1531/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Φεβρουαρίου 2003 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με την από 1 Σεπτεμβρίου 2003 ασκηθείσα δια των προτάσεων ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος.
Legislator headnote
AI generated1531/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Φεβρουαρίου 2003 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με την από 1 Σεπτεμβρίου 2003 ασκηθείσα δια των προτάσεων ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος.
Full text
Απόφαση 1531 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1531/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής, που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Αλέξανδρο Ροϊλό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Του αναιρεσίβλητου: Ψ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Καραπαναγιώτου - Μιχαλοπούλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3 Φεβρουαρίου 2003 αίτηση προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με την από 1 Σεπτεμβρίου 2003 ασκηθείσα δια των προτάσεων ανταίτηση του ήδη αναιρεσείοντος.
Εκδόθηκε η 8076/2003 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 2 Νοεμβρίου 2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, ανέγνωσε την από 18 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, θεωρούνται και οι βάσεις της αγωγής ή της αιτήσεως και τα πραγματικά περιστατικά, που τις θεμελιώνουν.
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, ως λόγο μειώσεως κατά ποσοστό 30% της αγοραστικής αξίας του εναπομείναντος, μετά την απαλλοτρίωση, τμήματος του ακινήτου του αναιρεσιβλήτου, εξ αιτίας της οποίας (μειώσεως), κατά μερική παραδοχή σχετικού αιτήματος της αιτήσεως αυτού, καθόρισε ανάλογη ιδιαίτερη αποζημίωση, δέχθηκε, εκτός από το ότι το εναπομείναν αυτό τμήμα δεν είναι πλέον οικοδομήσιμο, και το ότι, επί του τμήματος αυτού έχει ανεγερθεί διώροφη οικοδομή, μετά δε την απαλλοτρίωση περιορίστηκε στο ελάχιστο ο ελεύθερος χώρος, που υπήρχε μεταξύ της οδού και της οικοδομής αυτής και έτσι έγινε δυσχερής η πρόσβαση σε αυτή, με συνέπεια να μειωθεί σημαντικά η μισθωτική αξία της.
Αλλά, όπως προκύπτει από την ένδικη αίτηση, με αυτή ο αναιρεσίβλητος δεν είχε προτείνει και τα τελευταία αυτά πραγματικά περιστατικά ως λόγο μειώσεως της αξίας του εναπομείναντος τμήματος του ακινήτου. Έτσι, που έκρινε το Εφετείο, υπέπεσε στην ως άνω από τον αριθ. 8 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, κατά το βάσιμο πρώτο, κατά το δεύτερο μέρος, λόγο της αναιρέσεως.
ΙΙ.- Επειδή μετά τα παραπάνω πρέπει: α) να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα μόνον ως προς τις διατάξεις της με τις οποίες αφενός καθορίστηκε ιδιαίτερη αποζημίωση για το εναπομείναν μετά την απαλλοτρίωση τμήμα του ακινήτου του αναιρεσιβλήτου και αφετέρου καταδικάστηκε το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, β)να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ίδιου Εφετείου διότι είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και γ)να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί εν μέρει την 8076/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και δη ως προς τις αναφερόμενες στο σκεπτικό διατάξεις της.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα (970) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2007.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ