση κινητών διαχωριστικών" στην έγγραφη ενημέρωση.

Αυτό προκύπτει σαφώς και από τη με αριθμό 2 επισήμανση της ως άνω προσφοράς, η ακριβής διατύπωση της οποίας έχει ως εξής: "Το κτήριο θα παραδοθεί καθαρό και μόνο ο σκελετός (περιμετρικοί τοίχοι, εσωτερικές - εξωτερικές κολώνες, δοκάρια)". Οι εργασίες ξεκίνησαν την ...-2016 και συνεχίστηκαν έως και την ...-2016 εκτελούμενες κατά τα συμφωνηθέντα και δη στις ...2016 διενεργήθηκαν οι συμφωνηθείσες εργασίες κατεδάφισης της αποτελούμενης από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής των δύο μικρών δωματίων που λειτουργούσαν ως w.c..

Εξάλλου, η νομίμως εκπροσωπούμενη από τον κατηγορούμενο, Κ. Α. του Χ., εργοδότρια εταιρεία, επεφύλαξε υπέρ αυτής τη διεύθυνση και την επίβλεψη της εκτελέσεως του έργου, δοθέντος ότι ο εν λόγω κατηγορούμενος επισκεπτόταν το εργοτάξιο όπως έκανε και στις ...2016 και παρενέβαινε στην εκτέλεση του έργου, παρέχοντας δεσμευτικές οδηγίες και εντολές προς την εργολήπτρια εταιρεία και τον υπεργολάβο.

Κατόπιν αυτών αποδείχθηκε ότι οι ανωτέρω κατηγορούμενοι συμφώνησαν να κατεδαφιστούν όλα τα εσωτερικά στοιχεία του προαναφερόμενου καταστήματος, μεταξύ των οποίων και οι χώροι της τουαλέτας με την υπερκείμενη αυτών πλάκα από οπλισμένο σκυρόδεμα, ώστε στο τέλος των εργασιών να παραδοθεί το μίσθιο "καθαρό", δηλαδή μόνο ο σκελετός του.

Για την εκτέλεση των ανωτέρω εργασιών απαιτείτο η έκδοση οικοδομικής άδειας ("άδεια δόμησης") της πρώτης παραγράφου του άρθρου 4 του Ν. 4067/2012, καθώς, επρόκειτο για κατεδάφιση κατασκευών (άρθρο 4 παρ. 1 α' Ν. 4067/2012 ως ίσχυε κατά τότε, ήδη άρθ. 28 περ. α, 29 παρ. 1 β' Ν. 4495/2017) και μάλιστα ο πρώτος κατηγορούμενος ενημέρωσε σχετικά και τον δεύτερο εξ αυτών ο οποίος κατά τα προαναφερόμενα επισκεπτόταν το κτήριο και έδωσε εντολή για τη διενέργεια των κατεδαφίσεων και από κοινού συμφώνησαν να περιγράψουν τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν αντί για "κατεδαφίσεις" ως "αποξηλώσεις", προκειμένου να αποφύγουν την έκδοση της απαιτούμενης οικοδομικής αδείας.

Με βάση δε τα ως άνω πραγματικά συμφωνηθέντα οι εργασίες που διενεργήθηκαν ήταν όντως εργασίες κατεδαφίσεως στοιχείων και δη οι κατηγορούμενοι προχώρησαν στην αυθαίρετη κατεδάφιση της αποτελούμενης από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής δύο μικρών χώρων-δωματίων που λειτουργούσαν ως w.c. που χωρίζονταν με εγκάρσιο τοίχο και βρισκόταν κάτω από το πατάρι με τις προδιαληφθείσες διαστάσεις γεγονός που πιστοποιείται και από το με αριθμ.

πρωτ. ...-2016 έγγραφο του Τμήματος Αδειών και Ελέγχου Δόμησης του Δήμου ..., όπου αναγράφεται ότι, στις ...-2016 πραγματοποιήθηκε αυτοψία από υπαλλήλους της Υπηρεσίας στο μίσθιο κατάστημα και διαπιστώθηκε ότι, είχαν εκτελεστεί "πρόσφατα εργασίες καθαίρεσης στοιχείων από οπλισμένο σκυρόδεμα, οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στην υπ' αριθμ. ...-2016 έγγραφη ενημέρωση εργασιών..." απορριπτομένου του σχετικού ισχυρισμού του δευτέρου των κατηγορουμένων περί μη ύπαρξης έκθεσης αυτοψίας επιπροσθέτως δε και στην έκθεση αυτοψίας του σώματος επιθεώρησης εργασίας διαπιστώνεται πως είχαν εκτελεστεί εργασίες στο ως άνω κτίριο που δεν περιλαμβάνονται στην ισχύουσα άδεια, αφού είχαν κατεδαφιστεί τοίχοι αλλά και η παρακείμενη πλάκα στο χώρο του ισογείου, σημειωτέον ότι ο δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης καταθέτει με βάση τα αναγραφόμενα στο ως άνω ιδιωτικό συμφωνητικό περί του εάν υπήρχε υποχρέωση έκδοσης οικοδομικής αδείας και όχι με βάση τις πραγματικές εργασίες που συμφωνήθηκαν μεταξύ των δύο ως άνω κατηγορουμένων και διενεργήθηκαν, ήτοι εργασίες αφορώσες σε καθαίρεση στοιχείων από οπλισμένο σκυρόδεμα, και σε κάθε περίπτωση καταθέτει αντιφατικά καθώς πρωτοδίκως είχε καταθέσει πως απαιτούνταν άδεια μικρής κλίμακας για τις εργασίες που διενεργήθηκαν ενώ ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου πως δεν απαιτούνταν η έκδοση της όποιας οικοδομικής αδείας.

Η ανωτέρω πράξη τελέσθηκε εκ δόλου από τους προαναφερόμενους κατηγορούμενους καθώς τα ανωτέρω ήταν γνωστά σε αυτούς και δη οι ως άνω δύο κατηγορούμενοι-εκκαλούντες γνώριζαν ότι δεν είχε εκδοθεί η κατάλληλη οικοδομική άδεια που ήταν απαραίτητη και παρολά αυτά προχώρησαν στην εκτέλεση των ως άνω εργασιών χωρίς την ύπαρξη αυτής.

Ειδικότερα, ο πρώτος των κατηγορουμένων είναι νόμιμος εκπρόσωπος εταιρίας που αναλαμβάνει τεχνικά έργα και ως εκ της φύσης της εργασίας του, των σπουδών του και της εμπειρίας του γνώριζε τις προϋποθέσεις του νόμου και τη διαφορά μεταξύ "αποξήλωσης κινητών διαχωριστικών" και καθαίρεσης - κατεδάφισης, στοιχείων από οπλισμένο σκυρόδεμα, ωστόσο μαζί με το δεύτερο των κατηγορουμένων συμφώνησαν στην ως άνω έγγραφη προσφορά, να χρησιμοποιηθεί ο γενικός όρος "αποξήλωση".

Ακόμα δε και αν θεωρηθεί ότι, σε εκείνο το χρονικό σημείο δεν γνώριζε την έλλειψη οικοδομικής άδειας, όταν ξεκίνησε τις εργασίες στο κατάστημα την ...-...-2016 είδε ποιες εργασίες διενεργούνταν και ως ειδικός και δη πολιτικός μηχανικός έπρεπε να σταματήσει τις εργασίες και να μεριμνήσει για να εκδοθεί η κατάλληλη οικοδομική άδεια.

Παρά τη γνώση όμως ότι, δεν είχε εκδοθεί οικοδομική άδεια, ο πρώτος των κατηγορουμένων άρχισε και συνέχισε να εκτελεί τις αυθαίρετες εργασίες. Αλλά και ο δεύτερος κατηγορούμενος αφενός παρακολουθούσε και επόπτευε τις εργασίες και ως έχων εμπειρία λόγω της ιδιότητας του στην ως άνω εταιρεία και έχοντας εποπτεύσει και άλλες κατασκευές γνώριζε πως απαιτούνταν η έκδοση οικοδομικής άδειας για την εκτέλεση των κατεδαφίσεων για την οποία μάλιστα ενημερώθηκε ρητώς από τον πρώτο των κατηγορουμένων κατά την προφορική συμφωνία τους με την οποία ανατέθηκε από αυτόν (δεύτερο των κατηγορουμένων) στον πρώτο η εκτέλεση των εργασιών, ο οποίος εξάλλου δεν είχε και λόγο να μην τον ενημερώσει αφού η εταιρεία που εκπροσωπούσε ο δεύτερος κατηγορούμενος θα κατέβαλε την αμοιβή για την έκδοση της οικοδομικής αδείας και η ολοκλήρωση των εργασιών του καταστήματος της εταιρείας που εκπροσωπούσε ο δεύτερος θα καθυστερούσε και κατά τα προαναφερόμενα, ενήργησαν εκ δόλου και προς αποφυγή χρονοβόρων διαδικασιών και διενέργεια εξόδων αποφάσισαν να "παρακάμψουν" τη νόμιμη διαδικασία, περιγράφοντας τις εργασίες που έπρεπε να εκτελεστούν τεχνηέντως αντί για "κατεδαφίσεις" ως "αποξηλώσεις", ώστε να φαίνεται πως δεν είναι απαραίτητη η έκδοση οικοδομικής αδείας, αποδεικνύοντας έτσι καταφανώς του δόλου αμφοτέρων των κατηγορουμένων, καθώς δε, δεν είχε εκδοθεί οικοδομική άδεια οι ως άνω εργασίες που διενεργήθηκαν ήταν αυθαίρετες οι δε κατηγορούμενοι εν γνώσει της έλλειψης αυτής προχώρησαν στην εκτέλεση (των εργασιών) αυτών.

Έτσι ο ισχυρισμός του δευτέρου κατηγορουμένου περί πραγματικής πλάνης του, τυγχάνει απορριπτέος όπως απορριπτέος τυγχάνει και ο ισχυρισμός του περί τέλεσης της πράξης από αμέλεια. Συνακόλουθα, οι ως άνω κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της πράξης της εκτέλεσης αυθαίρετων οικοδομικών κατασκευών, καθώς, αν και γνώριζαν πως για τις ανωτέρω οικοδομικές εργασίες απαιτείτο ειδική πολεοδομική άδεια με πρόθεση τις εκτέλεσαν χωρίς αυτή να έχει εκδοθεί και δη με τον τρόπο αυτό ο κατηγορούμενος Γ.

Π. ως εργολάβος κατασκευής, και δη υπό την ιδιότητά του νομίμου εκπροσώπου της αναδόχου εργολήπτριας εταιρίας με την επωνυμία "Τ. Α..Ε.." και ο Κ. Α. ως εντολέας κατασκευής, και δη υπό την ιδιότητά του ως νόμιμου εκπροσώπου της εταιρίας με την επωνυμία "Α. Α. Ε. Ε. Κ. Β. Ε. Τ. Π. Κ. Ε. Γ. Ε. Κ. Ο. Χ.", η οποία είχε μισθώσει το εν λόγω ακίνητο, ενεργώντας αμφότεροι με δόλο, πραγματοποίησαν οικοδομικές εργασίες χωρίς άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας και πιο συγκεκριμένα, προέβησαν στην αυθαίρετη κατεδάφιση της αποτελούμενης από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής δύο μικρών χώρων-δωματίων που λειτουργούσαν ως w.c. (με τις προαναφερόμενες διαστάσεις) του προαναφερθέντος υπό ανακαίνιση-διαμόρφωση μίσθιου καταστήματος, χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας" Ακολούθως, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο [αναφερόμενο ως 2ο εκκαλούντα - κατηγορούμενο στην ως άνω δίκη], με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ.2 περ.ε'ΠΚ, και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως δέκα (10) μηνών, με τριετή αναστολή, με το ακόλουθο διατακτικό, κατά το μέρος που αφορά τον αναιρεσείοντα: <<

Κηρύσσει τους παραπάνω κατηγορουμένους ενόχους ... του ότι στην ..., στις ...2016, εκ προθέσεως τέλεσαν αξιόποινη πράξη ...Ειδικότερα, στον ως άνω τόπο και χρόνο, ο δεύτερος εκ των κατηγορουμένων (Κ./νος Α.) ως εντολέας κατασκευής και δη υπό την ιδιότητά του ως νομίμου εκπροσώπου της εταιρείας με την επωνυμία << Α.

Α. Ε. Ε. Κ. Β. Ε. Τ. Κ. Π. Κ. Ε. Γ. Ε. Κ. Ο. Χ. >>, η οποία είχε μισθώσει το εν λόγω ακίνητο, ενεργώντας με δόλο, πραγματοποίησαν οικοδομικές εργασίες χωρίς άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας και πιο συγκεκριμένα, προέβησαν στην αυθαίρετη κατεδάφιση της αποτελούμενης από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής δύο μικρών χώρων - δωματίων που λειτουργούσαν ως w.c, του προαναφερθέντος υπό ανακαίνιση-διαμόρφωση μισθίου καταστήματος, χωρίς να είναι εφοδιασμένοι με την απαιτούμενη άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας>>.

Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφαση του, την, κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν, κατά την παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών χωρίς άδεια, για το οποίο κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς δυνάμει των οποίων έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1, 12, 14, 16, 17, 18, 26 παρ. 1 εδ.

α, 27 παρ. 1, 51, 53 και 7 του Π.Κ. και 17 παρ. 8 εδ.α'του Ν. 1337/1983, 29 παρ. 1β, 94 παρ.8 Ν.4495/2017 τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως η εκ πλαγίου, με ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, ώστε να στερήσει την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, διαλαμβάνονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του προαναφερθέντος εγκλήματος και πλέον συγκεκριμένα:

α) η ιδιότητα με την οποία ενήργησε ο αναιρεσείων, που κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, ήταν αυτή του εντολέα της εκτέλεσης των οικοδομικών εργασιών, β) οι οικοδομικές εργασίες που διενεργήθηκαν χωρίς την άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής υπηρεσίας, που ήταν η αυθαίρετη κατεδάφιση κτίσματος και συγκεκριμένα η κατεδάφιση της αποτελούμενης από οπλισμένο σκυρόδεμα πλάκας της οροφής δύο μικρών χώρων-δωματίων που λειτουργούσαν ως w.c.

του αναφερόμενου καταστήματος, το οποίο είχε μισθώσει και του οποίου προέβαινε στη ανακαίνιση - διαμόρφωση, η αναφερόμενη ανώνυμη εταιρεία, με το διακριτικό τίτλο <<Α. Α..Ε..Β..Ε..>> και γ) ο δόλος του αναιρεσείοντα, να προβεί, υπό την ιδιότητά του, του νομίμου εκπροσώπου της ως άνω εταιρείας, στην κατεδάφιση του ως άνω κτίσματος χωρίς την άδεια της αρμόδιας πολεοδομικής αρχής, ο οποίος (δόλος) πηγάζει από την ηθελημένη πραγματοποίηση των πραγματικών περιστατικών που στοιχειοθετούν την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος που του αποδόθηκε.

Υπό τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα, το Δικαστήριο της ουσίας ορθά δέχθηκε, σύμφωνα με τις προηγηθείσες νομικές σκέψεις, ότι η διωκόμενη πράξη κατεδάφισης, χωρίς την απαιτούμενη από το νόμο οικοδομική άδεια, είναι αξιόποινη, υπαγόμενη στη διάταξη του άρθρου 17 παρ.8 εδ.α' του Ν. 1337/1983, όπως ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, χωρίς επομένως από την παραδοχή αυτή να παραβιάζεται, με αναλογική εφαρμογή της, η θεμελιώδης δικαιοκρατική αρχή <>.

Τούτο δε, καθόσον κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα, για την κατεδάφιση κατασκευών, νοούμενη ως ασφαλές τεχνικό έργο - κατασκευή, σύμφωνα με τους εννοιολογικούς ορισμούς του άρθρου 2 παρ.35 του Ν. 4067/2012 (Νέου Οικοδομικού Κανονισμού) και του άρθρου 4 παρ.1 περ.α' του ίδιου νόμου, όπως αντικ/κε με το άρθρο 48 παρ.1 του Ν. 4178/2013 και το άρθρο 20 παρ.4 του Ν. 4258/2014 και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, απαιτείτο <<άδεια δόμησης>>.

Εξάλλου, κατά το αντίστοιχο άρθρο 29 παρ.1 περ.β'του ισχύοντος Ν. 4495/2017 για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας δόμησης απαιτείται <<οικοδομική άδεια>>. Στην έννοια δε της οικοδομικής άδειας, από το άρθρο 28 του τελευταίου νόμου, ορίζεται ότι περιλαμβάνονται και οι άδειες, οι οποίες δεν δημιουργούν δόμηση, ιδίως η άδεια κατεδάφισης.

Η έλλειψη δε αυτής (οικοδομικής άδειας), καθιστά το τεχνικό αυτό έργο αυθαίρετο, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 17 παρ.8 εδ.α'του Ν. 1337/1983 και ως εκ τούτου ποινικά κολάσιμη πράξη, σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, ενώ η εκτέλεση εργασιών αυθαίρετης δόμησης σε ρέματα, βιότοπους κ.λπ. κατά τη διάταξη του β'εδαφίου της παρ.8 του ως άνω άρθρου (17 του Ν. 1337/1983), στοιχειοθετεί διακεκριμένη μορφή του ανωτέρω εγκλήματος.

Συνεπώς, το δικάσαν Δικαστήριο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 17 παρ.8 εδ.α' του Ν. 1337/1983 και οι προπαρατεθείσες περί του αντιθέτου, αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, με τον 1ο αναιρετικό λόγο, είναι αβάσιμες. Ακολούθως, ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Ε' ΚΠΔ, είναι αβάσιμος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο προκειμένου να αιτιολογήσει την κρίση του περί της ενοχής του αναιρεσείοντος, και των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών που στοιχειοθετούν το αδίκημα, ρητώς αναφέρει στο προοίμιο του σκεπτικού του, ότι έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία κατ'είδος προσδιορίζει [ήτοι τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης στο ακροατήριο, όλα ανεξαιρέτως τα αναγνωσθέντα έγγραφα και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, την έκθεση αυτοψίας, τις εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης και τις τεχνικές εκθέσεις], χωρίς να απαιτείται να διαλαμβάνεται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεση των αποδεικτικών μέσων και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, ούτε η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, ενώ και από το σύνολο των παραδοχών της απόφασης προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα (μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα επισημαινόμενα αναγνωσθέντα έγγραφα) και όχι επιλεκτικά, ορισμένα από αυτά.

Συνεπώς, το Δικαστήριο, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον 2ο λόγο αναιρέσεως, διέλαβε την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, ως προς τα αποδεικτικά μέσα και δεν παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 17 παρ.8 εδ.α' του Ν. 1337/1983. Ως εκ τούτου ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ'και Ε'ΚΠΔ, είναι ομοίως, αβάσιμος. Οι λοιπές εμπεριεχόμενες στους ίδιο ως άνω λόγο αιτιάσεις, με τις οποίες υπό την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, αμφισβητείται η ορθότητα του αποδεικτικού πορίσματος της απόφασης, πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας και είναι απαράδεκτες. Κατόπιν των ανωτέρω και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ.1 του ΚΠΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από ... αίτηση - δήλωση του Κ. Α. του Χ., κατοίκου ..., που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις ..., για αναίρεση της με αριθ. ... αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ....

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Μαΐου 2...4.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Δεκεμβρίου 2...4.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ