Appeal dismissed for lack of specific grounds; vague legal argument rejected under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 1544 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1544/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαΐου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, κατοίκου Αθηνών, ως μοναδικού κληρονόμου της αρχικά αναιρεσείουσας Χ1Α, ο οποίος δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ως διαχειριστή και εκπροσώπου των συνιδιοκτητών της επί της οδού ... πολυκατοικίας, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/5/2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 3175/2004 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε η αρχικώς αναιρεσείουσα με την από 17/1/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 11/10/2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αχιλλέα Νταφούλη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο αναιρεσίβλητος ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης απουσιάζει κάποιος διάδικος, ο Άρειος Πάγος ερευνά αν αυτός επισπεύδει τη συζήτηση και σε αποφατική περίπτωση αν κλητεύθηκε νόμιμα και αν δεν προκύπτει η συνδρομή καμιάς από τις περιπτώσεις αυτές, κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α', 287 291 και 292 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται, κατ' άρθρο573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, συνδυαζόμενες και προς τις διατάξεις των άρθρων 1846 και 1847 του ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται και αν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση προς τον αντίδικο του λόγου της διακοπής, με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξεως. Η γνωστοποίηση γίνεται από εκείνον που έχει δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή από εκείνον που μέχρι της στιγμής της επελεύσεως του θανάτου ήταν πληρεξούσιός του.

Ο αντίδικος του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης μπορεί να προκαλέσει την επανάληψη της δίκης, προσκαλώντας για το σκοπό αυτό, με κοινοποίηση δικογράφου, τους αρχικούς διαδίκους και τους κληρονόμους του θανόντος, μετά την παρέλευση της τασσόμενης προθεσμίας των τεσσάρων μηνών προς αποποίηση της κληρονομίας του θανόντος.

Εν προκειμένω, από τα υπ' αριθ. 153/2006 πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου αυτού προκύπτει ότι η δίκη που άνοιξε με την από 17-1-2005 αίτηση αναίρεσης της Χ1Α διακόπηκε βίαια ύστερα από τη γνωστοποίηση από τον πληρεξούσιο δικηγόρο αυτής Αχχιλέα Δρογώση του επελθόντος στις 20-10-2005 θανάτου της. (βλ. αντίγραφο της υπ' αριθ....

ληξιαρχικής πράξεως θανάτου του Ληξίαρχου ...). Εξάλλου, από το υπ' αριθ. ... πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πρωτοδικείου Λειβαδιάς, το υπ' αριθ....πιστοποιητικού εγγυτέρων συγγενών του Δημάρχου ... και την υπ'αριθ. ...δήλωση αποδοχής κληρονομίας που συντάχθηκε ενώπιον της συμβολαιογράφου Λειβαδιάς Σουλτάνας Λοιδώρη και έχει μεταγραφεί νόμιμα, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα με την από ...

μυστική διαθήκη της, που έχει δημοσιευθεί νόμιμα, εγκατέστησε ως κληρονόμο της στην κείμενη επί της ενταύθα οδού ...οριζόντια ιδιοκτησία της (διαμέρισμα) τον γιο της Χ1, που αποδέχτηκε την κληρονομία και τον οποίο ο καθού η αναίρεση προσκάλεσε για επανάληψη της δίκης που διακόπηκε βίαια με την από 7-4-2008 κλήση, αντίγραφο της οποίας με πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο επέδωσε προς αυτόν στις 16-7-2008 νομότυπα και εμπρόθεσμα με θυροκόλληση, αντίγραφο δε του θυροκολληθέντος εγγράφου παραδόθηκε αυθημερόν στο οικείο Αστυνομικό Τμήμα, ενώ σχετική έγγραφη ειδοποίηση για τον καθού ταχυδρομήθηκε στις 17-7-2008, όπως προκύπτει από τις σχετικές βεβαιώσεις του δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...

που έχουν συνταχθεί κάτω από την υπ' αριθ. ... έκθεση επιδόσεως. Επομένως, η βιαίως διακοπείσα δίκη νομίμως επαναλαμβάνεται κατ' άρθρο 291 Κ.Πολ.Δ., αναγκαστικά στο όνομα του ως άνω κληρονόμου της αρχικής αναιρεσείουσας, ο οποίος, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση μη παραστάσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Όμως, παρά ταύτα, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 εδ. 1 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναίρεσης, που ιδρύεται όταν υπάρχει παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται με σαφήνεια: α) οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος πρότασης), που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού (ολ.

ΑΠ 27/1998), β) η έννομη συνέπεια που με βάση αυτές διαγνώστηκε, γ) ο κανόνας του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και δ) το νομικό σφάλμα, δηλαδή που ακριβώς εντοπίζεται η παραβίαση, κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (ΑΠ 580/2005). Όταν οι διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν είναι περισσότερες της μιας, τότε πρέπει να εξειδικεύονται για κάθε μία από αυτές, οι σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου και το υπαγωγικό σφάλμα του (ΑΠ 448/1996).

Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσείουσα στο εισαγωγικό μέρος του αναιρετηρίου εκθέτει, ότι με την από 19-5-2004 αγωγή που άσκησε στο μονομελές πρωτοδικείο Αθηνών ο αναιρεσίβλητος εναντίον της, ζήτησε να του καταβάλει 1.436,90 ευρώ, με το νόμιμο τόκο, ως οφειλόμενα κοινόχρηστα της οριζόντιας ιδιοκτησίας της (διαμερίσματος) σε πολυκατοικία της οδού ...

στην .... Με την προσβαλλόμενη απόφαση, που της κοινοποιήθηκε στις 20-12-2004 και έχει καταστεί τελεσίδικη γιατί δεν άσκησε έφεση, έγινε δεκτή στο σύνολό της η ως άνω αγωγή. Στη συνέχεια παραθέτει κατά λέξη, μέσα σε εισαγωγικά, ολόκληρο σχεδόν το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία δέχτηκε, σε περίληψη, τα παρακάτω:

Η αναιρεσείουσα (εναγόμενη) σύμφωνα με τον τίτλο κτήσεώς της, δηλαδή το ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Κων. Στάθη, που μεταγράφηκε νόμιμα, είναι κυρία διαμερίσματος του ισογείου ορόφου της ως άνω πολυκατοικίας, το οποίο αποτελείται από ένα κύριο δωμάτιο, χώλ και αποχωρητήριο, επιφάνειας 24,89 τετραγωνικών μέτρων.

Η αυτοτελής αυτή οριζόντια ιδιοκτησία βρίσκεται μέσα στον εσωτερικό χώρος της πολυκατοικίας, είναι υπερυψωμένη έναντι του ισογείου της πολυκατοικίας και μπορεί να εισέλθει κάποιος μέσα σ' αυτή αφού προηγουμένως ανέλθει κλίμακα, απολαμβάνει δε το διαμέρισμα αυτό τη χρήση των κοινόχρηστων χώρων και υπηρεσιών της πολυκατοικίας, με συνέπεια να υπόκειται και στο βάρος της συμμετοχής στις κοινές δαπάνες αυτής, ανάμεσα στις οποίες και η δαπάνη για την αμοιβή του θυρωρού.

Κατά τον κανονισμό της πολυκατοικίας (... πράξη του άνω συμβολαιογράφου), στη διάταξη της κατηγορίας των δαπανών της παραγράφου 2 του άρθρου 13 αυτού, δεν εξαιρείται των δαπανών το σύνολο των διακεκριμμένων ιδιοκτησιών που βρίσκεται στο ισόγειο της πολυκατοικίας, αλλά μόνο τα καταστήματα του ισογείου. Η άνω οριζόντια ιδιοκτησία όμως είναι διαμέρισμα.

Εχρησιμοποιείτο ως κατοικία του θυρωρού από παλαιά και κάνει χρήση όλων των κοινόχρηστων χώρων και παροχών. Από το 1960 ως το 2000 κατέβαλε κανονικά την αναλογία των κοινοχρήστων ως διαμέρισμα, ο εκάστοτε ιδιοκτήτης ή μισθωτής. Η επικαλούμενη από την εναγόμενη χρήση της οριζόντιας αυτής ιδιοκτησίας από τον Ιανουάριο 2000 ως εργαστήριο οπτικών και ηλεκτρονικής μεταφοράς χρημάτων από το γιό της Χ1 δεν καθιστά κατάστημα την εν λόγω οριζόντια ιδιοκτησία.

Μετά απ' αυτά προβάλλει η αναιρεσείουσα παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1, 5 εδάφ. Β' και 13 παρ. 1 του ν. 3741/1999, το περιεχόμενο και την έννοια των οποίων παραθέτει επίσης στο αναιρετήριο, χωρίς περαιτέρω να διευκρινίζει σε τι συγκεκριμένα συνίσταται το σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή των παραπάνω κανόνων δικαίου, ισχυριζόμενη γενικά και αόριστα ότι "με την κρίση του αυτή το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών παραβίασε τις παρατεθείσες ουσιαστικές διατάξεις σύμφωνα με τα προπαρατεθέντα και το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔικ".

Συνακόλουθα ο μοναδικός αυτός λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-1-2005 αίτηση της αρχικής αναιρεσείουσας Χ1Α για αναίρεση της 3175/2004 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει την εκ διαθήκης κληρονόμο της αρχικής αναιρεσείουσας Χ1 στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2009.Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουνίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ