Legislator Case Law & Legislation
1539/2016 AI generated

1539/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1539/2016
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 125/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά-Εισηγήτρια, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

1539/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ‘ Αλλωστε τα στοιχεία του διατακτικού μπορεί μεν να συγκεντρώνουν τις απαιτούμενες από τη διάταξη του άρθρου 321 ΚΠΔ, ελάχιστες προϋποθέσεις για την εγκυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, ως εισαγωγικού της δίκης εγγράφου σε καμιά, όμως, περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στις αξιώσεις που πρέπει να χαρακτηρίζουν μια αιτιολογημένη δικαστική απόφαση.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1539 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1539/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 125/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά-Εισηγήτρια, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. Μ. του Θ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Παπαδάκη, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ.20571/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και με πολιτικώς ενάγουσα την εταιρία "...", που εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παρέστη στο ακροατήριο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. πρωτ. .../2-7-2015 αίτησή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό …/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σ’ αυτή με πληρότητα και σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος οι αποδείξεις που το θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

‘ Ελλειψη ειδικής αιτιολογίας υπάρχει και όταν η αιτιολογία είναι εντελώς τυπική, προς την οποία εξομοιώνεται και εκείνη που παραπέμπει στα πραγματικά περιστατικά του διατακτικού ή αποτελεί τυπική επανάληψή του. Και ναι μεν το αιτιολογικό μαζί με το διατακτικό της απόφασης, στο οποίο ως λογικό συμπέρασμα καταχωρίζονται όλα τα στοιχεία του εγκλήματος, αποτελούν ενιαίο σύνολο και παραδεκτά συμπληρώνεται η αιτιολογία της απόφασης από το διατακτικό, και δεν υπάρχει πρόβλημα αν στο διατακτικό περιέχονται πλήρη τα στοιχεία της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, πλην όμως, η συμπλήρωση αυτή δεν μπορεί να φθάσει μέχρι σημείου ολικής αναφοράς στα περιστατικά που αναγράφονται ως λογικό συμπέρασμα στο διατακτικό της αποφάσεως στο οποίο καταχωρίζονται όλα τα στοιχεία του εγκλήματος.

Στη προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση της αναιρεσείουσας πλήττεται η με αριθμό 20571/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την οποία η αναιρεσείουσα κρίθηκε ένοχη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής κατ’ εξακολούθηση και της επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 10 μηνών. Από τα επισκοπούμενα πρακτικά της προσβαλλόμενης προκύπτει ότι, α) το ως άνω δικαστήριο της ουσίας μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ’ είδος αναφερομένων στην ίδια απόφασή του αποδεικτικών μέσων στο αιτιολογικό του δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα κατά πιστή μεταφορά "Το Δικαστήριο πείστηκε ότι η κατηγορουμένη έχει τελέσει τα κατά τόπο και χρόνο περιστατικά που περιγράφονται στο κατηγορητήριο και άρα πρέπει να κηρυχθεί ένοχη" και β) στο διατακτικό ότι "στην Αθήνα στους παρακάτω χρόνους εξέδωσε με πρόθεση δύο επιταγές που δεν πληρώθηκαν στο κομιστή γιατί δεν είχε τα αντίστοιχα κεφάλαια κατά το χρόνο της έκδοσης ή της πληρωμής και πιο συγκεκριμένα τις επιταγές με αριθμό ...

την 31-3-2010 για να πληρωθούν στην Τράπεζα (Εθνική) για το χρηματικό ποσό 25.000 ευρώ σε διαταγή και αφού δεν είχε αντίκρισμα". Η αιτιολογία όμως αυτή, δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, αλλά ασαφής και εντελώς τυπική, αφού αναφέρει ότι η κατηγορούμενη τέλεσε την αξιόποινη πράξη που της αποδίδει το κατηγορητήριο, αόριστα, ενώ δεν αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και στοιχειοθετούν, το έγκλημα της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής για το οποίο κηρύχθηκε ένοχη η κατηγορούμενη - αναιρεσείουσα, ούτε τις νομικές σκέψεις με τις οποίες υπήχθησαν τα περιστατικά αυτά στις διατάξεις που εφαρμόσθηκαν και οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να συμπληρωθούν από όσα περιέχονται στο διατακτικό στο οποίο εξ’ ολοκλήρου αναφέρεται και παραπέμπει το σκεπτικό, σύμφωνα με όσα, επίσης στη νομική σκέψη αναφέρθηκαν.

‘ Αλλωστε τα στοιχεία του διατακτικού μπορεί μεν να συγκεντρώνουν τις απαιτούμενες από τη διάταξη του άρθρου 321 ΚΠΔ, ελάχιστες προϋποθέσεις για την εγκυρότητα του κλητηρίου θεσπίσματος, ως εισαγωγικού της δίκης εγγράφου σε καμιά, όμως, περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στις αξιώσεις που πρέπει να χαρακτηρίζουν μια αιτιολογημένη δικαστική απόφαση.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ προβλεπόμενος σχετικός λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Συνεπώς πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που έκριναν προηγουμένως (αρ. 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 20571/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ