Greek Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to vague grounds regarding evidence evaluation.

Απόφαση 1528 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1528/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Στασινόπουλο, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Μάζη, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-3-1989 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8084/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 7347/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε η ήδη αναιρεσίβλητη με αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 1031/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 8020/2004 απόφαση, την αναίρεση της οποία ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 3-5-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας ανέγνωσε την από 28-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 106, 346 και 453 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. σαφώς συνάγεται ότι για να λάβει υπόψη το δικαστήριο και να εκτιμήσει κάποιο αποδεικτικό μέσο, όπως είναι και το έγγραφο, πρέπει αυτό να προσκομίζεται και να γίνεται επίκλησή του, με τις προτάσεις του διαδίκου, ο οποίος το προσκόμισε, ενώ η λήψη υπόψη αποδεικτικού μέσου του οποίου δεν έγινε επίκληση και προσκομιδή ιδρύει τον από τον αριθ. 11 περ.

β' του άρθρου 559 λόγο αναιρέσεως. Εξάλλου, αν η προσβαλλομένη απόφαση δεν βεβαιώνει τη μη προσκομιδή του επικαλουμένου εγγράφου, θεωρείται ότι αυτό έχει προσκομισθεί, εφόσον έγινε επίκλησή του με δήλωση προσκομιδής στις προτάσεις που υποβλήθηκαν κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, όπως εκτιμάται προβάλλει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τις ενώπιον των Πταισματοδικών καταθέσεις των μαρτύρων ..... και ....., παρόλον που δεν προσκομίσθηκαν ούτε έγινε επίκλησή τους. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, που αναφέρεται σε πλημμέλεια από τον αριθ. 11 περ.

β' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. και όχι από τον αριθ. 10 που αναφέρεται στο αναιρετήριο, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, όπως προκύπτει από τις προτάσεις της αναιρεσίβλητης, τις οποίες αυτή κατέθεσε κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, αυτή επικαλέσθηκαν με δήλωση προσκομιδής τις παραπάνω μαρτυρικές καταθέσεις.

2.- Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους, χωρίς να είναι υποχρεωμένο να κάνει ειδική μνεία και αξιολόγηση καθενός από αυτά χωριστά. Στην προκειμένη περίπτωση από την υπάρχουσα στην προσβαλλομένη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το Εφετείο αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων αποδείχθηκαν εκτός των άλλων και από όλα τα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο, έλαβε υπόψη και εκτίμησε ως δικαστικά τεκμήρια και τα στον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αναφερόμενα έγγραφα. Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως με τον ο ποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

3.- Επειδή, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται το ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς το οποίο, κατά τον αναιρεσείοντα, υφίσταται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα στις αιτιολογίες της αποφάσεως, με παράθεση και των παραδοχών του δικαστηρίου της ουσίας ως προς το ζήτημα αυτό, αλλά και των επί πλέον πραγματικών περιστατικών που θα έπρεπε να αναφέρονται, με επισήμανση και του σφάλματος του δικαστηρίου αναφορικά με την ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως προβάλλει, ότι το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του κήρυξε αυτήν ανάξια να κληρονομήσει την αποβιώσασα στις 14-4-1998 ..... και υποχρέωσε αυτήν να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 22.020,27 ευρώ, το οποίο ιδιοποιήθηκε παράνομα, στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση διότι δεν διέλαβε σαφείς και επαρκείς αιτιολογίες, ενόψει του ότι την υπόθεση έκρινε, ύστερα από ευδοκίμηση ασκηθείσης αναιρέσεως κατά προηγούμενης αποφάσεώς του, η οποία είχε δεχθεί τα αντίθετα, και συνεπώς επιβαλλόταν η πλήρης ειδική και λεπτομερής αναφορά των αποδεικτικών στοιχείων.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας του διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο ούτε το ζήτημα ως προς το οποίο υφίστανται ασάφεια ή ανεπάρκεια αιτιολογιών, ούτε όλες οι κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως. Οι επικαλούμενες αντιφάσεις και ανεπάρκεια αιτιολογιών ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων, και δεν μπορούν να θεμελιώσουν τον παραπάνω λόγο αναιρέσεως, αφού το πόρισμα του δικαστηρίου είναι σαφές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 3 Μαΐου 2005 αίτηση της ..... για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 8020/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Και,

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις, εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ