1528/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1528 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1528/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 98/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαΐου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Γ. συζύγου Ι. Φ., το γένος Π. Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Παπαθανασόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. συζύγου Α. Κ., το γένος Π. Σ., κατοίκου ..., 2) Λ. Π. του Π., κατοίκου ... και 3) Π. - Ι. Π. του Π., κατοίκου ...), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Παχύγιαννη - Φραγκάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-7-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σπάρτης.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 157/2012 του ίδιου Δικαστηρίου και 411/2015 του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-1-2016 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 2 του νόμου 3250/1924,όπως αντικαταστάθηκε με το νόμο 2148/1952 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 73 παρ.2 του ν.δ/τος 2185/1952,ορίζει,ότι"απαγορεύεται επί ποινή απολύτου ακυρότητος η δια πράξεων εν ζωή καθ’ οιονδήποτε τρόπον μεταβίβασις ή διανομή ή σύστασις οιουδήποτε εμπραγμάτου δικαιώματος επί αγροτικών ακινήτων ανηκόντων εις φυσικά πρόσωπα και νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, ως προς την πέραν των 250 στρεμμάτων έκταση κατά ιδιοκτήτη"(παρ.1)"απαγορεύσεις των προηγουμένων παραγράφων ,δύνανται να αρθώσι δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, μετά γνώμην του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Επικοισμού, δημοσιευομένης εις μίαν εφημερίδα της Πρωτευούσης του Νομού ένθα κείται το κτήμα και εν ελλείψει τοιαύτης εις μίαν εφημερίδα της Πρωτευούσης του Κράτους"(παρ.3).

Η προαναφερόμενη διάταξη δεν αντίκειται σ’ αυτές του άρθρου 17 του Συντάγματος και του πρώτου άρθρου του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, οι οποίες προστατεύουν την ιδιοκτησία, διότι, ο με αυτή θεσπιζόμενος νόμιμος περιορισμός της κυριότητας, επιβάλλεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος, δηλαδή για την προστασία της έγγειας αγροτικής ιδιοκτησίας από την σε μεγάλο βαθμό κατάτμηση της.

Πέραν αυτού ,δεν καθίσταται κενή ουσιαστικού περιεχομένου η κυριότητα των αγροτικών ακινήτων ,αφού οι ιδιοκτήτες τους μπορούν να τα εκποιούν ή να συστήνουν εμπράγματο δικαίωμα, ,εφόσον προηγουμένως εκδοθεί η προαναφερθείσα διοικητική άδεια (ΟλΑΠ37/1988,ΑΕΔ24/1990). Εξάλλου, το γεγονός ότι η ανωτέρω διάταξη καταργήθηκε με το νόμο 4061/2012,με αποτέλεσμα να μην ισχύει η προβλεπόμενη με αυτή απαγόρευση για τις δικαιοπραξίες που καταρτίζονται μετά την έναρξη ισχύος του(όπως και η με το άρθρο 11παρ.3 του νόμου 3147/2003 αναδρομική κύρωση των δικαιοπραξιών που είχαν πραγματοποιηθεί κατά παράβαση του άρθρου 2 του νόμου 3250/1924 μέχρι 31-12-1994),δεν καθιστά αυτή αντίθετη στη διάταξη του άρθρου 4 του Συντάγματος.

Ειδικότερα, ο νομοθέτης, κοινός ή κανονιστικός, δεν κωλύεται, κατ’ αρχήν, από το Σύνταγμα να τροποποιεί ή να καταργεί, κατά τρόπο απρόσωπο και αντικειμενικό, ρυθμίσεις ευνοϊκές ή δυσμενείς για μια κατηγορία προσώπων, μεταβάλλοντας την αντίληψη του ως προς τη σκοπιμότητα των σχετικών ρυθμίσεων, όσον αφορά την εξυπηρέτηση σκοπών δημόσιου συμφέροντος (ΣΤΕ1456/2016).

Επομένως, το ότι η ανωτέρω διάταξη καταργήθηκε διότι ο νομοθέτης, όπως προκύπτει από την αιτιολογική της έκθεση, έκρινε, ότι είχε πλέον εκλείψει ο ανωτέρω σκοπός που εξυπηρετούσε, δεν καθιστά αυτή αντίθετη στην συνταγματικώς προβλεπόμενη ισονομία των πολιτών, για το χρονικό διάστημα που ίσχυε. Άλλωστε ο εκ μέρους του δικαστηρίου σχετικός έλεγχος της συνταγματικότητας της συμπεριφοράς του νομοθέτη δεν μπορεί, μέσω της αρχής της ισότητας, να μετατραπεί σε μέθοδο διεύρυνσης ή περιορισμού του πεδίου ισχύος μιας νομοθετικής ρύθμισης και σε περιπτώσεις, οι οποίες, κατά τη ρητώς εκδηλωθείσα βούληση του νομοθέτη, εξαιρούνται ή δεν καταλαμβάνονται από την εν λόγω ρύθμιση(ΑΠ776/2011).

Περαιτέρω, η με βάση το άρθρο 2 παρ.1 του νόμου 3250/1924 προβλεπόμενη (καθ’ όν χρόνο αυτός ίσχυε) ακυρότητα μεταβίβασης αγροτικής έκτασης, όπως προκύπτει από τη σαφή του διατύπωση, αφορά αυτή που είναι μεγαλύτερη των 250 στρεμμάτων ανά ιδιοκτήτη είτε αυτή γίνει εφάπαξ είτε τμηματικά, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, και δεν πλήττει την μέχρι τα 250 στρέμματα, μεταβίβαση (ΟλΑΠ33/1992, ΑΠ879/2004, 925/2000).

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ,ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή(ολΑΠ7/2006).Κανόνες ουσιαστικού δικαίου, είναι, μεταξύ άλλων, και οι διατάξεις των επικυρωμένων από την Ελλάδα Διεθνών Συμβάσεων και των γενικά παραδεδεγμένων κανόνων του διεθνούς δικαίου(ολΑΠ2/2008/ΑΠ2034/2009).Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσία την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν προφανή την παράβαση(ΑΠ24/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της(αρθρ.561παρ.2ΚΠολΔ) το Εφετείο, δέχθηκε, τα ακόλουθα, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος: "Η αποβιώσασα στις 26.4.2007 Α. χήρα Π. Σ. το γένος Ι. Κ., μητέρα της πρώτης ενάγουσας (ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης) και της εναγομένης (ήδη αναιρεσείουσας), καθώς και της προαποβιώσασας μητέρας των δεύτερου και τρίτης των εναγόντων(ήδη δεύτερου και τρίτης των αναιρεσιβλήτων) Ε. - Α., χήρας Π.

Π., το γένος Π. Σ. αντίστοιχα, μεταβίβασε, με πράξεις εν ζωή, κατά κυριότητα, στην εναγόμενη - θυγατέρα της, δυνάμει συμβολαιογραφικών εγγράφων, νόμιμα μεταγεγραμμένων, συνεχόμενα εδαφικά τμήματα, μείζονος αγροτικού ακινήτου, κυριότητας της, 494 στρεμμάτων, που βρίσκεται στην περιοχή ... του ορίου ... περιοχής ...

του Δήμου Φάριδος Λακωνίας. Ειδικότερα με το υπ’ αριθμ. ...1997 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Σπάρτης Α. Ν. Π., που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου του Δήμου Φάριδος, στον τόμο …, με αύξοντα ..., μεταβίβασε κατά κυριότητα στην εναγόμενη, λόγω γονικής παροχής, ένα αγροτικό ακίνητο, έκτασης 50 στρεμμάτων, το οποίο ειδικότερα περιγράφεται στο ανωτέρω συμβόλαιο, κείμενο στη θέση "...", με την ειδικότερη ονομασία "...", ορίου Κοινότητας ...

του Δήμου ..., εκτός ορίων οικισμού. Περαιτέρω η αυτή ως άνω δυνάμει του υπ’ αριθμ. .../2005 συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Σπάρτης με έδρα το ... Δ. Κ., που έχει επίσης νόμιμα μεταγραφεί στα οικεία βιβλία του ιδίου Υποθηκοφυλακείου, στο ..., με αύξοντα αριθμό…, πώλησε και μεταβίβασε κατά κυριότητα στην εναγόμενη, ένα αγροτικό ακίνητο, έκτασης 200 στρεμμάτων, κείμενο, κατά τα αναφερόμενα στο εν λόγω πωλητήριο συμβόλαιο στη θέση "..." του Δημοτικού Διαμερίσματος ...

του Δήμου Φάριδος Λακωνίας, εκτός οικισμού. Τέλος, με το υπ’ αριθμ. ...2006 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω Συμβολαιογράφου, νόμιμα μεταγεγραμμένο στα βιβλία του αυτού Υποθηκοφυλακείου στον τόμο …, με αύξοντα αριθμό …, η προαναφερθείσα Α. Σ. μεταβίβασε λόγω πώλησης στην εναγόμενη την κυριότητα και έτερου αγροτικού ακινήτου, έκτασης 100 στρεμμάτων, που βρίσκεται στην αυτή θέση με τα έτερα ακίνητα, που επίσης απέκτησε η τελευταία από τη μητέρα της.

Άπαντα τα ανωτέρω ακίνητα, που απέκτησε η εναγόμενη, περιλαμβάνονται σε μεγαλύτερο ακίνητο, έκτασης 494 στρεμμάτων, το οποίο περιήλθε στη μητέρα της Α. Σ. αρχικά κατά το 1/3 εξ αδιαιρέτου και κατά ψιλή κυριότητα ως αδιατίμητη προίκα δυνάμει του υπ’ αριθμ..../1993 συμβολαίου "αντικαταστάσεως προικός" του Συμβολαιογράφου Φάριδος Γ.

Α., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα οικεία βιβλία μεταγραφών του ιδίου ως άνω Υποθηκοφυλακείου στον τόμο …, με αύξοντα αριθμό …, σε συνδυασμό με την επακολουθήσασα διανομή μείζονος έκτασης μεταξύ των συγκυριών αυτής, που έλαβε χώρα με την υπ’ αριθμ.363/1946 απόφαση του Πρωτοδικείου Σπάρτης και την υπ’ ...1946 έκθεση κλήρωσης του ιδίου δικαστηρίου, νόμιμα μεταγεγραμμένη στα αυτά βιβλία στον τόμο … με αύξοντα αριθμό…, και στη συνέχεια κατά πλήρη κυριότητα μετά την κατάργηση του θεσμού της προίκας με το ν. 1329/1983.

Το μείζον ακίνητο, τμήματα του οποίου μεταβιβάσθηκαν στην εναγόμενη με τα προαναφερθέντα συμβολαιογραφικά έγγραφα, και το οποίο - μεταξύ άλλων - περιήλθε στη μητέρα της με τη δικαστική διανομή της ευρύτερης έκτασης, αποτυπώνεται υπό στοιχεία ΕΙ στο προσκομιζόμενο από 5.5.1946 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Γ.

Γ., που έχει υπογραφεί και από τους διορισθέντες από το Πρωτοδικείο Σπάρτης πραγματογνώμονες για τη διανομή αυτή. Σημειωτέον ότι ο αγροτικός χαρακτήρας των μεταβιβασθέντων στην εναγόμενη ακινήτων, καθώς και η έκταση του μεγαλυτέρου ακινήτου της αποβιώσασας μητέρας της, από το οποίο απεκόπησαν τα εν λόγω εδαφικά τμήματα, που περιγράφονται στα ανωτέρω συμβολαιογραφικά έγγραφα, και συγκεκριμένα ότι αυτό υπερβαίνει τα 250 στρέμματα, ουδόλως αμφισβητήθηκαν από την εναγόμενη στον πρώτο βαθμό ή στο πλαίσιο της παρούσας δίκης επί της κρινόμενης έφεσης.

Οι προαναφερθείσες τρεις (3) συμβάσεις είναι άκυρες, καθόσον καταρτίσθηκαν κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 2 παρ.1 του ν.3250/1924, όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το νόμο 2148/1952 συμπληρώθηκε με το άρθρο 73 παρ.2 του ν.δ/τος 2185/192 και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο της υπογραφής των ανωτέρω συμβολαίων, και τούτο διότι, αν και πρόκειται περί μεταβιβάσεων κυριότητας, δηλαδή εμπραγμάτου δικαιώματος, που έλαβαν χώρα με πράξεις εν ζωή φυσικού προσώπου, τμημάτων μείζονος αγροτικού ακινήτου, η έκταση του οποίου υπερβαίνει τα 250 στρέμματα, δεν προηγήθηκε της σύναψης τους η έκδοση απόφασης του Υπουργού Γεωργίας μετά γνώμης του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εποικισμού, δημοσιευμένης σε εφημερίδα της Σπάρτης, ήτοι της πρωτεύουσας του Νομού Λακωνίας, όπου βρίσκονται τα μεταβιβασθέντα, περί άρσης της προβλεπόμενης από τη διάταξη αυτή απαγόρευσης τέτοιων μεταβιβάσεων και μάλιστα επί ποινή απόλυτης ακυρότητας.

Σημειωτέον ότι το αληθές νόημα της διάταξης αυτής, κατά την κρίση και του παρόντος Δικαστηρίου, με τελολογική της ερμηνεία, λόγω της ασαφούς της διατύπωσης από νομοτεχνικής πλευράς, καθώς,..... δικαιολογητικός λόγος της θέσπισης της ήταν η αποτροπή της κατάτμησης μεγάλων αγροτικών ιδιοκτησιών σε περισσότερους ιδιοκτήτες, ώστε να μη ματαιωθεί ο επιδιωκόμενος με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 104 του τότε ισχύοντος Συντάγματος του 1952, με την οποία επιτράπηκε η απαλλοτρίωση αγροτικών ακινήτων, έκτασης υπερβαίνουσας τα 500 στρέμματα, για την αποκατάσταση ακτημόνων καλλιεργητών, σκοπός, είναι ότι απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη, χωρίς την τήρηση της προαναφερθείσας προδικασίας, η σύσταση οποιουδήποτε εμπράγματου δικαιώματος επί αγροτικού ακινήτου μεγαλύτερου των 250 στρεμμάτων, δηλαδή και η μεταβίβαση της κυριότητας επιμέρους εδαφικού τμήματος αυτού, οποιασδήποτε έκτασης και εάν είναι, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση.

Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός της θέσπισης της ανωτέρω διάταξης, κρίσιμο μέγεθος, που πρέπει να λαμβάνεται κάθε φορά υπόψη για την εφαρμογή της, είναι η έκταση, όχι του εκάστοτε ακινήτου, του οποίου η κυριότητα μεταβιβάζεται με τη συγκεκριμένη σύμβαση, αλλά η έκταση του μείζονος ακινήτου, από το οποίο το εν λόγω τμήμα, που αποτελεί αντικείμενο της μεταβιβαστικής δικαιοπραξίας, προέρχεται και αποκόπτεται, ώστε, εάν το αρχικό (ενιαίο) ακίνητο είναι μεγαλύτερο των 250 στρεμμάτων, η μεταβίβαση τμήματος αυτού, ανεξαρτήτως έκτασης, να είναι απολύτως άκυρη εφόσον δεν προηγηθεί η τήρηση της προβλεπόμενης από την προαναφερθείσα διάταξη διαδικασίας άρσης της θεσπιζόμενης απαγόρευσης, προκειμένου να αποτραπεί η κατάτμηση του, όπως άλλωστε επεδίωκε ο νομοθέτης".Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, ακολούθως απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας και επεκύρωσε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που κρίνοντας ομοίως ,είχε δεχθεί την από 19-7-2010 αγωγή των αναιρεσιβλήτων και είχε "ακυρώσει" τις μεταβιβάσεις που πραγματοποιήθηκαν και με τα τρία ως άνω συμβόλαια.

Μ ε τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ,μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, για κακή εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 2 του νόμου 3250/1924,ως αντικείμενη στα άρθρα 4 και 17 του Συντάγματος και στο άρθρο πρώτο του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

Ο λόγος αυτός, παραδεκτά προβάλλεται για πρώτη φορά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, εφόσον πρόκειται για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη και παράλληλα τα θεμελιωτικά αυτού πραγματικά περιστατικά τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου της ουσίας και επιπρόσθετα προκύπτουν από τις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης(Ολ.ΑΠ20/2011),είναι όμως αβάσιμος, κατά τα ήδη προεκτεθέντα.

Δεχόμενο όμως το Εφετείο, ότι το κρίσιμο στοιχείο για την εφαρμογή της προβλεπόμενης από τον άνω νόμο απαγόρευσης, είναι να είναι μεγαλύτερο των 250 στρεμμάτων το μείζον ακίνητο από το οποίο μεταβιβάστηκαν οι μερικότερες εκτάσεις, και ακυρώνοντας στην προκειμένη περίπτωση και τις τρεις μεταβιβάσεις, επειδή προήλθαν από αγροτικό ακίνητο 494 στρεμμάτων, εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 2 παρ.1 του νόμου 3250/1924,όπως ίσχυε, κατά τον επίδικο χρόνο.

Ειδικότερα ,με βάση την επίσης προεκτεθείσα ορθή ερμηνεία του, έπρεπε να δεχθεί ότι η μεταβίβαση στην αναιρεσείουσα εδαφικής έκτασης μέχρι τα 250 στρέμματα η οποία, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του πραγματοποιήθηκε α) με την μεταβίβαση με το ...1997 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Σπάρτης Α. Π., λόγω γονικής παροχής,50 στρεμμάτων και β)με τη μεταβίβαση, στη συνέχεια με το .../2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Σπάρτης Δ.

Κ., λόγω πώλησης,200 στρεμμάτων, δεν θίγεται από την απαγγελόμενη από τον ανωτέρω νόμο απόλυτη ακυρότητα, η οποία υφίσταται μόνο για την πέραν αυτών μεταβίβαση των 100 στρεμμάτων, που στην προκειμένη περίπτωση, πραγματοποιήθηκε με το τρίτο, ...2006 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της ίδια ως άνω συμβολαιογράφου. Επομένως, είναι βάσιμος ο δεύτερος από το άρθρο 559αριθμ.1ΚΠολΔ λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα επικαλείται τα ανωτέρω.

Κατ’ ακολουθίαν, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιο της που αφορά στις προαναφερόμενες δύο συμβολαιογραφικές πράξεις(...1997 και .../2005),και να παραπεμφθεί, κατά τούτο η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (αρθρ.580παρ.3ΚΠολΔ). Επισημαίνεται, ότι το δικαστήριο της παραπομπής θα ερευνήσει και τις μη ερευνηθείσες από το δικαστήριο της ουσίας επικουρικές βάσεις της αγωγής των αναιρεσιβλήτων, οι οποίες αφορούν τις γενόμενες με τις ως άνω συμβολαιογραφικές πράξεις μεταβιβάσεις(μεταξύ των οποίων και αυτή της παράβασης του άρθρου 1196ΑΚ, που αφορά την αρχή της ειδικότητας). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος απ’ αυτή παραβόλου (αρθρ.495παρ.4ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι σε μέρος των δικαστικών της εξόδων, συμψηφιζομένων αυτών κατά τα λοιπά λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων(αρθρ.178,183ΚΠολΔ),κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, εν μέρει, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο, την 411/2015 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει, κατά τούτο, την υπόθεση, στο ίδιο Εφετειο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους σε μέρος της δικαστικής δαπάνης αυτής, το οποίο ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων(2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ