1522/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1522 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1522/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 83/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα - Εισηγήτρια και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) Δ. Π. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Μαρία Κρατημένου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Τσουρούλα - Σωτηροπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-10-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λειβαδιάς.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 86/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 33/2015 του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-6-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 197ΑΚ,προκύπτει,ότι το στάδιο των διαπραγματεύσεων προς σύναψη σύμβασης αρχίζει αφ’ ης μεταξύ ορισμένων προσώπων, ενδιαφερομένων για τη μεταξύ τους σύναψη σύμβασης, πραγματοποιηθεί προσέγγιση προς διερεύνηση των δυνατοτήτων σύναψης αυτής και καθορισμού των όρων της, λήγει δε είτε με την οριστική διακοπή των διαπραγματεύσεων και την ματαίωση της σύμβασης, είτε με τη σύναψη αυτής.

Εξ άλλου, η αγωγή από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό (Α.Κ. 904 επόμ.) είναι επιβοηθητική, υπό την έννοια ότι μπορεί να ασκηθεί μόνο αν λείπουν οι προϋποθέσεις της αγωγής από σύμβαση ή αδικοπραξία. Επομένως, το καταβληθέν κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων, όταν το στάδιο αυτό λήξει με τη ματαίωση της σύμβασης, αναζητείται με τις διατάξεις αδικαιολογήτου πλουτισμού (για αιτία μη επακολουθήσασα) αφού δεν υφίσταται αξίωση από σύμβαση, η οποία δεν καταρτίσθηκε ή από αδικοπραξία.

Ομοίως, αξίωση από σύμβαση δεν υφίσταται στην περίπτωση που η ματαίωση της πραγματοποίησης της σύμβασης δεν οφείλεται σε προσυμβατικό πταίσμα των διαπραγματευόμενων την κατάρτιση αυτής Ειδικότερα, για να υπάρξει απαίτηση προς ανάληψη της παροχής πού δόθηκε για αιτία πού δεν επακολούθησε (Α.Κ. 904 παρ.1 εδ β’ ), πρέπει να συντρέχουν οι εξής προϋποθέσεις: 1) να γίνει παροχή εκ μέρους του δίδοντος προς τον λαμβάνοντα, 2) η παροχή να έγινε για ορισμένη μέλλουσα αιτία συμφωνηθείσα μεταξύ των μερών και γ) να μη επακολούθησε η αιτία για την οποία έγινε η παροχή (ΑΠ 1385/2005,1359/1991).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ10/2011, 7/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την αναιρετική διαδικασία μέρος, τα ακόλουθα: " Η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... Α.Ε." έχει παραχωρήσει στην πρώτη εναγομένη εταιρεία, στην οποία ομόρρυθμη εταίρος είναι η δεύτερη εναγόμενη(ήδη αναιρεσείουσες) και ετερόρρυθμος εταίρος ο Ι.

Κ., την χρήση και εκμετάλλευση του χώρου ενός ιδιωτικού αεροδρομίου της, το οποίο βρίσκεται στην ..., στο ..., όπου η πρώτη εναγομένη διατηρεί σχολή εκπαιδεύσεως πιλότων υπερελαφρών αεροσκαφών, των λεγομένων ΥΓΙΑΜ, με εκπαιδευτή τον πατέρα της Γ. Π.. Ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος), ενδιαφερόμενος να παρακολουθήσει μαθήματα πιλότου υπερελαφρού αεροσκάφους, τον Μάρτιο του 2009 παρουσιάσθηκε στην ως άνω Σχολή και, κατόπιν εξετάσεων, τον Ιούνιο του 2009 απέκτησε πτυχίο πιλότου.

Κατά την διάρκεια της εκπαιδεύσεως του στην σχολή γνώρισε τον μάρτυρα ανταποδείξεως Π. Κ., κατόπιν προτροπής του οποίου, τον Δεκέμβριο του 2009, με τους ανωτέρω νομίμους εκπροσώπους της πρώτης εναγομένης εταιρείας συνήψαν προφορική συμφωνία, δυνάμει της οποίας η τελευταία ανέλαβε να τους μεταβιβάσει λόγω πωλήσεως και κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου στον καθένα, ένα μεταχειρισμένο υπερελαφρό αεροσκάφος της κυριότητας της και, συγκεκριμένα, το ...

με στοιχεία μητρώου (νηολογίου) ..., κατασκευής της ιταλικής εταιρείας ..., αντί τιμήματος, μαζί με τον Φ.Π.Α., 40.000 ευρώ. Με βάση την ίδια ως άνω συμφωνία κάθε αγοραστής, ήτοι ο ενάγων και ο Π. Κ., ανέλαβε την κάλυψη, κατά το ήμισυ ο καθένας, των δαπανών συντηρήσεως του ανωτέρω αεροσκάφους και την υποχρέωση καταβολής στην εταιρεία του ημίσεως του συμφωνηθέντος τιμήματος, ήτοι ποσού 20.000 ευρώ, ενώ η τελευταία διατηρούσε το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει το αεροσκάφος για 150 ώρες πτήσεως, μετά την πραγματοποίηση των οποίων θα υπογράφονταν τα σχετικά έγγραφα και θα γίνονταν στους προαναφερθέντες η συμφωνηθείσα ως άνω μεταβίβαση του αεροσκάφους και αφού αυτοί προηγουμένως είχαν καταβάλει εξ ολοκλήρου το τίμημα.

Κατόπιν αυτών ο ενάγων, στις 21 Δεκεμβρίου 2009, κατέθεσε στον τραπεζικό λογαριασμό της πρώτης εναγομένης στην Τράπεζα Πειραιώς, ποσό 10.000 ευρώ και στις 21 Μαΐου 2010 στον ίδιο λογαριασμό ποσό 10.000 ευρώ (βλ. τα προσκομιζόμενα από 21-12-2009 και 21-5-2010 αντίγραφα γραμματίων εισπράξεως της ανωτέρω Τράπεζας), εξοφλώντας το αναλογούν σ’ αυτόν συμφωνηθέν τίμημα των 20.000 ευρώ.....

Επίσης, ο ενάγων, στα πλαίσια της εν λόγω συμφωνίας, άρχισε, εξ ημισείας με τον προαναφερθέντα Π. Κ., να καταβάλει διάφορα έξοδα του αεροπλάνου. Ειδικότερα, αυτός κατέβαλε τα ακόλουθα χρηματικά ποσά: α) για δαπάνες στεγάσεως του από 1-1-2010 έως 30-6-2013 συνολικό ποσό 3.360 ευρώ (42 μήνες Χ 80 ευρώ τον μήνα), β) για τα ασφάλιστρα των ετών 2010, 2011, 2012 και 2013 συνολικό ποσό 1.200 ευρώ (4 έτη Χ 300 ευρώ τον χρόνο), γ) για τον ετήσιο έλεγχο του από τον Π.

Μ. για τα έτη 2010, 2011, 2012 και 2013 συνολικό ποσό 480 ευρώ (4 έτη Χ 120 ευρώ), δ) στον ανωτέρω για την αντικατάσταση σπασμένου παραθύρου ποσό 350 ευρώ......., ε) στον ανωτέρω για την αντικατάσταση αντλίας βενζίνας ποσό 250 ευρώ......, στ) για αντικατάσταση της προπέλας το έτος 2011 ποσό 750 ευρώ και ζ) για επισκευή πόρτας 500 ευρώ.

Συνολικώς ο ενάγων κατέβαλε ποσό 26.590 ευρώ (20.000 + 3.360 + 1.200 + 480 + 350 + 250 + 750 + 200)... ".Στη συνέχεια το Εφετείο, αφού, με την παραδοχή ότι, η σύμβαση πώλησης και μεταβίβασης στον ενάγοντα της κυριότητας του 50% εξ αδιαιρέτου του αεροσκάφους τελικώς ματαιώθηκε, από λόγους μη οφειλόμενους σε προσυμβατικό πταίσμα των εναγομένων, επεκύρωσε τη κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που είχε απορρίψει την κύρια, στηριζόμενη στην ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις, βάση της αγωγής συνεχίζει "Εν τούτοις, αφής στιγμής ο ενάγων κατέβαλε στις εναγόμενες και για λογαριασμό τους το προαναφερθέν συνολικό ποσό των 26.590 ευρώ, οι τελευταίοι υποχρεούνται να του το επιστρέψουν, αφού δεν ολοκληρώθηκε η πώληση και η καταβολή του εν λόγω ποσού συνιστά πλουτισμό των εναγομένων χωρίς νόμιμη αιτία από την περιουσία του.

Περαιτέρω, ο ισχυρισμός των τελευταίων περί καταχρηστικής ασκήσεως του ενδίκου δικαιώματος του ενάγοντος είναι αβάσιμος και γι’ αυτό απορριπτέος, καθόσον στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται περί ασκήσεως νομίμου δικαιώματος αυτού, το οποίο πηγάζει από την συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για την μεταβίβαση της κυριότητας του επιδίκου αεροπλάνου,....και αφορά τις αξιώσεις του ενάγοντος από την μη ολοκλήρωση της συμφωνίας και περί της τύχης των κατα- βληθέντων από αυτόν ως άνω χρηματικών ποσών.

Τέλος, οι εναγόμενοι προέβαλαν την ένσταση περί συμψηφισμού της απαιτήσεως του τελευταίου με απαίτηση τους ύψους 24.960 ευρώ, η οποία, όπως ισχυρίζονται, δημιουργήθηκε από την χρήση του επιδίκου αεροπλάνου από αυτόν επί 208 ώρες κατά το χρονικό διάστημα από τον Δεκέμβριο του 2009 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 με κόστος ανά ώρα 120 ευρώ.

Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός των εναγομένων κρίνεται απορριπτέος, πρωτίστως ως αόριστος. Και τούτο, διότι δεν εκτίθεται για την πληρότητα του ισχυρισμού τους αναλυτικώς πότε πραγματοποιήθηκαν οι επικαλούμενες 208 ώρες πτήσεως (ημερομηνία, ώρα κ.λπ.). Πλέον των ανωτέρω, ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί και ως αβάσιμος κατ’ ουσίαν, δεδομένου ότι οι εναγόμενοι δεν προσκομίζουν κάποιο σχετικό αποδεικτικό στοιχείο, ώστε το Δικαστήριο να οδηγηθεί στην κατάφαση του ισχυρισμού τους αυτού.

Κατόπιν αυτών, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του δε ερεύνησε την επικουρική βάση της αγωγής περί αδικαιολογήτου πλουτισμού των εναγομένων εις βάρος της περιουσίας του ενάγοντος, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων". Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο, ακολούθως δέχθηκε την έφεση του αναιρεσείοντος και αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δέχθηκε την αγωγή του ,κατά την από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό επικουρική της βάση και υποχρέωσε τις αναιρεσείουσες καθεμία εις ολόκληρον, να του καταβάλουν το άνω ποσό των 26.590 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Με αυτά που δέχθηκε και έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παρεβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 904ΑΚ, την οποία ορθά ερμήνευσε και εφήρμοσε, εφόσον η ματαίωση της σύναψης της σύμβασης αγοραπωλησίας την οποία οι διάδικοι διαπραγματεύονταν και με την προοπτική της, ο αναιρεσίβλητος κατέβαλε στις αναιρεσείουσες το προαναφερθέν ποσό, όπως ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, κατέστησε τις τελευταίες αδικαιολόγητα πλουσιότερες.

Με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης, οι αναιρεσείουσες, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση, διότι α) η από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό σωρευόμενη αγωγή δεν στηριζόταν σε διαφορετικά από την κύρια βάση της αγωγής από το άρθρο 179ΑΚ περιστατικά και β)δεν γίνεται επίκληση σ’ αυτή, ούτε και στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η σύμβαση πώλησης ακυρώθηκε ή ανατράπηκαν τα αποτελέσματα της.

Ο λόγος είναι αβάσιμος ως προς αμφότερες τις αιτιάσεις του, διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση. Ειδικότερα, η επικουρική βάση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό την οποία δέχθηκε το Εφετείο, στηρίζεται σε διαφορετικά περιστατικά από την κύρια βάση αυτής από την ευθύνη από διαπραγματεύσεις, την οποία αυτό απέρριψε λόγω μη απόδειξης ύπαρξης προσυμβατικού πταίσματος, κάτι που δεν απαιτείται για την από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό και 2)δεν χρειαζόταν για τη νομιμότητα της αγωγής αυτής να γίνει επίκληση της ακυρότητας της σύμβασης, εφόσον ο αδικαιολόγητος πλουτισμός στην προκειμένη περίπτωση προήλθε από την μη κατάρτιση αυτής και όχι από την ακυρότητα της.

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο έγγραφο της αίτησης αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ. θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά δε για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας (Ολ.Α.Π.20/2005/ΑΠ278/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες με τον ίδιο (πρώτο) λόγο της κρινόμενης αίτησης με τον οποίο πλήττουν το αποδεικτικό πόρισμα που αφορά στην αποδοχή της κατ’ αυτών αγωγής από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, επικαλούνται πλημμέλεια και από το άρθρο 559 αριθμ.9 ΚΠολΔ, χωρίς να εκθέτουν συγκεκριμένα περιστατικά για τη θεμελίωση του. Επομένως, η επικαλούμενη σχετική αναιρετική πλημμέλεια είναι απαράδεκτη.

Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ αναφέρεται στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού. Γι’ αυτό προϋποθέτει ότι το δικαστήριο εισήλθε στην έρευνα της ουσίας της υπόθεσης και διατύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, και δεν ιδρύεται όταν αυτό απέρριψε την αγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση ως απαράδεκτη, αόριστη ή μη νόμιμη και η έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών αναφέρεται στη σκέψη της απόφασης με την οποία η αγωγή, ένσταση ή αντένσταση απορρίφθηκε για τους προεκτεθέντες λόγους (Ολ ΑΠ 3/1997, ΑΠ 1889/2014, ΑΠ 1599/2013, ΑΠ 39/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες, με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ.19, κατ’ εκτίμηση (και όχι1) ΚΠολΔ, μέμφονται το Εφετείο διότι απέρριψε την ένσταση τους περί συμψηφισμού με την κύρια αιτιολογία του, ως αόριστη, διότι η παραδοχή του αυτή είναι αντιφατική, "αφού ο ίδιος ο ενάγων παραδέχεται ότι πραγματοποίησε 208 ώρες πτήσεις".

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, εφόσον με την προσβαλλόμενη απορριπτική της ένστασης αιτιολογία του, το Εφετείο δεν διετύπωσε αποδεικτικό πόρισμα. Στην περίπτωση που η προσβαλλόμενη με αναίρεση απόφαση έχει επάλληλες αιτιολογίες (κύριες και επικουρικές) από τις οποίες η κάθε μία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, αν έστω και μία από αυτές δεν πλήττεται ή πλήττεται ανεπιτυχώς με λόγο αναίρεσης, διότι οι κατ’ αυτής λόγοι απορρίπτονται, οι λόγοι αναιρέσεως που πλήττουν τις υπόλοιπες είναι αλυσιτελείς (Ολ ΑΠ 25/2003).

Επομένως, ο ίδιος λόγος της αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος με το οποίο οι αναιρεσείοντες, κατ’ επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, πλήττουν την επάλληλη αιτιολογία με την οποία το Εφετείο απέρριψε και ως κατ’ ουσία αβάσιμη την ίδια ένσταση, είναι αλυσιτελής, εφόσον με την μη πληττόμενη αποτελεσματικά κύρια αιτιολογία του Εφετείου με την οποία η εν λόγω ένσταση ήταν απαράδεκτη, στηρίζεται αυτοτελώς το σχετικό αποδεικτικό του πόρισμα.

Με τον τρίτο λόγο της κρινόμενης αίτησης, οι αναιρεσείουσες, κατ’ επίκληση πλημμελειών από το άρθρο 559αριθμ.1,17 και 19ΚΠολΔ,μέμφονται την προσβαλλόμενη απόφαση διότι απέρριψε την ένσταση τους για καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος του αναιρεσίβλητου ,ως αβάσιμη, με την αιτιολογία, ότι "πρόκειται περί ασκήσεως νομίμου δικαιώματος αυτού, το οποίο πηγάζει από τη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για τη μεταβίβαση της κυριότητας του επίδικου αεροπλάνου, όπως αναλυτικώς προεκτέθηκε και αφορά τις αξιώσεις του ενάγοντος από την μη ολοκλήρωση της συμφωνίας και περί της τύχης των καταβληθέντων από αυτόν ως άνω χρηματικών ποσών", η οποία (κατά τις αναιρεσείουσες) είναι αντιφατική σε σχέση με την παραδοχή της με την οποία απέρριψε την κύρια βάση της αγωγής του αναιρεσίβλητου περί ευθύνης από τις διαπραγματεύσεις.

Ο λόγος είναι απαράδεκτος, κατά το μέρος με το οποίο (με την επίκληση αντίφασης) αποδίδεται στην ανωτέρω παραδοχή του Εφετείου πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του αρθρ. 559 ΚΠολΔ εφόσον είναι σαφές ότι με αυτή, το Εφετείο απέρριψε ως νόμω αβάσιμη την ένσταση και δεν διετύπωσε αποδεικτικό πόρισμα, όπως και κατ’ αυτό με το οποίο αποδίδεται πλημμέλεια από τον αριθμό 17 του ίδιου Κώδικα, διότι για να ιδρυθεί λόγος αναίρεσης με βάση την εν λόγω διάταξη πρέπει η αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της προσβαλλόμενης απόφασης να υπάρχει στο διατακτικό της ,έτσι ώστε να καθίσταται, εξαιτίας αυτής, αδύνατη η εκτέλεση της ή να εμποδίζεται η παραγωγή και η ενέργεια του δεδικασμένου (ΑΠ812/2011).

Κατά την αποδιδόμενη στο ίδιο κεφάλαιο της απόρριψης της ένστασης κατάχρησης πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, όπως και στην προσβαλλόμενη απόφαση γενικά, πλημμέλειες από το άρθρο 559 αριθμ. 8, 9, 10, 11 και 12 ΚΠολΔ, ο λόγος είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εκτίθεται το νομικό σφάλμα που προσάπτουν σ’ αυτή οι αναιρεσείουσες, ούτε συγκεκριμένα περιστατικά για τη θεμελίωση τους.

Επισημαίνεται ότι όπως προκύπτει από την επισκόπηση του περιεχομένου των από 4-5-2015 ενώπιον του Εφετείου προτάσεων των αναιρεσειουσών, με τις οποίες επανέφεραν ενώπιον του την από το άρθρο 281ΑΚ προβληθείσα ένσταση τους, (όπως άλλωστε αυτό εκτίθεται και στο αναιρετήριο), η εν λόγω ένσταση αφορούσε μόνο την κύρια ,από την ευθύνη από τις διαπραγματεύσεις βάση της αγωγής και όχι την από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, επικουρική, με αποτέλεσμα ως εκ περισσού να διαλάβει παραδοχή περί αυτής η προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος από τις αναιρεσείουσες παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι τελευταίες, λόγω της ήττας τους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (άρθρ.176,183ΚΠολΔ) κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30 Ιουνίου 2016 αίτηση των: α) ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "... Ε.Ε."και β) Δ. Π. για αναίρεση της 33/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λαμίας(Μεταβατική έδρα Λιβαδειάς).

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων(2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ