1522/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1522 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1522/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. Ιρανικής Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΜΠΑΝΚ ΤΕΖΑΡΑΤ" (ΒΑΝΚ TEJARAT), που εδρεύει στην Τεχεράνη Ιράν και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Ιρανικής Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΜΠΑΝΚ ΜΕΛΛΙ ΙΡΑΝ" (BANK MELLI IRAN), που εδρεύει στην Τεχεράνη Ιράν και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Αγγελάκο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ελληνικής Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Φραγκανδρέα και 2. τελούσης υπό εκκαθάριση εταιρείας με την επωνυμία "ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από τον εκκαθαριστή της, δικηγόρο Αθηνών, Κωνσταντίνο ΚΑΤΗ, κάτοικο Αθηνών, η οποία δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 10-12-1999 τριτανακοπές και 13-12-1999 πρόσθετους λόγους τριτανακοπής της ήδη 1ης αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6122/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 2307/2001 οριστική του Εφετείου Αθηνών και μετά από άσκηση αναίρεσης η 688/2003 του Α΄Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου τούτου, η οποία αναίρεσε εν μέρει την ως άνω εφετειακή απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Εφετείο, το οποίο στη συνέχεια εξέδωσε την 6922/2004 οριστική απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 23 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλες πλην της 2ης αναιρεσίβλητης, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 28 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, αν ο αντίδικος "εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ΄ αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία του κλητευθέντος. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την από ........... έκθεση επιδόσεως της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας ..............., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως με την, στο τέλος αυτής, πράξη ορισμού δικασίμου της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας συνεδριάσεως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, στη δεύτερη των αναιρεσιβλήτων υπό εκκαθάριση τελούσα εταιρεία με την επωνυμία ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ.

Συνεπώς, εφόσον η τελευταία δεν εμφανίσθηκε κατά τη προκειμένη συνεδρίαση, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της.

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 579 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ, αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κατά δε το άρθρο 581 παρ. 2 του ιδίου Κώδικα, ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής η υπόθεση συζητείται μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι αν αναιρεθεί η απόφαση κατά ένα μέρος της ως προς ορισμένο διάδικο ή ως προς ορισμένο κεφάλαιο, το δικαστήριο της παραπομπής και ακολούθως ο Άρειος Πάγος, σε περίπτωση ασκήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του δικαστηρίου της παραπομπής, δεν μπορεί να επιληφθεί της υποθέσεως ως προς τους λοιπούς διαδίκους και τα λοιπά κεφάλαια, ως προς τα οποία δεν αναιρέθηκε η απόφαση, καθόσον αν εξέταζε εκ νέου διατάξεις της απόφασης που αναιρέθηκε, οι οποίες διατηρήθηκαν από τον Άρειο Πάγο, θα παραβίαζε το δεδικασμένο, που κατά το άρθρο 322 Κ.Πολ.Δ λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την 688/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, μετά από την από 27-4-2001 αίτηση αναιρέσεως και τους από 15-11-2001 προσθέτους λόγους αναιρέσεως της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, αναιρέθηκε η 2367/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς την αναιρεσίβλητη ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ.

Ακολούθως, το Εφετείο Αθηνών, στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, καθόσον αφορά την ήδη αναιρεσίβλητη Εθνική Τράπεζα και τις στην αρχή της παρούσας αναιρεσείουσες (δύο) Ιρανικές Τράπεζες, με την 6922/2004 απόφασή του, κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς την ανώνυμη εταιρεία ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ και δέχθηκε και ως ουσιαστικά βάσιμη την από 16-10-2000 έφεση της εκκαλούσας Εθνικής Τράπεζας και ακολούθως, μετά από εξαφάνιση της .............

κρινάσης 6122/2000 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δέχθηκε τις με αριθμούς κατάθεσης 9497/1997 και 9500/1999 τριτανακοπές και τους από 13-12-1999 προσθέτους λόγους αυτών της Εθνικής Τράπεζας. Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα η κρινόμενη από 23-2-2006 αίτηση αναίρεσης των ιρανικών τραπεζών κατά της πιο πάνω 6922/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών καθόσον αφορά την απολιπόμενη εταιρεία με την επωνυμία ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΑΤΕ πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, γιατί με την 688/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου αναιρέθηκε η 2367/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών μόνο ως προς τις (τότε) αναιρεσίβλητες και ήδη αναιρεσείουσες Ιρανικές Τράπεζες και όχι και ως προς την ήδη αναιρεσίβλητη ως άνω ανώνυμη εταιρεία, ως προς την οποία και δεν παραπέμφθηκε η υπόθεση ενώπιον του δικαστηρίου της παραπομπής.

ΙΙΙ.- Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 323 και 905 Κ.Πολ.Δ συνάγεται, ότι εφόσον ο καθού η εκτέλεση είναι ημεδαπός, το δικαστήριο οφείλει να μη κηρύξει εκτελεστή απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, πλην των άλλων, και όταν ο ηττηθείς διάδικος στερήθηκε του δικαιώματος υπεράσπισης και γενικά της συμμετοχής στη δίκη, εκτός αν η στέρηση έγινε σύμφωνα με διάταξη που ισχύει και για τους υπηκόους του κράτους, στο οποίο ανήκει το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση.

Τέτοια στέρηση επέρχεται και όταν ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην, είτε γιατί δεν κλητεύθηκε καθόλου, είτε γιατί δεν κλητεύθηκε προσηκόντως, δηλαδή κατά τρόπο που να διασφαλίζεται το δικαίωμά του προς υπεράσπιση και να μη παραβιάζεται η εκ του άρθρου 110 Κ.Πολ.Δ δικονομική αρχή του "μηδένα δικάζειν ανήκουστον".

Προκειμένου περί ερήμην αποφάσεων, η κοινοποίηση του εισαγωγικού δικογράφου και αν ακόμα έγινε νομίμως, σύμφωνα με το δίκαιο της Πολιτείας, όπου έγινε η επίδοση, πρέπει να μη γεννά καμία αμφιβολία ως προς την έγκαιρη και πραγματική περιέλευσή του στο διάδικο. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση με το πρώτο μέρος του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το εφετείο δεν έλαβε υπόψη ισχυρισμό που προτάθηκε ενώπιόν του νόμιμα και έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι ότι στο προσκομισθέν από τις αναιρεσείουσες έγγραφο, δηλαδή στην από 10-2-2000 βεβαίωση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, βεβαιώνεται ότι στις 8-4-2000 επιδόθηκαν από τον δικαστικό επιμελητή ........

προς την αναιρεσίβλητη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος τα εισαγωγικά (δύο δικόγραφα της δίκης με εναγομένη την ίδια τράπεζα και όχι ένα δικόγραφο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης, καθόσον στηρίζεται στο άρθρο 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, καθόσον αφενός, ο ισχυρισμός αυτός δεν συνιστά κατά την έννοια του νόμου "πράγμα" και αφετέρου πρόκειται για αλυσιτελή ισχυρισμό που δεν έχει επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δεν προκύπτει ότι ο παραλαβών τα επιδοτέα έγγραφα ........., ήταν εντεταλμένος προς παραλαβή δικογράφων υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας και επομένως ούτε από το περιεχόμενο του πιο πάνω εγγράφου προκύπτει η πραγματική περιέλευση στην εκκαλούσα Εθνική Τράπεζα των επιδοτέων εισαγωγικών δικογράφων.

Καθόσον δε στηρίζεται, κατά το δεύτερο μέρος του, στο άρθρο 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ, ο λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθόσον από τη βεβαίωση του Εφετείου στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι στο πόρισμά του κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, και όλα τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με τις λοιπές αιτιολογίες της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε και όλα τα αποδεικτικά έγγραφα, μεταξύ των οποίων και την αναφερόμενη πιο πάνω από 10-2-2000 βεβαίωση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών.

IV.- Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας αναιρεσίβλητης Εθνικής Τράπεζας (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-2-2006 αίτηση των ΜΠΑΝΚ ΤΕΖΑΡΑΤ (BANK TEJARAT) και ΜΑΝΚ ΜΕΛΛΙ ΙΡΑΝ (BANK MELLI IRAN), για αναίρεση της 6922/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της παραστάσας αναιρεσίβλητης Εθνικής Τράπεζας ΑΕ, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ