1546/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1546 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1546/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βαρσάμη Γιοβανούδα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1...... και 2. ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κων/νο Τσουκαλά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2001 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 279/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 640/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 10-3-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Διονυσίου Γιαννακόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τις διατάξεις των άρθρων 995 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ και 1294 Α.Κ. ορίζονται, αντίστοιχα, τα ακόλουθα (1) Αν πρόκειται για κατάσχεση ενυποθήκου κτήματος, αν η κατάσχεση έγινε κατά του τρίτου κυρίου ή νομέα, πρέπει να επιδοθεί σ΄ αυτόν και στον οφειλέτη αντίγραφο ή περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 αλλιώς επέρχεται ακυρότητα.

Αν η κατάσχεση έγινε κατά του οφειλέτη, πρέπει να επιδοθεί στον τρίτο, κύριο ή νομέα αντίγραφο ή περίληψη της έκθεσης της κατάσχεσης σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 αλλιώς επέρχεται ακυρότητα και (2) Ο τρίτος κύριος που παραχώρησε την υποθήκη καθώς και κάθε τρίτος που νέμεται με νόμιμο τίτλο το ενυπόθηκο υπόκειται στην εμπράγματη αγωγή του δανειστή με την αναγκαστική εκτέλεση πάνω στο κτήμα, αν δεν προτιμά να εξοφλήσει όλες τις ενυπόθηκες απαιτήσεις στην έκταση που ασφαλίζονται με την υποθήκη.

Από το συνδυασμό των διατάξεων που παρατέθηκαν συνάγεται ότι στην έννοια του κατά τις διατάξεις αυτές τρίτου κύριου ή νομέα περιλαμβάνονται (α) ο κύριος του ακινήτου που παραχώρησε υποθήκη για ξένο χρέος, εφόσον, κατά το χρόνο της κατασχέσεως εξακολουθεί να είναι κύριος (β) ο νεμόμενος το ενυπόθηκο κτήμα με νόμιμο τίτλο κυριότητας, μεταγεγραμμένο μετά την εγγραφή της υποθήκης, ήτοι ο ειδικός διάδοχος του οφειλέτη μετά την εν λόγω εγγραφή, ο οποίος απόκτησε το ενυπόθηκο κτήμα βεβαρυμένο με την υποθήκη, χωρίς να ευθύνεται ενοχικώς για την πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους , (γ) εκείνος που έγινε καθολικός ή ειδικός διάδοχος του τρίτου κυρίου που παρεχώρησε για ξένο χρέος την υποθήκη και (δ) εκείνος που, μετά την εγγραφή της υποθήκης, απόκτησε με χρησικτησία το ενυπόθηκο κτήμα, εφόσον βέβαια η υποθήκη δεν αποσβέσθηκε με την χρησικτησία.

Ο νόμος απαιτεί κτήση κυριότητας και όχι οποιοδήποτε άλλο ενοχικό ή έστω και εμπράγματο δικαίωμα. Εφόσον δε για την κτήση της κυριότητας ακινήτου απαιτείται, κατ΄ άρθρο 1033 Α.Κ., μεταγραφή αυτός που δεν μετέγραψε τον τίτλο δεν θεωρείται τρίτος. Ενόψει του ανωτέρω δεν έχει την ιδιότητα του τρίτου ο απλός κάτοχος του ενυπόθηκου ακινήτου καθώς και οποιοσδήποτε άλλος νομέας, που δεν εμπίπτει στις παρατεθείσες διατάξεις, γιατί ασκεί απλώς τη φυσική εξουσία στο ενυπόθηκο ακίνητο διανοία κυρίου (ΑΠ 1402/1994).

Στην προκειμένη περίπτωση με τη μη πληττόμενη κατά το σημείο τούτο προσβαλλόμενη απόφαση ο πρώτος λόγος της ανακοπής κατά του επισπευσθέντος από τον πρώτο αναιρεσίβλητο πλειστηριασμού ακινήτου ανήκοντος κατά συγκυριότητα στον καθού η εκτέλεση αναιρεσείοντα και κατά τον οποίο υπερθεματιστής αναδείχθηκε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, είχε το ακόλουθο περιεχόμενο:

Επί του κατασχεθέντος ακινήτου λειτουργούσε ξενοδοχειακή μονάδα με το διακριτικό τίτλο "..... "στο όνομα της .... η οποία είχε την πλήρη νομή και κατοχή όλου του ακινήτου στην οποία και δεν επιδόθηκε η περίληψη της κατασχετήριας έκθεσης" και, επομένως, αφού δεν τηρήθηκε η προδικασία για την έγκυρη διενέργεια του πλειστηριασμού για την ανωτέρω "τρίτη νομέα" του ακινήτου, ο πλειστηριασμός που διενεργήθηκε είναι άκυρος.

Ο λόγος αυτός είναι, όπως εκρίθη με την προσβαλλόμενη απόφαση αόριστος, αφού ο αναιρεσείων - ανακόπτων προεχόντως δεν επικαλέσθηκε ότι το ανωτέρω ακίνητο ήταν βεβαρυμένο με υποθήκη, η οποία, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί, αποτελούσε και προϋπόθεση για να προσδοθεί στην ανωτέρω η ιδιότητα της τρίτης νομέως ή κατόχου η οποία, (ιδιότητα), θα ήταν καθιδρυτική της υποχρέωσης επίδοσης και σε αυτή της κατασχετήριας έκθεσης.

Επομένως το Εφετείο με την εκτεθείσα απορριπτική του ανωτέρω λόγου της ανακοπής κρίση του δεν υπέπεσε στην από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια και για την αιτία αυτή ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ασκηθείσα από τον ..... από 20 Ιουνίου 2005, αίτηση, για αναίρεση της υπ΄αριθμ. 640/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, από χίλια εκατόν εβδομήντα, (1.170), ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ