Supreme Court allows appeal against labor contract termination due to insufficient reasoning regarding collective agreement applicability.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision terminating a labor contract. The lower court relied on collective agreements applicable to specific retail sectors without determining if the defendant's book publishing business fell within those categories. The Court found the lower court's reasoning insufficient because it failed to establish whether the employer's activities matched the specific sectors covered by the cited agreements. Consequently, the appeal was granted, the case was remitted for retrial by a different panel, and the appellant was ordered to pay legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19) and 580(3) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court must remand a case for retrial when the lower court applies collective agreements without first determining the employer's specific business sector, as such reasoning is insufficient to justify the application of the agreements to the labor relationship.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1539 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1539/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπα-γίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «......», που εδρεύει στο .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Κουτρουβίδα βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.
Του αναιρεσίβλητου: ........, ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Παναγιώτη Γαλετσέλλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/5/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2287/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 5901/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20/12/2004 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλητάς Περίδης, ανέγνωσε την από 29/9/2005 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι πρώτος, δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι αναιρέσεως και να απορριφθεί ο πέμπτος. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ο αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε από την αναιρεσείουσα στις 22-11-1990 με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως υπάλληλος με την ειδικότητα του κλητήρα εσωτερικών και εξωτερικών εργασιών στην εμπορική επιχείρηση που διατηρεί η τελευταία στο ........
με αντικείμενο την έκδοση βιβλίων, περιοδικών και εν γένει πάσης φύσεως εντύπων, την εμπορία, εισαγωγή και εξαγωγή βιβλίων περιοδικών και εν γένει πάσης φύσεως εντύπων έκδοσης της εταιρείας ή ετέρων εκδοτικών οίκων του εσωτερικού ή εξωτερικού. Ειδικότερα η εργασία που συμφωνήθηκε ότι θα προσέφερε ήταν η συσκευασία εντός του καταστήματος της αναιρεσείουσας βιβλίων και περιοδικών και η εν συνεχεία μεταφορά τους με δικό του δίκυκλο μοτοποδήλατο στα διάφορα ταχυδρομεία της περιοχής προς αποστολή στους πελάτες αυτής και ότι κατά το χρονικό διάστημα της εργασιακής σχέσης του αναιρεσιβλήτου οι αποδοχές αυτού ορίζονταν από τις εκάστοτε Σ.Σ.Ε.
των εργαζομένων στις εμπορικές επιχειρήσεις, όπως ήταν και η ασκούμενη από την αναιρεσείουσα επιχείρηση. 'Ετσι για το χρονικό διάστημα από 1-1-1994 μέχρι 29-4-1999 για το ίσχυσαν οι Σ.Σ.Ε. 25/5/94, 8/2/95, 24/7/96, 1/7/97, 22/7/98 και 20/5/99. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι η γενόμενη από την αναιρεσείουσα καταγγελία της συμβάσεως εργασίας ήταν άκυρη λόγω ελλιπούς καταβολής της αποζημιώσεως απολύσεως και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε επιδικάσει τα σ' αυτήν αναγραφόμενα χρηματικά ποσά για επίδομα επικίνδυνης εργασίας (από 1-1-96 έως 14-1-96 και από 8-6-96 έως 12-9-97), επίδομα πτυχίου (από 14-10-97 έως 29-4-99), επίδομα λαθών (από 1-1-94 έως 14-1-96 και από 8-6-96 έως 29-4-99) και μισθούς υπερημερίας (από 30-4-99 έως 15-5-01).
Με την κρίση του αυτή το Εφετείο διέλαβε στην απόφαση του ανεπαρκείς αιτιολογίες στα άνω ζητήματα που ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι οι άνω κλαδικές ΣΣΕ αφορούν τους εργαζομένους, οι οποίοι Α) απασχολούνται στις ακόλουθες εμπορικές επιχειρήσεις όλης της χώρας α) εμπορικά καταστήματα χονδρικής και λιανικής πώλησης β) Σούπερ Μάρκετς γ) καταστήματα ζαχαροπλαστείων και λοιπών συναφών με τα ζαχαροπλαστεία εμπορικών δραστηριοτήτων δ) καταστήματα χονδρικής και λιανικής πώλησης τσιγάρων και Β) έχουν τις ακόλουθες ιδιότητες α0 πωλητές β) γραμματείς Προϊσταμένων γ) προσωπικό γραφείου (υπάλληλοι γραφείου, αποθηκάριοι, εισπράκτορες, κλητήρες), δ) λογιστές και βοηθοί λογιστές ε) καθαρίστριες και καθαριστές στ) φύλακες νυκτοφύλακες και θυρωροί ζ) οδηγοί φορτηγών αυτοκινήτων και αυτοκινήτων προσωπικού επιχειρήσεων η) Προσωπικό Η/Υ (προγραμματιστές, Αναλυτές, χειριστές) και δεν διευκρινίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αν η αναιρεσείουσα εταιρεία εμπίπτει στις άνω εμπορικές επιχειρήσεις και σε καταφατική απάντηση σε ποία απ' αυτές.
Επομένως οι πρώτος, δεύτερος και τρίτος από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγοι της αναιρέσεως είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση, αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τα άνω κεφάλαια, παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός αυτών που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας.
Ένα όμως μέλος του δικαστηρίου, ο αντιπρόεδρος Χρήστος Μπαλντάς έχει την γνώμη ότι η προσβαλλομένη δεν παρεβίασαν ευθέως ή εκ πλαγίου τις άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Τούτο διότι οι άνω ανέλεγκτες αναιρετικώς παραδοχές της ότι η αναιρεσείουσα ασκεί εμπορική επιχείρηση σε κατάστημα στο ...., με ειδικότερο αντικείμενο την έκδοση βιβλίων, περιοδικών και εν γένει πάσης φύσεως εντύπων, την εμπορία, εισαγωγή και εξαγωγή βιβλίων, περιοδικών και εν γένει πάσης φύσεως εντύπων, έκδοσης της ιδίας ή ετέρων εκδοτικών οίκων του εσωτερικού ή εξωτερικού και ότι ο αναιρεσίβλητος προσελήφθη και παρείχε την προεκτεθείσα εργασία εντός και εκτός του καταστήματος της αντιδίκου του, είναι επί τοσούτον επαρκείς ώστε να καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο περί της ορθής ή μη εφαρμογής των διατάξεων των ρηθεισών ΣΣΕ και δικαιολογούν την εφαρμογή τους επί της συνδεούσης τους διαδίκους εργασιακής σχέσεως, ενόψει των δεκτών γενομένων περί ασκήσεως εμπορίας από την αναιρεσείουσα στο άνω κατάστημα της και της παροχής της εργασίας του αναιρεσιβλήτου προς επίτευξη του σκοπού τούτου.
Συνεπώς, οι ρηθέντες λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι και έπρεπε ν' απορριφθούν.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 5901/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ως προς τα άνω κεφάλαια.
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκ νέου εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από αυτούς που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατό (1100) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ