1544/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1544 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Σύμβαση εργασίας, αξίωση αποζημίωσης λόγω καταγγελίας. Πάροδος αποσβεστικής προθεσμίας. Αντένσταση αναστολής της προθεσμίας λόγω αδυναμίας εμπροθέσμου επιδόσεως της αγωγής προς τον ορισθέντα ειδικό εκκαθαριστή. Πράγμα που προτάθηκε νομίμως και δεν λήφθηκε υπ’ όψη. Αναιρεί.

Αριθμός 1544/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 27η Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΩΝ: 1) Θ. (T.) Μ. (M.) του Α. (A.), κατοίκου ... και 2) Ε. Γ. του Σ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Πέτρου Μαρκέτου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΗΣ: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Α. ΕΤΟΙΜΟ ΣΚΥΡΟΔΕΡΜΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", η οποία τελεί υπό ειδική εκκαθάριση του άρθρου 46 παρ.1 του ν. 1892/1990 και ως εκ τούτου εκπροσωπείται νομίμως από τον εκκαθαριστή, που είναι η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Μάριου Παναγιωτόπουλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-3-2006 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1087/2007 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων, η 681/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 27-4-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 8-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.3 του ν. 3198/1955, η καταγγελία της συμβάσεως εργασίας θεωρείται έγκυρη εφ' όσον τηρηθεί ο έγγραφος τύπος και καταβληθεί η αποζημίωση, που οφείλεται κατά νόμο από τον εργοδότη. Ακόμη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ.2 του ίδιου νόμου, κάθε αξίωση του μισθωτή προς καταβολή ή συμπλήρωση της εν λόγω αποζημίωσης είναι απαράδεκτη, εφ' όσον η σχετική αγωγή δεν κοινοποιηθεί εντός εξαμήνου, αφ' ότου η αξίωση κατέστη απαιτητή.

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η εν λόγω προθεσμία είναι αποσβεστική και αρχίζει από τη στιγμή της καταγγελίας, ενώ η άπρακτη πάροδος αυτής επιφέρει την απώλεια του αντίστοιχου δικαιώματος του μισθωτή. Εξ άλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 255 εδ. α' και 279 ΑΚ συνάγεται ότι σε περίπτωση αποσβεστικής προθεσμίας εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για την παραγραφή, σύμφωνα με τις οποίες η παραγραφή αναστέλλεται για όσο χρόνο ο δικαιούχος εμποδίστηκε από δικαιοστάσιο ή από άλλο λόγο ανώτερης βίας να ασκήσει την αξίωσή του μέσα στο τελευταίο εξάμηνο του χρόνου της παραγραφής.

Η σημασία της αναστολής έγκειται στο ότι ο χρόνος, κατά τον οποίο διήρκεσε ο λόγος αυτής, δεν υπολογίζεται στο χρόνο της παραγραφής ή της αποσβεστικής προθεσμίας. Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπ' όψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπ' όψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Πράγματα, υπό την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους στο δικαστήριο της ουσίας, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 25/2003, 12/2000 και 3/1997), όχι δε και εκείνοι που συνέχονται με την ιστορική βάση της αγωγής και αποτελούν άρνηση αυτής ή εκείνοι που δεν έχουν αυτοτέλεια, αλλά αποτελούν νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΟλΑΠ 469/1984).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, οι αναιρεσείοντες, ως μισθωτοί και ενάγοντες, με την ένδικη, από 21-3-2006 αγωγή τους, άσκησαν κατά της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρίας, ως εργοδότριας και εναγομένης, την αξίωσή τους για καταβολή της κατά νόμο αποζημιώσεως, λόγω της από 3-3-2006, εκ μέρους της τελευταίας, σιωπηρής καταγγελίας των συμβάσεων εργασίας που μέχρι τότε ίσχυαν μεταξύ τους.

Η αγωγή αυτή επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη την 31-3-2006, με εγχείριση του κατά νόμο αντιγράφου σε υπάλληλο αυτής, που βρέθηκε από τον αρμόδιο δικαστικό επιμελητή να εργάζεται στην έδρα της και το παρέλαβε. Η αναιρεσίβλητη, ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, ισχυρίσθηκε ότι η επίδοση αυτή ήταν άκυρη και δεν παρήγαγε αποτελέσματα, διότι με την 1675/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που δημοσιεύθηκε την 10-3-2006, η ίδια είχε τεθεί σε καθεστώς ειδικής εκκαθαρίσεως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 46 παρ.1 του ν. 1892/1990 και η εκπροσώπησή της είχε ανατεθεί στον ορισθέντα εκκαθαριστή, που είναι η "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ", προς την οποία και μόνο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ.3 του ν. 1386/1983, όπως ισχύουν, η επίδοση μπορούσε να επιχειρηθεί εγκύρως.

Ο ισχυρισμός αυτός είχε τη λειτουργία ενστάσεως. Οι αναιρεσείοντες αντέτειναν στην ένσταση ότι, λόγω της χρονικής εγγύτητας των ως άνω γεγονότων, κατά την επίδοση της αγωγής αγνοούσαν τις εξελίξεις, ότι τις πληροφορήθηκαν εντός του θέρους του έτους 2006 και ότι επέδωσαν εκ νέου την αγωγή προς τον ορισθέντα εκκαθαριστή την 13-9-2006.

Και ακόμη, ότι μέχρι την 12-7-2006 η "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ" δεν είχε αναλάβει την άσκηση των καθηκόντων της ως εκκαθαριστής με αποτέλεσμα αυτοί, ακόμη και αν το επιθυμούσαν, να μην είναι σε θέση να επιδώσουν την αγωγή προσηκόντως. Ο ισχυρισμός αυτός είχε τη λειτουργία αντενστάσεως, αφού αληθής υποτιθέμενος καθιστούσε αδύνατη τη νομότυπη άσκηση της αγωγής μέσα στην αποσβεστική προθεσμία του άρθρου 6 παρ.2 του ν. 3198/1955.

Όπως προκύπτει, όμως, από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο παρέλειψε να τον αξιολογήσει και περιορίσθηκε να δεχθεί ότι η μεν από 31-3-2006 επίδοση της αγωγής ήταν άκυρη, η δε από 13-9-2006 επίδοση ήταν εκπρόθεσμη, με συνέπεια να κρίνει ότι έχει αποσβεσθεί η ένδικη αξίωση των αναιρεσειόντων. Με την κρίση αυτή, το Δικαστήριο της ουσίας παρέλειψε να λάβει υπ' όψη πράγμα που είχε προταθεί νομίμως, ήτοι τα ως άνω περιστατικά, τα οποία είχαν προβληθεί από τους αναιρεσείοντες ενώπιόν του και στοιχειοθετούσαν την αντένσταση αναστολής της αποσβεστικής προθεσμίας κατά το άρθρο 255 εδ.

α' ΑΚ. Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η παράλειψη αυτή και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.8 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος. Κατόπιν αυτού, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή (ΚΠολΔ 580 παρ.3).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 681/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη να πληρώσει στους αναιρεσείοντες δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 11η Οκτωβρίου 2011. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 25η Οκτωβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ