1529/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1529 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1529/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη και Κων/νο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ζ. Ε. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Φιλιππάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: Ε. Γ. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κων/νο Ταντσή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-11-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 101/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 395/2008 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-5-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μαζαράκης ανέγνωσε την από 14-5-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339, 341, 432 και 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, για να λάβει υπόψη του το δικαστήριο της ουσίας και να εκτιμήσει ως αποδεικτικό μέσο κάποιο έγγραφο, δεν αρκεί το έγγραφο αυτό να είναι απλώς συνημμένο στη δικογραφία, αλλά πρέπει να γίνεται επίκληση αυτού με τις προτάσεις.

Επομένως, αν το δικαστήριο της ουσίας λάβει υπόψη του έγγραφο, του οποίου δεν έγινε επίκληση, ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ.2 εδάφ. γ' του ΚΠολΔ, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν. 2915/2001, ισχύει δε από 1-1-2002 κατά το άρθρο 15 του ν. 2943/2001 και εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ.1 του άνω Κώδικα και στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης, ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου, δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής ενώπιον των πρωτοβαθμίων και δευτεροβαθμίων δικαστηρίων, κατά την τακτική διαδικασία είναι παραδεκτές, ως αποδεικτικά μέσα, και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, εφόσον συντρέχουν αθροιστικώς οι προϋποθέσεις της δόσης αυτών πριν από τη συζήτηση της υποθέσεως και ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Η σχετική κλήτευση κατά το άρθρο 139 ΚΠολΔικ αποδεικνύεται μόνο με την έκθεση επιδόσεως και ελέγχεται από το δικαστήριο, το οποίο δεν αρκείται στη βεβαίωση περί τούτου του Συμβολαιογράφου ή Ειρηνοδίκου, ενώπιον του οποίου δόθηκε η ένορκη βεβαίωση, αφού ο τελευταίος δεν είναι αρμόδιος να ελέγξει τούτο.

Αν λείπει έστω και μία από τις δύο αυτές προϋποθέσεις η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη αλλά ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο και δεν λαμβάνεται υπόψη.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι, για τη διαμόρφωση της αποδεικτικής του κρίσεως, έλαβε υπόψη και την με αριθμό 41/2006 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Ηρακλείου, που προσκόμισε ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος, καίτοι δεν έγινε επίκληση της ένορκης αυτής βεβαίωσης ενώπιον του Εφετείου "κατά τρόπο ορισμένο, διά σαφούς προσδιορισμού του αριθμού ονομάτων μαρτύρων και του εξετάσαντος Ειρηνοδίκη, αφού παραλείφθηκε η αναγραφή των ονομάτων των μαρτύρων από τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις του αναιρεσιβλήτου".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος, διότι από την παραδεκτή επισκόπηση των από 15-11-2007 ενώπιον του Εφετείου προτάσεων του αναιρεσιβλήτου προκύπτει, ότι ο τελευταίος είχε επικαλεστεί την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, στην δε προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται, ότι έχει ληφθεί νόμιμα η βεβαίωση αυτή ενώπιον του Ειρηνοδίκη Ηρακλείου, ήτοι μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου αναιρεσείοντος, ο δε αναιρεσείων δεν επικαλέσθηκε ενώπιον του Εφετείου έλλειψη κλητεύσεώς του προς παράσταση κατά την εξέταση των μαρτύρων, ούτε αμφισβήτησε κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο την εγκυρότητα της δόσεως της ένορκης αυτής βεβαιώσεως, η οποία άλλωστε ούτε με το αναιρετήριο αμφισβητείται.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος του, με το οποίο προσάπτεται στην προβαλλόμενη απόφαση η από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη την .../7-2-2006 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ιωάννας Σφίγγα και την .../2007 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της συμβολαιογράφου Ηρακλείου Αργυρώς Πολυχρονάκη, επειδή ο αναιρεσίβλητος δεν επικαλέστηκε νόμιμα αυτές με σαφή προσδιορισμό στις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου, είναι απορριπτέος ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, διότι τις ένορκες αυτές βεβαιώσεις είχε παραδεκτά επικαλεστεί με τις προτάσεις του όχι ο αναιρεσίβλητος, αλλά ο ίδιος ο αναιρεσείων και, συνακόλουθα, το Εφετείο δεν έσφαλε με το να τις λάβει υπόψη.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, κατά την ανωτέρω διάταξη, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ.ΑΠ 3/1997). Δεν αποτελούν δε πράγματα, κατά την πιο πάνω έννοια, και συνεπώς δεν ιδρύεται ο από την παραπάνω διάταξη λόγος αναιρέσεως, μεταξύ άλλων, και η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής ή ενστάσεως, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι εφέσεως, οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία των διαδίκων, οι αλυσιτελείς ισχυρισμοί, περιστατικά επουσιώδη, που δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό ή περιστατικά, που εκτίθενται εκ περισσού. Για τη βασιμότητα δε του ανωτέρω λόγου αναιρέσεως επισκοπείται και το δικόγραφο της αγωγής ή της εφέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσης, προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 περ. β' ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους αυτοτελείς ισχυρισμούς του, που πρόβαλε προς αντίκρουση της ένστασης ιδίας κυριότητας του αναιρεσιβλήτου, ήτοι α) ότι ο δικαιοπάροχός του δεν αντέδρασε στην πώληση τμήματος του επιδίκου από τον Γ.

Σ. στον Δ. Μ., διότι ο πάππος του δεν ήθελε να οδηγήσει στα δικαστήρια τον αδελφό του Γ. Σ., επειδή είχε εννέα παιδιά, και β) ότι οι λοιποί συγκληρονόμοι του προπάππου του Σ. Σ. δεν αντέδρασαν στην πώληση αυτή, επειδή δεν τους ενδιέφερε, διότι γνώριζαν, ότι το οικόπεδο τούτο ανήκε στον πάππο του. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον οι επικαλούμενοι ισχυρισμοί δεν είναι αυτοτελείς, αλλά συνιστούν άρνηση των θεμελιούντων την ένσταση ιδίας κυριότητας του αναιρεσιβλήτου πραγματικών περιστατικών και αφορούν επιχειρήματα και συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ, κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, συνάγεται, ότι ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Κατ' ακολουθίαν, ο τρίτος λόγος της αναίρεσης από τον αριθ. 10 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο δέχθηκε, ότι ο πάππος του αναιρεσείοντος Μ. Σ. δεν αντέδρασε στην πώληση στην με το .../12-10-1964 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Ηρακλείου Ζαχ. Βογιάκη πώληση τμήματος του επιδίκου από τον αδελφό του Γ.

Σ. στον Δ. Μ., όπως δεν αντέδρασαν στην πώληση αυτή ούτε οι συγκληρονόμοι του πάππου του αναιρεσείοντος, χωρίς απόδειξη και δη χωρίς αναφορά σε αποδεικτικά μέσα, είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, μνημονεύονται σ' αυτή όλα τα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, έγγραφα) που το Δικαστήριο έλαβε υπόψη για την συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος και ειδικότερα το πιο πάνω συμβόλαιο πωλήσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-5-2009 αίτηση του Ζ. Σ. για αναίρεση της 395/2008 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουλίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ