Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to insufficient factual reasoning in the lower court's decision.

Απόφαση 1523 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1523/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑΪΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τακτικό.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Ψ1 , 2. Ψ2 , 3. Ψ3 , 4. Ψ4 , 5. Ψ5 , 6. Ζ1 και Ζ2 , ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους α) Ζ3 και β) Ζ4 , 7. Ψ6 και 8. Ζ5 , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χριστόφορο Σαράντη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30 Σεπτεμβρίου 2002 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 87/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1014/2005 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 28 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Ο από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόσθηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης, Ο λόγος άρα δεν ιδρύεται όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλώς του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διαπιστώνεται με σαφήνεια.

Εξάλλου, ο ν. 2696/1999 (ΚΟΚ) ορίζει τα εξής: Στο άρθρο 21 παρ. 1-2 "ο οδηγός που προτίθεται να εκτελέσει ελιγμό, οφείλει προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω, μπροστά ή πλάϊ του, ή ετοιμάζονται να τον προσπεράσουν, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την κατεύθυνση και την ταχύτητά τους.

Πριν από κάθε ελιγμό ο οδηγός υποχρεούται να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας για τον σκοπό αυτόν τους δείκτες κατεύθυνσης". Στο άρθρο 23 παρ. 1 "ο οδηγός, προκειμένου να αλλάξει κατεύθυνση προς τα δεξιά, υποχρεούται να κινηθεί έγκαιρα προς το δεξιό άκρο του οδοστρώματος και να πραγματοποιήσει τη στροφή κατά το δυνατόν κλειστή".

Στο άρθρο 17 παρ. 1-5 "ο οδηγός επιτρέπεται να προσπεράσει προπορευόμενο όχημα μόνο εφόσον μπορεί να το κάνει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση της κυκλοφορίας και εφόσον προειδοποιήσει έγκαιρα γι΄ αυτό. Ο οδηγός κατά το προσπέρασμα, υποχρεούται να αφήνει στο όχημα το οποίο προσπερνά αρκετό χώρο παραπλεύρως". Στο άρθρο 19 παρ. 1, 2 και 7" ο οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς.

Ο οδηγός επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του λαμβάνων συνεχώς υπόψη του τις επικρατούσες συνθήκες, ιδιαίτερα δε τη διαμόρφωση του εδάφους, την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της οδού, τις καιρικές συνθήκες και τις συνθήκες κυκλοφορίας, κατά τρόπο ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί και το οποίο βρίσκεται στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού.

Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το επιβάλουν. Ο οδηγός του οχήματος, το οποίο κινείται πίσω από άλλο, υποχρεούται να τηρεί αρκετή απόσταση για την αποφυγή σύγκρουσης αν το προ αυτού κινούμενο όχημα μειώσει ξαφνικά την ταχύτητά του ή διακόψει την πορεία του".

Και στο άρθρο 23 παρ. 4 "στις περιπτώσεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου αυτού και εφόσον ο οδηγός που προτίθεται να αλλάξει κατεύθυνση καταστήσει γνωστή την πρόσθεσή του αυτή, οι οδηγοί που τον ακολουθούν και κινούνται στις παρακείμενες λωρίδες, υποχρεούνται να τον διευκολύνουν με τη μείωση της ταχύτητας του οχήματός τους....".

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα περιστατικά ως προκύψαντα από τις αποδείξεις: Την 23.1.2002 και περί ώρα 16:50 ο πρώτος εναγόμενος οδηγώντας το ...... ΙΧΕ αυτοκίνητο, της κατοχής του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, έβαινε στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιωαννίνων με κατεύθυνση από Αντίρριο προς Ιωάννινα .

Στο 68,400 χιλιόμετρο η πιο πάνω εθνική οδός είναι διπλής κατεύθυνσης με πλάτος οδοστρώματος 7,20 μέτρα και δυο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση με νησίδα ασφαλείας στο μέσο και παράπλευρη οδό στο προς Ιωάννινα ρεύμα πορείας. Όταν ο πρώτος εναγόμενος πλησίαζε στο 68,400 χιλιόμετρο στην ίδια οδό και με την αυτή κατεύθυνση στο άκρο δεξιό τμήμα του οδοστρώματος εκινείτο ο Ψ , ο οποίος οδηγώντας το ......

δίκυκλο μοτοποδήλατο του προπορευόταν του αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου, ο οποίος εκινείτο αριστερά σε σχέση με την πορεία του δικύκλου μοτοποδηλάτου. Περίπου 150 μετρά πριν από τη συμβολή της εθνικής οδού Αντιρρίου - Ιωαννίνων με την οδό .......ο πρώτος εναγόμενος αφού προσπέρασε το πιο πάνω δίκυκλο μοτοποδήλατο κινήθηκε προς το δεξιό τμήμα του οδοστρώματος μπροστά από το δίκυκλο μοτοποδήλατο, προκειμένου όταν φθάσει στη συμβολή των ως άνω οδών να αλλάξει κατεύθυνση προς τα δεξιά για να εισέλθει στη οδό ....., όπου βρίσκεται η κατοικία του.

Αμέσως μετά την προσπέραση πριν φθάσει στη συμβολή των πιο πάνω οδών αφού μείωσε την ταχύτητα του και γνωστοποίησε την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά χρησιμοποιώντας τον δεξιό δείκτη πορείας του εκτέλεσε απότομο ελιγμό προς τα δεξιά και άρχισε να εισέρχεται στην οδό ......., χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να το πράξει χωρίς παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω του λαμβάνοντας υπόψη τη θέση , την κατεύθυνση και την ταχύτητα της.

Αποτέλεσμα της πιο πάνω αμελούς συμπεριφοράς του ήταν να παρεμβληθεί στην πορεία του κανονικά κινούμενου ...... δίκυκλου μοτοποδηλάτου, ο οδηγός του οποίου Ψ δεν είχε τον αναγκαίο χρόνο αντίδρασης με τροχοπέδηση ή αποφευκτικό προς τα αριστερά της πορείας του ελιγμό, εφόσον η απόσταση που μεσολαβούσε μεταξύ των δύο οχημάτων δεν ήταν μεγαλύτερη των 30 μέτρων.

Έτσι ο εμπρός τροχός του δικύκλου μοτοποδηλάτου επέπεσε στο πίσω πλάγιο δεξιό μέρος του προφυλακτήρα του πιο πάνω αυτοκινήτου. Το ότι τα δύο οχήματα ήλθαν σε επαφή δεν αναιρείται από το ότι ο προφυλακτήρας του Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου δεν υπέστη ζημία, εφόσον η έλλειψη υλικών ζημιών οφείλεται κυρίως

στην μικρή ταχύτητα του μοτοποδηλάτου και την εντεύθεν μη σφοδρότητα της πρόσκρουσης και δευτερευόντως στη φύση του υλικού του προφυλακτήρα. Μετά την πρόσκρουση το ......δίκυκλο μοτοποδήλατο ανατράπηκε, σύρθηκε στοοδόστρωμα της εθνικής οδού Αντιρρίου Ιωαννίνων επί2,80 μέτρα και έλαβε τελική θέση στο μέσο περίπουτης συμβολής των οδών Αντιρρίου - Ιωαννίνων και....... σε απόσταση 3,70 μέτρων από τη νησίδατης οδού ......και 7,20 μέτρων από τη νησίδατης εθνικής οδού Αντιρρίου - Ιωαννίνων . Ο οδηγός του δίκυκλου

μοτοποδηλάτου εκτινάχθηκε στο οδόστρωμα της εθνικής οδού Αντιρρίου -Ιωαννίνων σε απόσταση 3,20 μέτρων από τη νησίδα της οδού....... Από την πτώση του στο οδόστρωμα υπέστη βαρείες κακώσεις κεφαλής (αιμορραγική διήθηση μαλακών μορίων μετωπιαίας- δεξιάς βρεγματικής και ινιακής χώρας, οστικό έλλειμμα δεξιάς μετωποβρεγματικής χώρας 10 χ 9,5 εκατοστά περίπου, συλλογή αίματος κατά τον υποσκλήριο χώρο συστοίχως του οστικού ελλείμματος), συνεπεία των οποίων, ως μόνης ενεργού αιτίας , επήλθε στις 5.2.2002 ο θάνατος του στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων, όπου μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε και νοσηλευόταν στη μονάδα εντατικής θεραπείας.

Επίσης μετά την πρόσκρουση το .......Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο του πρώτου εναγομένου σταμάτησε επί της οδού ....... αφού διήνυσε από τη συμβολή της με την εθνική οδό Αντιρρίου - Ιωαννίνων 29,30 μέτρα. Υπό τις εκτεθείσες συνθήκες το ατύχημα αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου ο οποίος παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 21 παρ. 1, 4, εδ.

α Κ.Ο.Κ. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων ότι το πιο πάνω τροχαίο θανατηφόρο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα άλλως συνυπαιτιότητα του θανόντος Ψ διότι αυτός οδηγούσε σε κατάσταση μέθης, που δεν του επέτρεπε να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του, δεν τηρούσε την απαιτούμενη από το προπορευόμενο Ι.Χ.Ε.

αυτοκίνητο απόσταση ασφαλείας και δεν προέβη σε τροχοπέδηση ή αποφευκτικό προς τα αριστερά ελιγμό είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Τούτο γιατί α) η ποσότητα αλκοόλης που ανιχνεύθηκε στο αίμα του 0,32g/1 ευρίσκεται εντός των ορίων με τα οποία το άτομο θεωρείται ικανό για οδήγηση εφόσον το ανώτατο ανεκτό όριο ανέρχεται στο 0,80g/1 σύμφωνα με την 13382/Φ.105, 11/δ/25.11.1997 κοινή απόφαση των Υπουργών Δημόσιας Τάξης και Συγκοινωνιών και β) ο οδηγός του δίκυκλου μοτοποδηλάτου Ψ οποιαδήποτε επιμέλεια και προσοχή και αν κατέβαλε δεν θα μπορούσε να αποφύγει το ένδικο ατύχημα, καθόσον αυτός εκινείτο κανονικά στο ρεύμα πορείας του, στο οποίο αιφνίδια εισήλθε ο οδηγός του πιο πάνω ζημιογόνου αυτοκινήτου.

Επομένως η σχετική ένσταση των εναγομένων περί συνυπαιτιότητας του οδηγού του δίκυκλου μοτοποδηλάτου (άρθρο 300 Α.Κ. 6 ΝΓΠΝ/1911) στο ατύχημα επειδή αυτός οδηγούσε σε κατάσταση μέθης συνεπεία της οποίας δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του και επειδή δεν προέβη στους απαραίτητους αποφευκτικούς ελιγμούς και δεν τηρούσε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο αυτοκίνητο είναι απορριπτέα ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Περαιτέρω όμως αποδείχθηκε ότι ο οδηγός του δίκυκλου μοτοποδηλάτου δεν φορούσε κατά το χρόνο της σύγκρουσης προστατευτικό κράνος κατά παράβαση του άρθρου 12 παρ. 6 Κ.Ο.Κ. Η παράλειψη αυτή ως εκ του είδους των σωματικών κακώσεων (βαρείες κακώσεις κεφαλής) συνδέεται αιτιωδώς με αυτές και τον συνεπεία αυτών θάνατό του.

Επομένως ο θανών Ψ είναι συνυπαίτιος του θανάσιμου τραυματισμού του σε ποσοστό 20% κατά τη γενόμενη μερικά δεκτή από ουσιαστική άποψη σχετική ένσταση των εναγομένων. Το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε με την εκκαλουμένη απόφαση ότι αποκλειστικά υπαίτιος του θανάσιμου τραυματισμού του είναι ο Ψ , οδηγός του .........

δίκυκλου μοτοποδηλάτου και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή έσφαλε ως προς την υπαιτιότητα του θανόντος και συνεπώς βάσιμα παραπονούνται οι εκκαλούντες. Γι αυτό πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση ως ουσιαστικά βάσιμη και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση. Με βάση τις παραδοχές αυτές για την υπαιτιότητα στη σύγκρουση των παραπάνω οχημάτων και τον θανάσιμο απ΄ αυτή τραυματισμό του οδηγού του δικύκλου μοτοποδηλάτου Ψ , το Εφετείο στη συνέχεια δέχθηκε εν μέρει την από 30-9-1992 αγωγή των αναιρεσιβλήτων και Α) υποχρέωσε την αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία (εναγομένη) να καταβάλει στους αναιρεσίβλητους (ενάγοντες), α)στην πρώτη ενάγουσα Ψ1 , 35.216 ευρώ, β)σε καθένα από τους δεύτερο, τρίτη, τέταρτη και πέμπτο των εναγόντων Ψ2 , Ψ3 , Ψ4 και Ψ5 , 29.347 ευρώ, γ)στους Ζ1 και Ζ2 , ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους Ζ3 και Ζ4 (έκτους των εναγόντων), 6.000 ευρώ για λογαριασμό καθενός των πιο πάνω ανηλίκων, δ)στον έβδομο ενάγοντα, 20.000 ευρώ και ε)στον όγδοο ενάγοντα, 9.000 ευρώ, και Β)αναγνώρισε ότι υποχρεούται η αναιρεσείουσα να καταβάλει α)στην πρώτη ενάγουσα, 38.152 ευρώ, β)σε καθένα από τους δεύτερο, τρίτη, τετάρτη και πέμπτη των εναγόντων, 20.543ευρώ, γ)στους Ζ1 και Ζ2 , ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους Ζ3 και Ζ4 , 2.804 ευρώ για λογαριασμό καθενός των πιο πάνω ανηλίκων, δ)στον έβδομο ενάγοντα, 543 ευρώ και ε)στον όγδοο ενάγοντα, 5.674 ευρώ, όλα τα ανωτέρω (υπό στοιχεία Α΄ και Β΄) ποσά ως δικαιούμενοι χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ψυχικής οδύνης και Γ)αναγνώρισε ότι υποχρεούται η αναιρεσείουσα να καταβάλει στην πρώτη ενάγουσα 240 ευρώ το μήνα και στον πέμπτο ενάγοντα 187 ευρώ το μήνα, για το χρονικό διάστημα από 5-2-2002 έως 31-12-2005, ως αποζημίωση λόγω στέρησης διατροφής που θα ελάμβαναν από τον πιο πάνω αποβιώσαντα σύζυγο και πατέρα αυτών, αντίστοιχα.

Κρίνοντας όμως έτσι το Εφετείο στο ουσιώδες ζήτημα της υπαιτιότητας των πιο πάνω οδηγών στο αυτοκίνητο αυτό ατύχημα και τον θανάσιμο τραυματισμό του Ψ , διέλαβε πράγματι στην απόφασή του ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της υπαιτιότητας των άνω προσώπων (οδηγών και οχημάτων) που έχουν εμπλακεί στο ατύχημα, καθώς και της ορθής ή μη εφαρμογής των ως άνω διατάξεων του Κ.Ο.Κ.

Ειδικότερα η προσβαλλομένη απόφαση: α)δεν προσδιορίζει με ποια ταχύτητα εκινείτο το δίκυκλο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Ψ , τη στιγμή που το προσπέρασε το Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, που οδηγούσε, το ασφαλισμένο στην αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρεία, ο ......, β)δεν αναφέρει το λόγο για τον οποίο ο οδηγός του δικύκλου μοτοποδηλάτου δεν μπόρεσε να αποφύγει τη σύγκρουση με το Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο που τον προσπέρασε, είτε με τροχοπέδηση, είτε με την πραγματοποίηση ελιγμού προς τα αριστερά, αφού κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης η απόσταση των συγκρουσθέντων οχημάτων κατά το χρόνο που το αυτοκίνητο πραγματοποίησε ελιγμό προς τα δεξιά για να εισέλθει στην οδό ......., δεν ήταν μεγαλύτερη των 30 μέτρων και το μοτοποδήλατο εκινείτο με μικρή ταχύτητα, γ)δεν διευκρινίζει αν η γνωστοποίηση της πρόθεσης, του οδηγού του Ι.Χ.Ε επιβατηγού οδηγού να στρίψει δεξιά ήταν έγκαιρη, με βάση την απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα, την ταχύτητά του, τις συνθήκες ορατότητας και κυκλοφορίας γενικά στον τόπο του οχήματος, ούτε με ποιο τρόπο ο οδηγός του επιβατηγού αυτοκινήτου έπρεπε να βεβαιωθεί και παρέλειψε να βεβαιωθεί, πριν ακόμη αρχίσει να πραγματοποιεί τη δεξιά στροφή, ότι μπορούσε να στρίψει δεξιά χωρίς να προκαλέσει κίνδυνο στους άλλους που κινούνταν πίσω του, δ)δεν παραθέτει πραγματικά περιστατικά από τα οποία να δικαιολογείται η κρίση, ότι ο οδηγός του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου εκτέλεσε απότομο ελιγμό προς τα δεξιά για να εισέλθει στην οδό ........και ε)δεν κάνει καθόλου λόγο για την ταχύτητα του Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου και αν αυτή ήταν η πρέπουσα ενόψει των συνθηκών της οδού (λωρίδα ασφαλείας στο μέσο, με παράπλευρη οδό στο προς Ιωάννινα ρεύμα πορείας, διασταύρωση της εθνικής οδού με οδό ........).

Με τις ελλιπείς ως άνω δικαιολογίες της αναιρεσιβαλλομένης δεν είναι εφικτός ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των άνω διατάξεων του Κ.Ο.Κ. από το Εφετείο, που χωρίς παράθεση των αναγκαίων πραγματικών περιστατικών ............. ως εφαρμοστέους κανόνες, σε σχέση με τη συμπεριφορά των οδηγών των συγκρουσθέντων οχημάτων μόνο τη διάταξη του άρθρου 21 του Κ.Ο.Κ, όχι δε και τις συναφείς διατάξεις των άρθρων 23 παρ. 1, 17 παρ. 1-5, 19 παρ. 1 και 23 παρ. 4 του Κ.Ο.Κ, για να καταλήξει σε πόρισμα που δεν αιτιολογείται επαρκώς, ότι δηλαδή συνυπαίτιος της σύγκρουσης των δύο οχημάτων είναι οι δύο οδηγοί, κατά ποσοστά μάλιστα 80% ο οδηγός του επιβατηγού και κατά ποσοστό 20% ο οδηγός του μοτοποδηλάτου.

Συνακόλουθα είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός ο μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, ώστε να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, καθόσον αφορά τους διαδίκους της παρούσας δίκης.

ΙΙ.- Μετά απ΄ αυτά πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ). Η δικαστική δαπάνη να επιβληθεί σε βάρος των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ) επειδή ηττήθηκαν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 1014/2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών, καθόσον αφορά τους διαδίκους της παρούσας δίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο Πατρών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ