153/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 153 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 153/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο-Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2005, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τζιώτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ Α.Ε. (Ε.Τ.Β.Α.) που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Στασινόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι παρίσταται η Τράπεζα Πειραιώς, ως καθολική πλέον διάδοχος της ΕΤΒΑ.

Του αναιρεσίβλητου Χ. Θ. του Γ., κατοίκου ... που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Δρεπανόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Mαρτίου 2000 αγωγή τoυ ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1136/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 4773/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Οκτωβρίου 2002 αίτησή της και τους από 6 Οκτωβρίου 2003 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω, και ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Δαβίλλας διάβασε την από 4 Νοεμβρίου 2003 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και των πρόσθετων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή τους και κάθε πλευρά την καταδίκη της αντίδικης στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με τις κατατεθείσες εμπροθέσμως, σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., έγγραφες προτάσεις του αναιρεσίβλητου προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, διότι η αρχικη' "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ Α.Ε." - η οποία συγχωνεύτηκε με απορρόφηση από την ήδη παρισταμένη "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.", κατόπιν της Κ2-15289/16.12.2003 εγκριτικής απόφασης του Υπ. Ανάπτυξης (ΦΕΚ 13322/17-12-2003 Τ. Α.Ε. και Ε.Π.Ε)-αποδέχθηκε την προσβαλλόμενη απόφασή, με την υπ άριθμ. 23/16-10-2002 πράξη της Διοικήσεως αυτής, με την οποία απένειμε στον αναιρεσίβλητο τον 2ο ΑΤ βαθμό (εκτός Οργανικών θέσεων) με VALEUR από 5-4-1992, σύμφωνα με το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης. Ανεξάρτητα όμως από το γεγονός ότι με την ανωτέρω πράξη της αρχικής αναιρεσείουσας αναγνωρίστηκε απλώς το αποτέλεσμα της προσβαλλόμενης τελεσίδικης αποφάσεως, και είχε ήδη επέλθει σύμφωνα με το άρθρο 12 του Ν.1082/1980, ώστε να μη μπορεί να συναχθεί από την πράξη αυτή εκούσια αποδοχή της άνω αποφάσεως (ΑΠ 2/1998), ο παραπάνω ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος προεχόντως διότι, όπως προκύπτει από την προαναφερόμενη πράξη, η αρχική αναιρεσείουσα συμμορφώθηκε προς την προσβαλλόμενη απόφαση με την ρητή επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός της από την άσκηση αίτησης αναίρεσης κατά της απόφασης αυτής.

Επειδή, ο Κανονισμός εργασίας του προσωπικού της Α.Τ.Ε. "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ Α.Ε." (Ε.Τ.Β.Α.), ο οποίος εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 Ν. 4366/1964, εγκρίθηκε με την από 19-7-1965 κοινή απόφαση των Υπουργών Συντονισμού, Οικονομικών και Βιομηχανίας, δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως(ΦΕΚ β¨432/1965) και έχει ισχύ νόμου, ορίζει στο άρθρο 37 παρ. 2 ότι "Υπάλληλοι οι οποίοι συμπληρώνουν μια δεκαετία στον αυτό βαθμό από την ημερομηνία απονομής της τελευταίας τους προαγωγής (πραγματικά έτη χωρίς μεταφορά VALEUR ή άλλων προσμετρήσεων πλασματικών ετών) και εφόσον η παραπάνω δεκαετία κριθεί από τα αρμόδια όργανα ευδόκιμος, προάγονται στον αμέσως ανώτερο βαθμό εκτός οργανικών θέσεων....Για τον υπολογισμό της παραπάνω πραγματικής υπηρεσίας λαμβάνεται ως αφετηρία η 31η Δεκεμβρίου του αμέσως προηγούμενου έτους από το χρόνο έκδοσης της σχετικής, με την προαγωγή του υπαλλήλου, Πράξης Διοίκησης". Από τις διατάξεις αυτές, με τις οποίες σκοπείται η βαθμολογική προώθηση υπαλλήλων της Τράπεζας αυτής που δεν κρίθηκαν προακτέοι σε αλλεπάλληλες προαγωγικές κρίσεις, προκύπτει ότι για την εφαρμογή τους απαιτείται πραγματική (με την ιδιότητα του εν ενεργεία υπαλλήλου) και βεβαιωμένη ευδόκιμη παραμονή, επί δεκαετία, στον κατεχόμενο βαθμό.

Συνεπώς αποκλείεται ο υπολογισμός της δεκαετίας, με βάση την VALEUR ή με άλλη προσμέτρηση πλασματικών ετών. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχθηκε σχετικά τα εξής : Με την 10083/1996 απόφαση του ίδιου Εφετείου κρίθηκε τελεσίδικα ότι ο ήδη αναιρεσίβλητος ενάγων έπρεπε να προαχθεί στον 3ο βαθμό της υπαλληλικής ιεραρχίας της ήδη αναιρεσείουσας εναγομένης με VALEUR (αρχαιότητα) από 4-4-1982.

Σε εκτέλεση της απόφασης αυτής, η αναιρεσείουσα εξέδωσε την 512/21-5-1997 πράξη της διοίκησής της με την οποία αναγνωρίστηκε στον αναιρεσίβλητο αναδρομική κτήση του 3ου βαθμού από 4-4-1982 και του κατέβαλε τις αποδοχές του βαθμού αυτού. Για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό (δηλαδή στον 2ο) της υπαλληλικής ιεραρχίας απαιτείτο, σύμφωνα με το εδ. 4 της παρ. 2 του άρθρου 37 του Κανονισμού Υπηρεσίας, ο οποίος ρυθμίζει τα σχετικά με την υπηρεσιακή κατάσταση και βαθμολογική εξέλιξη των υπαλλήλων της εναγομένης τράπεζας θέματα, διαδρομή δεκαετούς διαστήματος υπηρεσίας στον 3ο βαθμό και βεβαιωμένη ευδόκιμη υπηρεσία κατά τη διάρκεια της δεκαετίας.

Ο ενάγων είχε, από 4-4-1982 μέχρι 4-4-1992, συμπληρώσει 10ετή ευδόκιμη υπηρεσία στον εν λόγω 3ο βαθμό και συνεπώς δικαιούται, κατά τα προεκτεθέντα, να προαχθεί από 5-4-1992 στον 2ο βαθμό. Η παράλειψη επομένως της εναγομένης να τον προαγάγει στον 2ο βαθμό συνιστά ενέργεια αντίθετη προς τις αρχές του άρθρου 281 ΑΚ, είναι δηλαδή καταχρηστική.

Με βάση τις παραδοχές αυτές, αφού απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και δέχθηκε την αντέφεση του αναιρεσίβλητου (καθόσον αφορά το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης), εξαφάνισε (για την ενότητα της εκτέλεσης) την πρωτόδικη απόφαση και αναγνώρισε ότι η αναιρεσείουσα όφειλε να προαγάγει τον αναιρεσίβλητο στον 2ο βαθμό από 5-4-1992, υπολογίζοντας την δεκαετία με βάση την VALEUR.

Έτσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο παραβίασε, με εσφαλμένη εφαρμογή, τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 37 παρ.2 του Κανονισμού της αναιρεσείουσας, που εφαρμόζεται υπό τις παραπάνω παραδοχές, αφού αυτές απαιτούν δεκαετή, πραγματική και βεβαιωμένα ευδόκιμη, υπηρεσία - εννοείται εν ενεργεία υπαλλήλου - στον αυτό βαθμό, χωρίς μεταφορά της VALEUR.

Διότι, όπως η αναιρεσείουσα προέβαλε, πρωτοδίκως και κατ' έφεση, η προαναφερθείσα (10083/1996) απόφαση για τη θεμελίωση της κρίσης της για την προαγωγή του αναιρεσίβλητου στον 3ο βαθμό έλαβε υπόψη και συνέκρινε αυτόν με τον προαχθέντα στον 3ο βαθμό Γ. Τ. κατά τις προαγωγικές κρίσεις που πραγματοποιήθηκαν από το Δ.Σ.

της αναιρεσείουσας Τράπεζας την 16-2-1994. Όπως συμβαίνει σε όλες ανεξαιρέτως τις προαγωγές των υπαλλήλων, η VALEUR του βαθμού αυτού ανέτρεξε στο χρονικό σημείο συμπλήρωσης διετίας από την VALEUR του προηγούμενου βαθμού. Η ρύθμιση αυτή εξαντλείται μόνο στα οικονομικά αποτελέσματα και συγκεκριμένα στην αναδρομική καταβολή μισθολογικών διαφορών μεταξύ των δύο βαθμών(4ου και 3ου) ανεξάρτητα από το χρόνο κτήσης του βαθμού.

Σε εφαρμογή δε της απόφασης (10083/1996) από το Δ.Σ. εκδόθηκε για τον Γ. Τ. η 59/24.2.1994 Πράξη Διοίκησης, οπότε, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις (άρθρου 37 παρ. 2 εδ. α' και δ' Κανονισμού), η δεκαετής παραμονή του αναιρεσίβλητου στον 3ο βαθμό υπολογίζεται από την 24-2-1994, ημερομηνία που εκδόθηκε η πράξη διοίκησης με την οποία προήχθη ο Γ.

Τ., κατά παράλειψη του αναιρεσίβλητου και αφετηρία για τον υπολογισμό της δεκαετούς πραγματικής υπηρεσίας ήταν η 31-12-1993. Αν o αναιρεσίβλητος δεν είχε αποχωρήσει εκούσια-υπέβαλε την από 5-12-1995 αίτηση υπαγωγής στην εθελουσία αποχώρηση που είχε εφαρμόσει η Τράπεζα, η οποία έγινε δεκτή με την 190/27-12-1995 Πράξη της Διοίκησης και έκτοτε αποκόπηκε οριστικά η συμβατική του σχέση με την Τράπεζα και έχει υπαχθεί στον ασφαλιστικό φορέα των συνταξιούχων της (ΤΑΠ-ΕΤΒΑ) - μόλις την 31-12-2003 θα συμπλήρωνε μία δεκαετία πραγματικής υπηρεσίας στο βαθμό.

Επομένως, ο πρώτος (α' σκέλος), από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, λόγος του κυρίου δικογράφου και ο μοναδικός των προσθέτων είναι βάσιμοι, παρέλκουσας έτσι της έρευνας των λοιπών λόγων, και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Μετά την αναίρεση όμως της αποφάσεως για τον παραπάνω λόγο, δεν υπάρχει δικονομικώς στάδιο για περαιτέρω εκδίκαση της υποθέσεως ενόψει των διατάξεων του άρθρου 380 παρ.3 και 4 του ΚΠολΔ, γι' αυτό παρέλκει η παραπομπή αυτής στο ίδιο ή άλλο ισόβαθμο και ομοειδές δικαστήριο και πρέπει για λόγους οικονομίας της δίκης, να γίνει δεκτή η από 10-10-2001 έφεση της εναγομένης και να απορριφθεί η ασκηθείσα με τις προτάσεις αντέφεση του ενάγοντος, προκειμένου να απορριφθεί η ένδικη αγωγή από τον Άρειο Πάγο (Ολ.

ΑΠ 25/2001).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4773/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Δέχεται την από 10-10-2001 έφεση της εναγομένης και απορρίπτει την αντέφεση του ενάγοντος.

Εξαφανίζει την 1136/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Απορρίπτει την από 15 Μαρτίου 2000 αγωγή.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, όλων των βαθμών δικαιοδοσίας και της παρούσας δίκης, που ορίζει σε χίλια τετρακόσια (1400) ευρώ

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Νοεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 24 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ