Greek Supreme Court partially allows appeal against social security and health organization decisions regarding specific claimants.

Απόφαση 1534 / 2023 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1534/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαριάνθη Παγουτέλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Ζώη, Ιωάννα Μαργέλλου-Μπουλταδάκη, Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση και Μαρία-Μάριον Δερεχάνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ:

Α. (πιν. 43). Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, των πληρεξουσίων δικηγόρων Παρασκευής Γεωργίου και Σταυρούλας Αλικάκου, οι οποίες κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Ό. Α. του Β., κατοίκου Χ. Α., 2) Μ. Τ. του Γ., κατοίκου Π. Α., 3) Γ. Κ. του Δ., κατοίκου Α., 4) Ε. Σ. του Ι., κατοίκου Π. Α., 5) Μ. Π. του Δ., κατοίκου Π. Α., 6) Μ. Τ. του Κ., κατοίκου Χ. Α., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου Α. Κωστούλα, η οποία κατέθεσε προτάσεις, 7) του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e- ΕΦΚΑ) όπως μετονομάσθηκε ο Ε.Φ.Κ.Α., ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ του πληρεξουσίου δικηγόρου Νικόλαου Τσοκανά, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις και 8) του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής, ως καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ολυμπίας Παναγιωτοπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Β. (πιν. 45). Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ολυμπίας Παναγιωτοπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ., κατοίκου Β. Α., ως νόμιμης κληρονόμου του ήδη αποβιώσαντος συζύγου αυτής, Β. Α. του Α., 2) Ά. Κ. του Κ., κατοίκου Α.. Π. Α., 3) Π. Δ. του Π., κατοίκου Μ. Α., 4) Γ. Π. του Σ., κατοίκου Α.. Φ. Α., 5) Κ. Κ. του Δ., κατοίκου Ν.. Η. Α., 6) Κ. Δ. του Κ., κατοίκου Χ. Α., 7) Κ. Π. του Θ., κατοίκου Α. Α., 8) Α.

Δ. του Δ., κατοίκου Π. Α., 9) Φ. Σ. του Ι., κατοίκου Κ., 10) Τ. Δ. του Β., κατοίκου Χ. Α., 11) Β. Π. του Ι., κατοίκου Χ. Α., 12) Β. Β. του Α., κατοίκου Μ. Α., 13) Γ. Ν. του Κ., κατοίκου Μ. Α., 14) Α. Β. του Μ., κατοίκου Γ. Ν. Α., 15) Κ. Α. του Η., κατοίκου Μ. Α., 16) Τ. Μ. του Έ., διαμένοντος στο Η. Κ., 17) Γ. Π. του Α., κατοίκου Ν. Μ. Α., 18) Τ. Γ. του Σ., κατοίκου Ν..

Π. Α., 19) Α. Ε. του Ε., κατοίκου Ν.. Ε. Α., 20) Σ. Κ. του Ν., κατοίκου Α., 21) Κ. Ν. του Δ., κατοίκου Α. Α., 22) Σ. Ι. του Γ., κατοίκου Κ., 23) Γ. Σ. του Χ. κατοίκου Π. Α., 24) Α. Γ. του Α., κατοίκου Μ. Α., 25) Μ. Δ. του Γ., κατοίκου Π., 26) Μ. Α. του Ι., κατοίκου Α. Α., 27) Μ. Μ. του Δ., κατοίκου Π., 28) Μ. Σ. του Π., κατοίκου Η., 29) Κ. Κ. του Δ., κατοίκου Ζ., 30) Ρ. Θ. του Μ., κατοίκου Π.

Α., 31) Α. Ν. του Η., κατοίκου Π.. Φ. Α., 32) Π. Γ. του Δ., κατοίκου Ε., 33) Σ. Π. του Γ., κατοίκου Α., 34) Θ. Ν. του Δ., κατοίκου Α., 35) Π. Α. του Ν., κατοίκου Π. Α., 36) Γ. Κ. του Λ., κατοίκου Α., 37) Κ. Μ. του Σ., κατοίκου Ν. Ψ. Α., 38) Κ. Ν. του Δ., κατοίκου Β. Α., 39) Μ. Β. του Κ., κατοίκου Κ., 40) Μ. Δ. του Γ., κατοίκου Α. Π. Α., 41) Μ. Ό. του Κ., κατοίκου Χ., 42) Τ.

Σ. του Σ., κατοίκου Β. Α., 43) Μ. Σ. του Η., κατοίκου Α., 44) Ξ. Π. του Λ., κατοίκου Α., 45) Κ. Π. του Γ., κατοίκου Χ. Α., 46) Ό. Α. του Β., κατοίκου Χ. Α., 47) Μ. Τ. του Γ., κατοίκου Π. Α., 48) Γ. Κ. του Δ., κατοίκου Α., 49) Ε. Σ. του Ι., κατοίκου Π. Α., 50) Μ. Π. του Δ., κατοίκου Π. Α., 51) Μ. Τ. του Κ., κατοίκου Χ. Α., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου Α.

Κωστούλα, η οποία κατέθεσε προτάσεις, 52) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Σ. ΓΝΑ - ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου Αδαμαντίας Σκαπέτη, η οποία κατέθεσε προτάσεις, 53) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με νέα επωνυμία "Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (Δ.Υ.Πε.

Πειραιώς και Αιγαίου)",όπως τροποποιήθηκε η προηγούμενη "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ των πληρεξουσίων δικηγόρων Παρασκευής Γεωργίου και Σταυρούλας Αλικάκου, οι οποίες κατέθεσαν προτάσεις και 54) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.), ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Λουτριανάκη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Γ. (πιν. 44). Των αναιρεσειόντων: 1) Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ., κατοίκου Β. Α., ως νόμιμης κληρονόμου του ήδη αποβιώσαντος συζύγου αυτής, Β. Α. του Α., 2) Ά. Κ. του Κ., κατοίκου Α.. Π. Α., 3) Π. Δ. του Π., κατοίκου Μ. Α., 4) Γ. Π. του Σ., κατοίκου Α.. Φ. Α., 5) Κ. Κ. του Δ., κατοίκου Ν.. Η. Α., 6) Δ. Κ.. του Κ., κατοίκου Χ. Α., 7) Π. Κ. του Θ., κατοίκου Α.

Α., 8) Δ. Α. του Δ., κατοίκου Π. Α., 9) Σ. Φ. του Ι., κατοίκου Κ., 10) Δ. Τ. του Β., κατοίκου Χ. Α., 11) Παναγιώτη Βούλγαρη του Ιωάννη, κατοίκου Χαλανδρίου Αττικής, 12) Β. Β. του Α., κατοίκου Μ. Α., 13) Ν. Γ. του Κ., κατοίκου Μ. Α., 14) Β. Α. του Μ., κατοίκου Γ. Ν. Α., 15) Α. Κ. του Η., κατοίκου Μ. Α., 16) Μ. Τ. του Έ., διαμένοντος στο Η. Κ., 17) Π. Γ. του Α., κατοίκου Ν.

Μ. Α., 18) Γ. Τ. του Σ., κατοίκου Ν.. Π. Α., 19) Ε. Α. του Ε., κατοίκου Ν.. Ε. Α., 20) Κ. Σ. του Ν., κατοίκου Α., 21) Ν. Κ. του Δ., κατοίκου Α. Α., 22) Ι. Σ. του Γ., κατοίκου Κ., 23) Σ. Γ. του Χ. κατοίκου Π. Α., 24) Γ. Α. του Α., κατοίκου Μ. Α., 25) Δ. Μ. του Γ., κατοίκου Π., 26) Α. Μ. του Ι., κατοίκου Α. Α., 27) Μ. Μ. του Δ., κατοίκου Π., 28) Σ. Μ. του Π., κατοίκου Η., 29) Κ.

Κ. του Δ., κατοίκου Ζ., 30) Θ. Ρ. του Μ., κατοίκου Π. Α., 31) Ν. Α. του Η., κατοίκου Π.. Φ. Α., 32) Γ. Π. του Δ., κατοίκου Ε., 33) Π. Σ. του Γ., κατοίκου Α., 34) Ν. Θ. του Δ., κατοίκου Α., 35) Α. Π. του Ν., κατοίκου Π. Α., 36) Κ. Γ. του Λ., κατοίκου Α., 37) Μ. Κ. του Σ., κατοίκου Ν. Ψ. Α., 38) Ν. Κ. του Δ., κατοίκου Β. Α., 39) Β. Μ. του Κ., κατοίκου Κ., 40) Δ. Μ. του Γ., κατοίκου Α.

Π. Α., 41) Ό. Μ. του Κ., κατοίκου Χ., 42) Σ. Τ. του Σ., κατοίκου Β. Α., 43) Σ. Μ. του Η., κατοίκου Α., 44) Π. Ξ. του Λ., κατοίκου Α.., 45) Κ.. Π.. του Γ.., κατοίκου Χ.. Α.., 46) Ό. Α. του Β., κατοίκου Χ. Α., 47) Μ. Τ. του Γ., κατοίκου Π. Α., 48) Γ. Κ. του Δ., κατοίκου Α., 49) Ε. Σ. του Ι., κατοίκου Π. Α., 50) Μ. Π. του Δ., κατοίκου Π. Α., 51) Μ. Τ. του Κ., κατοίκου Χ. Α., που παραστάθηκαν δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου Α.

Κωστούλα, η οποία κατέθεσε προτάσεις, Των αναιρεσίβλητων: 1) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Σ. Γ.-Α. Φ.", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ της πληρεξούσιας δικηγόρου Αδαμαντίας Σκαπέτη, η οποία κατέθεσε προτάσεις, 2) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Αμαρούσιο Αττικής και παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ολυμπίας Παναγιωτοπούλου, η οποία κατέθεσε προτάσεις και 3) Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ.

Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π.. Πειραιώς και Αιγαίου)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στον Άγιο Ιωάννη Ρέντη Αττικής και παραστάθηκε δια δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ των πληρεξουσίων δικηγόρων Παρασκευής Γεωργίου και Σταυρούλας Αλικάκου, οι οποίες κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15.12.2008 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων της Γ αίτησης αναίρεσης, 1ου έως και 51ου ήδη αναιρεσιβλήτων της Β αίτησης αναίρεσης (μεταξύ των οποίων) και 1ου, 2ου, 3ου, 4ου, 5ου και 6ου ήδη αναιρεσιβλήτων της Α αίτησης αναίρεσης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 909/2010 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεων και πρόσθετων λόγων αυτών, αφού συνεκδικάσθηκαν, η 4995/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί Α. το αναιρεσείον της Α αίτησης αναίρεσης με την από 06.05.2021 αίτησή του, Β. το αναιρεσείον της Β αίτησης αναίρεσης με την από 01.12.2020 αίτησή του και τους από 27.09.2021 πρόσθετους λόγους αυτής και Γ. οι αναιρεσείοντες της Γ αίτησης αναίρεσης με την από 15-11-2019 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση των αιτήσεων αυτών, που εκφωνήθηκαν με τη σειρά τους από το πινάκιο οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η Αρεοπαγίτης Μαρία-Μάριον Δερεχάνη. Οι παριστάμενοι στο ακροατήριο πληρεξούσιοι του με α/α 8ου αναιρεσίβλητου της Α αίτησης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αυτής, του αναιρεσείοντος της Β αίτησης ζήτησε την παραδοχή της και του με α/α 2ου αναιρεσίβλητου της Γ αίτησης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αυτής.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ Οι 51 ενάγοντες (1. Β. Α., ο οποίος εν τω μεταξύ απεβίωσε και στη δικονομική θέση αυτού υπεισήλθε η μοναδική νόμιμη κληρονόμος αυτού σύζυγός του Π., χήρα Β. Α., το γένος Τ. Θ., 2. Ά. Κ. κ.λπ.) με την από 15.12.2008 και με αριθμό κατάθεσης (231670/5902/19.12.2008) αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την οποία απηύθυναν κατά του ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", αφού ισχυρίσθηκαν ότι εργάσθηκαν ως ιατροί με έγκυρες συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου στο εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και συγκεκριμένα οι υπ' αριθμ. 1-45 ενάγοντες στο 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας και οι λοιποί (46ος - 51ος) στην Τοπική Μονάδα Υγείας Π.

και ότι το εναγόμενο δεν τους χορήγησε το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας που ανέρχεται σε ποσοστό 30% επί του βασικού μισθού τους, το οποίο χορηγείται, δυνάμει του άρθρου 43 του ν. 1193/1981 στις αδελφές νοσοκόμους και μαίες που υπηρετούν στην κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, και γενικώς χορηγείται στους απασχολούμενους στα νοσηλευτικά ιδρύματα, εργαστήρια, κέντρα και σταθμούς της Χώρας, όπως ειδικότερα αναφέρεται, παρά το γεγονός ότι παρέχουν την εργασία τους υπό τις αυτές ανθυγιεινές συνθήκες με τις κατηγορίες εργαζομένων του υγειονομικού προσωπικού που λαμβάνουν το επίδικο επίδομα, ζήτησαν, με βάση τη συνταγματική αρχή της ισότητας και της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία, να υποχρεωθεί το εναγόμενο να τους καταβάλει νομιμοτόκως τα αναφερόμενα ποσά στον καθένα που αντιστοιχούν στο άνω επίδομα ανθυγιεινής εργασίας για το χρονικό διάστημα από 01.01.2003 έως 31.12.2008.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η 909/09.04.2010 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου (Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) που έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή ως προς τους δέκατο έκτο (16ο), εικοστό δεύτερο (22ο), τριακοστό πρώτο (31ο) και τεσσαρακοστό (40ο) των εναγόντων και εξ ολοκλήρου δεκτή για τους λοιπούς ενάγοντες.

Κατά της πιο πάνω απόφασης άσκησαν ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών: Ι. την από 22.06.2017 με αριθμό κατάθεσης 549971/502944/23.06.2017 έφεση και τους από 03.10.2018 και με αριθμό κατάθεσης 8608/641/04.10.2018 πρόσθετους λόγους το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", ως καθολικός διάδοχος και φορέας υποδοχής του 1ου Νοσοκομείου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, δυνάμει του άρθρου 32 του ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α 31/2.3.2011), απευθυνόμενη κατά των 51 εναγόντων,

ΙΙ. Την, από 12.05.2018, με αριθμό κατάθεσης 45911/3119/14.05.2018 έφεση και τους, από 02.07.2018 και με αριθμό κατάθεσης 6389/455/09.07.2018 πρόσθετους λόγους, το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", απευθυνόμενη κατά των 51 εναγόντων και των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", "2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.) και "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ) και

ΙΙΙ. Την, από 09.05.2018, με αριθμό κατάθεσης 45026/3074/10.05.2018 έφεση το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)" απευθυνόμενη κατά των 51 εναγόντων και των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) και "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικών διαδόχων του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ). Επ' αυτών εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 4995/06.09.2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ερήμην των 52ου και 54ου εφεσιβλήτων της ανωτέρω με στοιχείο

ΙΙ έφεσης ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ." και "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) αντιστοίχως και του 52ου εφεσιβλήτου της ανωτέρω με στοιχείο

ΙΙΙ έφεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, η οποία ως προς την ανωτέρω με στοιχείο Ι έφεση την απέρριψε ως απαράδεκτη ελλείψει παθητικής νομιμοποιήσεως κατά το μέρος που στρεφόταν εναντίον των υπ' αριθμ. 47 - 51 εναγόντων - εφεσιβλήτων, τη δέχτηκε τυπικά κατά το μέρος που στρεφόταν εναντίον των υπ' αριθμ. 1 έως και 46 εναγόντων - εφεσιβλήτων, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση ως προς αυτούς και, αφού κράτησε την αγωγή, την απέρριψε ως μη νόμιμη αναφορικά με τους υπ' αριθμ. 1 έως και 45 εκ των εναγόντων και ως απαράδεκτη λόγω ελλείψεως παθητικής νομιμοποίησης ως προς τον 46ο, και ως προς τις ανωτέρω με στοιχείο

ΙΙ και

ΙΙΙ εφέσεις τις απέρριψε ως απαράδεκτες ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως εκάστης εξ αυτών. Κατά της αποφάσεως αυτής άσκησαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου τις υπό κρίση αιτήσεις αναίρεσης: Α. το εκκαλούν της ανωτέρω με στοιχείο

ΙΙΙ. έφεσης ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)" την από 06.05.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2816/370/06.05.2021 αίτησή του (καλούμενη στο εξής πρώτη -Α- αίτηση), απευθυνόμενη κατά των υπό α/α 46 έως και 51 εναγόντων - αντίστοιχων εφεσιβλήτων και ήδη 1-6 αναιρεσιβλήτων και των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία α) "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.), ως καθολικού διαδόχου του εναγομένου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)" (52ου εφεσιβλήτου και ήδη 7ου αναιρεσιβλήτου) και β) "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" (53ου εφεσιβλήτου, ήδη 8ου αναιρεσιβλήτου), ως καθολικού διαδόχου του εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., Β. το εκκαλούν της ανωτέρω με στοιχείο

ΙΙ. έφεσης ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" την από 01.12.2020 και με αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020 αίτησή του (καλούμενη στο εξής δεύτερη -Β- αίτηση), απευθυνόμενη κατά των 51 εναγόντων, ως προς δε τον 1ο εξ αυτών Β. Α., που εν τω μεταξύ απεβίωσε, κατά της μοναδικής νόμιμης κληρονόμου αυτού συζύγου του, ως καθολικής διαδόχου αυτού, Π., χήρα Β.

Α., το γένος Τ. Θ. και των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", "2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.) και "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.) ως καθολικού διαδόχου του ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., (εφεσιβλήτων) και τους από 27.09.2021 και με αριθμό κατάθεσης 97/28.09.2021 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως και Γ. οι 51 ενάγοντες - εφεσίβλητοι όλων των εφέσεων, και καθώς ο 1ος εξ αυτών Β. Α., εν τω μεταξύ απεβίωσε, η μοναδική νόμιμη κληρονόμος αυτού σύζυγός του, ως καθολική διάδοχος αυτού, Π., χήρα Β.

Α., το γένος Τ. Θ., την από 15.11.2019 και με αριθμό κατάθεσης 11409/1112/28.11.2019 αίτησή τους (καλούμενη στο εξής τρίτη -Γ- αίτηση), απευθυνόμενη κατά των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..). Οι αιτήσεις αναίρεσης αυτές ως και οι πρόσθετοι λόγοι πρέπει να συνεκδικασθούν, διότι είναι συναφείς αλλά και διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων, σύμφωνα το με το άρθρο 246 ΚΠολΔ που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατά το άρθρο 573 του ίδιου Κώδικα.

Με τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 1 του ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α' 31), συνεστήθη νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου υπό την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", με έναρξη του χρόνου λειτουργίας του έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του νόμου (02.03.2011), στον οποίο κατά την παρ. 2 του άρθρου αυτού μεταφέρθηκαν και εντάχθηκαν ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό και μόνον ως προς τις παροχές υπηρεσιών υγείας σε είδος (και όχι σε χρήμα), μεταξύ άλλων, και ο κλάδος υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του κ.λπ. (ΣτΕ 806/2015).

Με τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 9 του ιδίου νόμου, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με την παράγραφο 21 του άρθρου 72 του ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150), ορίσθηκε ότι οι ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και το υγειονομικό προσωπικό που υπηρετεί στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ ... μεταφέρονται αυτοδίκαια κατά την ημερομηνία ένταξης των κλάδων υγείας αυτών στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τους όρους του παρόντος άρθρου, ενώ με τη διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο 53 παρ. 2 περ.

α' του ν. 4368/2016, ορίσθηκε ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις αυτών. Τέλος με τη διάταξη του άρθρο 33 παρ. 9, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο 53 παρ. 2 περ. γ του ν. 4368/2016, ορίσθηκε ότι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων, συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και ότι δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κατέστη ως προς τον κλάδο της υγείας και για τις παροχές σε είδος οιονεί καθολικός διάδοχος του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και συνεχίζει τις δίκες αυτού. Στο πλαίσιο αυτό, γινόταν δεκτό ότι, εφόσον ο νόμος δεν διέκρινε, τα ανωτέρω ίσχυαν και ως προς τις μισθολογικές αξιώσεις των ιατρών που υπηρέτησαν στο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

σε χρόνο προγενέστερο της ένταξης του κλάδου υγείας αυτού στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (οπότε, κατά την προεκτεθείσα διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 26 του ν. 3918/2011, οι ιατροί μεταφέρθηκαν αυτοδικαίως στον εν λόγω Οργανισμό), ανεξαρτήτως, μάλιστα, εάν αυτοί συνέχισαν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μετά τη σύστασή του, ή εάν η εργασιακή τους σχέση με το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

είχε ήδη λήξει κατά τη σύσταση του Οργανισμού (ΣτΕ 4137/2015). Επακολούθησε όμως ο ν. 4368/2016 (ΦΕΚ Α 21) με τον οποίο και προς άρση σχετικών αμφισβητήσεων που ανέκυψαν ως προς την έκταση της οιονεί καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αναφορικά με τις υπηρεσίες των φορέων κοινωνικής ασφάλισης που εντάχθηκαν σε αυτόν, συμπληρώθηκε η ως άνω διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 του ν. 3918/2011 με την προσθήκη υποπαραγράφου Α και αντικαταστάθηκε η ως άνω διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ.

α και γ του νόμου αυτού (4368/2016). Ειδικότερα με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. α του νόμου αυτού προστέθηκε υποπαράγραφος Α στο άρθρο 29 παρ.1 του ν. 3918/2011 με την οποία ορίσθηκε ότι "1.Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των φορέων που εντάσσονται σε αυτόν ως προς τις υπηρεσίες και αρμοδιότητες που αφορούν αποκλειστικά παροχή υγείας σε είδος.

Η καθολική διαδοχή του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και το πάσης φύσεως προσωπικό, καθώς και δικηγόρους με έμμισθη εντολή, εφόσον μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. γ του ν. 4368/2016 αντικαταστάθηκε η παρ. 9 του άρθρου 33 του ιδίου νόμου (3918/2011) ως ακολούθως: "α. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν το περιεχόμενο της καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως αυτό προσδιορίζεται στην υποπαράγραφο Α' της παραγράφου 1 του άρθρου 29 του παρόντος, συνεχίζονται από τον Οργανισμό χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

β. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν μόνο το προσωπικό που μεταφέρθηκε σε αυτόν. Δικαστικές αποφάσεις που αφορούν προσωπικό που δεν μεταφέρθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ακόμα και εάν οι σχετικές δίκες διεξήχθησαν από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του φορέα κοινωνικής ασφάλισης, στον οποίο, πριν από την ένταξη στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ανήκε το προσωπικό.

Το προηγούμενο εδάφιο ισχύει αναδρομικά από 01.01.2012". Εξάλλου για τους απασχολούμενους σε νοσοκομεία του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. ιατρούς, με το άρθρο 32 παρ. 1, 2, 3 και 6 του ως άνω ν. 3918/2011 ορίσθηκε ότι από 01.06.2011 οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. εντάσσονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και ειδικότερα (μεταξύ άλλων) το 1ο Νοσοκομείο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

Αθήνας εντάσσεται στο Σ. Γ. Π. Ν. Α. (παρ. 1), ότι μετά την ένταξη οι ανωτέρω υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης λειτουργούν ως αντίστοιχα παραρτήματα των ανωτέρω νοσοκομείων στα οποία εντάσσονται (φορείς υποδοχής) και ότι οι ιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης που υπηρετούν στις ως άνω μονάδες κατά τον χρόνο ένταξης μεταφέρονται με την ίδια εργασιακή σχέση, οργανική θέση, βαθμό και ειδικότητα που κατέχουν στον αντίστοιχο φορέα υποδοχής (παρ. 2), ότι το λοιπό μόνιμο και με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, ιατρικό και οδοντιατρικό προσωπικό που υπηρετεί στις παραπάνω Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης, καθώς και το αποσπασμένο ή διατιθέμενο από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

σε εξειδικευμένες μονάδες ή τμήματα νοσοκομείων του ΕΣΥ, εφόσον επιθυμεί την ένταξη, μεταφέρεται με την ίδια εργασιακή σχέση, κλάδο και ειδικότητα στους φορείς υποδοχής, καταλαμβάνοντας ισάριθμες προσωποπαγείς θέσεις που συστήνονται αυτοδικαίως με την έναρξη ισχύος της διάταξης αυτής, ενώ όσοι δεν επιθυμούν την ένταξη μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος (παρ. 3) και ότι εκκρεμείς δίκες που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του Νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται. Τέλος, με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 4052/2012 (ΦΕΚ Α 41) ορίσθηκε ότι από 01.01.2013 τα λειτουργούντα και υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., που προβλέπονται (και) από το άρθρο 32 του ν. 3918/2011 αποτελούν αυτοτελή και ενιαία Ν.Π.Δ.Δ.

Επομένως για το, με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ιατρικό προσωπικό που απασχολείτο σε νοσοκομεία (μονάδες δευτεροβάθμιας περίθαλψης) του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., μετά την απόσχιση του κλάδου υγείας του τελευταίου αναφορικά με την παροχή σε είδος υπηρεσιών υγείας και την ένταξη των νοσοκομείων αυτών ως παραρτημάτων σε δημόσια νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση ενδίκου μέσου (έφεσης ή αναίρεσης) κατ' απόφασης εκδοθείσας με διάδικο.

το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ ή τον Ε.Ο.Π.Π.Υ. το έχον νομική προσωπικότητα (Ν.Π.Δ.Δ.) νοσοκομείο (φορέας υποδοχής), στο ιατρικό προσωπικό του οποίου έχει ενταχθεί το απασχολούμενο σε μονάδες δευτεροβάθμιας περίθαλψης (νοσοκομεία) του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. ιατρικό προσωπικό. Επακολούθησε ο ν. 4238/2014, που δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2014 (ΦΕΚ Α 21), με τον οποίο ορίσθηκαν στο άρθρο 2 αυτού οι δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας υγείας του Π.Ε.Δ.Υ. (Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δίκτυου Υγείας), οι οποίες εντάχθηκαν στην οργανωτική δομή των, κατά τόπους, Διοικήσεων Υγειονομικών Υπηρεσιών (Δ.Υ.Πε), ως αποκεντρωμένες οργανικές μονάδες αυτών.

Με τις διατάξεις των άρθρων 16 παρ. 1 και 17 παρ. 1 του νόμου αυτού (όπως τα δύο πρώτα εδάφια του άρθρου 17 παρ. 1 αντικαταστάθηκαν με το άρθρο πρώτο υποπαρ. Ι. 5 του ν. 4254/2014 - ΦΕΚ Α 85 ως προς τον χρόνο έναρξης της ισχύος τους από 4 Μαρτίου 2014) προβλέφθηκε διαδικασία μετάταξης/μεταφοράς του τεθέντος (μεταξύ άλλων) από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού σε κατάσταση διαθεσιμότητας χρονικής διάρκειας ενός μηνός, μόνιμου και με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ιατρικού και οδοντιατρικού προσωπικού του Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σε οργανικές θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με την ίδια εργασιακή σχέση που συνιστώνται για τον σκοπό αυτό στις αντίστοιχες χωροταξικά Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.) και κατόπιν αίτησης αυτών υποβαλλομένης εντός της εκεί προβλεπομένης προθεσμίας από την ημερομηνία έκδοσης της διαπιστωτικής πράξης για τη θέση αυτών υπό καθεστώς διαθεσιμότητας.

Με τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 9 εδ. α, β και γ του νόμου αυτού (4238/2014) ορίσθηκε ότι η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών, ότι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Υπηρεσιών (Δ.Υ.Πε), χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, ότι δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.Πε.

και ότι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.Πε. συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Επομένως αναφορικά με το, με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, ιατρικό προσωπικό, που, μετά την αυτοδίκαιη ένταξή του στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., όπου απασχολείτο προηγουμένως κατ' εφαρμογή του ν. 3918/2011, μεταφέρθηκε/μετατάχθηκε στη συνέχεια στις, κατά τόπους Δ.Υ.Πε. κατ' εφαρμογή των ρυθμίσεων του ν. 4238/2014, νομιμοποιείται ενεργητικά προς άσκηση ενδίκων μέσων (έφεσης ή αναίρεσης κατ' απόφασης εκδοθείσας με διάδικο το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ ή το Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

η έχουσα νομική προσωπικότητα (άρθ. 1 παρ. 2 του ν. 3329/2005) κατά τόπο Δ.Υ.Πε., σε οργανική μονάδα της οποίας έχει ενταχθεί με την προβλεπόμενη στον νόμο, διαδικασία το ως άνω ιατρικό προσωπικό (ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020). Περαιτέρω, η νομιμοποίηση των διαδίκων, όπως και το έννομο συμφέρον, αποτελούν και ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας, οπότε η εσφαλμένη κρίση για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ελέγχεται αναιρετικά με λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ ή από τους αριθμούς 8 ή 14 του ίδιου άρθρου, αν ως προς τα στοιχεία της νομιμοποίησης των διαδίκων υφίσταται ποσοτική ή ποιοτική και όχι νομική αοριστία (ΑΠ 1595/2014, ΑΠ 1582/2008).

Α. Επί της, από 06.05.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2816/370/06.05.2021, (Α) αναίρεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)" λεκτέα τα ακόλουθα:

Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων ως προς τους οποίους επιδιώκεται με αυτή (αναίρεση) και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, προσβαλλόμενης απόφασης η αναίρεση αυτής.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτή, πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, συνεπώς, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός, οπότε, έναντι αυτών, ο αναιρεσείων προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος (ΑΠ 1734/2022, ΑΠ 1502/2022, ΑΠ 690/2021, ΑΠ 363/2020, ΑΠ 1015/2015, ΑΠ 1521/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά των υπό α/α 46 έως και 51 εναγόντων - αντίστοιχων εφεσιβλήτων και ήδη 1-6 αναιρεσιβλήτων και των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία α) "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΝΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.), ως καθολικού διαδόχου του εναγομένου ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)" (52ου εφεσιβλήτου, ήδη 7ου αναιρεσιβλήτου) και β) "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" (53ου εφεσιβλήτου και ήδη 8ου αναιρεσιβλήτου), ως καθολικού διαδόχου του εναγομένου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Όπως δε προκύπτει από τους προβαλλόμενους λόγους αναίρεσης, η πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης (4995/06.09.2019) απόφασης του Μονομελούς Εφετείου συνίσταται στο ότι με αυτή απορρίφθηκε η την έφεσή του, καθ' μέρος στρεφόταν κατά των υπό α/α 46 έως και 51 εναγόντων-αντίστοιχων εφεσιβλήτων και ήδη έξι πρώτων αναιρεσιβλήτων ως απαράδεκτη ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως Επομένως, η αίτηση αναίρεσης απαραδέκτως στρέφεται, κατά των ως άνω νομικών προσώπων Ε.Φ.Κ.Α. (7ου αναιρεσιβλήτου) και Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (8ου αναιρεσιβλήτου), ως καθολικών διαδόχων του εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι οποίοι ήταν μεν αντίδικοι του αναιρεσείοντος στην εκκλητή δίκη, ως προς αυτούς όμως δεν επιδιώκεται με την αίτηση, αλλά και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν είναι δυνατή η αναίρεσή της (προσβαλλομένης) και επομένως δεν τους αφορά η αποδιδόμενη με αυτή πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης και, συνεπώς, ως προς αυτούς, το αναιρεσείον, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στη αμέσως ανωτέρω νομική σκέψη, προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος.

Πρέπει, επομένως η αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων (7ου και 8ου), να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα μεταξύ αυτών και του αναιρεσείοντος λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

Περαιτέρω η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης ως προς τους λοιπούς [εξι (6) πρώτους] αναιρεσίβλητους, Ό. Α., Μ. Τ., Γ. Κ., Ε. Σ., Μ. Π. και Μ. Τ., ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, αφού δεν γίνεται επίκληση επίδοσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προς αυτούς ούτε προσκομίζεται απόδειξη περί τούτου (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή ως προς τους ανωτέρω (1-6) αναιρεσίβλητους, (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί αναφορικά με αυτούς ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της από 09.05.2018 με αριθμό κατάθεσης 45026/3074/10.05.2018 έφεσης το ήδη αναιρεσείον τότε εκκαλούν ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)" ανέφερε σ' αυτή ότι οι έξι (6) πρώτοι εκ των αναιρεσιβλήτων, ιατροί που υπηρετούσαν στην τοπική μονάδα υγείας Π., γεγονός το οποίο ανέφεραν και οι ίδιοι οι ανωτέρω ήδη έξι (6) πρώτοι αναιρεσίβλητοι ενάγοντες στην αγωγή τους, η οποία τοπική μονάδα υγείας μεταφέρθηκε και εντάχθηκε αρχικά στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με τις διατάξεις του, προπαρατιθέμενου στη νομική σκέψη, άρθρου 17 του ν. 3918/2011, ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικά εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., και εν συνεχεία σύμφωνα, με τις προεκτεθείσες στη νομική σκέψη, διατάξεις του ν. 4238/2014 στην οργανωτική δομή των οικείων Δ.Υ.Πε.

ως αποκεντρωμένες οργανικές μονάδες τους, μετατάχθηκαν/μεταφέρθηκαν κατά τις διατάξεις του νόμου αυτού (4238/2014) στην, έχουσα νομική προσωπικότητα, τότε εκκαλούσα ήδη αναιρεσείουσα, 2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.), όπως εξάλλου προκύπτει και από το προσκομιζόμενο με επίκληση από το αναιρεσείον, υπ' αριθμ.

πρωτ. ΔΒ1Α/Κ.Υ.74/03.05.2018, έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς το περιεχόμενό του εγγράφου αυτού να αμφισβητούν οι αναιρεσίβλητοι και, επομένως, το αναιρεσείον ν.π.δ.δ., 2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.), νομιμοποιείτο ενεργητικά, ως προς τους διαδίκους αυτούς, προς άσκηση της, από 09.05.2018 με αριθμό κατάθεσης 45026/3074/10.05.2018, έφεσής του κατά της 909/09.04.2010 πρωτόδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε κατά του αρχικά εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση που απέρριψε την έφεση αυτού, μεταξύ των άλλων, και ως προς τους ανωτέρω εφεσίβλητους ενάγοντες, ως ενεργητικά ανομιμοποίητη, διότι το εκκαλούν δεν επικαλείται στην έφεσή του, ότι ασκεί την τελευταία με την ιδιότητα του διαδόχου του αρχικά εναγομένου, νομικού προσώπου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)", υπέπεσε στην από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια και επομένως κατά παραδοχή του, περί τούτου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ [και όχι από τους αριθμού 14 και 8 εδ.

β του ιδίου άρθρου] σχετικού λόγου αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τους έξι (6) πρώτους των αναιρεσιβλήτων, παρελκούσης ως προς αυτούς της έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων. Στη διάταξη του άρθρου 518 ΚΠολΔ ορίζονται τα εξής: "1. Αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες, αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, εξήντα ημέρες, και στις δύο περιπτώσεις η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. 2.

Αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. 3. Αν ο διάδικος που δικαιούται να ασκήσει έφεση πέθανε, η προθεσμία της έφεσης αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη στους καθολικούς διαδόχους ή τους κληροδόχους".

Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει ότι, εάν ο δικαιούμενος σε έφεση αποβιώσει, η προθεσμία της εφέσεως αρχίζει μόνον από την επίδοση της αποφάσεως στους καθολικούς διαδόχους ή τους κληροδόχους. Εάν δεν γίνει επίδοση, δεν τρέχει ούτε η καταχρηστική προθεσμία των δύο ετών. Ανάλογα ισχύουν και επί καταργήσεως νομικού προσώπου και ορισμού άλλου, ως καθολικού διαδόχου του (οιονεί καθολική διαδοχή - συγχώνευση εταιριών κλπ) (ΑΕΔ 5/2019).

Δηλαδή σε περίπτωση καθολικής ή οιονεί καθολικής διαδοχής, ολικής ή μερικής [όπως όταν μεταφέρεται κάποιος τομέας που ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες του αρχικά εναγομένου νομικού προσώπου σε άλλο φορέα, επίσης νομικό πρόσωπο, το οποίο υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δραστηριότητα του μεταφερθέντος τομέα (ΑΠ 306/2020)], δεν τρέχει η καταχρηστική προθεσμία για την άσκηση έφεσης, κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, εάν η τελευταία δεν επιδοθεί στον οιονεί καθολικό διάδοχο, κατ' εφαρμογή της άνω παρ. 3 του άρθρου 518 του ΚΠολΔ (ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020).

Εν προκειμένω, η ανωτέρω έφεση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης πρωτόδικης απόφασης, ούτε, εξ άλλου γίνεται σχετική επίκληση από μέρους των διαδίκων, στο αρχικώς εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., ενώ πριν την πάροδο της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών (καθ' όσον η εκκαλούμενη απόφαση έχει εκδοθεί προ της 1ης Ιανουαρίου 2016 -- ΟλΑΠ 10/2018) για την άσκηση έφεσης από τη δημοσίευσή της (στις 09.04.2010) συντελέσθηκε η διαδοχή, και συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (ΦΕΚ Β 3010/2011), την 01-01-2012 μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, μεταξύ των άλλων και οι τοπικές μονάδες υγείας, όπως και η τοπική μονάδα υγείας Π.

όπου υπηρετούσαν οι ανωτέρω ενάγοντες-εφεσίβλητοι, οι οποίοι εν συνεχεία μετατάχθηκαν/μεταφέρθηκαν κατά τις διατάξεις του ν. 4238/2014 (με έναρξη ισχύος 17.02.2014) στην εκκαλούσα 2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.), η οποία, ως οιονεί καθολικός διάδοχος, συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται σ' αυτή, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, η δε εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον μεν Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., στις 16.04.2018, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 9839Β/16.04.2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Γεωργίου Στάμου, στη δε εκκαλούσα 2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.) στις 11.04.2018, όπως προκύπτει από την υπό την αυτή ημερομηνία σχετική σημείωση του ανωτέρω δικαστικού επιμελητή στο επιδοθέν αντίγραφο αυτής στην ανωτέρω εκκαλούσα, η δε κρινόμενη έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 10.05.2018 με αριθμό κατάθεσης 45026/3074/10.05.2018, ήτοι εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ 30ήμερης προθεσμίας.

Από τις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1β του Συντάγματος, η δεύτερη των οποίων αποτελεί ειδικότερη εκδήλωση της θεσπιζόμενης με την πρώτη αρχή της ισότητας και εφαρμόζεται επί μισθωτών απασχολουμένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου επιβάλλεται στον νομοθέτη η θέσπιση ίσης αμοιβής για τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως φύλου ή άλλης διακρίσεως, εφόσον όμως παρέχουν την ίδια ποιοτικώς και ποσοτικώς εργασία, εργαζόμενοι κάτω από τις ίδιες συνθήκες και με τα αυτά προσόντα, και δεν μπορούν να επιχειρηθούν αυθαιρέτως δυσμενείς διακρίσεις σε βάρος ορισμένης κατηγορίας εργαζομένων που παρέχουν υπό τις αυτές συνθήκες, όμοια εργασία, εκτός αν η διαφορετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, αλλά επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, οπότε οι εργαζόμενοι για τους οποίους συντρέχουν οι λόγοι αυτοί αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία.

Συνεπώς, αν γίνει με νόμο ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από τη ρύθμιση αυτή, κατά αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που δικαιολογεί την ειδική αυτή μεταχείριση, η διάκριση είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική και προς αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας πρέπει να εφαρμοστεί η νομοθετική ρύθμιση και για εκείνους εις βάρος των οποίων έγινε η δυσμενής διάκριση, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατά παράβαση των ως άνω συνταγματικών διατάξεων δημιουργούμενη ανισότητα.

Ο κανόνας όμως αυτός δεν εφαρμόζεται επί συγκεκριμένης, βάσει διατάξεως νόμου, παροχής προς ορισμένη κατηγορία μισθωτών σε σχέση με μισθωτούς που ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες, όπως είναι αυτοί που έχουν διαφορετικό εργοδότη και διαφορετικούς, ενόψει του είδους της εργασίας τους, όρους απασχολήσεως και απολαβών.

Ούτε επιτρέπεται, η σύγκριση να γίνεται επιλεκτικά με βάση ορισμένη μόνο μισθολογική παροχή, χωρίς συσχετισμό προς το σύνολο των αποδοχών, στο οποίο αυτή περιλαμβάνεται. Τέλος, με το άρθρο 43 του ν. 1193/1981 (ΦΕΚ Α' 220) ορίσθηκε ότι "Εις τας Επισκέπτριας Αδελφάς, τας Αδελφάς Νοσοκόμους και τας Μαίας των Κλάδων ΑΡ1, ΑΡ2 και ΑΡ3 του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών χορηγείται επίδομα ανθυγιεινής εργασίας εκ ποσοστού 30% επί του βασικού μισθού των".

Με τη διάταξη αυτή το εν λόγω επίδομα ανθυγιεινής εργασίας χορηγήθηκε μόνον στις επισκέπτριες αδελφές, τις αδελφές νοσοκόμες και τις μαίες που υπηρετούν στο Υπουργείο Υγείας ως ιδιαίτερη κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων (ΑΠ 463/2016, ΑΠ 1227/2013, ΣτΕ 1797/2011). Η εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως μπορεί να επεκτείνεται, προς αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας και στους νοσοκόμους και τις αδελφές νοσοκόμες των νοσηλευτικών ιδρυμάτων, οι οποίοι εργάζονται σ' αυτά ως μέλη του νοσηλευτικού τους προσωπικού.

Σε αντίθεση, όμως, προς τα ανωτέρω, οι ιατροί του ΙΚΑ, ως εκ του είδους και της φύσεως της εργασίας που παρέχουν, τελούν υπό διαφορετικές συνθήκες απασχολήσεως και απολαβών έναντι των νοσοκόμων του Υπουργείου Υγείας και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Επομένως, ανεξαρτήτως αν η προπαρατεθείσα διάταξη εξακολουθούσε να ισχύει και υπό το καθεστώς του ν. 2470/1997 (ΦΕΚ Α' 40), πάντως, καθ' ο μέρος αυτή δεν προέβλεψε ως δικαιούχους του επιδόματος ανθυγιεινής εργασίας και τους ιατρούς του Ι.Κ.Α., δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας (ΑΠ 463/2016, ΣτΕ 1797/2011).

Στην προκείμενη περίπτωση η ένδικη αγωγή, με βάση το εκτιθέμενο, κατά τα ανωτέρω, περιεχόμενο της σε συνδυασμό με τα αμέσως ανωτέρω εκτεθέντα στη νομική σκέψη, δεν είναι νόμιμη, ενόψει του ότι και αληθών υποτιθέμενων των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής σε σχέση με τους ανωτέρω ενάγοντες, Ό.

Α., Μ. Τ., Γ. Κ., Ε. Σ., Μ. Π. και Μ. Τ., (46ο έως και 51ο ενάγοντες και ήδη έξι πρώτους των αναιρεσιβλήτων), ήτοι ότι οι ενάγοντες αυτοί προσελήφθησαν από το εναγόμενο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως ιατροί και παρείχαν τις υπηρεσίες τους, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, όπως ειδικότερα εξειδικεύεται για έκαστο εξ αυτών, στην τοπική μονάδα υγείας Π., χωρίς κατά το επίδικο χρονικό διάστημα να λαμβάνουν το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας εκ ποσοστού 30% επί του βασικού τους μισθού, το οποίο είχε χορηγηθεί με το άρθρο 43 του ν. 1193/1981 στις επισκέπτριες αδελφές νοσοκόμες και μαίες που απασχολούνται στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών, παρότι και οι ίδιοι εργάζονται υπό τις αυτές ανθυγιεινές συνθήκες, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία, με βάση τις οποίες και το ζήτησαν, η εν λόγω διάταξη δεν μπορούσε να εφαρμοσθεί στην ένδικη υπόθεση, διότι πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες μισθωτών, που έχουν διαφορετικό εργοδότη, ήτοι οι ενάγοντες το εναγόμενο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", ενώ οι αδελφές νοσοκόμοι - υπάλληλοι του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών το Ελληνικό Δημόσιο, και παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ενόψει του διαφορετικού είδους της εργασίας τους, υπό διαφορετικούς όρους απασχόλησης και απολαβών.

Ούτε μπορούσε, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, να γίνει σύγκριση μεταξύ των δύο ως άνω κατηγοριών μισθωτών ως προς μόνη τη συγκεκριμένη παροχή (επίδομα ανθυγιεινής εργασίας), χωρίς συσχετισμό με το εκατέρωθεν σύνολο των απολαβών τους, αλλά απομονούμενη από τα εκατέρωθεν σύνολα των αποδοχών τους.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω έγινε δεκτός ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης και αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τους έξι (6) πρώτους των αναιρεσιβλήτων. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 εδαφ. α' ΚΠολΔ, όπως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιοδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 (για υπέρβαση δικαιοδοσίας και για παράβαση των διατάξεων σχετικών με την αρμοδιότητα), μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δε χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.

Εν προκειμένω, μετά την αναίρεση αναβιώνει η εκκρεμοδικία επί της εφέσεως, κατά το μέρος που αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση. Στο Εφετείο η εκκαλούσα "2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.Πε.)" που υπεισήλθε στην δικονομική θέση του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. ως προς του ανωτέρω 46ο έως και 51ο εναγόντες και ήδη 1ο έως και 6ο αναρεσίβλητους με την έφεσή της πρότεινε τη νομική αβασιμότητα της αγωγής ως προς τους ανωτέρω ενάγοντες, πράγμα που λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Η ένδικη αγωγή όπως προαναφέρθηκε ήταν μη νόμιμη ως προς τους ενάγοντες αυτούς. Επομένως δεν απαιτείται περαιτέρω έρευνα και, μετά την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση από τον Άρειο Πάγο και να γίνει δεκτή η έφεση της 2ης Δ.Υ.Πε. αναφορικά με τους ανωτέρω 46ο έως 51ο εφεσιβλήτους (ταυτάριθμους ενάγοντες) ήδη 1ο έως και 6ο αναιρεσίβλητους, να εξαφανισθεί η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως προς τους ανωτέρω ενάγοντες, να απορριφθεί η αγωγή ως μη νόμιμη ως προς αυτούς και να συμψηφιστούν εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ αυτών και του αναιρεσείοντος, του πρώτου και δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας ως και της προκείμενης αναιρετικής δίκης, λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

- Β. Επί της, από 01.12.2020 και με αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020, (Β) αναίρεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και τους από 27.09.2021 και με αριθμό κατάθεσης 97/28.09.2021 πρόσθετους λόγους αναίρεσης λεκτέα τα εξής:

Η κρινόμενη από 01.12.2020 και με αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020 αίτηση αναίρεσης του (εκκαλούντος) Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στρέφεται κατά των εφεσιβλήτων, ήτοι κατά των πενήντα ένα (51) εναγόντων (ως προς δε τον 1ο εξ αυτών Β. Α., που εν τω μεταξύ απεβίωσε, κατά της μοναδικής νόμιμης κληρονόμου αυτού συζύγου του, ως καθολικής διαδόχου αυτού, Π., χήρα Β.

Α., το γένος Τ. Θ.) και ήδη υπό αριθμ. 1 έως και 51 αναιρεσιβλήτων και κατά των ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ." (52ο αναιρεσίβλητο), "Διοίκηση 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.ΠΕ.) (53ο αναιρεσίβλητο) και "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.) ως καθολικού διαδόχου του εναγομένου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. (54ο αναιρεσίβλητο). Αναφορικά με τους 52ο και 54ο των αναρεσιβλήτων, ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ." και "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-Ε.Φ.Κ.Α.) όπως μετονομάσθηκε το ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (Ε.Φ.Κ.Α.) αντιστοίχως, που ερημοδικάστηκαν στην εκκλητή δίκη η αναίρεση είναι εκπρόθεσμη, ενόψει του ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Αθηνών επιδόθηκε επιμελεία του αναιρεσείοντος στα άνω αναιρεσίβλητα ν.π.δ.δ. στις 20.12.2019 (βλ. αντιστοίχως τις 6071Β και 6070Β της 20.12.2019 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου), οπότε άρχισε η δεκαπενθήμερη προθεσμία ανακοπής ερημοδικίας (άρθρο 503 παρ. 1 ΚΠολΔ), η οποία έληξε στις 04.01.2020 και καθότι Σάββατο και η 06η.01.2020 ημέρα Δευτέρα, ήταν αργία (Θεοφάνια) την επομένη εργάσιμη, ήτοι στις 07.01.2020 ημέρα Τρίτη χωρίς τα ανωτέρω αναιρεσίβλητα νομικά πρόσωπα να ασκήσουν ανακοπή ερημοδικίας κατά της ανωτέρω αποφάσεως (βλ.

το με αριθμ. πρωτ. 460/07.08.2020 πιστοποιητικό ενδίκων μέσων του Γραμματέως του, εκδόσαντος την προσβαλλομένη, Εφετείου Αθηνών), όποτε κατέστη τελεσίδικη και άρχισε, από την επομένη της (απράκτου) παρόδου της προθεσμίας της ανακοπής ερημοδικίας (στις 08.01.2020 - άρθρο 144 παρ. 1 ΚΠολΔ), η τριακονθήμερη προθεσμία της αναιρέσεως (άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ) (ΟλΑΠ 17/2013, ΑΠ 1663/2022, ΑΠ 1104/2020, ΑΠ 528/2020), που συμπληρώθηκε στις 06.02.2020, ενώ η αίτηση αναίρεση ασκήθηκε στις 02.12.2020 με την κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και έλαβε αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020.

Πρέπει, συνεπώς η αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων (52ου και 54ου), να απορριφθεί ως απαράδεκτη (λόγω του εκπροθέσμου της ασκήσεώς της). Μετά ταύτα είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι ως προς τους ανωτέρω αναιρεσίβλητους και οι, με ιδιαίτερο δικόγραφο ασκηθέντες, από 27.09.2021 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, ενόψει της έλλειψης αυτοτέλειας και αυθυπαρξίας αυτών (ΑΠ 506/2021, ΑΠ 48/2019), εφόσον προϋπόθεση του παραδεκτού αυτών είναι η άσκηση παραδεκτής αναίρεσης (ΑΠ 649/2018).

Τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των άνω αναιρεσιβλήτων και του αναιρεσείοντος πρέπει να συμψηφιστούν λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος, όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων ως προς τους οποίους επιδιώκεται με αυτή και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη με αυτή πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, συνεπώς, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση και αν ακόμη ευδοκιμήσει ο λόγος αυτός, οπότε, έναντι αυτών, ο αναιρεσείων προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος (ΑΠ 1734/2022, ΑΠ 1502/2022, ΑΠ 690/2021, ΑΠ 363/2020, ΑΠ 1015/2015, ΑΠ 1521/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής στρέφονται κατά των πενήντα ένα (51) εναγόντων, ως προς δε τον 1ο εξ αυτών Β. Α., που εν τω μεταξύ απεβίωσε, κατά της μοναδικής νόμιμης κληρονόμου αυτού συζύγου του, ως καθολικής διαδόχου αυτού, Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ. (υπό αριθμ. 1 έως και 51 αναιρεσιβλήτων καθ' ων οι πρόσθετοι λόγοι), και -πέραν των 52ου και 54ου αναιρεσιβλήτων ν.π.δ.δ.

ως προς τα οποία ήδη απορρίφθηκαν η αναίρεση και οι πρόσθετοι λόγοι ως απαράδεκτοι- του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Διοίκηση 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.ΠΕ.) (53ο αναιρεσίβλητο). Όπως δε προκύπτει από τους προβαλλόμενους λόγους αναίρεσης [του κυρίου δικογράφου και τους πρόσθετους], η πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης (4995/06.09.2019) απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών συνίσταται στο ότι αυτή απέρριψε την έφεσή του και τους πρόσθετους λόγους αυτής, καθ' μέρος στρέφονταν κατά του, υπό α/α 40ου ενάγοντος - 40ου εφεσιβλήτου και ήδη 40ου αναιρεσιβλήτου Δ.

Μ. ως απαράδεκτη ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως. Επομένως, η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι της, απαραδέκτως στρέφονται κατά των υπ' αριθμ. 1-39, 41-51 εναγόντων ταυτάριθμων εφεσιβλήτων και ήδη αναιρεσιβλήτων και καθ' ων οι πρόσθετοι λόγο και του 53ου εφεσιβλήτου και ήδη 53ου αναιρεσιβλήτου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Διοίκηση 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.ΠΕ.), οι οποίοι ήταν μεν αντίδικοι του αναιρεσείοντος στην εκκλητή δίκη, ως προς τους οποίους όμως δεν επιδιώκεται με την αίτηση αναίρεσης, αλλά και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν είναι δυνατή η αναίρεσή της (προσβαλλομένης) και επομένως δεν τους αφορά η αποδιδόμενη με αυτή πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης και, συνεπώς, ως προς αυτούς το αναιρεσείον, σύμφωνα και με τα αναφερόμενα στη αμέσως ανωτέρω νομική σκέψη, προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος.

Πρέπει, επομένως η αίτηση αναίρεσης μετά των προσθέτων λόγων της, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων (α/α 1-39, 41-51 και 53), να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να συμψηφιστούν εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ αυτών και του αναιρεσείοντος λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

Περαιτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ως προς τον 40ο αναιρεσίβλητο Δ. Μ. ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, αφού δεν γίνεται επίκληση επίδοσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης προς αυτόν ούτε προσκομίζεται απόδειξη περί τούτου (άρθρα 495 παρ. 1, 2, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3, 566 παρ. 1 και 144 του ΚΠολΔ).

Είναι συνεπώς παραδεκτή ως προς τον αναιρεσίβλητο αυτόν (40ο) (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επίσης οι από 27.09.2021 πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης κατά το μέρος που στρέφονται κατά του ανωτέρω 40ου καθ' ου - αναιρεσιβλήτου, ασκήθηκαν παραδεκτά με κατάθεση του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 28 Σεπτεμβρίου 2021 (αριθμός κατάθεσης 97/2021) και επίδοση αυτού στις 30 Σεπτεμβρίου 2021 στην πληρεξουσία δικηγόρο του αναρεσιβλήτου αυτού Αλεξάνδρα Κωστούλα, που τον εκπροσώπησε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση (τελευταία συζήτηση της υπόθεσης) [παράγραφος 3 του άρθρου 46 του ν. 4305/2014 (ΦΕΚ Α 237/31.10.2014), με την οποία προστέθηκε άρθρο 6Α μετά το άρθρο 6 του διατάγματος της 26 Ιουνίου - 10 Ιουλίου 1944 "Περί κώδικος των νόμων, περί δικών του Δημοσίου" (ΦΕΚ Α 139) - ΑΠ 1473/2022, ΑΠ 2/2021], όπως προκύπτει από τη με αριθμό 1362β'/30.09.2021, έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφερείας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Ελένης Πρασσά, ήτοι περισσότερες από τριάντα ημέρες πριν τη συζήτηση της αναίρεσης (κατ' άρθρο 281 ΚΠολΔ) στις 18.10.2022 (άρθρο 569 παρ. 2 του ΚΠολΔ, ως ισχύει μετά την τροποποίηση του με το ν. 4842/2021 και ισχύει και επί εκκρεμών ενδίκων μέσων σύμφωνα με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 116 παρ. 2β του νόμου αυτού, όπως η παρ. 2β διαμορφώθηκε με το άρθρο 21 παρ. 2 του ν. 4912/2022).

Είναι συνεπώς παραδεκτοί (άρθρο 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως η αίτηση αναίρεσης και πρόσθετοι λόγοι αυτής, συνεκδικαζόμενοι κατά τα ανωτέρω, να ερευνηθούν ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των διαλαμβανομένων σε αμφότερα τα δικόγραφα λόγων αναίρεσης (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ.

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της από 12.05.2018 με αριθμό κατάθεσης 45911/3119/14.05.2018 ένδικης έφεσης το ήδη αναιρεσείον τότε εκκαλούν ανέφερε σ' αυτή ότι ο 40ος αναρεσίβλητος ιατρός Δ. Μ., που υπηρετούσε στην τοπική μονάδα υγείας Α. του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., μεταφέρθηκε/εντάχθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (ήδη αναιρεσείοντα), σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., και κατόπιν λύθηκε αυτοδικαίως η υπαλληλική σχέση αυτού με την Δ11/οικ13653/08.04.2014 απόφαση του προέδρου αυτού (ΦΕΚ Δ' 502/17.04.2014) σύμφωνα με τις διατάξεις του ανωτέρω νόμου, όπως εξάλλου τούτο προκύπτει και από το προσκομιζόμενο με επίκληση υπ' αριθμ.

πρωτ. ΔΒ1Α/Κ.Υ.74/03.05.2018 έγγραφο της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του αναιρεσείοντος Οργανισμού, χωρίς το περιεχόμενό του εγγράφου αυτού να αμφισβητούν οι αναιρεσίβλητοι και, επομένως, το αναιρεσείον ν.π.δ.δ. Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., νομιμοποιείται ενεργητικά, ως προς τον διάδικο αυτόν, προς άσκηση της ανωτέρω από 12.05.2018 έφεσής του κατά της 909/09.04.2010 πρωτόδικης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που εκδόθηκε κατά του άνω αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση που απέρριψε την έφεση αυτού, μεταξύ των άλλων, και ως προς τον ανωτέρω εφεσίβλητο ενάγοντα (40ο) ως ενεργητικά ανομιμοποίητη με την αιτιολογία ότι το εκκαλούν δεν επικαλείται στην έφεσή του, ότι ασκεί την τελευταία με την ιδιότητα του διαδόχου του αρχικά εναγομένου, νομικού προσώπου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ-ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)", υπέπεσε στην από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια (και όχι στην από τον αριθμό 19 του ιδίου άρθρου, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνει το αναιρεσείον) και επομένως κατά παραδοχή του περί τούτου σχετικού λόγου αναίρεσης σε συνδυασμό με τον πρόσθετο λόγο αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον 40ο αναιρεσίβλητο Δ.

Μ., παρελκούσης ως προς αυτόν της έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων. Στη διάταξη του άρθρου 518 ΚΠολΔ ορίζονται τα εξής: "1. Αν ο εκκαλών διαμένει στην Ελλάδα η προθεσμία της έφεσης είναι τριάντα ημέρες, αν διαμένει στο εξωτερικό ή η διαμονή του είναι άγνωστη, εξήντα ημέρες, και στις δύο περιπτώσεις η προθεσμία αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. 2.

Αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. 3. Αν ο διάδικος που δικαιούται να ασκήσει έφεση πέθανε, η προθεσμία της έφεσης αρχίζει από την επίδοση της απόφασης που περατώνει τη δίκη στους καθολικούς διαδόχους ή τους κληροδόχους".

Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει ότι, εάν ο δικαιούμενος σε έφεση αποβιώσει, η προθεσμία της εφέσεως αρχίζει μόνον από την επίδοση της αποφάσεως στους καθολικούς διαδόχους ή τους κληροδόχους. Εάν δεν γίνει επίδοση, δεν τρέχει ούτε η καταχρηστική προθεσμία των δύο ετών. Ανάλογα ισχύουν και επί καταργήσεως νομικού προσώπου και ορισμού άλλου, ως καθολικού διαδόχου του (οιονεί καθολική διαδοχή - συγχώνευση εταιριών κλπ) (ΑΕΔ 5/2019).

Δηλαδή σε περίπτωση καθολικής ή οιονεί καθολικής διαδοχής, ολικής ή μερικής [όπως όταν μεταφέρεται κάποιος τομέας που ασκεί συγκεκριμένες δραστηριότητες του αρχικά εναγομένου νομικού προσώπου σε άλλο φορέα, επίσης νομικό πρόσωπο, το οποίο υπεισέρχεται στα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δραστηριότητα του μεταφερθέντος τομέα (ΑΠ 306/2020)], δεν τρέχει η καταχρηστική προθεσμία για την άσκηση έφεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, εάν η τελευταία δεν επιδοθεί στον οιονεί καθολικό διάδοχο, κατ' εφαρμογή της άνω παρ. 3 του άρθρου 518 του ΚΠολΔ (ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020).

Εν προκειμένω, η ανωτέρω έφεση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα αφού από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης πρωτόδικης απόφασης, ούτε, εξ άλλου γίνεται σχετική επίκληση από μέρους των διαδίκων, στο αρχικώς εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., ενώ πριν την πάροδο της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών (καθ' όσον η εκκαλούμενη απόφαση έχει εκδοθεί προ της 1ης Ιανουαρίου 2016 - ΟλΑΠ 10/2018) για την άσκηση έφεσης από τη δημοσίευσή της (στις 09.04.2010) συντελέσθηκε η διαδοχή, και συγκεκριμένα, σύμφωνα, με το άρθρο 17 παρ. 1 και 2 του ν. 3918/2011, μεταφέρθηκε και εντάχθηκε ο ανωτέρω ιατρός στο συσταθέν και λειτουργούν από 02.09.2011 νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου εκκαλούν και ήδη αναιρεσείον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., το οποίο συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν, μεταξύ των άλλων, και το προσωπικό που μεταφέρθηκε σ' αυτό, χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, όπως ορίστηκε με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ.

α και γ του ν. 4368/2016, η δε εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον εκκαλούντα Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. στις 16.04.2018, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 9839Β/16.04.2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Γεωργίου Στάμου, οπότε άρχισε να τρέχει η προθεσμία της έφεσης, η δε κρινόμενη έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 14.05.2018 με αριθμό κατάθεσης 45911/3119/14.05.2018, ήτοι εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ 30ήμερης προθεσμίας.

Περαιτέρω, η ένδικη αγωγή, με βάση το εκτιθέμενο, κατά τα ανωτέρω, περιεχόμενο της σε συνδυασμό με τα προεκτεθέντα στη τελευταία νομική σκέψη της παρούσας που περιέχεται ανωτέρω στο τμήμα της απόφασης επί της, από 06.05.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2816/370/06.05.2021, (Β) αναίρεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ.

Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)", δεν είναι νόμιμη, ενόψει του ότι και αληθών υποτιθέμενων των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την ιστορική βάση της αγωγής σε σχέση με τον ανωτέρω (40ο) ενάγοντα και ήδη αντίστοιχο αναιρεσίβλητο Δ. Μ., ήτοι ότι ο ενάγων αυτός προσελήφθη από το εναγόμενο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ)", με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως ιατρός και παρείχε τις υπηρεσίες του, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, στο αναφερόμενο 1ο νοσοκομείο ΙΚΑ Αθηνών (οι απασχολούμενοι του οποίου εντάχθηκαν στο Σ.

Γ. Π. Ν. Α. κατά το άρθρο 32 παρ.1, 2, 3 και 6 του ως άνω ν. 3918/2011). αντί του ορθού στην τοπική μονάδα υγείας Α. του Ι.Κ.Α-Ε.Τ.Α.Μ., όπως ήδη προαναφέρθηκε, χωρίς κατά το επίδικο χρονικό διάστημα να λαμβάνει το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας εκ ποσοστού 30% επί του βασικού του μισθού, το οποίο είχε χορηγηθεί με το άρθρο 43 του ν. 1193/1981 στις επισκέπτριες αδελφές νοσοκόμες και μαίες που απασχολούνται στο Υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών, παρότι και αυτός ο ίδιος εργαζόταν υπό τις αυτές ανθυγιεινές συνθήκες, κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία, με βάση τις οποίες και το ζήτησε, η εν λόγω διάταξη δεν μπορούσε να εφαρμοσθεί στην ένδικη υπόθεση, διότι πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες μισθωτών, που έχουν διαφορετικό εργοδότη, ήτοι ο ενάγων το εναγόμενο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ)", ενώ οι αδελφές νοσοκόμοι - υπάλληλοι του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών το Ελληνικό Δημόσιο, και παρέχουν τις υπηρεσίες τους, ενόψει του διαφορετικού είδους της εργασίας τους, υπό διαφορετικούς όρους απασχολήσεως και απολαβών.

Ούτε μπορούσε, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα την προαναφερόμενη νομική σκέψη, να γίνει σύγκριση μεταξύ των δύο ως άνω κατηγοριών μισθωτών ως προς μόνη τη συγκεκριμένη παροχή (επίδομα ανθυγιεινής εργασίας), χωρίς συσχετισμό με το εκατέρωθεν σύνολο των απολαβών τους, αλλά απομονούμενη από τα εκατέρωθεν σύνολα των αποδοχών τους.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω έγινε δεκτός ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης και ο πρόσθετος λόγος αυτής και αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τον τεσσαρακοστό (40ο) αναιρεσίβλητο. Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ να κρατηθεί αυτή και δικασθεί από το παρόν αναιρετικό τμήμα και στη συνέχεια να γίνει δεκτή η έφεση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

αναφορικά με τον ανωτέρω 40ο εφεσίβλητο, ταυτάριθμο ενάγοντα και ήδη 40ο αναιρεσίβλητο, να εξαφανισθεί η απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ως προς τον ανωτέρω ενάγοντα και να απορριφθεί η αγωγή ως μη νόμιμη ως προς αυτόν κατά τα ήδη προαναφερθέντα και να συμψηφιστούν εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ αυτού και του αναιρεσείοντος, του πρώτου και δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας ως και της προκείμενης αναιρετικής δίκης, λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

Γ. Επί της, από 15.11.2019 και με αριθμό κατάθεσης 11409/1112/28.11.2019 (Γ) αναίρεσης της Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ., ως νόμιμης κληρονόμου του ήδη αποβιώσαντος συζύγου αυτής, αρχικώς ενάγοντος Β. Α. του Α. και των λοιπών 50 εναγόντων - εφεσιβλήτων όλων των εφέσεων κατά των εκκαλούντων (όλων των εφέσεων) ν.π.δ.δ. με την επωνυμία 1. "Σ.

Γ. - Α. Φ.", 2. "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και 3. "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..) Η από 22.06.2017 με αριθμό κατάθεσης 549971/502944/23.06.2017 έφεση και οι από 03.10.2018 και με αριθμό κατάθεσης 8608/641/04.10.2018 πρόσθετοι λόγοι αυτής του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", που ασκείται ως καθολικού διαδόχου και φορέα υποδοχής του 1ου Νοσοκομείου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας ως προς τους εργαζόμενους σ' αυτό ιατρούς (1ο-46ο εφεσιβλήτους, αντίστοιχους ενάγοντες), δυνάμει του, προαναφερόμενου στη νομική σκέψη στην αρχή της παρούσας, άρθρου 32 του ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α 31/02.03.2011), απευθυνόμενη κατά των 51 εναγόντων, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, αφού από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλούμενης πρωτόδικης απόφασης (909/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών), ούτε, εξ άλλου γίνεται σχετική επίκληση από μέρους των διαδίκων, στο αρχικώς εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., ενώ πριν την πάροδο της καταχρηστικής προθεσμίας των τριών ετών (καθ' όσον η εκκαλούμενη απόφαση έχει εκδοθεί προ της 1ης Ιανουαρίου 2016 - ΟλΑΠ 10/2018) για την άσκηση έφεσης από τη δημοσίευσή της (στις 09.04.2010) συντελέσθηκε η διαδοχή, και συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 1, 2, 3 και 6 του ν. 3918/2011 από 01.06.2011 το 1ο Νοσοκομείο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.

Αθήνας εντάχθηκε στο εκκαλούν Σ. Γ. Π. Ν. Α. οι δε ενάγοντες ιατροί που υπηρετούσαν στο άνω νοσοκομείο μεταφέρθηκαν στο, έχον νομική προσωπικότητα, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην οικεία στην αρχή της παρούσας νομική σκέψη -καθώς, με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 4052/2012, ορίστηκε ότι από 01.01.2013 τα λειτουργούντα υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ.

που προβλέπονται, μεταξύ των άλλων και από το άνω άρθρο 32 του ν. 3918/2011 αποτελούν αυτοτελή και ενιαία ν.π.δ.δ.-, εκκαλούν (ως φορέα υποδοχής), το οποίο συνεχίζει αυτοδικαίως τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν, τις εντασσόμενες Υπηρεσίες, ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., η δε εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον εκκαλούν στις 02.06.2017, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 9006Ε'/02.06.2017 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών Γεωργίου Στάμου, οπότε άρχισε να τρέχει η προθεσμία της έφεσης, κατ' ανάλογη εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 518 του ΚΠολΔ (ΑΕΔ 5/2019, ΑΠ 794/2022, ΑΠ 306/2020), όπως ειδικότερα αναφέρεται στην αντίστοιχη νομική σκέψη στο σκέλος της απόφασης που αναφέρεται στις Α και Β αναιρέσεις, η δε ανωτέρω ένδικη έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου στις 23.06.2017 με αριθμό κατάθεσης 549971/502944/23.06.2017, ήτοι εντός της προβλεπόμενης στο άρθρο 518 παρ. 1 του ΚΠολΔ 30ήμερης προθεσμίας.

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, που δέχθηκε ομοίως, ήτοι ότι η ανωτέρω έφεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ.", καθολικού διαδόχου και φορέα υποδοχής του 1ου Νοσοκομείου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, ασκήθηκε εμπρόθεσμα ως προς τους φερόμενους στην αγωγή ως εργαζόμενους στο 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, ορθώς δεν κήρυξε απαράδεκτο και επομένως είναι αβάσιμος και απορριπτέος ο πρώτος λόγος της ανωτέρω αίτησης αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή έσφαλε η προσβαλλόμενη απόφαση που δεν κήρυξε τη έφεση απαράδεκτη ως εκπροθέσμως ασκηθείσα (και κατ' επέκταση απορριπτέο ως απαράδεκτο και τον πρόσθετο λόγο αυτής).

Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (και όχι αριθμό 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνουν οι αναιρεσείοντες) ότι δηλαδή έσφαλε που δεν κήρυξε τη έφεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" (και κατ' επέκταση και τον πρόσθετο λόγο αυτής) ως οιονεί καθολικού διαδόχου του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. απαράδεκτη ως εκπροθέσμως ασκηθείσα αναφορικά με τον 40ο ενάγοντα και αντίστοιχο εφεσίβλητο Δ. Μ., που μεταφέρθηκε και εντάχθηκε στο ανωτέρω ν.π.δ.δ. Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Ο λόγος όμως αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, ενόψει του ότι η έφεση αυτή ασκήθηκε εμπρόθεσμα για τους αναφερόμενους στο τμήμα της απόφασης που αναφέρεται στην ανωτέρω Β, από 01.12.2020 και με αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020, αναίρεση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., λόγους.

Ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή έσφαλε που απέρριψε την έφεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Διοίκηση 2ης Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου (2η Δ.Υ.ΠΕ.)" ως ενεργητικά ανομιμοποίητη και όχι ως εκπρόσθεσμη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, ενόψει του ότι η έφεση αυτή ως προς μεν τους υπό α/α 1-45 εφεσιβλήτους ήταν όντως ενεργητικά ανομιμοποίητη, αφού το άνω εκκαλούν, στην έφεσή του, ισχυρίζεται γι' αυτούς ότι μεταφέρθηκαν στο ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. Π. Ν. Α.", και όχι στο ίδιο ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικώς εναγομένου ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, ως προς δε τους υπό α/α 46-51 εφεσιβλήτους ασκήθηκε εμπρόθεσμα για τους αναφερόμενους στο τμήμα της απόφασης που αναφέρεται στην Α, από 06.05.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2816/370/06.05.2021, αναίρεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)", λόγους.

Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή έσφαλε που δεν απέρριψε την έφεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής", ως παθητικά ανομιμοποίητη ως προς τον 46ο εφεσίβλητο - 46ο ενάγοντα, Ό.

Α. που κατά τα εκτιθέμενα στη αγωγή υπηρετούσε ως ιατρός στην Τοπική Μονάδα Υγείας Π. της οποίας το εκκαλούν δεν ήταν διάδοχος. Ο λόγος όμως αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί, ενόψει του ότι, αν και ο ανωτέρω υπ' αριθμ. 46 ενάγων άσκησε όντως την ένδικη αγωγή με την ιδιότητα του εργαζομένου στην Τοπική Μονάδα Υγείας Π., με την οποία ουδεμία σχέση και δη του καθολικού διαδόχου, συνδέει το εκκαλούν της ανωτέρω έφεσης, η εκκαλούμενη-πρωτόδικη απόφαση (909/2010) δέχθηκε (φύλλο 4β) ότι αυτός εργαζόταν στο 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, με την ιδιότητα του καθολικού διαδόχου και φορέα υποδοχής του οποίου άσκησε την ένδικη έφεσή του το ανωτέρω ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "Σ. Γ. - Α. Φ." [καθώς το ανωτέρω 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, σύμφωνα με το άρθρο 32 του ν. 3918/2011, εντάχθηκε στο εκκαλούν Σ. Γ. Π. Ν. Α. (φορέα υποδοχής) και οι υπηρετούντες σ' αυτό ιατροί, όπως ο ανωτέρω ενάγων ιατρός, μεταφέρθηκαν σ' αυτό], και, επομένως, ορθώς, σύμφωνα με το άρθρο 517 ΚΠολΔ η έφεση και οι πρόσθετοι λόγο αυτής του ανωτέρω εκκαλούντος ως καθολικού διαδόχου του αρχικώς εναγομένου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και δη του 1ου Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας, απευθύνθηκε κατά του ανωτέρω 46ου εφεσιβλήτου ως διαδίκου, με την ανωτέρω ιδιότητά του κατά την εκκαλούμενη απόφαση, στην πρωτόδικη δίκη.

Με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι έσφαλε που δεν απέρριψε την έφεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής του ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Σ. Γ. Π. Ν. Α." ως παθητικά ανομιμοποίητη ως προς τον 40ο εφεσίβλητο - 40ο ενάγοντα, Δ.

Μ. καθώς αυτός μεταφέρθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 17 του ν. 3918/2011, ως οιονεί καθολικό διάδοχο του αρχικά εναγομένου Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., και κατόπιν λύθηκε αυτοδικαίως η υπαλληλική σχέση αυτού σύμφωνα με τις διατάξεις του ανωτέρω νόμου. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ασκεί καμία έννομη επιρροή στη συγκεκριμένη υπόθεση, ενόψει του ότι η αγωγή ως προς τον ενάγοντα αυτό (40ο), είτε αυτός μεταφέρθηκε από το αρχικό εναγόμενο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., στο ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "Σ. Γ. Π. Ν. Α.", είτε στο ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)", δεν είναι νόμιμη όπως κρίθηκε με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ως προς το πρώτο (Σ.) και κατά τούτο αυτή δεν αναιρεσιβάλλεται και όπως αναφέρεται στο σχετικό τμήμα της παρούσας που αναφέρεται στην Β αναίρεση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σε κάθε δε περίπτωση, ο ανωτέρω λόγος, είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί ενόψει του ότι σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ κανείς δεν μπορεί να δημιουργήσει λόγο αναίρεσης από δικές του πράξεις ή από πράξεις προσώπων που ενεργούν στο όνομά του, εκτός αν πρόκειται για λόγους που αφορούν τη δημόσια τάξη, εν προκειμένω δε, κατά τα εκτιθέμενα στη αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, ο ανωτέρω 40ος ενάγων και ήδη 40ος αναιρεσείων Δ.

Μ., ιατρός, υπηρετούσε στο 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας (όπως κατ' ακολουθίαν δέχτηκε και η εκκαλούμενη πρωτόδικη απόφαση), το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 32 του ν. 3918/2011 εντάχθηκε στο ήδη πρώτο αναιρεσίβλητο ν.π.δ.δ. με την επωνυμία Σ. Γ. Π. Ν. Α. (φορέα υποδοχής) και εντεύθεν ο ανωτέρω ιατρός μεταφέρθηκε σ' αυτό, το οποίο με την ιδιότητα του καθολικού διαδόχου και φορέα υποδοχής του αρχικού εναγομένου ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και δη του 1ου Νοσοκομείο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ Αθήνας άσκησε την ανωτέρω έφεσή του και κατ' αυτού (40ου εφεσιβλήτου - 40ου ενάγοντος), θεμελιώνοντας έτσι παθητική νομιμοποίηση αυτού, ως διαδίκου, λόγω της άνω επικαλούμενης εκ μέρους των ήδη αναιρεσειόντων - εναγόντων ιδιότητος και, επομένως, η θεμελίωση της παθητικής αυτής νομιμοποίησης του 40ου εφεσιβλήτου εκ μέρους της εκκαλουμένης οφείλεται σε δική τους (των αναιρεσειόντων) πράξη κατ' αντίθεση προς την αρχή της διάταξης του άρθρου 562 παρ. 3 του ΚΠολΔ (ΑΠ 20/2022).

Κατόπιν των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, η ανωτέρω αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να συμψηφιστούν εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων λόγω της ιδιαιτέρως δυσχερούς ερμηνείας των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ την από 06.05.2021 και με αριθμό κατάθεσης 2816/370/06.05.2021, (Α) αναίρεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "Δ. 2ης Υ. Π. Π. και Α. (2η Δ..Υ..Π..)", την από 01.12.2020 και με αριθμό κατάθεσης 9225/1052/02.12.2020, (Β) αναίρεση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" και τους από 27.09.2021 και με αριθμό κατάθεσης 97/28.09.2021 πρόσθετους λόγους αναίρεσης αυτής και την από 15.11.2019 και με αριθμό κατάθεσης 11409/1112/28.11.2019 (Γ) αναίρεση της Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ. και των λοιπών 50 αναιρεσειόντων, κατά της 4995/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τυπικά την Α αίτηση αναίρεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου" (2η Δ.Υ.Πε.) ως προς τους έβδομο (7ο) και όγδοο (8ο) αναιρεσιβλήτους.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων.

ΑΝΑΙΡΕΙ την 4995/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς το ως άνω αναιρεσείον και τους πρώτο έως και έκτο (1ο έως και 6ο) των αναιρεσιβλήτων. ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την υπόθεση ως προς τους ανωτέρω διαδίκους. ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος ως προς τους 46ο έως 51ο εφεσίβλητους (ταυτάριθμους ενάγοντες) ήδη 1ο έως και 6ο αναιρεσίβλητους. ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την 909/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς τους 46ο έως 51ο ενάγοντες (ταυτάριθμους εφεσίβλητους) ήδη 1ο έως και 6ο αναιρεσίβλητους.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή ως προς τους ανωτέρω 46 έως 51 ενάγοντες. ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων του πρώτου και δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας ως και της προκείμενης αναιρετικής δίκης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ τυπικά τη Β αίτηση αναίρεσης του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)" ως προς τους 1-39 και 41-54 αναιρεισιβλήτους.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων.

ΑΝΑΙΡΕΙ την 4995/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς τον τεσσαρακοστό (40ο) εφεσίβλητο και ήδη (40ο) αναιρεσίβλητο. ΚΡΑΤΕΙ και ΔΙΚΑΖΕΙ την υπόθεση ως προς τους ανωτέρω διαδίκους. ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος ως προς τον τεσσαρακοστό (40ο) εφεσίβλητο - ταυτάριθμο ενάγοντα και αναιρεσίβλητο. ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την 909/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ως προς τον 40ο ενάγοντα -ταυτάριθμο εφεσίβλητο και αναιρεσίβλητο.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή ως προς το ανωτέρω 40ο ενάγοντα. ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων του πρώτου και δευτέρου βαθμού δικαιοδοσίας ως και της προκείμενης αναιρετικής δίκης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 15.11.2019 και με αριθμό κατάθεσης 11409/1112/28.11.2019 Γ αίτηση αναίρεσης της Π., χήρας Β. Α., το γένος Τ. Θ. και των λοιπών 50 αναιρεσειόντων κατά της 4995/2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ εν όλω τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των ανωτέρω διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 12 Οκτωβρίου 2023.