1538/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1538 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1538/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ'Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή - Εισηγήτρια και Γεώργιο Παπανδρέου Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 19η Σεπτεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Στελιανή Κουστουμπάρδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Κ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 2.Ι. Μ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Πιττερό.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-11-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 71/2015 του ιδίου Δικαστηρίου και 29/2017 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 27-4-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Συμφώνως προς το άρθρ.559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, "αν το δικαστήριο...άφησε αίτηση αδίκαστη" (αρ.9), καθώς και "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε....απαράδεκτο" (αρ.14, του απαραδέκτου αναγομένου στην σφαίρα του δικονομικού δικαίου του ΚΠολΔ).

ΙΙ. Το εκπρόθεσμο της ασκήσεως ενδίκου μέσου συνεπάγεται έκπτωση από το οικείο δικαίωμα και την απόρριψη αυτού ως απαραδέκτου. Το εκπρόθεσμο αίρεται με την αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, των αρθρ.152 επ. ΚΠολΔ, η οποία εφόσον αφορά σε ένδικο μέσο ασκείται με την κατάθεση και επίδοση δικογράφου, ή με το δικόγραφο του ενδίκου μέσου που πρέπει επίσης μέσα στην προθεσμία του αρθρ.153 ΚΠολΔ (των τριάντα ημερών από την ημέρα της άρσης του εμποδίου που συνιστούσε την ανώτερη βία ή της γνώσης του δόλου) να επιδοθεί (πταίσμα του δικηγόρου δεν στοιχειοθετεί την αίτηση επαναφοράς). Το αίτημα δε της επαναφοράς, όταν αφορά σε ένδικο μέσο, δεν νοείται λόγω της προαναφερθείσας προθεσμίας, να υποβληθεί με τις προτάσεις, αλλά μόνο με την κατάθεση και κοινοποίηση δικογράφου μέσα στην άνω προθεσμία του άρθρου 153 ή με το δικόγραφο του ενδίκου μέσου, που θα πρέπει επίσης μέσα στην προθεσμία αυτή να κοινοποιηθεί, ώστε η εκπρόθεσμη άσκησή του να θεωρηθεί εμπρόθεσμη, εφόσον ο επικαλούμενος λόγος του άρθρου 152 παρ.1 ΚΠολΔ (της απώλειας προθεσμίας εξαιτίας ανώτερης βίας ή δόλου του αντιδίκου).

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση το αναιρεσείων Ελληνικό Δημόσιο με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεώς του υποστηρίζει, οτι το Μονομελές Εφετείο Λαμίας με την 29/2017 προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην κατ'αρθρ.559 αρ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, τούτου δοθέντος, διότι κατά την συνεδρίασή του της 11-10-2016 δεν επελήφθη, ως όφειλε, κατά προτεραιότητα, της προσδιορισθείσας υπ'αρ.πιν.3 και αρ.241/7-10-15 εφέσεώς του κατά των εφεσιβλήτων (νυν αναιρεσιβλήτων) και της 71/15 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αλλά προέβη στην συζήτηση απευθείας της εγγραφείσας στο οικείο πινάκιο υπ'αρ.πιν.14 (της ίδιας δικασίμου) υπ'αρ.276/27-10-15 (υπ'αρ.κατ.123/15 στο Μ.Πρ.Λαμίας) εφέσεώς του κατά των ιδίων εφεσιβλήτων και προσβληθείσης αποφάσεως.

Εν τούτοις, έπρεπε να αντιμετώπιζε προηγουμένως την υπ'αρ.πιν.3 έφεση και εν συνεχεία να κήρυσσε απαράδεκτη την συζήτηση της δεύτερης (πιν.14) εφέσεως. Περαιτέρω, το αναιρεσείον ισχυρίζεται, οτι με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετ'απόρριψιν ως απαραδέκτου του υποβληθέντος με τις ενώπιόν του προτάσεις του (νυν αναιρεσείοντος τότε εκκαλούντος) αιτήματος επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να θεωρείτο η άνω υπ'αρ.276/15 (2η) έφεσή του ως εμπρόθεσμη, παρακαμφθείσης δε, όπως προεκτίθεται, της 1ης εφέσεώς του (πιν.3), προέβη στην συζήτηση αυτής (2ης εφέσεώς του), την οποία και απέρριψε ως απαράδεκτη (λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της).

IV. Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως το αναιρεσείον αιτιάται, οτι το Μονομελές Εφετείο Λαμίας με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην κατ'αρθρ.559 αρ.9 ΚΠολΔ πλημμέλεια, δοθέντος, οτι δεν αντιμετώπισε κατά την συζήτηση (στην προεκτεθείσα δικάσιμο της 11-10-16) την άνω 241/7-10-15 έφεσή του, την οποία άφησε αδίκαστη.

V. Αμφότεροι οι λόγοι αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι εξαιτίας λανθασμένης προϋποθέσεως, η οποία εμφιλοχωρεί και καθοριστικώς επηρεάζει τα δεδομένα της υποθέσεως. Ειδικότερα, υπό τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο, στο πινάκιο του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας της δικασίμου 11-10-16 είχε εγγραφεί μόνον η 276/15 (2η) έφεση του νυν αναιρεσείοντος. Αυτονόητη δε προϋπόθεση συζητήσεως υπό του δικαστηρίου μιας υποθέσεως (όπως στην προκειμένη περίπτωση) είναι η προσήκουσα εγγραφή της στο πινάκιο, (άρθρα 233, 524 παρ.1 ΚπολΔ), εγγραφή, η οποία αποτελεί την προϋπόθεση, στην οποία τα πάντα αφετηριάζονται, έλκουν από αυτήν την δικονομική τους εξάρτηση και άνευ αυτής της καταχωρίσεως (εγγραφής) στο πινάκιο όλα όσα το αναιρεσείον προβάλλει καθίστανται αίολα δικονομικού αντικρύσματος, τα οποία επισύρουν ως αντίστοιχη (δικονομική) συνέπεια το απαράδεκτο και την συναφή προς αυτό απόρριψη του δικογράφου, παρά τα όσα αντίθετα υποστηρίζει το αναιρεσείον, αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

VI. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος προς διερεύνηση ετέρου λόγου, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να επιβληθούν στο ηττώμενο αναιρεσείον τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά παραδοχή του αιτήματός τους (αρθρ.176, 183, 191 παρ.2 ΚπολΔ, 22 ν.3693/57, ως ισχύει), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-4-2017 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 29/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας. Και Επιβάλλει στο αναιρεσείον τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων ευρώ (300€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Οκτωβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Νοεμβρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ