1526/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1526 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1526/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στεπάν Βακιρτζιάν.

Του αναιρεσίβλητου: Δήμου Ηρακλείου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Πελαγία Ζαχαριουδάκη, η οποία ανακάλεσε την από 30 Μαρτίου 2007 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15 Οκτωβρίου 2004 αίτηση του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 388/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 187/2006 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8 Μαϊου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται παραπάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Πλαστήρας Αναστασάκης, ανέγνωσε την από 14 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 9 παρ. 3 εδ. 1 του ν. 2882/2001, Κώδικας Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων, εάν μετά τη συντέλεση της απαλλοτριώσεως ο νομέα ή ο κάτοχος (του αναγκαστικώς απαλλοτριωθέντος ακινήτου) δεν παραδώσει το ακίνητο τούτο ελεύθερο, διατάσσεται η παράδοση αυτού από το αρμόδιο δικαστήριο της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του παρόντος νόμου με την ειδική διαδικασία που ορίζει το άρθρο αυτό.

Το άρθρο 19 του νόμου τούτου ορίζει στη μεν παράγραφο 1, ότι αρμόδιο να προσδιορίσει προσωρινώς την αποζημίωση είναι το μονομελές πρωτοδικείο στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής, στη δε παράγραφο 10 αυτού, ότι το δικαστήριο εκτιμά ελευθέρως τα αποδεικτικά μέσα που προσήχθησαν από τους διαδίκους και οφείλει να εκδώσει απόφαση μέσα σε τριάντα ημέρες από τη συζήτηση.

Κατά της απόφασης αυτής δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα [όμοιες και οι διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 2 και 18 παρ. 10 του ν.δ. 797/1971 "περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων" και 7 παρ. 3 Κωδ. Αν. Απαλ. (ΑΝ 1731/1939) η οποία παραπέμπει στις διατάξεις του ν. ΓΨΝΖ/1911 περί προσωρινών μέτρων]. Η δίκη για την αποβολή του ιδιοκτήτου από το απαλλοτριωθέν ακίνητο έχει ως αντικείμενο τη διακατοχή του και η εκδιδόμενη έπ' αυτής απόφαση αποτελεί δικαστική διάγνωση που τέμνει οριστικά τη διαφορά και δεν μπορεί να ανακληθεί ή μεταρρυθμισθεί.

Δεν αποτελεί δηλαδή ασφαλιστικό μέτρο με την έννοια του άρθρου 682 ΚΠολΔ, όπως είναι τα προβλεπόμενα από τα άρθρα 704-738 ΚΠολΔ ή τα εξομοιούμενα προς αυτά ρυθμιστικά κατάστασης μέτρα (άρθρα 632 παρ. 2, 644 παρ. 2, 912 παρ. 2, 918 παρ. 2, 929 παρ. 3, 938 παρ. 3, 994, 1019 παρ. 1 ΚΠολΔ). Απλώς στις διαφορές όπως η προκείμενη, το Μονομελές Πρωτοδικείο για την ταχύτερη εκδίκασή τους δικάζει κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων και χωρίς να διατάσσει τέτοια μέτρα τέμνει οριστικά τη διαφορά.

Κατά συνέπεια η παραπομπή για την εκδίκαση των διαφορών αυτών στη διαδικασία των ασφαλιστικών (ή στην παρεμφερή ειδική διαδικασία του άρθρου 19 του ν. 2882/2001) δεν νοείται και σε εκείνες τις διατάξεις που προσιδιάζουν αποκλειστικά στα ασφαλιστικά μέτρα όπως είναι και η διάταξη του άρθρου 699 ΚΠολΔ (και 19 περ. 10 του ν. 2882/2001) η οποία δεν αφορά τη διαδικασία, ήτοι την πορεία της δίκης μέχρι την έκδοση της απόφασης αλλά τα κατά της τελευταίας ένδικα μέσα (σχ.

Ολ. ΑΠ 754/1986 και 21-22/2002, ΑΠ 1284/2003 και 1716/1998). Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε επί εφέσεως κατά της 388/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου το οποίο δίκασε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 2 και 18 του ν.δ. 797/1971 στις οποίες και παραπέμπει), κατά την οποία (διαδικασία), σύμφωνα με το άρθρο 697 ΚΠολΔ και 18 παρ. 10 του ν.δ. 797/1971 και 19 παρ. 10 του ν. 2882/2001) η απόφαση που εκδίδεται δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα.

Πλην όμως με την απόφαση αυτή δεν διατάχθηκε, ούτε ανακλήθηκε, ασφαλιστικό μέτρο, υπό την έννοια του άρθρου 697 ΚΠολΔ αλλά επιλύθηκε οριστικά η μεταξύ των διαδίκων διαφορά ήτοι διατάχθηκε η αποβολή του αναιρεσείοντος από το επίδικο εδαφικό τμήμα που απαλλοτριώθηκε λόγω ρυμοτομίας δυνάμει του από 13.9.1936 β.δ/τος "περί εγκρίσεως του ρυμοτομικού σχεδίου Ηρακλείου" και της του αριθ. ...

πράξεως προσκυρώσεως, ρυμοτομίας και αναλογισμού αποζημιώσεως του Τμήματος Πολεοδομίας του Δήμου Ηρακλείου η οποία κυρώθηκε με την .... απόφαση του Νομάρχη Ηρακλείου. Επομένως σύμφωνα με όσα εκτίθενται ανωτέρω, παραδεκτώς ασκήθηκε κατά της αποφάσεως αυτής το ένδικο μέσο της εφέσεως, το δε Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεση αυτή ως απαράδεκτη για το λόγο ότι κατά της αποφάσεως αυτής δεν επιτρέπονται ένδικα μέσα, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο.

Γι' αυτό και ο (μόνος) λόγος της αιτήσεως με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι παρά το νόμο απέρριψε την έφεση αυτή ως απαράδεκτη και ότι υπέπεσε έτσι στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Μετά απ' αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 187/2006 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο με άλλη σύνθεση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ