1538/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1538 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1538/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Σ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Στυλιανό Παπανδρεόπουλο, ο οποίος ανακάλεσε την από 3-12-2013 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως .

Των αναιρεσιβλήτων: 1. εταιρείας περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "Γενικές Επισκευές Πλοίων - Σιδηροναυτική ΕΠΕ" που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Γ. Α. του Δ., κατοίκου ..., διαχειριστή της πρώτης αναιρεσίβλητης εταιρείας, η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Πολλάκη και ο δεύτερος παραστάθηκε με τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-4-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 772/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 569/2010 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 14-2-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 16-11-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αίτηση για αναίρεση απόφασης Εφετείου, η οποία έκρινε επί διαφοράς από σύμβαση έργου και ειδικότερα επί αιτήματος καταβολής από μέρους των αναιρεσιβλήτων, στον αναιρεσείοντα της οφειλομένης αμοιβής του.

II. Με το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ, Ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς, σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός εδράζεται στο ότι η απόφαση είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνει πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή στηρίζει την κρίση της σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, σε περιστατικά που δεν καλύπτουν όλα τα απαιτούμενα, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου στην περίπτωση κανόνα δικαίου, στοιχεία (ανεπαρκείς αιτιολογίες) (ΑΠ 821/2002). Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η πιο πάνω διάταξη, όταν οι ελλείψεις του νομικού συλλογισμού ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 383/2004) και ιδίως στην ανάλυση στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, εφ' όσον αυτό εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα ( ΑΠ 24/1992, ΑΠ 1547/1995).

Στην προκειμένη, περίπτωση, το Εφετείο δέχτηκε, με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα ακόλουθα: "Ο ενάγων, ο οποίος είναι ναυπηγός και διατηρεί ναυπηγικό γραφείο στον Πειραιά.... εκπόνησε, ύστερα από ανάθεση, από την πλοιοκτήτρια εταιρεία ... τη μελέτη και τα σχέδια ναυπήγησης ενός....πλοίου τύπου Ferry Boat, κλειστού τύπου, Ε/Γ - Ο/Γ, μήκους 83 μέτρων, την κατασκευή του οποίου, η πλοιοκτήτρια εταιρεία ανέθεσε ....

στην πρώτη εναγόμενη εταιρεία .... που δραστηριοποιείται στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος και ασχολείται με τη ναυπήγηση και επισκευή πλοίων, της οποίας κύριος εταίρος και διαχειριστής είναι ο δεύτερος εναγόμενος...Λίγο, όμως, αργότερα, και ενώ η πρώτη εναγομένη είχε αρχίσει τις εργασίες κατασκευής του πλοίου, ο νόμιμος εκπρόσωπος της πλοιοκτήτριας εταιρείας (Κ.

Τ.), την πληροφόρησε, ότι ήθελε αυτό να έχει μήκος 100 περίπου μέτρων, το δε Αύγουστο μήνα του ίδιου έτους (2001), ο ίδιος ως άνω εκπρόσωπος της πλοιοκτήτριας εταιρείας έδωσε εντολή στον ενάγοντα και στην εναγομένη το πλοίο να έχει μήκος 117 μέτρων, αντί των 83 μέτρων, που είχε αρχικά συμφωνηθεί, όπως και έγινε. Η ναυπήγηση του πλοίου ...

ολοκληρώθηκε το μήνα Μάϊο του έτους 2004, οπότε καθελκύστηκε και παραλήφθηκε από την πλοιοκτήτρια εταιρεία, με το από 18.05.2004 πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής, που υπογράφηκε μεταξύ αυτής και της πρώτης εναγομένης. Λόγω, όμως, των αλλαγών που έγιναν στο μήκος του πλοίου, κατά το στάδιο της κατασκευής του, ο ενάγων προέβη στη σύνταξη νέων σχεδίων, ώστε οι τροποποιήσεις αυτές να τύχουν της έγκρισης του Αγγλικού Νηογνώμονα.

Επίσης, λόγω του ότι το πλοίο ήταν "πρότυπο" πλοίο, η πρώτη εναγόμενη ζήτησε πολλές φορές από τον ενάγοντα διευκρινίσεις και επεξηγήσεις επί της κατασκευής επί μέρους τμημάτων του, οι οποίες παρασχέθηκαν είτε προσωπικώς από τον ίδιο τον ενάγοντα, είτε από....ναυπηγούς του γραφείου του και ... τεχνολόγο μηχανικό ενώ ακόμη ο ενάγων προέβη στη σύνταξη επεξηγηματικών σχεδίων, όπου αυτό κατέστη αναγκαίο, καθώς και στη σύνταξη μελέτης καθέλκυσης του πλοίου.

Οι ως άνω υπηρεσίες παρασχέθηκαν αποκλειστικά προς την πλοιοκτήτρια εταιρεία, με την οποία είχε συμβληθεί ο ενάγων, στα πλαίσια της υποχρέωσης του για παρακολούθηση της κατασκευής του πλοίου, ώστε αυτή να είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που θέτει ο Αγγλικός Νηογνώμονας και όχι προς την πρώτη εναγομένη, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο ενάγων και αρνούνται με κατηγορηματικότητα οι εναγόμενοι...Επίσης, πρέπει να σημειωθεί, ότι οι διάδικοι, αν και αντήλλαξαν πληθώρα εγγράφων, κατά το στάδιο κατασκευής του πλοίου, εντούτοις, από κανένα από αυτά δεν αποδεικνύεται, ότι οι προαναφερθείσες υπηρεσίες προσφέρθηκαν από τον ενάγοντα προς την πρώτη εναγομένη, βάσει συμβατικής υποχρέωσής του προς αυτήν.

Τέλος, αν και ο ενάγων ισχυρίζεται, ότι η εναγομένη του υποσχέθηκε και τον διαβεβαίωσε, "παρουσία τρίτων", ότι θα του καταβάλει τη συμφωνηθείσα αμοιβή, πράγμα το οποίο οι εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά και ισχυρίζονται, ότι ο ενάγων ζητά το ποσό των 100.000 ευρώ, ως "προμήθεια", εντούτοις, ουδείς από τους μάρτυρες που εξετάστηκαν, με την επιμέλειά του, στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και ενώπιον της συμβ/φου Πειραιώς..., καταθέτει ή βεβαιώνει κάτι τέτοιο.

Με τα δεδομένα αυτά, δεν αποδεικνύεται, ότι οι διάδικοι κατάρτισαν την επικαλούμενη στην αγωγή συμφωνία, περί παροχής των προαναφερθεισών υπηρεσιών από τον ενάγοντα προς την πρώτη εναγόμενη, έναντι αμοιβής 100.000 ευρώ .... Για το κρίσιμο εδώ ζήτημα της κατάρτισης ή όχι της επικαλούμενης από τον ενάγοντα σύμβασης παροχής υπηρεσιών, δεν απαιτούνται κατά την κρίση του Δικαστηρίου ειδικές...

γνώσεις επιστήμης ή τέχνης. Επομένως, το αίτημα του εκκαλούντος για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης... είναι απορριπτέο ως αβάσιμο...". Υπό τα δεδομένα αυτά, η απόφαση έχει επαρκή, σαφή και ουδόλως αντιφατική αιτιολογία, (η οποία στηρίζει πλήρως το διατακτικό της), σχετικά με την ουσιαστική αβασιμότητα του βασικού (και ουσιώδους) ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, ότι σύνηψε με την αναιρεσίβλητη εταιρία την επίμαχη σύμβαση.

Άρα, οι τα αντίθετα προβάλλοντες τρίτος, όγδοος και ένατος αναιρετικοί λόγοι, από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, (κατά την εκτίμηση του νοηματικού τους περιεχομένου), είναι αβάσιμοι, πολύ περισσότερο μάλιστα, γιατί, υπό την επίκληση των ανωτέρω πλημμελειών πλήττεται, η αναιρετικά ανέλεγκτη, ουσιαστική εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών από το Εφετείο (αρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

III. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, πλήν άλλων, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία ο νόμος δεν επιτρέπει. Η εξέταση των διαδίκων περιλαμβάνεται στα αποδεικτικά μέσα του άρθρου 339 ΚΠολΔ. Κατά το άρθρο 415 παρ. 1 ΚΠολΔ, ως ίσχυε, πριν από την τροποποίησή του από το ν. 3994/2011: "Αν τα πραγματικά γεγονότα δεν αποδείχτηκαν καθόλου ή αν δεν αποδείχτηκαν εντελώς από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, το δικαστήριο μπορεί να εξετάσει έναν ή περισσότερους διαδίκους για την αλήθεια των πραγματικών γεγονότων". Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, το δικαστήριο μπορούσε να εξετάσει διάδικο, ανεξάρτητα από την επίκληση και προσαγωγή (και) άλλων αποδεικτικών στοιχείων και πάντως όχι "επικουρικώς" (βλ. αναλυτικά σε Μ.Μαργαρίτη κ.λπ. Ερμηνεία Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας τ.I. στο άρθρο 415 ΚΠολΔ σελ. 751-752).

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αίτησής του υποστηρίζει, ότι απαραδέκτως ελήφθη υπόψιν η εξέταση του δεύτερου εναγομένου (εδώ αναιρεσίβλητου), διότι αυτός εξετάστηκε ως διάδικος, παρά το γεγονός, ότι είχαν προσκομιστεί, και άλλα αποδεικτικά μέσα (έγγραφα, ένορκες βεβαιώσεις κλπ), το δε δικαστήριο δεν έκρινε προηγουμένως, αν τα λοιπά αποδεικτικά μέσα ήταν αρκετά για την απόδειξη των σχετικών θεμάτων.

Όμως, με βάση τα προεκτεθέντα, ο λόγος αυτός είναι νομικώς αβάσιμος. Αβάσιμοι είναι, ωσαύτως, οι δεύτερος, τέταρτος, πέμπτος, κατά το πρώτο μέρος του, και έκτος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11γ ΚΠολΔ) αναιρετικοί λόγοι, με τους οποίους υποστηρίζεται, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία (έγγραφα, ανώμοτη εξέταση διαδίκου και ένορκες μαρτυρικές βεβαιώσεις), τα οποία ο αναιρεσείων είχε νομίμως επικαλεσθεί και προσκομίσει για απόδειξη των αγωγικών του ισχυρισμών.

Τούτο δε διότι, από την βεβαίωση του Δικαστηρίου, ότι για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψιν " την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος.. την ανώμοτη κατάθεση του δεύτερου εναγομένου...τις ένορκες βεβαιώσεις, και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα..", σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, δεν καταλείπεται αμφιβολία, ότι το Εφετείο συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα φερόμενα ως αγνοηθέντα αποδεικτικά στοιχεία.

Αβάσιμος τυγχάνει επίσης ο πέμπτος, κατά το δεύτερο μέρος του, αναιρετικός λόγος ο οποίος προβάλλεται, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ και με τον οποίο υποστηρίζεται, ότι "έμεινε αδίκαστο το αίτημα του αναιρεσείοντος για διενέργεια πραγματογνωμοσύνης". Τούτο δε, προεχόντως διότι, όπως προαναφέρθηκε, το σχετικό αίτημα ερευνήθηκε από το Εφετείο και (ρητώς) απερρίφθη.

Περαιτέρω, προτείνεται αλυσιτελώς ο περιεχόμενος στον τέταρτο λόγο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με τον οποίο, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν ομολογία των αναιρεσιβλήτων, ότι "το ναυπηγικό γραφείο -του αναιρεσείοντος- είχε αναλάβει συμβατικώς, έναντι της πλοιοκτήτριας μόνο την εκπόνηση της μελέτης και των σχεδίων ναυπηγήσεως του πλοίου και όχι την επίβλεψη".

Τούτο δε κυρίως διότι, υπό το προεκτεθέν αντικείμενο της δίκης, τα φερόμενα ως ομολογηθέντα περιστατικά αφορούν στις σχέσεις του ενάγοντος με τρίτο πρόσωπο (πλοιοκτήτρια) και όχι στις σχέσεις των διαδίκων. Τέλος, ο έβδομος (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ) λόγος είναι αβάσιμος, προεχόντως ως ερειδόμενος, στην εσφαλμένη προϋπόθεση, ότι ο αναιρεσείων σύνηψε την επίμαχη σύμβαση με τους αντιδίκους του, πράγμα που - όπως προεξετέθη - το Εφετείο έκρινε αβάσιμο.

Συνακόλουθα, πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του (αρθρ. 178, 180, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14.2.2011, αίτηση του Γ. Χ. Σ., προς αναίρεση της 569/2010 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.

Επιβάλλει τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σε βάρος του αναιρεσείοντος, την οποία καθορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια (2700) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Ιανουαρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ