Legislator Case Law & Legislation
1520/2008 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify violated substantive law and facts.

Case Number 1520/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Thessaloniki Court of Appeal's decision. The appellant, a lawyer, alleged violations of the Code of Lawyers regarding fees but failed to identify specific substantive laws or critical facts in the appeal. The court ruled that vague grounds cannot be cured by reference to other documents and rejected the appeal as inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; Articles 559(1), 19, 20 of the Code of Civil Procedure: An appeal must clearly specify the violated substantive law, critical facts, and the nature of the error; vague grounds alleging lack of legal basis in evidence assessment are inadmissible.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure grounds for appeal vague legal grounds substantive law violation inadmissible appeal lawyer fees claim specific legal provisions

Cited Legislation

AI generated
Article 118(4) of the Code of Civil Procedure
Article 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure
Article 19 of the Code of Civil Procedure
Article 20 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1520 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1520/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...., 2) ..... και 3) ...... Ο 1ος αναιρεσίβλητος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Αντώναρο και οι 2ος και 3ος αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-12-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39254/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2863/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-1-2008 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης διάβασε την από 10-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ) θα πρέπει να καθορίζεται: α) η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που ευθέως ή εκ πλαγίου παραβιάστηκε και το αποδιδομένο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της διατάξεως αυτής, β) οι κρίσιμες πραγματικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά γεγονότα που αποδέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση, εφόσον το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση κατ' ουσίαν και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου ως προς την προβαλλόμενη ανεπάρκεια των αιτιολογιών, δηλαδή ποια επιπλέον περιστατικά θα έπρεπε να αναφέρονται, ως και που εντοπίζεται η αντίφαση των αιτιολογιών και από πού προκύπτει, έτσι ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Έλλειψη νόμιμης βάσης δεν υπάρχει όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, εφόσον αυτό εκτίθεται σαφώς. Στη προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο και το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από τους αριθμούς 1 και 19 αντίστοιχα του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 100-166 του Κώδικα περί Δικηγόρων (ΝΔ 3026/1954), σχετικά με αξιώσεις του αναιρεσείοντος δικηγόρου για δικαστικές εργασίες του (παράσταση ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου και ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, σύνταξη και κατάθεση έφεσης και παράσταση ενώπιον του Πολιτικού Τμήματος του Εφετείου Θεσσαλονίκης).

Στο αναιρετήριο, όμως, δεν καθορίζονται οι συγκεκριμένες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκαν για κάθε μία από τις παραπάνω αξιώσεις, ούτε το αποδιδόμενο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων αυτών, ούτε οι κρίσιμες παραδοχές του Εφετείου, ούτε η εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου ως προς την προβαλλόμενη ανεπάρκεια των αιτιολογιών, αλλά η έλλειψη της νόμιμης βάσης εντοπίζεται στην εκτίμηση των αποδείξεων.

Επομένως, οι δύο πιο πάνω λόγοι αναιρέσεως είναι αόριστοι και απορριπτέοι. Επίσης, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται η παραμόρφωση του δικογράφου της ένδικης αγωγής, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, γιατί η αγωγή δεν αποτελεί αποδεικτικό έγγραφο κατά την έννοια της πιο πάνω διάταξης.

Τέλος, απορριπτέα είναι και η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-1-2008 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 2863/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιουνίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ