1543/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1543 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Εργατικό ατύχημα. Παραμόρφωση εγγράφου ως προς το αληθινές περιεχόμενο ιατρικής βεβαιώσεως σχετικά με την έκταση των συνεπειών του τραυματισμού ενάγοντος – αναιρεσιβλήτου. Μη λήψη υπ’ όψη ενόρκων βεβαιώσεων. Αναιρεί.

Αριθμός 1543/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 27η Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΩΝ: 1) Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΖΗΤΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΕ - Τεχνική Κατασκευαστική Εταιρεία", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Ελευσίνα Αττικής και 2) Γ. Ζ. του Φ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν η πρώτη διά και ο δεύτερος μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Μιχαήλ Ανδρεοπούλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Τ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Τριαντάφυλλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-11-2006 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1037/2008 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 235/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-6-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 8-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από κακή ανάγνωση ενός αποδεικτικού εγγράφου, στο οποίο αποκλειστικώς ή προεχόντως στήριξε την κρίση του, απέδωσε σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διάφορο του αληθινού.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να προσδιορίσει το κατά την ανέλεγκτη κρίση του εύλογο ποσό της χρηματικής ικανοποίησης που έπρεπε να επιδικασθεί στον αναιρεσίβλητο (ενάγοντα), ο οποίος είχε τραυματισθεί στο δεξιό οφθαλμό κατά τη διάρκεια της παροχής εξαρτημένης εργασίας σε οικοδομικό έργο που είχε αναλάβει και εκτελούσε η πρώτη από τους αναιρεσείοντες, εταιρία περιορισμένης ευθύνης της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο δεύτερος από αυτούς (εναγομένους), χρειάσθηκε να σταθμίσει μεταξύ των άλλων περιστατικών και τις συνέπειες που είχε ο τραυματισμός του αναιρεσιβλήτου επί της οράσεως του δεξιού οφθαλμού αυτού.

Για τη στάθμιση αυτή, αξιολόγησε και την από 2-11-2007 βεβαίωση νοσηλείας του περιφερειακού γενικού νοσοκομείου "Γ. Γεννηματάς", ως προς το περιεχόμενο της οποίας δέχθηκε ότι δι' αυτού βεβαιώνεται ότι "η ορατότητα [του αναιρεσιβλήτου στο δεξιό οφθαλμό] έχει εκμηδενισθεί". Στην εν λόγω βεβαίωση, όμως, ως προς το ζήτημα της μετά τον τραυματισμό οράσεως του αναιρεσιβλήτου, αναφέρεται ότι "η παρούσα υποκειμενική οπτική του οξύτητα είναι δεξιός οφθαλμός αντίληψη κινουμένης χειρός, αριστερός 10/10".

Και, όπως επισημαίνεται από τους αναιρεσείοντες, η μηδενική όραση είναι κατάσταση διαφορετική από την αντίληψη κινουμένης χειρός, δεδομένου του ότι, κατά την αντίστοιχη ιατρική διαβάθμιση, η μηδενική όραση υποδηλώνει την κατάσταση της μη αντίληψης του φωτός, ενώ μεταξύ αυτής και της κατάστασης της αντίληψης κινουμένης χειρός μεσολαβούν κατά σειρά οι καταστάσεις της αντίληψης φωτός χωρίς προβολές και της αντίληψης φωτός με ορθές προβολές.

Ως εκ τούτου, αν το Δικαστήριο της ουσίας είχε αναγνώσει ορθά το περιεχόμενο της ως άνω βεβαιώσεως, θα έπρεπε να δεχθεί όχι ότι η όραση του αναιρεσιβλήτου έχει εκμηδενισθεί, αλλά ότι έχει μειωθεί σημαντικά, πράγμα το οποίο θα μπορούσε, ενδεχομένως, να οδηγήσει σε διαφορετική κρίση ως προς τον προσδιορισμό του εύλογου ποσού της χρηματικής ικανοποίησης.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η ως άνω παραμόρφωση και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

2. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπ' όψη και αξιολόγησε, εκτός των άλλων, και "τις με επίκληση προσκομιζόμενες ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων υπ' αριθ. 2724/2-2-2007 (του ενάγοντος) 737/29-10-2007 και 751 - 754/2-11-2007 (των εναγομένων), οι οποίες έχουν ληφθεί μετά από προηγούμενη κλήτευση των διαδίκων εκατέρωθεν".

Η αναφορά αυτή, που παρατίθεται κατά λέξη, καλύπτει και τις ένορκες βεβαιώσεις 752 και 753/2-11-2007, οι αριθμοί των οποίων υπονοείται ότι περιλαμβάνονται μεταξύ των αριθμών 751 και 754, που παρατίθενται στο κείμενο της προσβαλλομένης απόφασης διαχωριζόμενοι με παύλα (-). Ακόμη, από τη ρητή αναφορά στο κείμενο της προσβαλλομένης απόφασης της κατάθεσης του εξετασθέντος Αναστάσιου Αντωνίου, συνάγεται ότι αξιολογήθηκε και η 736/29-10-2007 ένορκη βεβαίωση, η οποία αποδίδεται σ' αυτόν.

Ουδόλως προκύπτει, όμως, ότι λήφθηκαν υπ' όψη και αξιολογήθηκαν οι ένορκες βεβαιώσεις 735, 738 και 739/29-10-2007, τις οποίες επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείοντες με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις αυτών, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους και περί των οποίων ούτε ρητή μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ούτε έμμεση αναφορά.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η ως άνω παράλειψη και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

3. Σύμφωνα με τις παραπάνω σκέψεις και χωρίς να είναι απαραίτητη η έρευνα των λοιπών λόγων της αιτήσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή (ΚΠολΔ 580 παρ.3).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 235/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο να πληρώσει στους αναιρεσείοντες δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 11η Οκτωβρίου 2011. Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 25η Οκτωβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Αριθμός 1543/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 27η Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέως Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΩΝ: 1) Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΖΗΤΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΕ - Τεχνική Κατασκευαστική Εταιρεία", όπως εκπροσωπείται νομίμως, που εδρεύει στην Ελευσίνα Αττικής και 2) Γ. Ζ. του Φ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν η πρώτη διά και ο δεύτερος μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Μιχαήλ Ανδρεοπούλη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: Τ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου Αναστασίου Τριαντάφυλλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-11-2006 (ημερομηνία κατάθεσης) αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 1037/2008 απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 235/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-6-2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώθηκε. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Χριστόφορος Κοσμίδης ανέγνωσε την από 8-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης για αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη αυτή λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από κακή ανάγνωση ενός αποδεικτικού εγγράφου, στο οποίο αποκλειστικώς ή προεχόντως στήριξε την κρίση του, απέδωσε σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διάφορο του αληθινού.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να προσδιορίσει το κατά την ανέλεγκτη κρίση του εύλογο ποσό της χρηματικής ικανοποίησης που έπρεπε να επιδικασθεί στον αναιρεσίβλητο (ενάγοντα), ο οποίος είχε τραυματισθεί στο δεξιό οφθαλμό κατά τη διάρκεια της παροχής εξαρτημένης εργασίας σε οικοδομικό έργο που είχε αναλάβει και εκτελούσε η πρώτη από τους αναιρεσείοντες, εταιρία περιορισμένης ευθύνης της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος ήταν ο δεύτερος από αυτούς (εναγομένους), χρειάσθηκε να σταθμίσει μεταξύ των άλλων περιστατικών και τις συνέπειες που είχε ο τραυματισμός του αναιρεσιβλήτου επί της οράσεως του δεξιού οφθαλμού αυτού.

Για τη στάθμιση αυτή, αξιολόγησε και την από 2-11-2007 βεβαίωση νοσηλείας του περιφερειακού γενικού νοσοκομείου "Γ. Γεννηματάς", ως προς το περιεχόμενο της οποίας δέχθηκε ότι δι' αυτού βεβαιώνεται ότι "η ορατότητα [του αναιρεσιβλήτου στο δεξιό οφθαλμό] έχει εκμηδενισθεί". Στην εν λόγω βεβαίωση, όμως, ως προς το ζήτημα της μετά τον τραυματισμό οράσεως του αναιρεσιβλήτου, αναφέρεται ότι "η παρούσα υποκειμενική οπτική του οξύτητα είναι δεξιός οφθαλμός αντίληψη κινουμένης χειρός, αριστερός 10/10".

Και, όπως επισημαίνεται από τους αναιρεσείοντες, η μηδενική όραση είναι κατάσταση διαφορετική από την αντίληψη κινουμένης χειρός, δεδομένου του ότι, κατά την αντίστοιχη ιατρική διαβάθμιση, η μηδενική όραση υποδηλώνει την κατάσταση της μη αντίληψης του φωτός, ενώ μεταξύ αυτής και της κατάστασης της αντίληψης κινουμένης χειρός μεσολαβούν κατά σειρά οι καταστάσεις της αντίληψης φωτός χωρίς προβολές και της αντίληψης φωτός με ορθές προβολές.

Ως εκ τούτου, αν το Δικαστήριο της ουσίας είχε αναγνώσει ορθά το περιεχόμενο της ως άνω βεβαιώσεως, θα έπρεπε να δεχθεί όχι ότι η όραση του αναιρεσιβλήτου έχει εκμηδενισθεί, αλλά ότι έχει μειωθεί σημαντικά, πράγμα το οποίο θα μπορούσε, ενδεχομένως, να οδηγήσει σε διαφορετική κρίση ως προς τον προσδιορισμό του εύλογου ποσού της χρηματικής ικανοποίησης.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η ως άνω παραμόρφωση και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

2. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο, προς συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπ' όψη και αξιολόγησε, εκτός των άλλων, και "τις με επίκληση προσκομιζόμενες ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων υπ' αριθ. 2724/2-2-2007 (του ενάγοντος) 737/29-10-2007 και 751 - 754/2-11-2007 (των εναγομένων), οι οποίες έχουν ληφθεί μετά από προηγούμενη κλήτευση των διαδίκων εκατέρωθεν".

Η αναφορά αυτή, που παρατίθεται κατά λέξη, καλύπτει και τις ένορκες βεβαιώσεις 752 και 753/2-11-2007, οι αριθμοί των οποίων υπονοείται ότι περιλαμβάνονται μεταξύ των αριθμών 751 και 754, που παρατίθενται στο κείμενο της προσβαλλομένης απόφασης διαχωριζόμενοι με παύλα (-). Ακόμη, από τη ρητή αναφορά στο κείμενο της προσβαλλομένης απόφασης της κατάθεσης του εξετασθέντος Α.

Α., συνάγεται ότι αξιολογήθηκε και η 736/29-10-2007 ένορκη βεβαίωση, η οποία αποδίδεται σ' αυτόν. Ουδόλως προκύπτει, όμως, ότι λήφθηκαν υπ' όψη και αξιολογήθηκαν οι ένορκες βεβαιώσεις 735, 738 και 739/29-10-2007, τις οποίες επικαλέσθηκαν οι αναιρεσείοντες με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις αυτών, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου τους και περί των οποίων ούτε ρητή μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ούτε έμμεση αναφορά.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως, με τον οποίο επισημαίνεται η ως άνω παράλειψη και προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

3. Σύμφωνα με τις παραπάνω σκέψεις και χωρίς να είναι απαραίτητη η έρευνα των λοιπών λόγων της αιτήσεως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι εφικτή (ΚΠολΔ 580 παρ.3).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 235/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς νέα κρίση ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο να πληρώσει στους αναιρεσείοντες δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 11η Οκτωβρίου 2011. Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα την 25η Οκτωβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ