1520/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Νοεμβρίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4221/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4382/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή του.
Legislator headnote
AI generated1520/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί απ' αυτές και διατυπώνεται με σαφήνεια στην απόφαση, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1520 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1520/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ1 , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Μπριάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1 και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λουκά Τσούτσο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Νοεμβρίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4221/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4382/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 14 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Ορίζεται από μεν τη διάταξη του άρθρου 989 ΑΚ ότι "σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει οτιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του" από δε τη διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ ότι "η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) καθώς και το διαφυγόν κέρδος.
Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί". Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι ο υποστάς βλάβη του σώματος ή της υγείας του δικαιούται να αξιώσει και τη μελλοντική αποθετική του ζημία (διαφυγόν κέρδος) διότι, λόγω της, συνεπεία της βλάβης της υγείας ή του σώματος, πλήρους ανικανότητας ή μειωμένης ικανότητας προς εργασία, στερείται τα εισοδήματα ή μέρος αυτών από την εργασία, την οποία, έχοντας πλήρη ικανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα ασκούσε στο μέλλον.
Εξάλλου κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διάταξης που εφαρμόστηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί απ' αυτές και διατυπώνεται με σαφήνεια στην απόφαση, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Κατά την επισυμβάσα κατά την 19-5-2003 σύγκρουση της υπ' αριθ. κυκλ. ...... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, που οδηγούσε ο αναιρεσείων με το υπ' αριθ. κυκλ. ...... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε η πρώτη των αναιρεσιβλήτων και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη αυτών, προκληθείσα από αποκλειστική υπαιτιότητα της άνω οδηγού του προαναφερθέντος αυτοκινήτου και ειδικότερα από αμέλειά της, που συνίσταται στα εκτιθέμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση πραγματικά περιστατικά, ο αναιρεσείων υπέστη κάταγμα κρανίου δεξιάς κροταφικής χώρας με εγκεφαλική θλάση και υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υποβλήθηκε σε δεξιά κρανιοβρεγματική κρανιοτομή και αφαίρεση του αιματώματος και σε κρανιοπλαστική (αποκατάσταση του κρανιακού ελλείμματος) και στη συνέχεια ενεφάνισε διπλωπία, συνεπεία δε της σωματικής του αυτής βλάβης κατέστη ανίκανος προς εργασία για το χρονικό διάστημα από 19-5-2003 (ημεροχρονολογίας ατυχήματος) έως 12-8-2004 και ότι δεν αποδείχθηκε ότι μετά από την τελευταία αυτή μεταχρονολογία εξακολούθησε να είναι ανίκανος προς εργασία κατά οποιοδήποτε ποσοστό.
Στη συνέχεια δε δέχθηκε ότι εξαιτίας της άνω σοβαρής βλάβης της υγείας αυτού, ανεξάρτητα από το ότι η ανικανότητά του προς εργασία διήρκεσε μέχρι 12-8-2004, δεν είναι δυνατή η πλήρης ανάκαμψη της υγείας του και η επαναφορά της στην προτέρα κατάσταση. Κατόπιν αυτών το Εφετείο, δεχθέν την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης απόφασης και εξαφανίσαν αυτή, που είχε απορρίψει καθ' ολοκληρία ως ουσία αβάσιμα τα κονδύλια της αγωγής αυτού που αφορούσαν αποζημίωση του λόγω μελλοντικής αποθετικής ζημίας του από απώλεια εισοδημάτων από την εργασία του, ως εργάτη σε γύψινες κατασκευές α) για το από 19-5-2003 έως 19-5-2005 χρονικό διάστημα λόγω πλήρους ανικανότητάς του συνεπεία της πιο πάνω σωματικής του βλάβης και β) για το από 19-5-2005 έως 19-5-2030 χρονικό διάστημα λόγω μειωμένης (κατά ποσοστό 50%) ικανότητάς του προς εργασία, επιδίκασε σ' αυτόν για την πιο πάνω αιτία τα στην προσβαλλόμενη ποσά μόνο για το από 19-5-2003 έως 12-8-2004 χρονικό διάστημα, απορρίψαν τα ως άνω αγωγικά κονδύλια κατά τα λοιπά.
Με τις εκτεθείσες παραδοχές του το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του αντιφατικές αιτιολογίες, σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα στο ζήτημα της πλήρους ανικανότητας του αναιρεσείοντος προς εργασία για το μετά την 12η-8-2004 και έως την 19η-5-2005 χρονικό διάστημα και της μειωμένης ικανότητος αυτού προς εργασία για το μετά την 19η-5-2005 και μέχρι την 19η-5-2030 διάστημα.
Και τούτο γιατί ενώ δέχεται ότι ο ενάγων - αναιρεσείων δεν ήταν ανίκανος προς εργασία κατά οποιοδήποτε ποσοστό μετά την 12-8-2004, στη συνέχεια δέχεται ότι μετά την αμέσως πιο πάνω ημεροχρονολογία δεν είναι δυνατή η πλήρης ανάκαμψη της υγείας του και η επαναφορά της στην προτέρα κατάσταση και δεν διευκρινίζει αν και πώς η μη πλήρης ανάκαμψη της υγείας του για το μετά την 12η-8-2004 χρονικό διάστημα επέδρασε ή όχι στην ικανότητά του προς εργασία.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, για αντιφατική αιτιολογία κατά το μέρος που αφορά το κεφάλαιο της αγωγής για αποζημίωση του αναιρεσείοντος από μελλοντική αποθετική ζημία του λόγω πλήρους ανικανότητάς του προς εργασία για το μετά την 12η-8-2004 και έως 19η-5-2005 χρονικό διάστημα και μειωμένης ικανότητάς του προς εργασία για το μετά την 19η-5-2005 έως και 19η-5-2030 διάστημα, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατ' αυτό το μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 4382/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το αναφερόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας μέρος της.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, για περαιτέρω εκδίκαση. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε εννιακόσια εβδομήντα (970) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Μαΐου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Ιουνίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ