Supreme Court allows appeal against lower court for considering evidence not legally cited by parties.

Απόφαση 1524 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1524/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ιωάννη Παπανικολάου και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημοσθένη Δημοσθένους, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ..... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Αγγελόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-5-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4680/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 6396/2001 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-12-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Φώσκολος ανέγνωσε την από 10-1-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, όπως προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 346 και 453 παρ. 1 ΚΠολΔ (η πρώτη από τις οποίες εισάγει το συζητητικό σύστημα στη διαγνωστική δίκη), ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες που, αν και είχαν προσκομιστεί, δεν έγινε νόμιμη επίκλησή τους με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Εξ άλλου, για το νόμιμο της επίκλησης, δεν είναι απαραίτητη η χρησιμοποίηση πανηγυρικών όρων, αλλά αρκεί να προκύπτει σαφώς η βούληση του διαδίκου για την εκτίμηση του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου από το δικαστήριο. Είναι απαραίτητη η επίκληση ακόμα και για τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης (αγωγή, πρακτικά της συνεδρίασης κ.τ.λ.) και δεν απαιτείται μόνο όταν το αποδεικτικό μέσο λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως (π.χ.

δικαστική ομολογία). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από τον αριθ. 11 περ. β' άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι, όπως υποστηρίζεται, το Εφετείο κατά το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο δέχθηκε ως βάσιμη την περί προστασίας της νομής της αγωγή της αναιρεσίβλητης επί του επιδίκου ακινήτου και απέρριψε την ένσταση του αναιρεσείοντος περί ενιαύσιας παραγραφής, έλαβε υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσίβλητης .... , που ήταν καταχωρημένη στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του πρωτόδικου δικαστηρίου, παρότι δεν διαλαμβάνει στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι τα πρακτικά προσκομίστηκαν νομίμως και ότι αυτά, καθώς και την κατάθεση του μάρτυρα τα επικαλέστηκε νομίμως με τις προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου η αναιρεσίβλητη.

Αντίθετα, σύμφωνα με το λόγο, από τις με ημερομηνία 21-2-2001 έγγραφες προτάσεις της αναιρεσίβλητης τότε εφεσίβλητης ενώπιον του Εφετείου, προκύπτει ότι δεν επικαλείται ούτε τα εν λόγω πρακτικά ούτε την κατάθεση του πιο πάνω μάρτυρά της. Πράγματι, από την επισκόπηση των από 21-2-2001 προτάσεων που η αναιρεσίβλητη κατάθεσε κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση και ειδικότερα από το κύριο σώμα αυτών, προκύπτει ότι αρκείται στη φράση " ...προσάγω και επικαλούμαι τα δικόγραφα που σχηματίζουν την παρούσα δικογραφία... " χωρίς περαιτέρω ειδική επίκληση των πρακτικών συνεδρίασης του πρωτόδικου δικαστηρίου και της περιεχόμενης σε αυτά κατάθεσης του μάρτυρά της, αλλά και χωρίς αναφορά περί του αν προσκομίστηκαν τα πρακτικά αυτά.

Ωστόσο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο εστήριξε την κρίση του και στις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που περιέχονται στα πρακτικά της συνεδρίασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και μάλιστα στην κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης .... , την οποία εξαίρει ως σαφή και αντικειμενική, χωρίς να αναφέρει αν προσκομίστηκαν τα πρακτικά και αν έγινε νόμιμη επίκληση αυτών και της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρα από την τότε εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσίβλητη.

Επομένως το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια που του αποδίδεται με τον κρινόμενο λόγο αναίρεσης, από τον αριθ. 11 περ. β' άρθρου 559 ΚΠολΔ, ώστε πρέπει να γίνει δεκτός ο λόγος αυτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο προς περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 63906/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο προς περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην καταβολή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος και ορίζει αυτά σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ