1526/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1526 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1526/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 117/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Μαρία Παπασωτηρίου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Π. Κ. του Κ. κατοίκου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2368/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Μαΐου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 829/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Πλιώτας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαίδη με αριθμό 37/18-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Δικαστήριο Σας, κατ’ άρθρ. 513§1 εδ. α’ σε συνδ.

με άρθ. 476§1 εδ. α’ Κ.Π.Δ. την από 10-5-2015 αίτηση αναίρεσης του Π. Κ. του Κ., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αριθ. 2368/5-5-2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών που ασκήθηκε, κατ’ αρ. 474§1 εδ. β’ Κ.Π.Δ. με δήλωση του αναιρεσείοντος ενώπιον του προϊσταμένου της διεύθυνσης του ως άνω Καταστήματος Κράτησης με την σύνταξη της υπ’ αριθ. 79/10-5-15 έκθεσης και εκθέτω τα ακόλουθα:

Από τις διατάξεις των άρθρων 513§1 εδ. α’ και 476§1 εδ. α’ Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, όταν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη. Είναι δε απαράδεκτη μεταξύ των άλλων, η αίτηση αναίρεσης, όταν δεν τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στον νόμο για την άσκηση της.

Κατά δε την διάταξη αρ. 474§2 Κ.Π.Δ. στην έκθεση πρέπει να διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται το ένδικο μέσο. Από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι στην έκθεση αναίρεσης στην οποία περιέχεται η δήλωση του αναιρεσείοντος περί του ότι ασκεί αναίρεση κατά συγκεκριμένης απόφασης, πρέπει να περιλαμβάνεται τουλάχιστον ένας βάσιμος και παραδεκτός λόγος αναίρεσης, αλλιώς η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη και στην τελευταία περίπτωση το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (σε Συμβούλιο) ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης και καταδικάζει στα έξοδα τον αναιρεσείοντα.

Για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης πρέπει στην |έκθεση να περιλαμβάνονται λόγοι που να είναι ορισμένοι και σαφείς. Σαφείς δε και ορισμένοι λόγοι αναίρεσης κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης υπάρχουν όταν έκθεση εκθέτονται περιστατικά από τα οποία προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και ορισμένο πλημμέλειες στις οποίες κατά τον αναιρεσείοντα υπέπεσε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Περαιτέρω, ανύπαρκτοι, ασαφείς και αόριστοι λόγοι, μη δεκτικοί δικαστικής εκτίμησης δεν είναι δυνατόν να αποτελέσουν λόγους άσκησης ενδίκου μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση του περιεχομένου της έκθεσης αναίρεσης δεν προκύπτει έκθεση συγκεκριμένου λόγου τον οποίο να επικαλείται ο αναιρεσείων και ο οποίος, πλέον της αναφοράς του ότι ζητά την αναίρεση της συγκεκριμένης απόφασης γιατί "δεν τέλεσε αντίσταση αλλά απώθηση, δεν τέλεσε εξύβριση κατά συρροή αλλά κατ’ εξακολούθηση", δεν εκθέτει συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία συνιστούν ελλείψεις ή πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης βάσει των οποίων να είναι δυνατόν να συναχθεί συγκεκριμένη έλλειψη ή πλημμέλεια της απόφασης για τov λόγο αυτό η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η υπ’ αριθ. …/10-5-2015 αίτηση αναίρεσης του Π. Κ. του Κ., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αριθ. 2368/5-5-2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαίδης."

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2 474 παρ.2, 476 παρ.1, 509 παρ.1και 510 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για το κύρος και κατ’ ακολουθία το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατά αποφάσεως, πρέπει να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ’ αυτήν ένας τουλάχιστον λόγος από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο510ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 513 του ιδίου Κώδικα.

Η ανυπαρξία ή η αοριστία των λόγων αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με άλλα έξω από την έκθεση αναιρέσεως έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αιτήσεως αναιρέσεως. Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικό έγγραφα της παρούσας δίκης, στην κρινόμενη με αριθμό …/10-5-2015 αίτηση αναιρέσεως του καταδικασθέντος αναιρεσείοντος σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και δύο (2) μηνών για αντίσταση, απειλή κατά συρροή, εξύβριση κατά συρροή και διατάραξη ασφάλειας συγκοινωνιών, ανασταλείσα επί τριετία, κατά της 368/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, που συντάχθηκε νόμιμα ενώπιον της γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, Α.

Κ., ζητεί την αναίρεση της ως άνω αποφάσεως για όσους λόγους επιφυλάσσεται να επικαλεστεί προσθέτως, αλλά και για τους παρακάτω νόμιμους και βάσιμους: "δεν ετέλεσε αντίσταση αλλά απώθηση, δεν ετέλεσε εξύβριση κατά συρροή αλλά κατ’ εξακολούθηση. Όμως, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του όλου κειμένου της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων δεν εκθέτει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία συνιστούν ελλείψεις, αντιφάσεις ή πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης υπ’ αρ. 2386/2015 ,βάσει των οποίων να είναι δυνατόν να συναχθεί κάποια συγκεκριμένη έλλειψη ή πλημμέλεια αυτής.

Συνεπώς εφόσον ειδοποιήθηκε ο ορισθείς αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 εδ. τελευταίο ΚΠΔ, όπως προκύπτει από την επίσημε ίωση του αρμοδίου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας, να παρουσιαστεί στο παρόν Δικαστήριο που συνεδριάζει σε Συμβούλιο κατά τη σημερινή δικάσιμο και δεν παραστάθηκε, πρέπει η κρινόμενη αίτηση μη περιέχουσα κανένα σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας (άρθρα 476 παρ.1 και 513 παρ. Ια του ΚΠΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ.583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ’ αριθμό …/2015 αίτηση αναίρεσης του Π. Κ. του Κ., για αναίρεση της υπ αριθ. 2368/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών. ΚΑΙ

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Οκτωβρίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ