1525/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1525 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1525/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.117/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου) Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου - Εισηγήτρια και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 4 Οκτωβρίου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A. M. του B. A., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Β'Τύπου ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 521Α και 1258/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Απριλίου 2014 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1378/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Πλιώτας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη με αριθμό 39/23-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγοντας ενώπιον Σας, κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 513 παρ.1 του ΚΠΔ, την υπ'αριθμ. 38/5.5.2014 (με αριθμό βιβλ.Ενδ. Μέσων Καταστήματος Κράτησης ... 50/22.4.2014) έκθεση αναίρεσης του κατηγορουμένου A. M. του B. A. , που γεννήθηκε στο Πακιστάν το έτος 197.., κρατουμένου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β'τύπου ..., κατά της υπ'αριθμ. 521° και 1258/2014 αποφάσεως του Γ' Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας, εκθέτω τα ακόλουθα:

Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ.2, 474 παρ.2, 476 παρ.1 και 509 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αιτήσεως αναιρέσεως κατά βουλευμάτων και αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σ'αυτή λόγοι αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους στα άρθρα 484 και 510 του ΚΠΔ, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη.

Απλή επανάληψη των διατάξεων των άρθρων 484 και 510 του ΚΠΔ, που προβλέπουν τους λόγους αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της νομικής πλημμέλειας, δεν αρκεί, πολύ περισσότερο που το βούλευμα ή η απόφαση έχουν κατά κανόνα πολλά κεφάλαια, για ορισμένα από τα οποία είναι ενδεχόμενο ο αναιρεσείων να μην έχει παράπονο, ώστε να ασχοληθεί και με αυτά το Ακυρωτικό.

Από την ως άνω αξίωση του νόμου, να είναι δηλαδή σαφείς και ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως, δεν εξαιρείται ο προβλεπόμενος στα άρθρα 484 παρ.1 στοιχ. δ'και 510 παρ.1 στοιχ. Δ'του ΚΠΔ λόγος για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας που επιβάλλεται από το άρθρο 139 του ίδιου Κώδικα και το άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος.

Ο ως άνω αναιρετικός λόγος ιδρύεται τόσο όταν δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία όσο και όταν υπάρχει αλλά αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, όταν δηλαδή δεν περιέχονται στο βούλευμα ή στην απόφαση, και μάλιστα σε σχέση με κάθε κεφάλαιο αυτών, με σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά , τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν ως προς την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν και οι σκέψεις με βάση τις οποίες υπήχθησαν στον κανόνα ουσιαστικού ποινικού δικαίου που εφαρμόστηκε.

Ενόψει τούτων για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει α) αν ελλείπει παντελώς αιτιολογία, να προβάλλεται με την αίτηση αναιρέσεως η ανυπαρξία αυτή σε σχέση με συγκεκριμένο ή συγκεκριμένα σημεία (κεφάλαια) του βουλεύματος ή της αποφάσεως, στα οποία αναφέρεται η αιτίαση αυτή και β) αν υπάρχει αιτιολογία αλλά δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, να προσδιορίζεται, επιπλέον, σε τι συνίσταται η έλλειψη αυτή σε σχέση με το συγκεκριμένο ή τα συγκεκριμένα πληττόμενα κεφάλαια του βουλεύματος ή της αποφάσεως.

Αν ο αναιρεσείων επικαλείται τα ως άνω ελάχιστα απαιτούμενα στοιχεία, ώστε να είναι ορισμένος ο υπόψη αναιρετικός λόγος, καθίσταται δυνατή η περαιτέρω αυτεπάγγελτη έρευνα του Ακυρωτικού, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 484 παρ.2 και 511 του ΚΠΔ, οι οποίες προϋποθέτουν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως (Ολ.ΑΠ 2/2002, Ολ.ΑΠ. 19/2001).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ'αριθμ. 521α και 1528/2014 απόφαση του Γ'Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε ισόβια κάθειρξη και κάθειρξη 20 ετών για ανθρωποκτονία με πρόθεση, αρπαγή, σύσταση συμμορίας, απόπειρα εκβίασης, περιύβριση νεκρού, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία και εμπρησμό.

Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε, όπως προαναφέρθηκε με δήλωση του αναιρεσείοντος στο Διευθυντή (α.α) του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β'τύπου ..., όπου συντάχθηκε η με αριθμό 38/5.5.2014 έκθεση αναιρέσεως, στην οποία αναφέρονται, σε σχέση με τους λόγους αναιρέσεως, κατά πιστή μεταφορά τα εξής: ".....Αιτώ την αναίρεση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης, η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο και για τους επιπρόσθετους λόγους που αναφέρω στην συνημμένη αίτηση μου......

Με το περιεχόμενο αυτό, χωρίς να προσδιορίζεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, σε τι συνίσταται η έλλειψη αιτιολογίας από την πληττόμενη απόφαση, ποιες είναι οι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειες ή οι αντιφατικές αιτιολογίες αυτής ή ποια αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη ή δεν εκτιμήθηκαν από το δικαστήριο της ουσίας, ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος ως εντελώς αόριστος.

Κατ'ακολουθία των ανωτέρω, και δεδομένου ότι δεν περιέχεται στην κρινόμενη αίτηση ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, πρέπει η αίτηση αυτή να απορριφθεί εκ του λόγου τούτου ως απαράδεκτη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 476 παρ.1 και 513 παρ.1α του ΚΠΔ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα {αρθρ. 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς Προτείνω το Δικαστήριο σας (σε Συμβούλιο) : Α) Να απορρίψει την υπ'αριθμ. 38/5.5.2014 (με αριθμό Βιβλ.Ενδ.Μέσων 50/22.4.2014 του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β'τύπου ...) έκθεση αναίρεσης του κατηγορουμένου A. M. του B. A., που γεννήθηκε στο Πακιστάν το έτος 197.., κατά της υπ'αριθμ. 521α και 1258/2014 αποφάσεως του Γ'Πενταμελούς Εφετείου Αθήνας και Β) Να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η γραμματέας του αντίκλητου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ, προκύπτει ότι για το κύρος και κατ' ακολουθίαν το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, πρέπει στη δήλωση ασκήσεως της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερομένους περιοριστικώς στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 22-4-2014 αίτηση αναιρέσεως του A. M. του B. A., πλήττεται η με αριθμό 521Α, 1258/2014 απόφαση του, δικάσαντος σε δεύτερο βαθμό, Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάστηκε σε συνολική ποινή ισόβιας κάθειρξης και κάθειρξης είκοσι (20) ετών για σύσταση συμμορίας, αρπαγή, απόπειρα εκβίασης, ανθρωποκτονία από πρόθεση, περιύβριση νεκρού, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία και εμπρησμό.

Στη συνταχθείσα προς τούτο ενώπιον του Διευθυντή του Γενικού Καταστήματος Κράτησης Β'τύπου ..., με αριθμό πρωτ. 50/22-4-2014 έκθεση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων ζητά την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως χωρίς, όμως, να αναφέρει σ'αυτήν οποιοδήποτε περιστατικό θεμελιωτικό της επικαλούμενης πλημμέλειας αυτής, επισημαίνοντας απλώς, κατά πιστή μεταφορά, ότι ασκεί αναίρεση "για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το Νόμο και για τους επιπρόσθετους λόγους που αναφέρω στη συνημμένη αίτηση μου". Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, στην οποία δεν περιέχεται ούτε ένας ορισμένος και παραδεκτός λόγος αναιρέσεως και για τη συζήτηση της οποίας ειδοποιήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, ο ορισθείς με αυτήν αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντα, όπως προκύπτει από την από 23-3-16 επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στο φάκελο της δικογραφίας, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 476 παρ. 1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 22-4-2014 (αριθ. εκθ. 50/2014) αίτηση του A. M. του B. A., κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' τύπου ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 521Α, 1258/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2016. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ