Supreme Court allows appeal against second defendant for failure to consider sworn witness certificates under Art. 559(11)(c) CPolD.

Απόφαση 1521 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1521/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Πλαστήρα Αναστασάκη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστράτιο Κουκούλα. Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασιλείου Παπαντωνίου, 2. ....., 3. ...... και 4. ....και ....., τέως συζύγου ..... , ως ασκούντων τη γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων τους α) .....και β) ..... , οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11 Απριλίου 2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2163/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 282/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 9 Μαρτίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσείουσα και 1η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 5 Οκτωβρίου 2006 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της παραστάσας αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα υπ' αριθμούς ...(αναφέρονται 8 εκθέσεις) εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς.....και τις κάτω από την πρώτη από 14.9.2005 και 15.9.2005, από την έκτη από 6.12.2006 και 7.12.2006 από την έβδομη από 6.12.2006 και 7.12.2006 και από την όγδοη από 8.12.2006 και 11.12.2006 αποδείξεις παραλαβής θυροκολληθέντος δικογράφου και βεβαιώσεις αποστολής συστημένης επιστολής, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 9.3.2005 αίτησης αναίρεσης, δικάσιμος προς εκδίκαση της οποίας είχε οριστεί η 20η.10.2006, κατά την οποία ματαιώθηκε καθώς και της από 23.10.2006 κλήσεως της αναιρεσείουσας, με την οποία φέρεται προς συζήτηση για τη στην αρχή της παρούσας αναφερόμενες δικάσιμο (23.2.2007), με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς παράσταση κατά τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε καθένα από τους ανωτέρω αναγραφομένους υπό τους αριθμούς 2, 3 και 4 αναιρεσίβλητους. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 576 ΚΠολΔ παρότι οι ως άνω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την ανωτέρω δικάσιμο (της 23.2.2007) κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της.

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 558 και 566 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αντίδικοι του αναιρεσείοντος όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο εναντίον εκείνων απ' αυτούς από τους οποίους επιδιώκεται μ' αυτή και, με βάση τις επικαλούμενες πλημμέλειές της, είναι δυνατή η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτή πλημμέλεια και ως προς τους οποίους, επομένως, ο αναιρεσείων προεχόντως στερείται εννόμου συμφέροντος. Στην προκειμένη περίπτωση, η αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της 282/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της 2163/2004 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που, κατά παραδοχή της από 11.4.2003 αγωγής της αναιρεσείουσας, ιδιοκτήτριας διαμερίσματος ισογείου της σ' αυτή οικοδομής α) υποχρέωσε τους αναιρεσίβλητους, ιδιοκτήτες οριζόντιων ιδιοκτησιών άλλων ορόφων της αυτής οικοδομής, να απομακρύνουν τα αυτοκίνητά τους από τον κοινόχρηστο διάδρομο της οικοδομής που οδηγεί στην κεντρική είσοδο αυτής και β) υποχρέωσε την πρώτη των αναιρεσιβλήτων 1) να αποδώσει στην κοινή χρήση το σ' αυτή τίμημα κοινοχρήστου χώρου, που έχει καταλάβει δια επέκτασης και μετατροπής του διαμερίσματός της και ε) να αφαιρέσει τα κλιματιστικά μηχανήματα και τις γλάστρες που έχει τοποθετήσει σε κοινόχρηστους χώρους, εξαφανίστηκε η πρωτόδικη εκείνη απόφαση μόνο όμως καθόσον αφορούσε την πρώτη των αναιρεσιβλήτων, δηλαδή κατά τις άνω υπό στοιχ.

β1 και 2 διατάξεις της και απορρίφθηκε η αγωγή κατά τα σχετικά αυτά αιτήματά της, ενώ επικυρώθηκε κατά τα λοιπά. Όπως δε προκύπτει από τους προβαλλόμενους λόγους αναίρεσης, η πλημμέλεια της προσβαλλομένης συνίσταται στο ότι αυτή απέρριψε την αγωγή, καθόσον στρεφόταν κατά της πρώτης των αναιρεσιβλήτων ως προς τα αιτήματα για απόδοση στην κοινή χρήση του καταληφθέντος από αυτή κοινοχρήστου χώρου δι' επέκτασης και μετατροπής του διαμερίσματός της και αφαίρεσης των κλιματιστικών μηχανημάτων και των γλαστρών, που είχε τοποθετήσει σε κοινόχρηστους χώρους.

Επομένως, η αίτηση αυτή παραδεκτώς στρέφεται κατά της πρώτης των αναιρεσιβλήτων, ως προς την οποία η αναιρεσείουσα νικήθηκε και ως προς την οποία επιδιώκεται η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, απαραδέκτως όμως στρέφεται κατά των λοιπών αναιρεσιβλήτων, τους οποίους δεν αφορά η αποδιδόμενη μ' αυτή πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης.

Πρέπει, συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος της που στρέφεται κατά των λοιπών (πλην της πρώτης) αναιρεσιβλήτων, να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΙΙΙ. Από τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ. Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη του και τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά και όταν, παρά την βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκαν υπόψη όλα ή ορισμένα από τα έγγραφα αυτά.

Εξάλλου, κατ' άρθρο 529 ΚΠολΔ στην κατ' έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων. Επομένως, και στις διαφορές του άρθρου 17 αριθ. 2 ΚΠολΔ (διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων από τη σχέση της οροφοκτησίας), που δικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 έως 657 του ίδιου κώδικα, επιτρέπεται να προσκομισθούν και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ληφθείσες κατά τους ορισμούς του άρθρου 650 αριθ. 1 εδαφ.

γ ΚΠολΔ μετά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Αυτές αποτελούν ίδιο αποδεικτικό μέσο διάφορο των εγγράφων και συνεπώς το δικαστήριο πρέπει, για να μην υπάρχει αμφιβολία περί του αν λήφθηκαν ή όχι υπόψη, να τις μνημονεύει στην απόφασή του ειδικώς. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, όπως προκύπτει από τις προτάσεις της στο Εφετείο, κατατεθείσες στις 15.11.2004 (χρονολ.

συζήτησης 16.11.2004), επικαλέστηκε και προσκόμισε νομότυπα, προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι ουδέποτε συναίνεσε στην επέκταση του διαμερίσματος της πρώτης αναιρεσίβλητης στον πρώτο όροφο της άνω οικοδομής και την κατάληψη κοινόχρηστου χώρου, τις υπ' αριθ. 18233 και 18234/2004 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκου Αθηνών μετά των υπ' αριθ. ...., ...., ....,....

και ....εκθέσεων επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς .... περί της κατά τους ορισμούς του άρθρου 650 παράγραφος 1 εδ. γ' ΚΠολΔ λήψης των. Το Εφετείο, όμως, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, έλαβε υπόψη, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης ότι, τόσο η επέκταση του διαμερίσματος της πρώτης αναιρεσίβλητης σε κοινόχρηστο χώρο της οικοδομής όσο και η τοποθέτηση των συσκευών κλιματιστικών μηχανημάτων και γλαστρών στις σ' αυτή θέσεις, έγιναν με τη συναίνεση και της αναιρεσείουσας, τις καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάστηκαν ενόρκως ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά "τις ένορκες βεβαιώσεις τρίτων που εξετάστηκαν, κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 650 παράγραφος 1 ΚΠολΔ και προσκομίζονται νόμιμα με επίκληση", την επισκόπηση των φωτογραφιών, που προσκομίζονται νόμιμα με επίκληση και τα (άλλα) έγγραφα, που προσκομίζονται επίσης νόμιμα με επίκληση.

Έτσι, όμως, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αναιρεσιβαλλόμενης, είναι αμφίβολο αν το Εφετείο έλαβε υπόψη τις πιο πάνω ένορκες βεβαιώσεις, για το κρίσιμο πιο πάνω ζήτημα, αφού δεν τις μνημονεύει ειδικά και δεν συγκαταλέγονται στα έγγραφα που έλαβε υπόψη. Επομένως, ο λόγος αναίρεσης με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση, εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.

γ' ΚΠολΔ, για μη λήψη υπόψη των ως άνω ενόρκων βεβαιώσεων, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά την αναιρεσείουσα και την πρώτη των αναιρεσιβλήτων και που αναφέρεται στα αιτήματα της αγωγής που απορρίφθηκαν με την προσβαλλομένη, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατ' αυτό το μέρος στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρο 580 παράγραφος 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αμέσως παραπάνω αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει ως απαράδεκτη την αίτηση αναίρεσης έναντι των υπό στοιχ. 2, 3 και 4 των αναιρεσιβλήτων.

Αναιρεί την 282/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το προσδιοριζόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας απόφασης μέρος της, μεταξύ των λοιπών διαδίκων.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την πρώτη αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ