Supreme Court dismisses appeal on marital property contribution claim, upholding lower court's valuation of asset increase.

Απόφαση 1542 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1542/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Α., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Χουστουλάκη.

Της αναιρεσιβλήτου: Β. Ν. του Δ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Τασία Βασιλακοπούλου-Πουλή, η οποία ανεκάλεσε την από 2-12-2011 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6521/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 3083/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 12-10-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 21-10-11 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στη διάταξη του άρθρου 1400 ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του Ν.1329/1983 ορίζεται ότι αν ο γάμος λυθεί η ακυρωθεί και η περιουσία του ενός συζύγου έχει αφότου τελέστηκε ο γάμος αυξηθεί, ο άλλος σύζυγος, εφόσον συνέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο στην αύξηση αυτή, δικαιούται να απαιτήσει την απόδοση του μέρους της αύξησης, το οποίο προέρχεται από τη δική του συμβολή.

Τεκμαίρεται, ότι η συμβολή αυτή ανέρχεται στο ένα τρίτο της αύξησης εκτός αν αποδειχθεί μεγαλύτερη ή μικρότερη η καμμία συμβολή...Στην αύξηση της περιουσίας των συζύγων δεν υπολογίζεται, ότι αυτοί απέκτησαν από δωρεά, κληρονομιά η κληροδοσία ή με διαθήκη των αποκτημάτων από αυτές τις αιτίες". Από τη διάταξη αυτή συνάγεται, ότι, η απαίτηση του κάθε συζύγου προς συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου είναι, κατ'αρχήν, ενοχή αξίας, δηλαδή χρηματική ενοχή, αντικείμενο της οποίας αποτελεί η χρηματική αποτίμηση της περιουσιακής αύξησης του υπόχρεου συζύγου, η οποία προέρχεται από τη συμβολή, άμεση ή έμμεση του δικαιούχου (Ολ.ΑΠ 28/1996).

Ως αύξηση νοείται, όχι μια συγκεκριμένη κτήση, αλλ'η διαφορά που υπάρχει στην περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία, δηλαδή, κατά την τέλεση του γάμου και κατά το χρόνο που γεννιέται η αξίωση για συμμετοχή στα αποκτήματα. Από τη σύγκριση της αξίας αυτών, αναγόμενης σε τιμές του χρόνου γέννησης της αξίωσης, θα κριθεί, αν υπάρχει περιουσιακή αύξηση του ενός συζύγου που να δικαιολογεί την αξίωση του άλλου, για συμμετοχή στα αποκτήματα.

Κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της τελικής περιουσίας θεωρείται, στην περίπτωση που ο γάμος λύθηκε ή ακυρώθηκε με δικαστική απόφαση, ο χρόνος που η απόφαση αυτή έγινε αμετάκλητη. Εξάλλου, ο εναγόμενος, ως υπόχρεος σύζυγος, του οποίου η περιουσία αυξήθηκε με τη συμβολή του ενάγοντος συζύγου μπορεί να προβάλει, πλήν άλλων, ότι η συμβολή του ενάγοντος ήταν κάτω από το ένα τρίτο ή ότι δεν υπάρχει κάποια συμβολή.

Για να γίνει, όμως, δεκτή η ανυπαρξία συμβολής, η οποία αποκλείει την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα, θα πρέπει ο εναγόμενος σύζυγος να επικαλεσθεί και αποδείξει, ότι ο δικαιούχος της αξίωσης συμμετοχής σύζυγος, είτε δεν μπορούσε, εκ των πραγμάτων, είτε δεν ήθελε να συμβάλει και ότι η επαύξηση της περιουσίας οφείλεται μόνο σ'αυτόν.

Ο ισχυρισμός αυτός του εναγόμενου, ενόψει του ότι το καθιερούμενο, από το άρθρο 1400 ΑΚ, τεκμήριο της συμβολής συμμετοχής στα αποκτήματα κατά τούτο ενεργεί και ως προς τους δύο συζύγους, ο δε ενάγων, έστω και αν δεν αποδείξει τη δική του συμβολή, θα δικαιούται οπωσδήποτε το 1/3 της αύξησης της περιουσίας του εναγόμενου, συνιστά, ως προς την απόκρουση του τεκμηρίου, ένσταση (ΑΠ 661/2005, ΑΠ 814/2004, ΑΠ 1678/2005, ΑΠ 251/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι τέλεσαν στο …στις 22/7/1984 νόμιμο γάμο... ο οποίος λύθηκε με την υπ' αριθμ. 1530/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που κατέστη αμετάκλητη στις 29/6/2004. Αμέσως μετά τα γάμο τους εγκαταστάθηκαν σε μισθωμένο διαμέρισμα....

Στη συνέχεια και μέχρι το έτος 1990 οι διάδικοι συγκατοίκησαν με τη μητέρα του εναγομένου σε ισόγειο διαμέρισμα της επί της οδού …., στο …, οικίας, της οποίας συγκύριος ήταν και ο εναγόμενος. Συγκεκριμένα, κατά το χρόνο τέλεσης του γάμου του με την ενάγουσα, ο εναγόμενος είχε αποκτήσει, από κληρονομιά του αποβιώσαντος στις 22-12-1973, χωρίς διαθήκη, πατέρα του Α.

Κ., ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου της ανωτέρω ισόγειας οικίας, επιφανείας 102,45 τμ, μετά του οικοπέδου της, επιφανείας 345,50 τμ. Το άνω ακίνητο κατά ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου είχε περιέλθει στον αδελφό του Γ. Κ. και κατά το υπόλοιπο ποσοστό 2/8 εξ αδιαιρέτου είχε περιέλθει στη μητέρα του... Ακολούθως, με την υπ' αριθμ. .../18-6-1991 πράξη σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών και διανομής κτισμάτων της ίδιας ως άνω συμβ/φου, που μεταγράφηκε νόμιμα, οι ως άνω κληρονόμοι, προκειμένου να διανείμουν το κοινό ακίνητο τους, υπήγαγαν αυτό στις διατάξεις του ν. 3741/1929 και των άρθρων 1002 και 1117 Α.Κ και συνέστησαν αυτοτελείς και διακεκριμένες οριζόντιες ιδιοκτησίες, ήτοι ισόγειο, πρώτο πάνω από το ισόγειο και δεύτερο, μελλοντικό, πάνω από το ισόγειο ορόφους και δώμα.

Οι παραπάνω οριζόντιες ιδιοκτησίες περιήλθαν κατά τα 3/4 εξ αδιαιρέτου στον εναγόμενο και τον αδελφό του Γ. Κ. και κατά το υπόλοιπο 1/4 εξ αδιαιρέτου στη μητέρα τους Μ. Κ., μετά δε τη διανομή απέκτησε ο εναγόμενος ποσοστό 3/8 εξ αδιαιρέτου του ισογείου και ποσοστό 3/4 εξ αδιαιρέτου του μέλλοντος να ανεγερθεί δευτέρου πάνω από το ισόγειο ορόφου, εμβαδού του Β' ορόφου 94,09 τμ.

Στη συνέχεια, με το υπ' αριθμ. .../18-6-1991 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβ/φου, που μεταγράφηκε νόμιμα, η μητέρα του εναγομένου, η οποία είχε παραμείνει συγκυρία κατά ποσοστά 2/8 εξ αδιαιρέτου του ισογείου, του Α πάνω από το ισόγειο ορόφου και του Β' μέλλοντος να ανεγερθεί ορόφου, μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής το ποσοστό της 1/4 εξ αδιαιρέτου επί του μέλλοντος να ανεγερθεί Β' ορόφου στον εναγόμενο και έτσι αυτός απέκτησε την πλήρη κυριότητα αυτού.

Η αξία του ως άνω εμπραγμάτου δικαιώματος (δικαίωμα υψούν) του εναγομένου κατά το χρόνο τέλεσης του γάμου τους ανερχόταν στο ποσό των 4.000.000 δραχμών ή 11.738,81 ευρώ και κατά το χρόνο της αμετάκλητης λύσης του γάμου τους στις 29-6-2004 στο ποσό των 28.661 ευρώ. Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι οι διάδικοι από τις αρχές του έτους 1991 άρχισαν να ανεγείρουν το ως άνω διαμέρισμα στο δεύτερο όροφο της προαναφερόμενης οικοδομής και για το λόγο αυτό μίσθωσαν διαμέρισμα επί της οδού …στο …όπου διέμειναν μέχρι τον Οκτώβριο 1994, οπότε εγκαταστάθηκαν πλέον στο νεόδμητο διαμέρισμα του εναγομένου...Επομένως, για τη ανέγερση του ως άνω διαμερίσματος του εναγομένου δαπανήθηκε το συνολικό ποσό των 10.000.000 δραχμών.

Η αξία αυτού κατά τον κρίσιμο χρόνο της αμετάκλητης λύσης του γάμου ανερχόταν στο ποσό των 140.000 ευρώ και όχι στο ποσό των 195.157,74 ευρώ, όπως ισχυρίζεται η ενάγουσα...

Μετά την αφαίρεση της αρχικής από την τελική, η περιουσία του εναγομένου αυξήθηκε από το παραπάνω απόκτημα κατά το ποσό των 111.339 ευρώ (140.000 -28.661). Ακόμη αποδείχθηκε, ότι η ενάγουσα κατά την τέλεση του γάμου της και μέχρι τον Ιούνιο 1986 εργαζόταν ως γαζώτρια στη βιοτεχνία ετοίμων ενδυμάτων " …" με ετήσιες αποδοχές περίπου 390.000 δραχμές.

Από το καλοκαίρι του έτους 1986 εγκατέστησε σε ένα μικρό δωματιάκι στην ταράτσα της συζυγικής οικίας επί της οδού …, γαζωτική μηχανή, κοπτοράπτη και μηχανή για κουμπότρυπες και εργαζόταν ως γαζώτρια ράβοντας υποκάμισα με το κομμάτι (φασόν). Από την εργασία της αυτή κέρδιζε το ποσό των 50.000 δραχμών περίπου το μήνα, χωρίς να το δηλώνει ως εισόδημα στη Δ.Ο.Υ.

Από το Νοέμβριο του έτους 1986 μέχρι τον Οκτώβριο του 1988 μίσθωσε ένα ισόγειο κατάστημα στην οδό …και …στο …και μετέφερε εκεί το εργαστήριο της, αγόρασε δε και άλλες 3 μηχανές με βιοτεχνικό δάνειο 1.290.000 δραχμών, που έλαβε από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, Στο εργαστήριο αυτό προσέλαβε και απασχολούσε και 2-3 ακόμη εργαζόμενες.

Από την εργασία της αυτή κέρδιζε καθαρά το μήνα το ποσό των 100.000 δραχμών. Από το έτος 1989 μέχρι το τέλος του 1995 μετέφερε τις ραπτομηχανές της στο ισόγειο της συζυγικής οικίας στην οδό ... στο …και εργαζόταν μόνη της κερδίζοντας το ποσό των 60.000 δραχμών το μήνα περίπου. Από 27-12-1995 μίσθωσε πάλι κατάστημα στην οδό …αριθμ …, στη …όπου μετέφερε τις γαζωτικές μηχανές της και συνέχισε να εργάζεται εκεί.

Περαιτέρω, στις 15-3-1991, ενόψει της έναρξης των οικοδομικών εργασιών, η ενάγουσα ενεγράφη ως μέλος του πιστωτικού συνεταιρισμού Τεχνοεργατών Λαμίας, από τον οποίο μπορούσε να λάβει δάνεια με ευνοϊκούς όρους. Πράγματι, κατά το χρονικό διάστημα από 4-10-1991 μέχρι 5-61992 έλαβε ως δάνειο το συνολικό ποσό των 3.730.000 δραχμών, το οποίο διέθεσε για την πληρωμή τόσο των δικών της οικονομικών υποχρεώσεων από την ατομική της επιχείρηση, όσο και για την εκτέλεση των οικοδομικών εργασιών.

Επίσης, στις 27-8-1996 έλαβε και άλλο δάνειο ποσού 1.820.000 δραχμών, με το οποίο πλήρωσε μέρος των ληξιπροθέσμων τόκων του δανείου, που είχε λάβει ο εναγόμενος από την Εθνική Στεγαστική Τράπεζα. Για την εξόφληση των ως άνω δανείων η ενάγουσα είχε αποδεχθεί συναλλαγματικές, τις οποίες εξόφλησε η ίδια από την εργασία της.

Επίσης, στις 23/9/1997 έλαβε νέο δάνειο ποσού 2.000.000 δρχ. από τον συνεταιρισμό Τεχνοεργατών Λαμίας, προκειμένου να εξοφλήσει τους ληξιπρόθεσμους τόκους του δανείου, που είχε λάβει ο εναγόμενος από την παραπάνω τράπεζα, για να μη προβεί σε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος του ως άνω διαμερίσματος τους. Το καλοκαίρι του 1996 άρχισε να εργάζεται ως μπαργούμαν σε μπαρ των Αθηνών και τα καλοκαίρια στην επαρχία, Ζάκυνθο και Ιωάννινα κυρίως και λίγο καιρό στην Κέρκυρα, από την εργασία της δε αυτή κέρδιζε κατά μέσο το ποσό των 300.000 δραχμών το μήνα.

Το έτος 1997 η ενάγουσα είχε καταθέσει στην ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑ σε κοινό λογαριασμό, που είχε με τον εναγόμενο το συνολικό ποσό των 2.175.000 δραχμών (βλ. προσκομιζόμενα 8 γραμμάτια κατάθεσης της άνω τράπεζας). Επίσης, το έτος 1998 από την εργασία της ως μπαργούμαν εισέπραξε και κατέθεσε στον κοινό λογαριασμό της στην ίδια τράπεζα το ποσό των 2.000.000 δραχμών, το έτος 1999 το ποσό των 890.000 δραχμών και το έτος 2000 το ποσό του 1.708.000 δραχμών...Τα χρήματα αυτά τα έστελνε στον εναγόμενο προκειμένου να πληρώνει αφενός μεν τις δικές της οικονομικές υποχρεώσεις...αφετέρου δε τις ληξιπρόθεσμες δόσεις του δανείου, που είχε λάβει ο εναγόμενος, τα οποία, όμως, όπως αποδείχθηκε, δεν πλήρωνε, αλλά τα χρησιμοποιούσε για άλλους σκοπούς.

Εξάλλου, ο εναγόμενος, με εξαίρεση κάποια χρονικά διαστήματα που ήταν άνεργος, εργαζόταν ως οδηγός σε διάφορες επιχειρήσεις, συγκεκριμένα μέχρι τις 15/9/1986 είχε εργασθεί στην εταιρία ΤΕΧΝΟΣΩΛ ΕΠΕ. Από την εργασία του αυτή κέρδιζε μετά την τέλεση του γάμου του κατά μέσο όρο το ποσό των 50.000 δραχμών καθαρά το μήνα.

Το Σεπτέμβριο του 1986 άνοιξε ουζερί στην οδό …, το οποίο λειτούργησε μέχρι το Δεκέμβριο 1988, αναγκάστηκε να σταματήσει τη λειτουργία του, λόγω κακής οικονομικής πορείας. Από τον Ιανουάριο 1989 μέχρι τον Ιούλιο 1989 εργάσθηκε στη Μ. Γ., αντί μηνιαίου μισθού κατά μέσο όρο 75.000 δραχμών. Από το Σεπτέμβριο 1989 μέχρι τις 14/3/1992 εργάσθηκε στην εταιρία ΜΟΝΟΦΛΕΞ ΑΒΕΕ, αντί μηνιαίου μισθού κατά μέσο όρο 100.000 δραχμών.

Από τις 7/9/1993 μέχρι τις 14/11/1996 εργάσθηκε στην εταιρία ΗΠΕΙΡΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΠΕ (εμπορία επεξεργασία κρέατος) αντί μηνιαίου μισθού κατά μέσο όρο 100.000 δραχμών). Από 1/1/1997 μέχρι 30/9/1997 εργάσθηκε ως οδηγός TAXI και από την εργασία του αυτή κέρδιζε καθαρά το ποσό των 120.000 δραχμών το μήνα. Από το Φεβρουάριο του 1999 μέχρι και την αμετάκλητη λύση του γάμου του τον Ιούνιο 2004 ,αλλά και μέχρι σήμερα εργάζεται στα εκπαιδευτήρια "Ο ΠΛΑΤΩΝ ΑΕ" με μηνιαίο μισθό κατά μέσο όρο 280.000 δραχμών (βλ.

φωτοαντίγραφα ασφαλιστικού του βιβλιαρίου επικόλλησης ενσήμων του ΙΚΑ για το χρονικό διάστημα από την 1/11/1978 μέχρι το Δεκέμβριο 2001). Τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την ανέγερση του ως άνω διαμερίσματος προέρχονται από τα παραπάνω εισοδήματα των διαδίκων από την εργασία τους, από τα δάνεια που έλαβε η ενάγουσα, από δωρεά της μητέρας του εναγομένου ποσού 4.500.000 δραχμών από την πώληση με το υπ' αριθμ. .../19-2-1993 συμβόλαιο της συμβ/φου Αθηνών Μαρίας Κατσίμπα ενός αγροτεμαχίου της (σήμερα οικόπεδο) στην περιοχή " …" της …αντί πραγματικού τιμήματος 9.000.000 δραχμών (βλ.

το ως άνω συμβόλαιο και την 1204/19-2-1993 πράξη εξόφλησης συμβολαίου της ίδιας συμβ/φου). Ο ισχυρισμός, όμως, του εναγομένου, ότι κατά τη διανομή της κληρονομιαίας περιουσίας τον Ιούνιο 1991 ο αδελφός του κατέβαλε σ' αυτόν το ποσό των 3.000.000 δραχμών για την εξίσωση των μερίδων και ότι με αυτά τα χρήματα κατασκεύασε το σκελετό της οικοδομής, ουδόλως αποδείχθηκε, δεδομένου ότι αφενός μεν ουδέν περί αυτού αναφέρεται στην πράξη σύστασης οριζοντίου ιδιοκτησίας και διανομής κτισμάτων, αφετέρου δε για την κατασκευή του σκελετού της οικοδομής είχε αποδεχθεί συναλλαγματικές η ενάγουσα συνολικού ποσού 1.700.000 δραχμών, όση ήταν και η αντίστοιχη δαπάνη...Επίσης, ο εναγόμενος στις 22-6-1993...έλαβε δύο ενυπόθηκα δάνεια δεκαπενταετούς διάρκειας συνολικού ποσού 10.000.000 δραχμών από την Εθνική Στεγαστική Τράπεζα ΑΕ με επιδότηση του Ελληνικού Δημοσίου.

Πλην όμως, μεγάλο μέρος από το παραπάνω δάνειο ο εναγόμενος διέθεσε για άλλους σκοπούς, όπως ποσό 2.500.000 δραχμών για την αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου από τη Γερμανία, ποσό 500.000 δραχμών για την αγορά τηλεόρασης και βιντεοκάμερας κλπ. Δεν πλήρωνε, μάλιστα, τις ληξιπρόθεσμες εξαμηνιαίες δόσεις του δανείου και όταν η τράπεζα τον ειδοποίησε ότι, αν δεν πλήρωνε, θα άρχιζε αναγκαστική εκτέλεση και θα έβγαζε στον πλειστηριασμό το διαμέρισμα του, αναγκάσθηκε μετά από προτροπή της ενάγουσας στις 27-10-1999 να προβεί σε ρύθμιση της οφειλής του, εξοφλητέας σε 120 μηνιαίες δόσεις μέχρι το έτος 2010, ποσού 171.858 δραχμών μηνιαίως για το πρώτο δάνειο και 95.934 δραχμών για το δεύτερο δάνειο...Για την πληρωμή των δόσεων των δανείων, που είχε λάβει η ενάγουσα και ο εναγόμενος, αναγκάσθηκε η ενάγουσα από το καλοκαίρι του 1996, παράλληλα με την εργασία της ως γαζώτρια, να εργασθεί ως μπαργούμαν σε μπαρ στην Αθήνα και στην επαρχία.

Για όλα τα πιο πάνω περιστατικά, από τα οποία σαφώς προκύπτει η ουσιαστική και καθοριστική συμμετοχή της ενάγουσας στην επαύξηση της περιουσίας του εναγομένου, πειστικότητα τόσο η εξετασθείσα στο ακροατήριο και οι λοιποί μάρτυρες αυτής, που έδωσαν τις προαναφερόμενες ένορκες, βεβαιώσεις, οι εν λόγω δε καταθέσεις ουδόλως αναιρούνται από αυτές των μαρτύρων του εναγομένου, οι οποίοι ουσιαστικά επιβεβαίωσαν την απασχόληση της ενάγουσας με τις πιο πάνω εργασίες, ενώ η αμφισβήτηση εκ μέρους τους των εισοδημάτων της ενάγουσας είναι παντελώς αόριστη και μη πειστική, αναιρούμενη πλήρως από τα προσκομιζόμενα από την ενάγουσα αποδεικτικά στοιχεία.

Επομένως, ο ισχυρισμός του εναγομένου περί μηδενικής συμβολής της ενάγουσας στην περιουσιακή του επαύξηση, ο οποίος ως προς την απόκρουση του τεκμηρίου του 1/3 συνιστά ένσταση, δεν αποδείχθηκε ουσιαστικά βάσιμος από τα προσκομισθέντα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία και πρέπει να απορριφθεί. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, με το τεκμήριο που καθιερώνει η διάταξη του άρθρου 1400 παρ. 1 εδ.

β' του Α.Κ., η συμβολή της ενάγουσας στην περιουσιακή επαύξηση του εναγομένου ανέρχεται στο 1/3, ήτοι στο ποσό των 37.113 ευρώ (ήτοι 111.339 Χ 1/3). Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι η ενάγουσα κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον εναγόμενο απέκτησε τα παρακάτω ακίνητα περιουσιακά στοιχεία: Α) Με το υπ' αριθμ. .../1989 συμβόλαιο αγοράς....

η ενάγουσα αγόρασε ένα αγροτεμάχιο στην κοινότητα …281,90 τμ, αντί αναγραφομένου στο συμβόλαιο τιμήματος 250.000 δραχμών, κατά την εκτίμηση της Δ.Ο.Υ. 749.000 δραχμών, πραγματικού όμως τιμήματος 1.000.000 δραχμών, το οποίο ναι μεν φέρεται, ότι αγοράστηκε από την ενάγουσα (με πίστωση του τιμήματος για το οποίο η ενάγουσα αποδέχθηκε 5 συναλλαγματικές λήξεως της τελευταίας την 1/6/1990), πλην όμως το εξόφλησαν οι διάδικοι από κοινού.

Εντός του παραπάνω αγροτεμαχίου κατασκεύασαν μια βάση από μπετόν αρμέ διαστάσεων 12 Χ 8, για την οποία δαπάνησαν 600.000 δραχμές. Η αξία του ως άνω ακινήτου κατά την αμετάκλητη λύση του γάμου των διαδίκων ανερχόταν στο ποσό των 12.000 ευρώ. Β) Με το υπ' αριθμ. .../9-4-2002 συμβόλαιο αγοράς....η ενάγουσα αγόρασε ένα οικόπεδο εμβαδού 945,57 τμ., μετά της επ' αυτού παλαιάς ισόγειας οικίας, εμβαδού 67,14 τμ.

που βρίσκεται στο δημοτικό διαμέρισμα ... αντί αναγραφομένου τιμήματος 8.804,11 ευρώ, κατά την εκτίμηση δε της Δ.Ο.Υ. 38.910 ευρώ, καταβληθέντος όμως πραγματικού τιμήματος 50.000 ευρώ, αξίας κατά την αμετάκλητη λύση του γάμου και σημερινής 60.000 ευρώ. Επομένως, η περιουσία της ενάγουσας αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του γάμου της κατά το ποσό των 72.0000 ευρώ (12.000 + 60.000).

Όμως, από τη συνεκτίμηση του όλου αποδεικτικού υλικού αποδείχθηκε, ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε, άμεση ή έμμεση, συμβολή του εναγομένου στην απόκτηση εκ μέρους της ενάγουσας του ως άνω ακινήτου στο ... δεδομένου ότι οι διάδικοι ήσαν σε διάσταση από το έτος 2000 και έκτοτε δεν υπήρχε μεταξύ τους σωματική ή πνευματική επικοινωνία, ούτε και υπήρχε κοινός οικογενειακός προϋπολογισμός....Ενόψει της καταστάσεως αυτής, ο εναγόμενος δεν ήθελε να συμβάλει στην απόκτηση του προαναφερόμενου περιουσιακού στοιχείου της ενάγουσας και ως εκ τούτου η επαύξηση της περιουσίας της τελευταίας κατά το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην ίδια την ενάγουσα, όπως βάσιμα ισχυρίστηκε η ενάγουσα με τις προτάσεις της και με δήλωση της, όπως αυτή εκτιμάται, στα πρακτικά του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου επί των προβληθεισών από τον εναγόμενο ενστάσεων.

Αντίθετα, αποδείχθηκε, ότι ο εναγόμενος συνέβαλε στην επαύξηση της περιουσίας της ενάγουσας σχετικά με το πρώτο ακίνητο, που βρίσκεται στην κοινότητα …και συγκεκριμένα κατά το τεκμήριο του άρθρου 1400 παρ. 1 εδ. β του ΑΚ, ήτοι κατά ποσοστό 1/3. Επομένως, έχει αυτός ανταξίωση κατά του ενάγουσας ποσού 4.000 ευρώ (12.000 Χ 1/3).

Επομένως, η προβληθείσα από τον εναγόμενο ένσταση συμψηφισμού είναι κατά ένα μέρος ουσιαστικά βάσιμη και ως εκ τούτου, πρέπει το ανωτέρω ποσό των 4.000 ευρώ να αφαιρεθεί από το ποσό των 37.113 ευρώ της αξίωσης της ενάγουσας, η οποία έτσι περιορίζεται στο ποσό των 33.113 ευρώ (ήτοι 37.113 - 4.000). Με αυτό το περιεχόμενο η πιο πάνω απόφαση διαλαμβάνει επαρκείς, σαφείς, και μη αντιφατικές αιτιολογίες, οι οποίες επιστηρίζουν ασφαλώς το διατακτικό της.

Ειδικότερα: α)γίνεται εκτενής αναφορά στον τρόπο απόκτησης των περιουσιακών στοιχείων των διαδίκων β)συγκεκριμένα, ως προς το ακίνητο στο …του Δήμου …υφίσταται συγκεκριμένη επί μέρους, αναφορά, και παραδοχή, ανέλεγκτη αναιρετικά, πως αυτό, αγοράστηκε, αποκλειστικά με εισοδήματα της αναιρεσίβλητης, αιτιολογείται δε συγκεκριμένα, για ποιο λόγο, δεν υπήρξε συμβολή του ήδη αναιρεσείοντος στην απόκτηση του παραπάνω περιουσιακού στοιχείου, γ)γίνεται επίσης λόγος για βάσιμο ισχυρισμό της τελευταίας, ο οποίος υποβλήθηκε στο δικαστήριο αναφορικά με τον τρόπο επαύξησης της περιουσίας της, ως προς το παραπάνω ακίνητο.

Ο αναιρεσείων, ήδη, προβάλλει: α)πως έσφαλε το Εφετείο δεχθέν τα παραπάνω, γιατί δεν προκύπτουν από τις αποδείξεις β)συμμετείχε και ο ίδιος, τουλάχιστον κατά το 1/3 στην απόκτηση του παραπάνω ακινήτου, γ)δεν προέκυψε η αυτοτέλεια πηγής εισοδημάτων της αντιδίκου του. Όμως, όλα τα παραπάνω, αποτελούν παράπονα αναφερόμενα στην ουσία της υπόθεσης, δηλαδή, σε νέα ουσιαστική εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία δεν μπορούν να προταθούν στο παρόν δικαστήριο (αρθρ.561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Ουδεμία δε, συγκεκριμένη αιτίαση, ως προς την παράβαση της διατάξεως του άρθρου 1400 ΑΚ αναφέρεται. Κατά ταύτα, ο λόγος της αναίρεσης, ο οποίος πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, για τις από το άρθρο 559 αρ.1 και 19 ΚΠολΔ πλημμέλειες, είναι αβάσιμος. Κατά συνέπεια πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η αίτηση αναίρεσης και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του (αρθρ.178 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12/10/2010 αίτηση του Α. Κ. για αναίρεση της με αριθμό 3083/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ