1548/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1548 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1548/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σοφία Διαμαντοπούλου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Θ. Λ. Τ., 2) Α. Σ. Ν., κατοίκων ... 3) Θ. Ν. Κ., κατοίκου ... και 4) Α. συζ. Γ. Κ., θυγ. Π. Ξ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη (Τάκη) Ανδρονόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και του ήδη αποβιώσαντος Ι. Α. Κ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 545/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 12/2015 του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 18-3-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 20-5-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1, 3 και 4 του ν. 653/1977, που εισάγουν αμάχητο τεκμήριο ωφέλειας, για τα ακίνητα που αποκτούν πρόσοψη επί των διανοιγομένων εθνικών οδών, η ισχύς των οποίων επεκτάθηκε, με το άρθρ. 62 παρ. 9 και 10 Ν. 947/1979 και στις νέες χαράξεις και διαπλατώσεις των εθνικών οδών και στους επαρχιακούς και δημοτικούς δρόμους, αντίκεινται στο άρθρο 1 του Πρώτου (Πρόσθετου) Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), η οποία μετά την επικύρωσή της με το ν.δ. 53/1974 αποτελεί εσωτερικό δίκαιο και υπερισχύει από κάθε άλλη διάταξη του εσωτερικού δικαίου, άρα και της προαναφερόμενης διάταξης του ν. 653/1977 (άρθρ. 28 παρ. 1 Συντάγματος).

Ωστόσο, το τεκμήριο αυτό δεν καταργείται, αλλά εξακολουθεί να ισχύει πλέον ως μαχητό και συνεπώς, αν οι παρόδιοι ιδιοκτήτες θεωρούν ότι δεν ωφελούνται από την απαλλοτρίωση, μπορούν να το καταρρίψουν, αποδεικνύοντας ότι δεν ωφελούνται και να διεκδικήσουν την αντίστοιχη αποζημίωση, ρύθμιση που προβλέπεται ρητά πλέον και από το άρθρο 33 ν. 2971/2001.

Τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των παραγρ. 1 και 4 του άρθρου 33 του Ν. 2971/2001 προκύπτει ότι τα στοιχεία για την ωφέλεια ή μη του ακινήτου διευρύνονται και εκτός από την πρόσοψη επί της διανοιγόμενης οδού, που προέβλεπε ο νόμος 653/1977, ορίζονται (ενδεικτικά) και η δυνατότητα πρόσβασης του ακινήτου στο έργο ή στα έργα που περιλαμβάνονται στη ζώνη απαλλοτρίωσης, η δημιουργία επιπτώσεων στις χρήσεις του ακινήτου και η κατά τις ισχύουσες διατάξεις αρτιότητα και οικοδομησιμότητα του ακινήτου (ΑΠ 662/2013).

Εξάλλου ο από το άρθρ. 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Επίσης ο από το άρθρ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο, δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης, προβάλλεται από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο η αιτίαση ότι το Εφετείο, το οποίο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε την ένδικη αγωγή των αναιρεσιβλήτων, κατά το αίτημα αυτής, περί ανατροπής του τεκμηρίου ωφέλειας και της υποχρέωσης του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου προς απόδοση της παρακρατηθείσας από αυτό αποζημιώσεως, για την οποία κρίθηκαν ως ωφελούμενοι παρόδιοι ιδιοκτήτες, για τα απαλλοτριούμενα τμήματα των ακινήτων τους, στηριζόμενο σε στοιχεία άλλα, πέραν του στοιχείου, που ορίζεται με την ως άνω διάταξη του άρθρ. 1 Ν. 653/1977 (απόκτηση προσώπου επί της διανοιγόμενης οδού), υπέπεσε στην πλημμέλεια, την προβλεπόμενη από το άρθρ. 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ, εκ του ότι παραβίασε ευθέως τη διάταξη αυτή, αλλά και εκ πλαγίου, διότι διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς το εάν συνέτρεχαν οι όροι και προϋποθέσεις, για την εφαρμογή της εν λόγω διάταξης.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο δέχθηκε, ανελέγκτως, ως προκύψαντα τα ακόλουθα περιστατικά: "...Mε την 497/2008 απόφαση του Αρείου Πάγου, αναιρέθηκε εν μέρει η 819/1998 απόφαση κατά το μέρος της που αφορούσε το αίτημα καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για τις ιδιοκτησίες που απαλλοτριώθηκαν και με την υπ' αρ. 936/2002 απόφαση του Εφετείου Πατρών κρίθηκε ότι από τα ακίνητα του πρώτου ενάγοντος 1) από το με αριθμό …, που είναι αγρός εμβαδού 6.461 τ.μ., μετά την απαλλοτρίωση εκτάσεως 4.681 τ.μ., απομένει τμήμα 1.780 τ.μ.

το οποίο χάνει την οικοδομησιμότητά του και συνεπώς πρέπει να καθορισθεί ιδιαίτερη γι' αυτό αποζημίωση, ίση με το 20% της ανά τ.μ. αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, κατά το οποίο μειώνεται αντίστοιχα η αξία του εναπομένοντος αυτού τμήματος και από το με αριθμό … ακίνητο που είναι αγρός εμβαδού 2.125 τ.μ.

μετά την απαλλοτρίωση 955 τ.μ. απομένει τμήμα 1.170 τ.μ. που χάνει την οικοδομησιμότητά του και πρέπει να καθορισθεί ιδιαίτερη γι' αυτό αποζημίωση ίση με το 20% της ανά τ.μ. αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου. Από τα ακίνητα του δεύτερου ενάγοντος από το με αριθμό … που είναι αγρός εμβαδού 2.074 τ.μ., μετά την απαλλοτρίωση εκτάσεως 1.484 τ.μ., απομένει τμήμα 590 τ.μ.

το οποίο χάνει την οικοδομησιμότητά του και συνεπώς πρέπει να καθορισθεί ιδιαίτερη γι' αυτό αποζημίωση, ίση με το 20% της ανά τ.μ. αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, κατά το οποίο μειώνεται αντίστοιχα η αξία του εναπομένοντος αυτού τμήματος. Για τον τρίτο ενάγοντα από το με αριθμό … ακίνητο που είναι αγρός εμβαδού 1.983 τ.μ., μετά την απαλλοτρίωση εκτάσεως 963 τ.μ., απομένει τμήμα 990 τ.μ.

το οποίο δεν είναι άρτιο και οικοδομήσιμο ενώ το όλο ακίνητο ήταν οικοδομήσιμο και συνεπώς πρέπει να καθορισθεί ιδιαίτερη γι' αυτό αποζημίωση, ίση με το 30% της ανά τ.μ. αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, κατά το οποίο μειώνεται αντίστοιχα η αξία του εναπομένοντος αυτού τμήματος, ενώ δεν γίνεται αναφορά στο με αριθμό … ακίνητο.

Για την τέταρτη ενάγουσα από το με αριθμό … ακίνητο που είναι αγρός εμβαδού 1.108 τ.μ., μετά την απαλλοτρίωση εκτάσεως 208 τ.μ., απομένει τμήμα 900 τ.μ. το οποίο δεν είναι άρτιο και οικοδομήσιμο ενώ το όλο ακίνητο ήταν οικοδομήσιμο και συνεπώς πρέπει να καθορισθεί ιδιαίτερη γι' αυτό αποζημίωση, ίση με το 30% της ανά τ.μ.

αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, κατά το οποίο μειώνεται αντίστοιχα η αξία του εναπομένοντος αυτού τμήματος. Σύμφωνα με την έκθεση κτηματογράφησης που κηρύχθηκε με την υπ' αρ. πρωτ. 1091234/ 5122/0010/19.7.73 κοινή Υπουργική Απόφαση κ.κ. Υπουργών Οικονομικών και ΥΠ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. και αναφέρεται στην έκταση που απαλλοτριώνεται για τη βελτίωση της ευρείας παράκαμψης Πατρών με την κατασκευή του τμήματος ... (...) έκτασης 264.034 τ.μ.

και κατόπιν ελέγχου των ιδιοκτησιών και τίτλων επί τόπου κάθε ιδιοκτησίας προέκυψαν οι ιδιοκτησίες 1) του πρώτου ενάγοντος και ειδικότερα α) αγρός με κ.π. 88, εκτός σχεδίου στην ..., εμβαδού της έκτασης που απαλλοτριώνεται 4.681 τ.μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) είναι έκταση 122 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 875 τ.μ., οι παρόδιες ιδιοκτησίες αποζημιώνουν τον ιδιοκτήτη για έκταση 346 τ.μ.

και ο ιδιοκτήτης αποζημιώνει τις παρόδιες ιδιοκτησίες για έκταση 68 τ.μ. που απαλλοτριώνεται και β) αγρός με κ.π. 103 στην ..., με εμβαδόν έκτασης που απαλλοτριώνεται 955 τ.μ., με επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) 521 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 396 τ.μ., οι παρόδιες ιδιοκτησίες αποζημιώνουν τον ιδιοκτήτη για 38 τ.μ.

και ο ιδιοκτήτης αποζημιώνει τις παρόδιες ιδιοκτησίες για 64 τ.μ., 2) του δεύτερου ενάγοντος α) αγρός εκτός σχεδίου που βρίσκεται στην ..., με κ.π. 130, εμβαδόν της έκτασης που απαλλοτριώνεται 2.670 τ.μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) 129 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 2.250 τ.μ., οι παρόδιες ιδιοκτησίες αποζημιώνουν τον ιδιοκτήτη για 52 τ.μ.

και β) αγρός εντός οικισμού στην ίδια περιοχή, με κ.π. 153, εμβαδόν της έκτασης που απαλλοτριώνεται 1.484 τ,μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) είναι 295 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 1.121 τ.μ. και οι παρόδιες ιδιοκτησίες αποζημιώνουν τον ιδιοκτήτη για 68 τ.μ., 3) του τρίτου ενάγοντος α) αγρός εκτός σχεδίου που βρίσκεται στη θέση ...

περιφέρειας Λ. Πατρών, με κ.π. 64, εμβαδόν της έκτασης που απαλλοτριώνεται 963 τ.μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) είναι 465 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 460 τ.μ., οι παρόδιες ιδιοκτησίες αποζημιώνουν τον ιδιοκτήτη για 38 τ.μ. και β) αγρός εντός οικισμού στην ίδια περιοχή, με κ.π. 65, εμβαδόν της έκτασης που απαλλοτριώνεται 35 τ.μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) είναι 35 τ.μ.

και ο ιδιοκτήτης αποζημιώνει τις παρόδιες ιδιοκτησίες για 271 τ.μ. και 4) της τέταρτης ενάγουσας αγρός εντός ορίων οικισμού που βρίσκεται στην περιοχή ..., με κ.π. 25, εμβαδού της έκτασης που απαλλοτριώνεται 208 τ.μ., του οποίου η επιφάνεια που βαρύνει τον ιδιοκτήτη (αυταποζημίωση) είναι 166 τ.μ., το δημόσιο αποζημιώνει τον ιδιοκτήτη για 42 τ.μ.

και ο ιδιοκτήτης αποζημιώνει τις παρόδιες ιδιοκτησίες για 408 τ.μ. Στις 19.1.1996 δημοσιεύθηκε στο υπ' αρ. 18 ΦΕΚ η παρακατάθεση αποζημίωσης για την επίδικη απαλλοτρίωση στο ΤΠΔ συνολικού ποσού 2.792.865.133 δραχμών και στις 20.8.1999 η παρακατάθεση συνολικού ποσού 530.131.152 δραχμών. Σύμφωνα με το από 13.9.2012 έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων αναφορικά με την απόκτηση ή μη προσώπου των επιδίκων ακινήτων στη νέα οδό και τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτή σημειώνεται ότι η Ευρεία Παράκαμψη Πατρών είναι κλειστός αυτοκινητόδρομος και δεν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης παρά μόνο μέσω κατασκευασμένων κόμβων.

Τα ακίνητα ... απέκτησαν πρόσωπο στην παράπλευρη της αρτηρίας οδό (...) και η πρόσβαση στην αρτηρία γίνεται μέσω των κόμβων Κ4 ή Κ5, το με αριθμό … ακίνητο απέκτησε πρόσωπο στην κεντρική αρτηρία όχι όμως δυνατότητα πρόσβασης σε αυτή, η οποία γίνεται μέσω του κόμβου Κ5 και το με αριθμό … ακίνητο απέκτησε πρόσωπο αλλά όχι πρόσβαση στον κλάδο καθόδου του κόμβου "Κ4" και η πρόσβαση στην αρτηρία γίνεται μέσω του κόμβου Κ4.

Το επίδικο οδικό έργο αποτελεί οδό ταχείας κυκλοφορίας και συγκεκριμένα αυτοκινητόδρομο, η οποία έχει κατασκευαστεί κλειστή και υπερυψωμένη, ώστε δεν επιτρέπεται η επικοινωνία με τα εκατέρωθεν αυτής ακίνητα, ενώ η προσπέλαση γίνεται με ειδικές περίπλοκες κυκλοφοριακές συνδέσεις, οι οποίες όμως δεν προσφέρουν κάποια ωφέλεια στις ιδιοκτησίες των εναγόντων, οι οποίες κατέστησαν μη οικοδομήσιμες όπως έχει προαναφερθεί.

Επομένως, δεν αποδείχθηκαν στοιχεία για την ωφέλεια των ακινήτων, όπως δυνατότητα πρόσβασης στο έργο ή στα έργα που περιλαμβάνονται στη ζώνη απαλλοτρίωσης, ή δημιουργία επωφελών επιπτώσεων στις χρήσεις των ακινήτων και η κατά τις ισχύουσες διατάξεις αρτιότητα και οικοδομησιμότητα αυτών μετά την απαλλοτρίωση, καθόσον, όπως προαναφέρθηκε την απώλεσαν.

Υπό τις συνθήκες αυτές οι ενάγοντες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ωφελούμενοι ως προς την απαλλοτρίωση των ακινήτων τους, αφού αποδείχθηκε ότι καμία ωφέλεια δεν προέκυψε για το απομένον τμήμα της ιδιοκτησίας τους από την εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου για το οποίο έγινε η απαλλοτρίωση. Ακολούθως οι ενάγοντες - εφεσίβλητοι, πρέπει να αποζημιωθούν και για το τμήμα της ιδιοκτησίας τους που θεωρούνται ως αυτοαποζημιούμενοι...".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν παραβίασε τις προμνημονευμένες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, που αναφέρονται στην ανατροπή του τεκμηρίου ωφελείας των αναιρεσιβλήτων, καθόσον τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πληρούν το πραγματικό της ανατροπής του τεκμηρίου της ωφέλειας των αναιρεσιβλήτων συνεπεία της ένδικης απαλλοτρίωσης και δικαιολογούν την κατά ένα μέρος παραδοχή της ένδικης αγωγής και την απόρριψη του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος - εναγομένου για την ύπαρξη του τεκμηρίου ωφελείας των επίδικων απαλλοτριωθέντων ακινήτων, καθόσον, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης την κρίση για την ανατροπή του τεκμηρίου ωφέλειας των επίδικων τμημάτων των απαλλοτριωθέντων ακινήτων το Εφετείο την στήριξε όχι μόνο στην έλλειψη πρόσοψης επί της διανοιγόμενης οδού αλλά και στα διευρυμένα στοιχεία για την μη ωφέλεια του ακινήτου όπως η έλλειψη άμεσης πρόσβασης στην ευρεία παράκαμψη Πατρών, τμήματος ... (...), διότι είναι κλειστή και υπερυψωμένη, η έλλειψη δημιουργίας επωφελών επιπτώσεων στις χρήσεις των απαλλοτριωθέντων ακινήτων αλλά και η απώλεια, αρτιότητας και οικοδομησιμότητας αυτών.

Επομένως οι πρώτος και δεύτερος από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγοι αναίρεσης, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ανωτέρω ουσιαστικών διατάξεων πρέπει ν' απορριφθούν.

Περαιτέρω με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο διέλαβε πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, διότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η ευρεία παράκαμψη Πατρών είναι κλειστός υπερυψωμένος αυτοκινητόδρομος και δεν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης παρά μόνο με την κεντρική αρτηρία αυτού μέσω των κόμβων Κ4, Κ5, που γίνεται με περίπλοκες κυκλοφοριακές συνδέσεις προφανώς διότι η ως άνω παράκαμψη είναι κλειστή και υπερυψωμένη, δεν υπάρχουν επωφελείς επιπτώσεις στις χρήσεις των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και τα επίδικα απαλλοτριωθέντα, μετά την ένδικη απαλλοτρίωση, απώλεσαν την, κατά τις ισχύουσες διατάξεις, αρτιότητα και οικοδομησιμότητά τους. Επομένως ο τρίτος από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη επαρκών αιτιολογιών πρέπει ν' απορριφθεί.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων που κατέθεσαν και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), μειωμένα, όμως, κατ' άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-3-2015 αίτηση για αναίρεση της 12/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ