1548/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1548 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1548/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: (14). Εκπροσωπήθηκαν ΟΛΟΙ από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ηλία Κρανιώτη ο οποίος παρέστη και διόρισε στο ακροατήριο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αριστείδη Χιωτέλλη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δήμου Λαμιέων, που εδρεύει στην Λαμία, και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Μπαμπά και 2. Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Σοφία Διαμαντοπούλου Πάρεδρο Ν.Σ.Κ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε α) με την από 3-12-1989 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, β) με την από 21-2-1990 πρόσθετη παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λαμίας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 249/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 6630/1998, 17/2001 μη οριστικές, 8773/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-6-2008 αίτησή τους και με τους 27-1-2010 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 19-2-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειό-ντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του πρώτου αναιρεσίβλητου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 επ. ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθηση του ως προς την βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά. Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τ' αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ. 11γ' του ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης. Με το δεύτερο λόγο της αίτησης και τον συναφή με αυτόν έβδομο πρόσθετο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 11 γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα:

Α) Τη με αριθμό 50668/25.2.1939 απόφαση της "επί των πωλήσεων των Οθωμανικών περιουσιών της εξεταστικής επιτροπής" με την οποία κυρώθηκε το από το έτος 1838 "χοτζέτι" του τούρκου ιεροδίκη και η οποία επιτροπή αναγνώρισε αφού πρώτα έλαβε υπόψη της την υποβληθείσα με αριθμό 63/2.2.1839 "έκθεση του διοικητή Φθιώτιδας και του οικονομικού επιτρόπου Φθιώτιδας, την κυριότητα των απώτατων δικαιοπαρόχων των αναιρεσειόντων στο επίδικο, γιατί διαπίστωσε ότι το "το δημόσιο δεν έπεται να έχει απαίτησιν τινά" Β) Τη με αριθμό ... έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού του συμβολαιογράφου Λαμιέων Κ. Οικονομίδη με την οποία το ανήκον στο Π. Σ. λιβάδιον παλιάμπελα και μύλος εκπλειστηριάστηκε και καταχυρώθηκε στον τελευταίο πλειοδότη Κ. Τ. Γ) Τη με αριθμό 159/1842 έκθεση εγκατάστασης του τότε δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Λαμίας Σ. Α. με την οποία ο απώτατος δικαιοπάροχος των αναιρεσειόντων εγκαταστάθηκε στο επίδικο.

Δ) Το με αριθμό ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Λαμίας Κ. Οικονομίδη. Με το συμβόλαιο αυτό ο απώτατος δικαιοπάροχος των αναιρεσειόντων Κ. Τ. πώλησε το 1/2 εξ' αδιαιρέτου του αποκτηθέντος επιδίκου στο παραπάνω αναφερόμενο πλειστηριασμό στον Α.Ζ..

Ε) Τις με αριθμό 5355/1.2.1849 και 6388/25.10.1849 αποφάσεις "του Δικαστηρίου των εν Αθήναις Εφετών" με τις οποίες μετά από έφεση των εκκαλούντων τότε ιδιοκτητών Α.Ζ. και Κ.Τ. (απώτατων δικαιοπαρόχων μας) καταδικάσθηκαν οι εφεσίβλητοι καταπατητές του επιδίκου. Στις αποφάσεις αυτές περιγράφονται τα όρια του ακινήτου καθώς και ο τρόπος περιαγωγής της αποκλειστικής κυριότητας νομής και κατοχής του επιδίκου στους απώτατους δικαιοπαρόχους των αναιρεσειόντων.

Στ) Το με αριθμό ../1885 συμβόλαιο διανομής του συμβολαιογράφου Πειραιά Ιωάννη Σωτηρόπουλου με το οποίο τα τέκνα του συνιδιοκτήτη Α.Ζ. διένειμαν τη περιουσία.

Ζ) Το με αριθμό .../1885 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Πειραιά Σ. Κορδαντωνοπουλου με το οποίο ο απώτατος δικαιοπάροχος των αναιρεσειόντων Π.Δ. πώλησε στον επίσης απώτατο δικαιοπάροχο των αναιρεσειόντων Κ.Π.Ε. Η) Το με αριθμό .../1890 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Λαμίας Δημητρίου Γρεβενίτη με το οποίο οι αδελφοί Κ.Π.Ε. και Ι.Π.Ε. διένειμαν τη περιουσία τους και το ανήκον στο παραπάνω επίδικο ακίνητο 1/2 περιήλθε στον Ι.Π.Ε.

Θ) Τη με αριθμό .../1895 δημόσια διαθήκη του Κ. Ε. συνταχθείσα στο συμβολαιογράφο Δημήτριο Ρέντζιο με την οποία ο Κ.Π.Ε. μεταξύ άλλων διέθεσε τμήμα του επιδίκου προκειμένου να ανεγερθεί νοσοκόμείο.

Ι) Τη με αριθμό 282/14.4.1910 με την οποία μετά από αίτηση των συγκυρίων Κ.Ε. και Κ.Κ. διατάχθηκαν ασφαλιστικά μέτρα κατά του καταπατητή Ν.Π. που επιχείρησε να κατασκευάσει παράπηγμα στο επίδικο.

Ια) Τη με αριθμό 4007/1910 έκθεση αναγκαστικής εκτέλεσης του δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Λαμίας Δ.Α. με την οποία κατεδαφίστηκε ανεγερθέν παράπηγμα από το καταπατητή Β. Μ.

Ιβ) Τις με αριθμό ...836, ..1837, ...5.10.1837, ...1850, ...1853, ...1854, ...1855, ...1855, ...1856 συμβολαιογραφικές πράξεις εκμίσθωσης του επιδίκου και το με αριθμό ...1911 συμβολαιογραφικό έγγραφο μίσθωσης στο οποίο γίνεται αναφορά παράτασης της μίσθωσης και από την οποία συνάγεται ότι ο μισθωτής Θ.Τ. ήταν και πάλι μισθωτής του επιδίκου και Ιγ) Χοτζέτι του 1838, αντίστοιχα, δηλαδή, έγγραφα, τα οποία όπως προκύπτει από τις ενώπιον του Εφετείου υποβληθείσες προτάσεις των αναιρεσειόντων, επικαλέστηκαν και νομίμως προσκόμισαν αυτοί προς απόδειξη της βάσης της αγωγής τους περί κλήσης ίδιας συγκυριότητας τους στην επίδικη έκταση με έκτακτη χρησικτησία κατά τις διατάξεις του προϊσχύσαντος βυζαντινορρωμαϊκού δικαίου δηλαδή με την άσκηση στην επίδικη έκταση νομής με καλή πίστη επί συνεχή τριακονταετία, η οποία είχε συμπληρωθεί μέχρι και την 11-9-1915.

Από τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης η οποία δέχθηκε ότι η επίδικη έκταση, ως δημόσια δασική έκταση, υπαγόμενη στην ιδιοκτησιακή κυριαρχία του προσθέτως υπέρ του εναγομένου και ήδη αναιρεσίβλητου Δήμου Ελληνικού Δημοσίου μέχρι το έτος 1968, εφεξής δε ανήκουσα στην κυριότητα του τελευταίου, ενώ οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσείοντες δεν απέκτησαν ποτέ δικαίωμα κυριότητας στην εν λόγω έκταση, καταλείποντας πλείστες όσες αμφιβολίες, περί του εάν το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και τα παραπάνω έγγραφα.

Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει να γίνουν δεκτοί οι ως άνω λόγοι και ως βάσιμοι κατ'ουσία και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ακολούθως πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρο 589 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 8773/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο για περαιτέρω εκδίκαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο Δήμο Λαμιέων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 23 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ