Supreme Court dismisses appeal for annulment of seizure as it lacks jurisdiction over third-party enforcement measures.

Απόφαση 1527 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1527/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μαρία Ανδρικοπούλου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη και Γεώργιο Αυγέρη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αιτούσας:

Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΑΕ», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους της Λάμπρο Κιτσαρά και Δημήτριο Αγγελάκη.

Των καθ’ ών η κλήση:

1) Κ. Χ. του Α., κατοίκου ... Αττικής και

2) Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία» και τον διακριτικό τίτλο «Eurobank», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, υπό την ιδιότητά της ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «Τράπεζα Eurobank Ergasias Α.Ε.».

Ο πρώτος καθ’ ού η κλήση παραστάθηκε με τους πληρεξουσίους δικηγόρους του Δημήτριο Μπαμπινιώτη και Ιωάννη Τόλη, ενώ η δεύτερη καθ’ ού η κλήση εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Κόντη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 16.12.2010 και 20.12.2010 αγωγές του ήδη πρώτου καθ’ ού η κλήση, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η απόφαση 444/2014 μη οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και αφού εισήχθη και η από 07.02.2012 αγωγή του ήδη πρώτου καθ’ ού η κλήση, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1049/2016 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 3154/2017 του Εφετείου Αθηνών. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 108/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 3154/2017 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτείτο από άλλους Δικαστές, πλην εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 1170/2021 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την ακύρωση/ανάκληση άλλως αναστολή της 1170/2021 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών μετά (και παρά) την αναστολή της εκτέλεσης/εκτελεστότητάς της με την υπ’ αρ. 66/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) ζητεί η αιτούσα με την από 29.09.2021 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Οι πληρεξούσιοι της αιτούσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των καθ’ ών η κλήση την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Σύμφωνα με τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 724 ΚΠολΔ, όπως το τελευταίο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο πέμπτο παρ. 2 του N. 4335/2015 [ΦΕΚ Α’ 87/23-7-2015, με έναρξη ισχύος την 01.01.2016 (άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 Ν. 4335/2015)] ο δανειστής μπορεί με βάση οριστική απόφαση, καθώς και με διαταγή πληρωμής χρηματικών απαιτήσεων να ζητήσει εγγραφή προσημείωσης υποθήκης και να επιβάλει συντηρητική κατάσχεση στα χέρια του οφειλέτη ή τρίτου για το ποσό που επιδικάζεται με την απόφαση ή ορίζεται ότι πρέπει να καταβληθεί με τη διαταγή πληρωμής.

Το δικαστήριο που εξέδωσε την οριστική απόφαση ή τη διαταγή πληρωμής μπορεί με αίτηση εκείνου κατά του οποίου στρέφονται και κατά τη διαδικασία του άρθρου 702 παρ.1, να αναστείλει ολικά ή εν μέρει την εκτέλεση των ασφαλιστικών μέτρων που αναφέρονται στην παρ.1, αν πιθανολογείται η εξόφληση ή η ανυπαρξία, ολική ή εν μέρει, της απαίτησης για την οποία έχει εκδοθεί η οριστική απόφαση ή η διαταγή πληρωμής ή να περιορίσει την εκτέλεση σε ορισμένα περιουσιακά στοιχεία, αν πιθανολογείται ότι τα στοιχεία αυτά είναι επαρκή για την εξασφάλιση της απαίτησης Από την παραπάνω διάταξη, όπως αυτή ήδη ισχύει, μετά την τροποποίησή της με το Ν. 4335/2015, προκύπτει ότι τίτλο για την αυτοδύναμη εκ μέρους του δανειστή επιβολή και του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης, ως εξασφαλιστικό μέτρο για την ικανοποίηση της απαίτησης που του επιδικάστηκε, αποτελεί και η οριστική απόφαση που δεν είναι προσωρινώς εκτελεστή, μόλις εκδοθεί, χωρίς να απαιτείται η προηγούμενη επίδοσή της στον οφειλέτη.

Περαιτέρω, σε περίπτωση αυτοδύναμης επιβολής συντηρητικής κατάσχεσης με τίτλο οριστική απόφαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 724 παρ.1 του ΚΠολΔ, το δικαστήριο που την εξέδωσε, σε περίπτωση δε άσκησης ενδίκων μέσων το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί η υπόθεση, μπορεί, ύστερα από αίτηση του οφειλέτη, εκείνου δηλαδή κατά του οποίου εκδόθηκε η οριστική απόφαση, να διατάξει, κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, την αναστολή της ενέργειάς της (οριστικής απόφασης)- ολικά ή εν μέρει- ως τίτλου για την επιβολή συντηρητικής κατάσχεσης και την ανάκλησή της, εφόσον έχει υλοποιηθεί η αυτοδύναμη επιβολή του ως άνω εξασφαλιστικού μέτρου, αν πιθανολογείται η εξόφληση του οφειλόμενου ποσού ή η ανυπαρξία (ολική ή μερική) της απαίτησης για την οποία έχει εκδοθεί η οριστική απόφαση (ΑΠ 182/2019).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 697 ΚΠολΔ, το αρμόδιο για την κύρια υπόθεση δικαστήριο όσο διαρκεί η εκκρεμοδικία μπορεί με αίτηση του διαδίκου που έχει έννομο συμφέρον, η οποία υποβάλλεται και αυτοτελώς, να μεταρρυθμίσει ή να ανακαλέσει ολικά ή εν μέρει την απόφαση που διατάζει ασφαλιστικά μέτρα. Ο δικαστής και στο πολυμελές πρωτοδικείο ο πρόεδρος, ορίζουν την δικάσιμο και την προθεσμία κλήτευσης. Η αρμοδιότητα του δικαστηρίου της κυρίας δίκης οριοθετείται χρονικά από την έναρξη της εκκρεμοδικίας, δηλαδή από την άσκηση της αγωγής έως την έκδοση οριστικής για αυτήν απόφαση ή με ένα από τους νόμιμους τρόπους κατάργησης ή αποπεράτωσης της δίκης δηλαδή στη διάρκεια της εκκρεμοδικίας, η οποία αναβιώνει με την άσκηση τακτικού ένδικου μέσου και διαρκεί έως την έκδοση γι’ αυτό οριστικής απόφασης. Η άσκηση της αίτησης αναίρεσης καθώς και η επ’ αυτής δίκη δεν αναβιώνει την εκκρεμοδικία, αφού με το ένδικο αυτό μέσο δεν ανοίγεται νέος βαθμός δικαιοδοσίας ούτε κρίνεται η ουσία της διαφοράς, αλλά ελέγχεται η νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης με την έρευνα του παραδεκτού και βάσιμου των λόγων αναίρεσης που περιέχονται στην αίτηση (ΑΠ 1796/2011, ΑΠ 1307/2010). Επομένως, ο Άρειος Πάγος δεν είναι δικαστήριο της κύριας δίκης κατά την έννοια της πιο πάνω διάταξης.

Επίσης, από τις διατάξεις του άρθρου 698 παρ.1 εδαφ.α' και παρ.2 ΚΠολΔ κατά τις οποίες η απόφαση που διέταξε ασφαλιστικό μέτρο ανακαλείται ολικά ή εν μέρει αν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη για την κύρια υπόθεση κατά εκείνου ο οποίος είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και γίνει τελεσίδικη και η ανάκληση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 γίνεται με αίτηση εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, αν η κύρια υπόθεση είναι εκκρεμής, από το δικαστήριο στο οποίο εκκρεμεί και σε κάθε άλλη περίπτωση από το δικαστήριο που διέταζε το ασφαλιστικό μέτρο, σαφώς συνάγεται, αφενός ότι είναι υποχρεωτική για το δικαστήριο η ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου, όταν στη δίκη για την κύρια υπόθεση, για την οποία λήφθηκε τούτο, εκδόθηκε τελεσίδικη απόφαση κατά εκείνου που είχε ζητήσει το ασφαλιστικό μέτρο και αφετέρου ότι αν ασκηθεί αναίρεση κατά της ανωτέρω απόφασης τότε αρμόδιο για την ανάκληση του ασφαλιστικού μέτρου είναι το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, διότι ο όρος «εκκρεμής υπόθεση» στην παρ.2 του ανωτέρω άρθρου (ΚΠολΔ 698) χρησιμοποιείται όχι με τη συνηθισμένη στη δικονομική έννοια της εκκρεμότητας της υπόθεσης στο δικαστήριο της ουσίας, αλλά με ευρύτερη έννοια που περιλαμβάνει και την εκκρεμότητα της υπόθεσης μετά από άσκηση αίτησης αναίρεσης σε κάποιο τμήμα του Αρείου Πάγου, αφού ενώπιον αυτού δεν ερευνάται από το δικαστήριο η ουσία της υπόθεσης (ΑΠ 470/2019, ΑΠ 1368/2018, ΑΠ 250/2017, ΑΠ 1354/2006).

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η απλή «εκκρεμότητα» της υπόθεσης, κατ’ άρθρο 698 ΚΠολΔ, στην οποία θεμελιώνεται η αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου για την περίπτωση της υποχρεωτικής ανάκλησης της απόφασης που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο με μοναδική προϋπόθεση την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της ουσίας της διαφοράς, διακρίνεται σαφώς και αντιδιαστέλλεται από την αποτελούσα προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 697 ΚΠολΔ εκκρεμοδικία, η οποία, όπως αναφέρθηκε, δεν υφίσταται σε περίπτωση άσκησης αναίρεσης, με αποτέλεσμα να μη θεμελιώνεται αρμοδιότητα του Αρείου Πάγου ως δικαστηρίου της κυρίας δίκης για την αναστολή εκτέλεσης των κατ’ άρθρο 724 παρ.1 ΚΠολΔ ασφαλιστικών μέτρων, για την οποία (αναστολή) αποκλειστικά αρμόδιο είναι, κατ’ άρθρο 724 παρ.2 ΚΠολΔ, το δικαστήριο που εξέδωσε την οριστική απόφαση (ή τη διαταγή πληρωμής) ακόμη και στην περίπτωση που γίνει δεκτή η άποψη ότι μπορούν να προβληθούν ως λόγοι αναστολής και έτεροι, πέραν των προβλεπόμενων στο ως άνω άρθρο, λόγοι.

[II] Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτησή της η αιτούσα εκθέτει ότι, κατόπιν άσκησης αγωγών του πρώτου των καθ' ων σε βάρος της, εκδόθηκαν η 444/2014 μη οριστική και 1049/2016 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και στη συνέχεια η 3154/2017 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Ότι μετά την άσκηση αναίρεσης κατά της τελευταίας αυτής απόφασης εκδόθηκε η 108/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε η πιο πάνω απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών.

Ότι στη συνέχεια εκδόθηκε η 1170/2021 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία υποχρεώθηκε να καταβάλει στον πρώτο των καθ’ ων το ποσό των 3.033.623,04 ευρώ, ως αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη του.

Ότι κατά της ανωτέρω τελεσίδικης εφετειακής απόφασης άσκησε την από 06.04.2021 αίτηση αναίρεσης και την από 05.05.2021 αίτηση αναστολής εκτέλεσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, επί της οποίας αίτησης αναστολής, εκδόθηκε η 66/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου, δικάζοντος ως Συμβούλιο, με την οποία ανεστάλη η εκτέλεση της απόφασης αυτής.

Ότι μετά την έκδοση της απόφασης, ο πρώτος των καθ’ ων επέβαλε, δυνάμει του από 06.07.2021 κατασχετήριου εις χείρας της δεύτερης καθ’ ης η αίτηση «Τράπεζα Eurobank ΑΕ», της «Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ», της «Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος ΑΕ» και της «Άλφα Τράπεζα ΑΕ», συντηρητική κατάσχεση για το ποσό των 5.997,019,46 ευρώ, με τίτλο την ως άνω τελεσίδικη απόφαση της, οποίας οι έννομες συνέπειες έχουν ανασταλεί.

Ότι, ήδη ο πρώτος των καθ’ ων ανακάλεσε τη συντηρητική κατάσχεση στους λογαριασμούς της Τράπεζας Πειραιώς, της Εθνικής Τράπεζας και της Άλφα Τράπεζας και έτσι παρέμεινε μόνο η συντηρητική κατάσχεση εις χείρας της δεύτερης των καθ’ ων και για το ανωτέρω αναφερόμενο ποσό.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζητεί, για τους αναφερόμενους στην αίτησή της λόγους, να ακυρωθεί/ανακληθεί (κατ’ άρθρο 702) η επιβληθείσα σε βάρος της συντηρητική κατάσχεση και ειδικότερα να ακυρωθεί το από 06.07.2021 κατασχετήριο εις χείρας δεύτερης των καθ’ ων και να ανασταλεί (κατ’ άρθρο 724 παρ.2) ολικά η εκτέλεση του ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης που επιβλήθηκε με την 1170/2021 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και να αρθεί άλλως να ανακληθεί η ως άνω συντηρητική κατάσχεση.

[III] Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η ένδικη αίτηση αναρμοδίως εισάγεται προς εκδίκαση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου, καθόσον το παρόν Ακυρωτικό Δικαστήριο δεν είναι το δικαστήριο που εξέδωσε την οριστική απόφαση, που κατ’ άρθρο 724 παρ.2 ΚΠολΔ, μπορεί να επιληφθεί της αίτησης εκείνου κατά του οποίου στρέφεται η απόφαση, κατά τη διαδικασία του άρθρου 702 παρ.1 ΚΠολΔ, για την αναστολή του αυτοδύναμου ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, για τους αναφερόμενους στην εν λόγω διάταξη λόγους, δεδομένου ότι, κατά τα εκτιθέμενα, η ένδικη συντηρητική κατάσχεση επιβλήθηκε δυνάμει της 1170/2021 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ούτε, επίσης, το δικαστήριο της κυρίας δίκης, όσο διαρκεί η εκκρεμοδικία, που, κατ’ άρθρο 697 ΚΠολΔ, μπορεί μετά από αίτηση διαδίκου που έχει έννομο συμφέρον και υποβάλλεται είτε σε κάποια στάση της δίκης για την εκκρεμή υπόθεση είτε αυτοτελώς, κατά πάντα χρόνο και ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη στάσης δίκης και χωρίς ακόμη πιθανολόγηση νέων στοιχείων, να μεταρρυθμίσει ή να ανακαλέσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση που διέταξε ασφαλιστικά μέτρα.

Ο Άρειος Πάγος έχει αρμοδιότητα για την ανακλητική ή μεταρρυθμιστική αίτηση όχι όμως στο αναιρετικό τμήμα αλλά μετά την παραδοχή της αναίρεσης, οπότε πληρούται η προϋπόθεση που απαιτεί η ανωτέρω διάταξη της εκκρεμοδικίας γιατί μετά την παραδοχή της, αναβιώνει η εκκρεμοδικία στον Άρειο Πάγο, καθώς και στο πλαίσιο που ορίζεται με τη διάταξη του άρθρου 565 ΚΠολΔ.

Περαιτέρω, ούτε κατά τη διάταξη του άρθρου 698 παρ.2 ΚΠολΔ, μπορεί να επιληφθεί της υπόθεσης ο Άρειος Πάγος, ως το δικαστήριο ενώπιον του οποίου είναι εκκρεμής η υπόθεση, λόγω της άσκησης αίτησης αναίρεσης, καθόσον στην προκείμενη περίπτωση δεν πρόκειται για υποχρεωτική για το δικαστήριο ανάκληση ασφαλιστικού μέτρου, χωρίς έρευνα της ουσίας της διαφοράς, αλλά η αίτηση αφορά την, κατ’ άρθρο 724 παρ.2 ΚΠολΔ, ανάκληση του αυτοδύναμου ασφαλιστικού μέτρου της συντηρητικής κατάσχεσης στα χέρια τρίτου, για απαίτηση για την οποία έχει εκδοθεί η οριστική απόφαση, που όμως προϋποθέτει εξέταση της ουσίας της διαφοράς, για την οποία, ωστόσο, δεν έχει αρμοδιότητα ο Άρειος Πάγος.

Συνεπώς, σύμφωνα με τα ανωτέρω, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Η δικαστική δαπάνη του πρώτου των καθ’ ων η αίτηση, που έχει υποβάλλει σχετικό αίτημα και προτάσεις πρέπει να επιβληθεί σε βάρος της αιτούσας, λόγω ήττας της (ΚΠολΔ 176, 183, 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29.09.2021 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου ΑΕ».

Καταδικάζει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου των καθ’ ων η αίτηση που ορίζει σε οκτακόσια (800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ