1537/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1537 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1537/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.131/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Βουρλιώτη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Σ. Κ. του Δ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Τρικάλων, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ.907/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ" νομίμως εκπροσωπούμενη, που δεν παρέστη στο Συμβούλιο.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Σεπτεμβρίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 982/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου με αριθμ.πρωτ…./12-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ.1 και 513 παρ.1 του ΚΠΔ, την με αριθ. 79/2015 αίτηση του Σ.

Κ. του Δ., κρατούμενου του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, για αναίρεση (βλ. υπ’ αρ.152/7-9-2015 Έκθεση Αναίρεσης) της με αριθ. 907/2014 αποφάσεως του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε με φυλάκιση τεσσάρων (4) ετών για ληστεία, με το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμέλειας, εκθέτω δε τα ακόλουθα:

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 473 παρ. 1 και 507 παρ. 1 εδ. α’ του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης, όταν ο κατηγορούμενος είναι παρών κατά την απαγγελία της τελεσίδικης απόφασης, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του πιο πάνω Κώδικα.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 παρ.1 του ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν έχει το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος, για τα οποία δεν προβλέπεται, ή ασκήθηκε εκπροθέσμως, το αρμόδιο να κρίνει επ’ αυτού Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο), μετά από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους τυχόν εμφανισθέντες διαδίκους, καλούμενους προς τούτο, κηρύσσει το ένδικο μέσο απαράδεκτο και διατάσει την εκτέλεση του προσβληθέντος βουλεύματος ή αποφάσεως και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Βέβαια, κατά την συναγόμενη από το άρθρο 255 Α.Κ. γενική αρχή του δικαίου ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγο εξ αιτίας του οποίου κατέστη αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση της καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Τέλος, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 476 § 1 και 513 § 1 Κ.Π.Δ, όταν η αναίρεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Επιπρόσθετα, επισημαίνεται, ότι η αίτηση αναίρεσης ασκείται μία φορά από τον δικαιούμενο και δεν δικαιολογείται και είναι απαράδεκτο η ασκηθείσα χρονικά δεύτερη αίτηση αναίρεσης, έστω και αν απορριφθεί η πρώτη ως απαράδεκτη, ανυποστήρικτη ή αβάσιμη.

Προϋπόθεση απόρριψης της ως άνω δεύτερης αίτησης αναίρεσης είναι να έχει κριθεί η πρώτη, διότι άλλως συνεκδικάζονται και εκδίδεται μία επ’ αυτών απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλομένη με την αναίρεση με αριθ. 907/2014 απόφαση του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, δημοσιεύθηκε παρόντος του αναιρεσείοντα στις 29-1-2014 και καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 24-7-2014, η αίτηση δε αναιρέσεως ασκήθηκε στις 7-9-2015, ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, στο οποίο ήταν κρατούμενος, δηλαδή, μετά την πάροδο της τασσομένης προθεσμίας των δέκα ημερών, χωρίς στη σχετική έκθεση να επικαλείται, ο ίδιος, ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση.

Επιπρόσθετα, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι η δεύτερη, που ασκεί ο ως άνω αναιρεσείων κατά της ίδιας αποφάσεως, υπ’ αριθμ. 907/2014 Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Ειδικότερα, είχε ασκήσει την από 7-9-2014 αίτηση αναίρεσης κατά της ως άνω αποφάσεως, η οποία είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη με την υπ’ αρ. 221/2015 απόφαση του ΣΤ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο).

Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης είναι και για τον ανωτέρω λόγο απαράδεκτη. Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: 1) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 7-9-2015, με αριθ. 79/2015, δήλωση αναιρέσεως του Σ. Κ. του Δ., κρατουμένου του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, κατά της 907/2014 αποφάσεως του Α’ Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και 2)Να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, από διακόσια πενήντα (250) ευρώ. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου"

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη της παρ.1 του άρθρου 476 ΚΠοινΔ, όπως ισχύει με τα την αντικατάστασή της με την παρ.18 του άρθρου 2 του ν.2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων κατ’ αποφάσεως είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοσή της, όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της.

Κατά δε την παρ.3 του άρθρου 473, η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι αν η απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, η προθεσμία για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αυτής αρχίζει από την καταχώρησή της στο ειδικό βιβλίο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την 907/2014 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος κηρύχθηκε ένοχος ληστείας και του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών. Η απόφαση αυτή εκδόθηκε την 29-1-2014 με παρόντα τον αναιρεσείοντα και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 24-7-2014, όπως αυτό προκύπτει από βεβαίωση της αρμοδίας Γραμματέως επί του σώματος της αποφάσεως. Όμως ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως την 7-9-2015 με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Τρικάλων, μετά την πάροδο δηλ. της ως άνω δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, χωρίς σ’ αυτή (δήλωση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση είναι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, απαράδεκτη ως ασκηθείσα χωρίς να τηρηθεί η νόμιμη προθεσμία για την άσκησή της. Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει, μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος κατά την επί του φακέλου σχετική σημείωση της αρμοδίας Γραμματέως να απορριφθεί η αναίρεση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρ.476 παρ.1, 583 παρ.1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-9-2015 αίτηση του Κ. Σ. του Δ. για αναίρεση της με αριθμό 907/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ