Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, finding lower court considered all evidence despite appellant's claims.

Απόφαση 1523 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1523/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αντώνιο Αθηναίο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΤΡΩΝ", που εδρεύει στην Πάτρα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φαίδωνα Κουλούρη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ....., 2) ...., 3) ....., 4) ...., 5) ....., 6) ..... και 7) ... .Εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ανδριάνα Αντωνοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 604/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 818/2007 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 29-11-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Αθηναίος διάβασε την από 8-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δικ., λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ'ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση.

Τούτο συμβαίνει αν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονταν.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔικ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες ανεπαρκείς ή αντιφατικές, σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συνέτρεχαν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι της εφαρμογής (ΑΠ 502/2007, ΝΟΒ 55, 1127-1128).

Περαιτέρω από το συνδυασμό των άρθρων 1 παρ.1 και 8 παρ.1 εδ. α,β,3 της υπ'αριθμ. 82/22-7-2002 Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης που κηρύχθηκε εκτελεστή με πράξη κατάθεσης υπ'αριθμ. 82/22-7-2002, συνάγεται ότι στο προσωπικό, που αναφέρεται στο άρθρο 1 της παρούσης και που είναι όλοι οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, όλων των κατηγοριών και ειδικοτήτων, που απασχολούνται στους Δήμους, στις Κοινότητες, στους Συνδέσμους, στα ιδρύματα και στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου των Δήμων και Κοινοτήτων και Οργανισμούς, που εξαρτώνται ή επιχορηγούνται από τους Δήμους ή τις Κοινότητες, με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου και ορισμένου χρόνου που είναι μέλη των σωματείων που ανήκουν μόνο στη δύναμη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Π.Ο.Ε. - Ο.Τ.Α), μεταξύ δε αυτών συμπεριλαμβάνονται και οι μουσικοί, οι οποίοι πληρώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 2 της ως άνω Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, χορηγούνται ετήσια σε δύο περιόδους (χειμερινή-θερινή) τα παρακάτω είδη:

α) άνδρες χειμερινά: δύο πανταλόνια από ύφασμα, δύο πουλόβερ μάλλινα με μανίκια, τύπου ζιβάγκο ή "V" βάρους 500 γραμμαρίων τουλάχιστον, 2 ζεύγη γάντια από χοιρινό δέρμα με εσωτερική επένδυση φανέλα, ένα ζευγάρι μποτάκια δερμάτινα αδιάβροχα με σόλα από κρεπ ή λάστιχο, ένα πηλίκιο , και β)άνδρες θερινά: δύο παντελόνια από ύφασμα βάρους 180 γραμμαρίων ανά μ2 τουλάχιστον, δύο πουκάμισα βαμβακερά 100%, ένα ζευγάρι σκαρπίνια δερμάτινα αδιάβροχα με σόλα ραφτή, ένα πηλίκιο από ύφασμα ή από ψάθα.

Σε περίπτωση δε αδυναμίας πραγματικής των Ο.Τ.Α. να χορηγήσουν τα παραπάνω μέσα στις τακτικές προθεσμίες, καταβάλλεται από αυτούς εξ ολοκλήρου η αξία των ειδών αυτών σε χρήμα. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από τη επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης του, δέχθηκε ανελέγκτως ότι οι αναιρεσίβλητοι προσλήφθηκαν από το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "Δημοτική Μουσική Πατρών" με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, για να προσφέρουν σε αυτό τις υπηρεσίες τους ως ωρομίσθιοι μουσικοί.

Συγκεκριμένα, προσλήφθηκαν ο πρώτος στις αρχές Μαϊου 1978, ο δεύτερος στις 2-5-1982, ο τρίτος στις 6-6-1986, ο τέταρτος στις 2-5-1982, ο πέμπτος το καλοκαίρι του 1975, ο έκτος το 1970 και ο έβδομος το 1986, αυτοί δε πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο αναιρεσίβλητο ως ωρομίσθιοι μουσικοί, απασχολούμενοι τέσσερις εργάσιμες ημέρες την εβδομάδα, από ώρα 20:15 έως 21:45, με τρεις πρόβες και μία έξοδο συναυλίας.

Το Μάιο του έτους 2003 το αναιρεσείον μείωσε τον παραπάνω χρόνο εργασίας κατά μία ημέρα με αντίστοιχη μείωση των αποδοχών τους. Η ενέργειά του δε αυτή συνιστά μονομερή βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας, με συνέπεια, εφόσον αρνήθηκε να αποδεχθεί την προσφορά των αναιρεσειόντων, με τους προϋφιστάμενους όρους, να περιέλθει σε υπερημερία, και ως εκ τούτου είναι υποχρεωμένο να καταβάλει τις αντίστοιχες αποδοχές για το χρονικό διάστημα από 1-5-2003 μέχρι 16-9-2004, και συγκεκριμένα ποσό 1044 ευρώ (58 ημέρ.

Χ 18 ευρώ το ημερομίσθιο). Περαιτέρω το Εφετείο δέχθηκε, επίσης ανελέγκτως, ότι το αναιρεσείoν κατά το 2003 δεν χορήγησε στους αναιρεσίβλητους τα είδη που προβλέπει η υπ'αριθμ. 82/22-7-2002 Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία ισχύει και εφαρμόζεται και για αυτούς, αφού είναι μέλη του συλλόγου μουσικών της Δημοτικής Μουσικής Δήμου Πάτρας, που είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ο.Τ.Α..

Ειδικότερα δεν χορηγήθηκαν: α)η χειμερινή στολή, δηλαδή δύο παντελόνια από ύφασμα, δύο πουλόβερ μάλλινα με μανίκια τύπου ζιβάγκο ή "V" βάρους 500 γραμμαρίων τουλάχιστον, δύο ζεύγη γάντια από χοιρινό δέρμα με εσωτερική επένδυση φανέλα, ένα ζευγάρι μποτάκια δερμάτινα αδιάβροχα με σόλα κρεπ ή λάστιχο και ένα πηλίκιο και β)η θερινή, ήτοι δύο παντελόνια από ύφασμα βάρους 180 γραμμαρίων, δύο πουκάμισα εργασίας βαμβακερά 100%, ένα ζευγάρι σκαρπίνια δερμάτινα αδιάβροχα με σόλα ραφτή και ένα πηλίκιο από ύφασμα ή ψαθα.

Συνεπώς οι ενάγοντες δικαιούνται την αξία αυτών σε χρήμα. Η αξία τους δε ανέρχεται, όπως δεν αμφισβητείται, στο συνολικό ποσό των 405 ευρώ. Ακολούθως το Εφετείο απέρριψε την έφεση που άσκησε το αναιρεσείον κατά της υπ'αριθμ. 604/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή, κατά ένα μέρος. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά εφάρμοσε την προαναφερθείσα Σ.Σ.Ε. που αποτελεί ουσιαστικό κανόνα δικαίου, ενόψει του ότι δε γίνεται με τις διατάξεις της καμία διάκριση μεταξύ των απασχολουμένων με πλήρη ή μερική απασχόληση, ως προς το δικαίωμά τους να αξιώνουν τις εκτεθείσες παροχές που προβλέπονται από το άρθρο της ανωτέρω Σ.Σ.Ε..

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης κατά το σκέλος του, που στηρίζεται στον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ, είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί. Επίσης με αυτά που διέλαβε το Εφετείο παρέθεσε πλήρη και σαφή αιτιολογία, και χωρίς λογικές αντιφάσεις, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της αποδοχής των αξιώσεων των αναιρεσιβλήτων, σε σχέση με την ως άνω παροχή του άρθρου 8 της προλεχθείσας Σ.Σ.Ε., χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι αυτοί κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος προσσλήφθηκαν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες του, με σύμβαση εργασίας εξαρτημένης ιδιωτικού δικαίου και με καθεστώς μερικής απασχόλησης, αφού όπως λέχθηκε, οι διατάξεις αυτής(άνω Σ.Σ.Ε.) δεν κάνουν διάκριση μεταξύ των απασχολουμένων με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και αυτών (απασχολουμένων) με καθεστώς μερικής απασχόλησης. Επομένως ο ανωτέρω λόγος της αίτησης αναίρεσης (δεύτερος), κατά το σκέλος του που στηρίζεται στον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔικ (έλλειψη πλήρους αιτιολογίας ως προς το ανωτέρω ζήτημα, αλλιώς ανεπαρκής) είναι αβάσιμος και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί.

Επειδή, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση με την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔικ. και συγκεκριμένα για το ότι δεν έλαβε αυτή υπόψη της για το σχηματισμό της κρίσης που εξέφερε, τα εξής έγγραφα: 1) το υπ'αριθμ. πρωτ. ..... έγγραφο της Γραμματέα του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ.

και μοναδικής διοικητικής υπαλλήλου αυτού, ......, που είχε εξαχθεί από τα επίσημα τηρούμενα βιβλία παρουσιών του προσωπικού του, 2) το υπ'αριθμ. .... έγγραφο του, καθώς και την κατάθεση του πρωτοδίκως εξετασθέντος μάρτυρά του, που περιέχεται στα υπ'αριθμ. 604/2005 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, μολονότι τα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει το αναιρεσείον (τα έγγραφα) στο Εφετείο, καθώς επίσης είχε επικαλεσθεί την κατάθεση του πρωτοδίκως εξετασθέντος μάρτυρά του, με τις προτάσεις του που κατέθεσε σε αυτό.

Από δε τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα θα αποδεικνυόταν, κατά το αναιρεσείον, ο ισχυρισμός του ότι οι αναιρεσίβλητοι δεν είχε συμφωνηθεί να εκτελούν τρεις φορές την εβδομάδα πρόβα και μία έξοδο, για συναυλία και συνακόλουθα ότι δεν προέβη αυτό σε βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας τους, με συνέπεια να απορρίπτονταν η αγωγή, ως προς τη βάση αυτή, Όπως όμως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, βεβαιώνεται σε αυτή ''ότι από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν στην πρωτόδικη δίκη και περιέχονται στα 604/2005 πρακτικά του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ......

ένορκη βεβαίωση μαρτύρων, ενώπιον της συμβολαιογράφου Πατρών Αναστασίας Καφέζα, που έχει συνταχθεί με την προηγούμενη νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου και όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν αποδείχθηκαν τα ακόλουθα''. Από την ανωτέρω βεβαίωση της άνω απόφασης προκύπτει ότι, σε συνδυασμό και με τις λοιπές παραδοχές της, το Εφετείο έλαβε υπόψη αναμφίβολα, εκτός των λοιπών αποδεικτικών μέσων, των οποίων έγινε επίκληση και προσαγωγή, και τα προαναφερθέντα δύο έγγραφα, καθώς και την κατάθεση του πρωτοδίκως εξετασθέντος μάρτυρα του αναιρεσείοντος.

Συνεπώς και ο λόγος αυτός (πρώτος) της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος και για αυτό πρέπει να απορριφθεί και συνακόλουθα και η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 29-11-2007 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ.818/2007 απόφασης του Εφετείου Πατρών.Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9-6-2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ