1537/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1537 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Η αναίρεση συζητείται παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, αν αυτός έχει κληθεί από τον αναιρεσίβλητο που επισπεύδει τη συζήτηση. Ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσβάλλεται αιτιολογία που δεν στηρίζει το διατακτικό της απόφασης απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Επικυρώνει Εφ. Πειρ. 13/2011.

Αριθμός 1537/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 19 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Μ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Α. του Σ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Αργυρή Χαραλαμποπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.:2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις: 1) από 22/4/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και του Λ. Μ. του Ιωάννη, που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, και 2)από 3/11/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, οι οποίες κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5099/2009 του ιδίου Δικαστηρίου και 13/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/5/2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 1/9/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 31/5/2011 αίτηση του Θ. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 13/2011 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τα άρθρα 568 και 576 παρ.2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ο αναιρεσείων που δεν επισπεύδει τη συζήτηση έχει κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα σ' αυτήν από τον επισπεύδοντα αντίδικό του και δεν εμφανισθεί στη συζήτηση, ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος αναιρεσείοντος.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 5649/12-6-2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., την οποία ο αναιρεσίβλητος προσκομίζει και επικαλείται, ο αναιρεσείων κλητεύτηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον αναιρεσίβλητο να παραστεί στη συζήτηση της αιτήσεως του κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, με επίδοση, κατόπιν παραγγελίας της πληρεξούσιας δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, που επισπεύδει τη συζήτηση, αντιγράφου της αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτήν πράξη περί ορισμού της προαναφερθείσης δικασίμου και με κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως η συζήτηση της υποθέσεως θα προχωρήσει παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, ο οποίος, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την ανωτέρω δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

ΙΙ. Ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσβάλλεται αιτιολογία της απόφασης που δεν στηρίζει το διατακτικό της είναι απορριπτέος ως αλυσιτελής, αφού και τυχόν βασιμότητά του δεν οδηγεί στην αναίρεση της απόφασης.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος είχε στην διανοία κυρίου κατοχή του (νομή) την επίδικη νομίμως συνεστημένη, οριζόντια ιδιοκτησία (διαμέρισμα εμβαδού 63,40 τ.μ. που βρίσκεται στον τρίτο όροφο της επί της οδού ..., στη ..., πολυώροφης οικοδομής) επί χρόνο περισσότερο της εικοσαετίας, ήτοι από 8-11-1977 μέχρι την άσκηση της αγωγής του αναιρεσιβλήτου (Νοέμβριος 2008), ασκώντας σ'αυτήν τις λεπτομερώς αναφερόμενες πράξεις νομής είτε ο ίδιος προσωπικά είτε δια του αδελφού του Λεωνίδα, στον οποίο είχε παραχωρήσει το επίδικο προς κατοικία, μετά την παράδοση στον αναιρεσίβλητο, κατά την ανωτέρω ημερομηνία και αφού συντάχθηκε το υπ' αριθμ. .../8-11-77 προσύμφωνο πωλήσεως προς αυτόν, του επιδίκου εκ μέρους των εργοληπτών - κατασκευαστών Θ.

Μ., αναιρεσείοντος, και Λ. Μ., και του οικοπεδούχου Γ.Τ., και για το οποίο δεν συντάχθηκε οριστικό συμβόλαιο μεταβίβασης παρά την εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου πλήρη εξόφληση του συμφωνηθέντος τιμήματος των 610.000 δραχμών δια προκαταβολής 10.000 δραχμών, καταβολής κατά την ορισθείσα ημερομηνία (15-12-1977), 300.000 δραχμών, και εξοφλήσεως των συμφωνηθέντων είκοσι τμηματικών ποσών (δόσεων) του υπόλοιπου τιμήματος (300.000δρχ.) και αναλήψεως (παραλαβής) των αντίστοιχων είκοσι συναλλαγματικών τις οποίες είχε αποδεχθεί ο ίδιος (αναιρεσείων) ως υπόσχεση αντί καταβολής του ειρημένου ποσού (υπολοίπου) και τις οποίες είχαν εκδώσει οι ανωτέρω εργολήπτες.

Βάσει των παραδοχών αυτών και της περαιτέρω νομικής παραδοχής ότι ο αναιρεσείων έγινε κύριος του επίδικου διαμερίσματος με έκτακτη χρησικτησία (άρθρα 974, 976, 980, 1002, 1045 του ΑΚ), το Εφετείο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια, δέχθηκε την ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, απορρίπτοντας την αντίθετη αγωγή του αναιρεσείοντος, και αναγνώρισε τον πρώτο (αναιρεσίβλητο) κύριο του επιδίκου διαμερίσματος.

Με τον μοναδικό και υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ.14 του ΚΠολΔ λόγο του αναιρετηρίου υποστηρίζεται ότι το Εφετείο παρά τον νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την ένσταση που είχε προβάλει ενώπιόν του ο αναιρεσείων για πλαστότητα των προαναφερθεισών συναλλαγματικών των οποίων η κατοχή από τον αναιρεσίβλητο απεδείκνυε, κατά τις ίδιες παραδοχές του Εφετείου, την εξόφληση του αντίστοιχου μέρους του τμήματος του επιδίκου εκ μέρους του τελευταίου.

Ενόψει του ότι το κατά τα ανωτέρω αποδεικτικό πόρισμα και το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης στηρίζεται (και μόνον) στις παραδοχές του Εφετείου για εικοσαετή και πλέον νομή του αναιρεσιβλήτου επί του επιδίκου (έκτακτη χρησικτησία) είναι προφανές ότι ο προαναφερθείς (μοναδικός) λόγος του αναιρετηρίου είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής, μη οδηγώντας στην ανατροπή (αναίρεση) της προσβαλλόμενης απόφασης και αν ακόμη ήθελε κριθεί βάσιμος.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει ν' απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (αρθρ.176 και 183 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-5-2011 αίτηση του Α. Α. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 13/2011 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Οκτωβρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ