1547/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1547 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1547/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.125/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Μαρία Παπασωτηρίου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση των αποφάσεων 285/2013 του Μονομελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου και 564/2015 του Τριμελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου.

Το Μονομελές Πλημ/κείου Ναυπλίου και το Τριμελές Πλημ/κείου Ναυπλίου, με τις ως άνω αποφάσεις τους διέταξαν όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτές, και η αναιρεσείουσα-κατηγορούμενη ζητεί τώρα την αναίρεση των αποφάσεων αυτών, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ.πρωτ.4211/8-6-2015 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 694/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη με αριθμ.πρωτ.22/12-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, κατ’ αρ. 513§1 εδ. α’ , σε συνδ. προς άρ. 476§1 εδ.

α’ Κ.Π.Δ., την από 8-6-15 αίτηση αναίρεσης της Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., οδός ..., κατά της υπ’ αριθμ. 564/15 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου και της υπ’ αριθμ. 285/13 πρωτοβάθμιας απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 513§1α και 476§1α Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο, απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη.

Είναι δε απαράδεκτη, μεταξύ των άλλων, η αίτηση αναίρεσης, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στον νόμο για την άσκηση της. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρ. 465§1, 473§§1,2,3 474§1 και 476§2 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι ο κατ/νος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης κατά της καταδικαστικής απόφασης, είτε κατ’ αρθρ. 473§1 Κ.Π.Δ., ενώπιον του γραμματέα του αρμόδιου δικαστηρίου, είτε κατ’ άρθρο 473§2 Κ.Π.Δ.

με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Έτσι, ο νομοθέτης για να διευκολύνει εκείνον που καταδικάστηκε, να ασκήσει αίτηση αναίρεσης, καθορίζει υπαλλακτικό τρόπο άσκησης αυτής, με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία κοινοποιείται εντός 20 ημερών, από την καταχώρηση της καθαρογραμμένης καταδικαστικής απόφασης στο ειδικό βιβλίο, όταν ο κατηγορούμενος ήταν στη δίκη παρών, ή εντός 20 ημερών από την επίδοση αυτής στον απόντα κατηγορούμενο, πάντοτε όμως και υπό τον όρο, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καταδικαστική (ΑΠ 1043/09 Π.Χ.

Ξ 296). Είναι δε καταδικαστική η απόφαση, όταν με αυτή ο κατηγορούμενος κηρύσσεται ένοχος και επιβάλλεται σ’ αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή ως κύρια ποινή, καθώς και η απόφαση με την οποία το Δικ/ριο μετ’ αναίρεση προέρχεται σε νέα επιμέτρηση της ποινής (ΑΠ 1879/10 Π.Χ. ΞΑ 703, ΑΠ 892/06 Π.Χ.

ΝΖ 245). Ο κατ/νος δεν δικαιούται να ασκήσει αναίρεση με δήλωση, κατ’ άρ. 473§2 Κ.Π.Δ., κατά αποφάσεων που απορρίπτουν την έφεση ως εκπρόθεσμη, ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη (ΑΠ 1879/10 Π.Χ. ΞΑ 703, ΑΠ 892/06 Π.Χ. ΝΖ 245). Αναίρεση κατά απόφασης, που απέρριψε έφεση του κατ/νου ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη), μπορεί να ασκηθεί μόνον, κατ’ αρ. 465§1, 473§1, 476§2 Κ.Π.Δ., ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου που απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη.

Αν παρ’ όλα αυτά, για τις μη καταδικαστικές αποφάσεις ασκηθεί αίτηση αναίρεσης, από τον κατ/νο, με δήλωση (473§2 Κ.Π.Δ.) στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η αναίρεση αυτή είναι απαράδεκτη, κατ’ αρ. 476§1 του Κ.Π.Δ., αφού αυτή ασκήθηκε, όχι σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρ. 474§1 Κ.Π.Δ., δηλαδή ασκήθηκε χωρίς να τηρηθούν οι υπό του νό9μου οριζόμενες διατυπώσεις που συνιστούν συστατικό τύπο (ΑΠ 1789/10 Π.Χ.

ΞΑ 690, ΑΠ2287/07 Π.Χ. ΝΗ 813). Ομοίως είναι απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης κατά της εκκληθείσης πρωτοβάθμιας απόφασης (αρ. 504 §1 Κ.Π.Δ.). Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημ/κείο Ναυπλίου που δίκασε ως Εφετείο, την υπ’ αριθμ. 564/15 απόφαση του απέρριψε ως απαράδεκτη την υπ’ αρ. 56/20-6-13 έφεση του αναιρεσείοντος, κατά της υπ’ αριθ. 285/13 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου με την οποία α) έπαυσε υφ’ όρον η ποινική δίωξη για την πράξη της απειλής, για την οποία κατηγορούνταν, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 4043/12 και β) αφού χαρακτήρισε ως εξύβριση, κατ’ ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης, το Δικαστήριο προέβη πάλι σε υφ’ όρον παύση της ποινικής δίωξης και για την πράξη αυτή, χωρίς να επιβληθεί ουδεμία ποινή σε βάρος των εκκαλούντων.

Συνεπώς, η εν λόγω απόφαση, σύμφωνα με όσα ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 489 Κ.Π.Δ., δεν ήταν εκκλητή. Η υπ’ αριθμ. 564/15 απόφαση του Τριμ. Πλημ/κείου Ναυπλίου καταχωρήθηκε το ειδικό βιβλίο στις 18-5-1015. Η αναιρεσείουσα κατηγορουμένη στη συνέχεια, άσκησε η ίδια την από 8-6-15 κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ζητώντας την αναίρεση της ως άνω υπ’ αριθμ. 564/15 απόφασης και της πρωτοβάθμιας, ήδη εκκληθείσης, υπ’ αριθμ. 285/13 απόφασης του Μονομ.

Πλημ/κείου Ναυπλίου για τους αναφερόμενους σε αυτή λόγους. Όμως, κατά τα προεκτεθέντα, η ανωτέρω υπ’ αριθμ. 564/15 απόφαση δεν είναι καταδικαστική και συνεπώς δεν δικαιούται (δεν νομιμοποιείται) να ασκήσει το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης, κατ’ άρθρο 473§2 Κ.Π.Δ., αλλά μόνον κατ’ άρ. 474§1 Κ.Π.Δ. Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να τηρηθούν οι οριζόμενες από το νόμο διατυπώσεις του άρ. 474§2 Κ.Π.Δ.

Περαιτέρω δεν εδικαιούτο να ασκήσει αίτηση αναίρεσης κατά της ως άνω υπ’ αριθμ. 285/13 πρωτοβάθμιας εκκληθείσης απόφασης. Με βάση τα ανωτέρω εκτεθέντα, πρέπει, κατ’ άρ. 476§1 Κ.Π.Δ., η υπό κρίση, με δήλωση προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αίτηση αναίρεσης, να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 8-6-15 αίτηση αναίρεσης της Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., οδός ..., κατά της υπ’ αριθμ. 564/15 απόφασης του Τριμ. Πλημ/κείου Ναυπλίου και της υπ’ αριθμ. 285/13 πρωτοβάθμιας απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Ναυπλίου . Β) Να καταδικαστεί η αναιρεσειουσα στα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας τρυ Αρείου Πάγου Κων/νος Παρασκευαΐδης"

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η ίδια η αναιρεσείουσα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 473 παρ.2 εδ.α’ ΚΠΔ "Η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ. 2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1... " και κατ’ άρθρο 474 παρ. 1 εδ.

α’ του ιδίου Κώδικα "Με την επιφύλαξη της διάταξης της παρ.2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα) ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος".

Από τις διατάξεις αυτές σαφώς προκύπτει, ότι η αίτηση αναίρεσης κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως ασκείται μόνο με δήλωση στον γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει ο δικαιούμενος, ήτοι κατ’ εξαίρεση η αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον, όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων που ορίζονται στη διάταξη του άνω άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠΔ, αλλά και με δήλωση αυτού (του καταδικασθέντος), η οποία επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση ότι η απόφαση είναι καταδικαστική (ΑΠ 1043/2009 Π.Χ.Ξ 926).

Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως εκπρόθεσμη ή ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική, διότι στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλά αντίθετα διαπιστώνει το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 504 παρ.1 του ΚΠΔ, όπου ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, το ένδικο μέσο της αίτησης αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης η οποία, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση εφέσεως.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι εάν η υπόθεση που αναφέρεται σε ορισμένο έγκλημα πέρασε και από τους δύο βαθμούς ουσιαστικής κρίσης, με το ένδικο μέσο της αναίρεσης προσβάλλεται μόνο η απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, στην οποία έχει ενσωματωθεί εκείνη που εκδόθηκε στον πρώτο βαθμό, μετά την τυπική παραδοχή της έφεσης που ασκήθηκε κατ’ αυτής και κάθε λόγος αναίρεσης που πλήττει την πρωτοβάθμια απόφαση είναι απαράδεκτος.

Περαιτέρω, κατ’ άρθρο 476 παρ.1 εδ. α’ ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προ βλέπεται.... ή χωρίς να τηρηθούν οι προϋποθέσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του... το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, μετά από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο..." και κατά το άρθρο 513 παρ.1 εδ.

α’ του ιδίου Κώδικα " Αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση δια της κρινόμενης από 18-5-2015 αιτήσεως αναιρέσεως, ασκηθείσης δια δηλώσεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου προσβάλλεται, αφενός μεν η απόφαση υπ’ αριθμό 564/2015 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου, η οποία απέρριψε ως απαράδεκτη την υπ’ αριθμό 56/20-6-2013 έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ’ αριθμό 285/2013 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου με την οποία α) έπαυσε υφ’ όρον η ποινική δίωξη για την πράξη της απειλής, για την οποία κατηγορούνταν, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 4043/2012 και β) αφού χαρακτήρισε ως εξύβριση, κατ’ ορθότερο νομικό την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμισης, το Δικαστήριο προέβη πάλι σε υφ’ όρον παύση της ποινικής δίωξης, και για την πράξη αυτή, χωρίς δηλαδή να επιβληθεί ουδεμία ποινή σε βάρος των εκκαλούντων, αφετέρου δε η τελευταία (εκκληθείσα) υπ’ αριθμό 285/2013 απόφαση του Μον/λούς Πλημ\κείου Ναυπλίου, η οποία δεν ήταν κατ’ ‘ άρθ.489 ΚΠΔ εκκλητή.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον η ανωτέρω υπ’ αριθμό 564/2015 εφετειακή απόφαση δεν είναι καταδικαστική, η αίτηση αναιρέσεως ανεπιτρέπτως ασκήθηκε κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 473 παρ. 2 ΚΠΔ, δια δηλώ¬σεως προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και όχι κατ’ άρθρο 474 παρ. 1 ΚΠΔ. Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να τηρηθούν οι διατυπώσεις του άρθρου 474 παρ. 2 ΚΠΔ.

Σημείώνεται δε, ότι δεν νομιμοποιείτο για άσκηση αναίρεσης κατά της ανωτέρω υπ’ αριθμό 285/2013 πρωτοβάθμιας - εκκληθείσης - απόφασης. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ’ άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, μετά μάλιστα και την ειδοποίηση της ίδιας της αναιρεσείουσας κατά την σχετική επί του φακέλου της δικογραφίας επισημείωση του αρμοδίου γραμματέως, περί ειδοποιήσεως της και την μη εμφάνιση της.

Η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα, (άρθρο 583 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την από 8-6-2015 αίτηση αναίρεσης της Α. Ν. του Α., κατοίκου ..., οδός ..., κατά της υπ’ αριθμό 564/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου και της υπ’ αριθμό 285/2013 απόφασης του Μονομελούς Πλημ\κείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ