Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon the trade union intervening party to the hearing.

Απόφαση 1548 / 2023 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1548/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέττα Στράτα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Γεώργιο Αυγέρη - Εισηγητή, Μαρία Σιμιτσή - Βετούλα και Αριστείδη Βαγγελάτο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 25 Aπριλίου 2023, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ρ. Π. του Κ., κατοίκου …. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Περπατάρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου …, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Λευκή Κιοσσέ, η oποία κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-5-2018 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης και συνεκδικάσθηκε με την από 14-8-2018 πρόσθετη παρέμβαση του πρωτοβάθμιου κλαδικού σωματείου με την επωνυμία "…" με έδρα την … και τον διακριτικό τίτλο "…". Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 63/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 131/2021 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-8-2021 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' επιτρεπτή (ΚΠολΔ 561 παρ.2) επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, αποτελεί κατάληξη της παρακάτω διαδικαστικής πορείας της ένδικης υπόθεσης: Η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από 30.5.2018 αγωγή της, εξέθετε ότι εργάζεται από τις 15.7.2002 στην υπηρεσία του εναγομένου, απασχολούμενη ως γραμματέας με πενθήμερο σύστημα απασχόλησης και μηνιαίες αποδοχές ύφους 960,43 ευρώ.

Ότι από τον Οκτώβριο 2015 και εντεύθεν είναι πρόεδρος της πρωτοβάθμιας συνδικαλιστικής οργάνωσης με την επωνυμία "…", ειδικότητα που γνωστοποίησε στο εναγόμενο με την από 11.11.2015 επιστολή της. Ότι, κατόπιν μήνυσης που υποβλήθηκε εις βάρος της για τα αδικήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης του εναγομένου, ψευδορκίας και ψευδούς αναφοράς κατά του Προέδρου του εναγομένου, στις 20.03.2018 επιδόθηκε στην ίδια έγγραφη καταγγελία της εργασιακής της σχέσης.

Ότι η ως άνω καταγγελία είναι άκυρη, καθώς: (α.) προ της καταγγελίας δεν έλαβε χώρα η διαπίστωση του νόμιμου λόγου καταγγελίας από την Επιτροπή Προστασίας των Συνδικαλιστικών Στελεχών κατ' άρθρο 15 ν. 1264/1982, (β.) τα αδικήματα για τα οποία υποβλήθηκε μήνυση σε βάρος της, δεν περιλαμβάνονται στους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους απόλυσης προστατευόμενου μισθωτού συνδικαλιστή, με ρητή μνεία ότι δεν επιτρέπεται η αναλογική ερμηνεία των λόγων απόλυσης συνδικαλιστών μισθωτών, ώστε να ληφθούν υπόψη και άλλα αδικήματα, (γ.) επικουρικώς, για την περίπτωση που κριθεί ότι επιτρέπεται με αναλογική ερμηνεία η απόλυση συνδικαλιστών μισθωτών λόγω σοβαρής συκοφαντικής δυσφήμησης του εργοδότη τους, η αποδιδόμενη σε αυτήν πράξη είναι ουσία αβάσιμη, (δ.) επικουρικώς, οφείλεται σε κακόβουλα και επιλήψιμα κίνητρα του εργοδότη της λόγω προηγούμενης άσκηση ς των νόμιμων καθηκόντων της. (ε.) επικουρικώς, δεν της κατεβλήθη η νόμιμη αποζημίωση απόλυσης.

Ζητούσε δε: (α.) να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της ως άνω καταγγελίας, (β.) να υποχρεωθεί το εναγόμενο να την απασχολεί με τους ίδιους εργασιακούς και μισθολογικούς , όρους, στην ίδια θέση και με το ίδιο αντικείμενο εργασίας, (γ.) επικουρικώς, σε περίπτωση που κριθεί έγκυρη η καταγγελία, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στην ίδια το ποσό των 12.325,52 ευρώ ως αποζημίωση απόλυσης, (δ.) να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στην ίδια το ποσό των 14.406,45 ευρώ ως μισθούς υπερημερίας, συμπεριλαμβανομένων επιδομάτων εορτών και αδείας καθώς και το ποσό των 3Θ.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, νομιμοτόκως από την ειδικότερη ημερομηνία που το κάθε κονδύλιο κατέστη απαιτητό, άλλως από την επίδοση της αγωγής, ποσό το οποίο στη συνέχεια μετέτρεψε σε αναγνωριστικό (ε.) να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή, (στ.) να απειληθεί κατά του εναγομένου χρηματική ποινή ύψους 600 ευρώ για κάθε ημέρα άρνησης συμμόρφωσης προς την απόφαση που θα εκδοθεί, και (ζ.) να καταδικαστεί το εναγόμενο στην δικαστική της δαπάνη.

Εξάλλου, ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου άσκησε πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της ενάγουσας το πρωτοβάθμιο κλαδικό σωματείο με την επωνυμία "…", επικαλούμενο έννομο συμφέρον την-προστασία των εργασιακών και οικονομικών συμφερόντων της ενάγουσας. Επί της ανωτέρω αγωγής και της πρόσθετης παρέμβασης εκδόθηκε η 63/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, η οποία απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή, καθώς, επίσης, απέρριψε και την πρόσθετη παρέμβαση, λόγω του παρακολουθηματικού χαρακτήρα της τελευταίας.

Κατά της οριστικής 63/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης ασκήθηκε από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα η από 7.8.2019 και με αριθμό κατάθεσης 35/22.8.2019 έφεση, με την οποία παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και για κακή εκτίμηση των αποδείξεων, αιτούμενη να εξαφανιστεί η πρωτόδικη απόφαση και να γίνει δεκτή η αγωγή της.

Επίσης, ασκήθηκε και η από 6.10.2020 προσθετη υπέρ της εκκαλούσας παρέμβαση του πρωτοβάθμιου κλαδικού σωματείου με την επωνυμία "…", επικαλούμενο έννομο συμφέρον την προστασία των εργασιακών και οικονομικών συμφερόντων της ενάγουσας. Επί της έφεσης και της πρόσθετης παρέμβασης, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 131/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, η οποία απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση καθώς και την πρόσθετη παρέμβαση.

Κατά το άρθρο 82 εδ.3 ΚΠολΔ, αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους, πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη της παρ. 3 του άρθρου 81 του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από τον διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης που γίνεται, είτε κάτω από αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρ. 568 παρ. 4 ΚΠολΔ), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας (είτε στον πρώτο βαθμό, είτε στο δεύτερο), επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως, υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους, παρεμβαίνοντος για να ενημερώνεται αυτός ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του (ΑΠ 32/2023, ΑΠ 802/2022, ΑΠ 1084/2021, ΑΠ 1169/2018, ΑΠ 1078/2018).

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα του" και του άρθρου 558 ΚΠολΔ, σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν απευθύνεται κατ' αρχήν η αναίρεση, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος (ο προσθέτως παρεμβάς), όμως, πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης, χωρίς δε την κλήτευση του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερόμενες διατάξεις, αλλιώς δημιουργείται απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 32/2023, ΑΠ 802/2022, ΑΠ 1084/2021, ΑΠ 749/2020, ΑΠ 1169/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης 131/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης και της 63/2019 απόφασης του πρωτοβαθμίου Μονομελούς Πρωτοδικείου Ροδόπης, προκύπτει ότι τόσο στην πρωτοβάθμια, όσο και στη δευτεροβάθμια δίκη της υπόθεσης, είχε την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ της ήδη αναιρεσείουσας, το σωματείο με την επωνυμία "…" , του οποίου μέλος είναι και η αναιρεσείουσα. Επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στην ανωτέρω νομική σκέψη, έπρεπε αυτό να κληθεί για να παραστεί κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Εφόσον δε το εν λόγω παρεμβαίνον σωματείο δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της και δεν προκύπτει από τα στοιχεία της δικογραφίας, ούτε οι παρόντες διάδικοι επικαλούνται ότι έλαβε χώρα νόμιμη κλήτευση αυτού για να παραστεί κατά την άνω δικάσιμο, πρέπει η συζήτηση της υπόθεσης να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10.8.2021 (αριθ. καταθ. 59/2.11.2021) αίτησης για αναίρεση της 131/2021 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Οκτωβρίου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ