Supreme Court dismisses appeal hearing due to lack of valid power of attorney for absent appellants.

Απόφαση 1533 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1533/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Σεπτεμβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 χήρας Ζ το γένος ..., κατοίκου ..., 2. Χ2, κατοίκου ..., 3. Χ3, κατοίκου ..., 4. Χ4, κατοίκου ... ως εκ διαθήκης κληρονόμων του αποβιώσαντος Ζ, κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αναστάσιο Κωνσταντινίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-4-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 303/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 242/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 15-11-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 13-2-2009 έκθεση, της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1-3 του ΚΠολΔ ορίζονται αντίστοιχα τα εξής: α) Στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. β) Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση, μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου, που την παρέχει και πρέπει να αναγράφει και τα ονόματα των πληρεξουσίων.

γ) Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο, εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

δ) Αν ο αναιρεσείων επισπεύδει τη συζήτηση η κλήση συντάσσεται κάτω από το αντίγραφο του δικογράφου, που έχει κατατεθεί και επιδίδεται με επιμέλειά του στους αντιδίκους. ε) Αν ο διάδικος, που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ` αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου, που έχει κλητευθεί. Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων συνάγεται ότι σε περίπτωση περισσότερων αναιρεσειόντων, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση της αναίρεσης, αν όλοι ή κάποιος από αυτούς απουσιάζει κατά τη συζήτηση, τότε, για να είναι παραδεκτή η συζήτηση, πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο απών αναιρεσείων είχε παράσχει στον φερόμενο ως πληρεξούσιο δικηγόρο, μέσω του οποίου επέσπευσε και ο ίδιος τη συζήτηση, την προς τούτο απαιτούμενη πληρεξουσιότητα, την ύπαρξη της οποίας αυτεπαγγέλτως εξετάζει ο Άρειος Πάγος, ή ότι είχε κλητευθεί για τη συζήτηση της αναίρεσης από τον αναιρεσίβλητο.

Διαφορετικά, η κλήση, με βάση την οποία εμφανίζεται και αυτός ως επιμελούμενος τη συζήτηση, είναι άκυρη και η συζήτηση της αναίρεσης κηρύσσεται απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση, με επίσπευση των αναιρεσειόντων φέρεται προς συζήτηση η από 15-11-2007 αίτησή τους για αναίρεση της 2242/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου στην αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής δικάσιμο, οι αναιρεσείοντες δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από δικηγόρο, έστω και με δήλωση κατά το άρθρο 242 ΚΠολΔ, όπως ισχύει.

Από την προσκομιζόμενη από την παριστάμενη αναιρεσίβλητη υπ' αριθ. ... έκθεση του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ...προκύπτει ότι η, φερόμενη ως πληρεξούσια δικηγόρος των αναιρεσειόντων ..., έδωσε εντολή στον αρμόδιο δικαστικό επιμελητή να επιδώσει στην παριστάμενη αναιρεσίβλητη αντίγραφο της από 24-2-2008 κλήσεως των αναιρεσειόντων, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου (μετά τη ματαίωση της συζήτησης κατά την αρχική δικάσιμο) και κλήση για συζήτηση κατ` αυτή.

Όμως δεν γίνεται επίκληση ούτε προσκομίζεται σχετικό πληρεξούσιο και έτσι δεν αποδεικνύεται ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσείοντες είχαν παράσχει στη φερόμενη ως άνω πληρεξουσία δικηγόρο, μέσω της οποίας επέσπευσαν τη συζήτηση, την απαιτούμενη πληρεξουσιότητα να επισπεύσει τη συζήτηση της ένδικης αναίρεσης και να υπογράψει την κλήση προς την αναιρεσίβλητη για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο κι` επομένως η επίσπευση της συζήτησης είναι άκυρη.

Ούτε όμως προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσείοντες κλητεύθηκαν για την ανωτέρω δικάσιμο από την αναιρεσίβλητη, η οποία παραστάθηκε και εκπροσωπήθηκε νομίμως. Κατόπιν τούτων, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 15-11-2007 αίτησης των Χ1, Χ2, Χ3 και Χ4, για αναίρεση της 2242/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 1 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 16 Νοεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ