151/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 151 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 151/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Σοφία Ντάντου, Αλεξάνδρα Κακκαβά και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Κ. του Δ., 2) Μ. συζ. Α. Κ., το γένος Α. Ν., 3) Δ. Κ. του Α. και 4) Η. Κ. του Α., κατοίκων ..., εκ των οποίων οι 1ος και 2η εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο και Βασίλειο Φασούλα και οι 3ος και 4η παραστάθηκαν με τους ίδιους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Κωνσταντίνο Γεωργόπουλο και Βασίλειο Φασούλα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε. Τ. του Σ. και 2) Μ. Τ. του Σ., κατοίκων ..., εκ των οποίων η 1η παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Αθηνά Καραφίνα και η 2η εκπροσωπήθηκε από την ίδια πληρεξούσια δικηγόρο της Αθηνά Καραφίνα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-6-2013 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 1796/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9-12-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Τζανακάκη διάβασε την από 28-9-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή ως ουσιαστικά βάσιμων Α) του 1ου αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, κατά το α’ σκέλος αυτού και κατά το μέρος, που αφορά το αίτημα για την κατεδάφιση των μανδρότοιχων και την κατάργηση της ράμπας εισόδου - εξόδου και των θέσεων στάθμευσης, Β) του 1ου αναιρετικού λόγου, κατά το β’ σκέλος αυτού, εκ του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, Γ) του 5ου (επικουρικού) αναιρετικού λόγου εκ του άρθρου 559 αρ. 14 και την απόρριψη των λοιπών αναιρετικών λόγων εκ του άρθρου 559 ΚΠολΔ αριθμ. 4, 8 και 11 περ. γ’ .

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 9-12-2015 (αρ. κατ. …/2015) αίτηση αναίρεσης της υπ’ αρ. 1796/2015 τελεσίδικης (ως προς τους αναιρεσείοντες 1° έως 4° εναγομένους) απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 παρ. 2 σε συνδ. 17 αρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν κατά το χρόνο δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης, έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα και συνεπώς είναι παραδεκτή (άρθρ. 553, 556, 558 σε συνδ. 652 παρ. 1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε κατά το χρόνο κατάθεσης της αίτησης αναίρεσης (άρθρ. 495 αρ. 1 ΚΠολΔ). Σημειώνεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί ερήμην του 5ου και 6ου των εναγομένων (μη διαδίκων στην παρούσα αναιρετική δίκη) απλών ομοδίκων των αναιρεσειόντων (ΑΠ 1540/2003), πλην όμως η τελεσιδικία κρίνεται αυτοτελώς για κάθε απλό ομόδικο, όπως εν προκειμένω για τους αναιρεσείοντες, έναντι των οποίων χωρεί αναίρεση (άρθρ. 553 ΚΠολΔ) ακόμη και αν η προσβαλλόμενη δεν έχει καταστεί τελεσίδικη για τους λοιπούς απλούς ομοδίκους (ΑΠ 658/2012). Επομένως, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να ερευνηθεί ως προς τη νομική και ουσιαστική βασιμότητα των κατ’ ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 αρ. 3 ΚΠολΔ).

Η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα, η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία, που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά δηλαδή περιστατικά, που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωση και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που δεν εκτίθενται σ’ αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη ή μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας τα εκτιθέμενα για τη θεμελίωση και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο, παρά τη μη επαρκή έκθεση σ’ αυτήν των στοιχείων, που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας, ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη (ΑΠ 481/2012, ΑΠ 1097/2013).

Κατά την διάταξη του αριθ. 19 του αυτού ως άνω άρθρου αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως, αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την ως άνω διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 § 3 του Συντάγματος, προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας, που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Το κατά νόμον αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες, ενώ ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώθηκε σαφώς, δεν συνιστούν ανεπάρκεια αιτιολογιών.

Δηλ. μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 205/2015, 137/2014). Περαιτέρω από τα άρθρα 1, 2 παρ. 1, 3, 4, 5, 13 του ν. 3741/1929, 1 παρ. 1, 3 ν.δ. 1024/1971, 1002 και 1117 Α.Κ. με σαφήνεια προκύπτει, ότι σε περίπτωση σύστασης οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας η συμφωνία, ότι κάθε συνιδιοκτήτης του κοινού οικοπέδου και αποκλειστικός κύριος ορόφου ή μέρους του θα έχει δικαίωμα κάλυψης ορισμένης επιφάνειας του κοινού οικοπέδου, έχει χαρακτήρα δουλείας, κατά το περιεχόμενο της οποίας απαγορεύεται η κάλυψη ποσοστού μεγαλύτερου από εκείνο, που αναλογεί στο ποσοστό του οικοπέδου του ή υπέρβαση του συντελεστή δόμησης, που αναλογεί στην ιδιοκτησία του κατά τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις, γιατί αλλιώς περιορίζεται το δικαίωμα του συνιδιοκτήτη να εκμεταλλευθεί το χωριστό τμήμα οικοπέδου, που του ανήκει ανεγείροντας αυτοτελή οικοδομή, δεδομένου ότι, παρά τη σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας, το οικόπεδο από άποψη δόμησης παραμένει ενιαίο και επίκοινο και ο συντελεστής δόμησης υπολογίζεται ενιαίως, οπότε ο συνιδιοκτήτης, που ζημιώνεται, δικαιούται να απαιτήσει την κατεδάφιση, κατά το μέτρο, που υπάρχει υπέρβαση ή, κατά την επιλογή του, στην περίπτωση που υπάρχει αδυναμία κατεδάφισης, την αποζημίωσή του, ίση προς την αξία του δικαιώματος κάλυψης της επιφανείας, που στερήθηκε.

Η αποζημίωση αυτή υπολογίζεται κατά τα άρθρα 297, 298 ΑΚ και συνίσταται στην αξία της παραπάνω επιφανείας, ως προς την οποία και δημιουργείται στην περιουσία του κενό και όχι στην αξία του εδάφους, το οποίο παρόλη την υπέρβαση εξακολουθεί να του ανήκει. Ειδικότερα, η ζημία συνίσταται στην αξία του διαμερίσματος ή του ορόφου ή μέρους αυτών, που στερήθηκε ο συνιδιοκτήτης, από την οποία πρέπει να αφαιρεθεί η αξία των υλικών και λοιπών δαπανών ανοικοδόμησης, όσο και η αξία του εδάφους, που αντιστοιχεί σ’ αυτό, γιατί, διαφορετικά, θα γινόταν αδικαιολογήτως πλουσιότερος, αφού η ζημία του θα υπολογιζόταν ανάλογα με την αξία πλήρως αποπερατωμένης οικοδομής με το ανάλογο ποσοστό εδάφους, ενώ ούτε το ποσοστό συγκυριότητάς του έχασε, ούτε δαπάνες ανέγερσής του πλήρωσε.

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να περιέχονται στην αγωγή αποζημίωσης, γιατί διαφορετικά αυτή είναι αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης (ΑΠ 533/2006, ΑΠ 318/2006, ΑΠ 125/2014, ΑΠ 1692/2013). Η συμφωνία αυτή δεσμεύει όχι μόνο τους συμβληθέντες, τους καθολικούς και ειδικούς διαδόχους τους, αλλά και τους εκ των υστέρων προσχωρήσαντες στη σύμβαση αυτήν.

Σημειωτέον ότι, σε κάθε περίπτωση, που έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του ΓΟΚ, η μη τήρηση αυτών συνεπάγεται μεν τις διοικητικές συνέπειες (κυρώσεις), δεν θίγει όμως το κύρος της μεταξύ των συνιδιοκτητών συμφωνίας, ούτε τα δικαιώματά τους από τη συσταθείσα διηρημένη ιδιοκτησία (ΑΠ 51/2016, ΑΠ 125/ 2014, ΑΠ 1465/2013, ΑΠ 145/2015, ΑΠ 1314/2005, ΑΠ 360/1977).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 51 παρ. 2 του Ν. 4030/2011, ορίζεται ότι.... στο τέλος της παρ. 2 του άρθρ. 24 του Ν. 4014/ 2011 προστίθεται εδάφιο ως εξής: στην περίπτωση που το ακίνητο ανήκει σε περισσότερους συνιδιοκτήτες και έχει συσταθεί οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος, για τον υπολογισμό των πολεοδομικών μεγεθών, που αναλογούν στα ιδανικά μερίδια κάθε συνιδιοκτήτη δεν λαμβάνονται υπόψη οι κατασκευές που έχουν εκτελεστεί από άλλο συνιδιοκτήτη.

Κατά δε το άρθρο 25 του Ν. 4178/2013 παρ. 2 ορίζεται ότι, στην περίπτωση που το ακίνητο ανήκει σε περισσότερους συνιδιοκτήτες και έχει συσταθεί οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία μέχρι τις 28-7-2011, για τον υπολογισμό των πολεοδομικών μεγεθών, την έκδοση έγκρισης και άδειας δόμησης, που αναλογούν στα ιδανικά μερίδια κάθε συνιδιοκτήτη δεν λαμβάνονται υπόψη οι αυθαίρετες κατασκευές, που έχουν εκτελεστεί σε άλλη οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία.

Τέλος, με τον ν. 4178/2013 επανεισάγεται το πρότυπο των ρυθμίσεων που είχαν επιχειρηθεί με τον ν. 4014/2011, με προσθήκες νέων ρυθμίσεων (όπως η κατηγοριοποίηση των αυθαιρεσιών με το άρθρο 8, από την οποία συναρτάται η χορήγηση εξαίρεσης ή αναστολής από την κατεδάφιση) και διαφοροποιήσεις, είτε επί το επιεικέστερο [όπως, άρθρα 1 παρ. 2, περ.

ζ, 2 παρ. 2 περ. α, δ, ζ, η, ι, ιστ, 3 παρ. 9, 10, 11], είτε επί το αυστηρότερο [όπως, άρθρο 7 παρ. 2 για την απόδειξη χρόνου κατασκευής με βάση εισηγμένες στο ηλεκτρονικό σύστημα αεροφωτογραφίες της 28.7.2011] για τις αυθαίρετες κατασκευές ή χρήσεις. Οι κύριες ρυθμίσεις του ν. 4178/2013 είναι οι εξής: Α. Απαγορεύεται η μεταβίβαση ή σύσταση εμπραγμάτου δικαιώματος σε ακίνητο, στο οποίο υπάρχουν αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετη αλλαγή χρήσης (άρθρο 1 παρ. 1).

Β. Για κάθε αντίστοιχη συμβολαιογραφική πράξη είναι απαραίτητη υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και βεβαίωση μηχανικού ότι δεν υπάρχουν αυθαιρεσίες ή ότι οι αυθαίρετες κατασκευές έχουν τακτοποιηθεί με το νόμο 4178/2013 και έχει πληρωθεί το ειδικό πρόστιμο. Η βεβαίωση του μηχανικού συνοδεύεται από τοπογραφικό διάγραμμα εξαρτημένο από το κρατικό σύστημα συντεταγμένων.

Η ίδια βεβαίωση υποβάλλεται και ηλεκτρονικά στην αρμόδια για το πληροφοριακό σύστημα αρχή (άρθρο 10 του ν. 4178/2013) και λαμβάνει μοναδικό αριθμό, που αφορά το ακίνητο, ο αριθμός δε αυτός καταγράφεται στο πληροφοριακό σύστημα της προβλεπόμενης από το ν. 3843/ 2010 ταυτότητας του ακινήτου, καθώς και στα κεντρικά πληροφοριακά συστήματα της "...

Α.Ε.), της ... και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ). Μετά την ενεργοποίηση της σχετικής δυνατότητας του πληροφοριακού συστήματος τα τοπογραφικά διαγράμματα υποβάλλονται πριν από τη σύνταξη των συμβολαίων στην αρμόδια για το πληροφοριακό σύστημα αρχή (άρθρο 3). Γ. Συμβολαιογράφοι, δικαιοπρακτούντες, μεσίτες, δικηγόροι, υποθηκοφύλακες τιμωρούνται ποινικά σε περίπτωση μη επισυνάψεως της ως άνω δηλώσεως και της βεβαιώσεως, κατά δε των μηχανικών απειλείται προσωρινή ή οριστική απαγόρευση άσκησης του επαγγέλματος ή και διαγραφή από τα επαγγελματικά μητρώα (άρθρο 6).

Δ. Στο ν. 4178/2013 μπορούν να υπαχθούν αυθαίρετες κατασκευές ή αυθαίρετες αλλαγές χρήσης που έχουν περατωθεί ορισμένη ημερομηνία (μέχρι τις 28.7.2011, ημερομηνία κατάθεσης στη Βουλή του ν.σ. με βάση το οποίο ψηφίσθηκε ο ν. 4014/2011), όπως προκύπτει από αεροφωτογραφίες, που εισάγονται στο πληροφοριακό σύστημα με μέριμνα του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (άρθρο 7).

Ε. Τα ακίνητα, αναλόγως της κατηγορίας του αυθαιρέτου, νομιμοποιούνται ή εξαιρούνται οριστικά από κατεδάφιση ή διαφορετικά ρυθμίζονται για 30 χρόνια (άρθρα 7, 8), εφόσον δεν περιλαμβάνονται σε περιοχές που χρήζουν ειδικής προστασίας ή προστατεύονται από ειδικές διατάξεις (άρθρο 2)... Ζ. Για την υπαγωγή στο νόμο καταβάλλεται ενιαίο ειδικό πρόστιμο που υπολογίζεται με βάση το εμβαδόν επί την τιμή ζώνης σύμφωνα με το σύστημα αντικειμενικών αξιών που ίσχυε στις 28.7.2011 (άρθρα 17-22).

Η. Για τις νέες αυθαίρετες κατασκευές, καθώς και για τις περιπτώσεις που δεν θα έχουν δηλωθεί με το νόμο 4178/2013 εφαρμόζονται οι ισχύουσες περί αυθαιρέτων διατάξεις για την κατεδάφιση της αυθαίρετης κατασκευής ή την επαναφορά της χρήσης που προβλέπεται από την οικοδομική άδεια. Επιβάλλονται α) Πρόστιμο ανέγερσης 30% επί της αντικειμενικής αξίας του αυθαιρέτου, β) Πρόστιμο διατήρησης 5% επί της αντικειμενικής αξίας του αυθαιρέτου για κάθε χρόνο που διατηρείται το αυθαίρετο.

Επιτάσσεται η αποστολή των προστίμων, από τους υπαλλήλους της αρμόδιας υπηρεσίας δόμησης στην αρμόδια φορολογική αρχή, για βεβαίωση εντός αποκλειστικής προθεσμίας δεκαπέντε ημερών, και προβλέπεται πειθαρχική ευθύνη του υπαλλήλου που παραβιάζει την ανωτέρω υποχρέωση, καθώς και του προϊσταμένου που παραλείπει την άσκηση της πειθαρχικής δίωξης (άρθρο 26)...

Ι. Όλες οι αυθαίρετες κατασκευές και χρήσεις που εκτελέστηκαν μετά τις 28.7.2011 και όσες δεν υπαχθούν στο ν. 4178/2013 είναι κατεδαφιστέες... ΙΑ. Το εισπραττόμενο ενιαίο ειδικό πρόστιμο αποδίδεται υπέρ του Πράσινου Ταμείου, κατατίθεται σε ειδικό κωδικό ("...") και ποσοστό του διατίθεται για την αντιστάθμιση των δυσμενών συνεπειών από τις υπαγωγές στο νόμο...

IB. Για τον έλεγχο και την καταγραφή της δόμησης διασυνδέονται μόνιμα τα κεντρικά υπολογιστικά συστήματα της ... Α.Ε., της … και της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ), σε περίπτωση δε μη συμπλήρωσης της ταυτότητας του κτιρίου ενημερώνεται η αρμόδια υπηρεσία για τον έλεγχο και την καταγραφή τυχόν αυθαιρέτων κατασκευών - άρθρο 46 (ΣτΕ Ολ. 1858/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον 1° λόγο της αίτησης αναίρεσης και κατά το α’ σκέλος αυτού οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι δεν εφάρμοσε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 51 παρ. 2 Ν. 4030/2011 και 25 παρ. 2 Ν. 4178/2013 (ευθεία παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου) και απέρριψε τις ενστάσεις τους για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης και εννόμου συμφέροντος των εναγουσών -αναιρεσιβλήτων, τις οποίες είχαν προτείνει ενώπιον του Δικαστηρίου με τις προτάσεις τους, αλλά και με δήλωση, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά της προσβαλλομένης απόφασης, ενώ θα έπρεπε να εφαρμόσει τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις και να απορρίψει την αγωγή ως νόμω αβάσιμη, διότι ουδόλως επλήγησαν τα περιουσιακά δικαιώματα των εναγουσών, καθόσον η όποια αυθαιρεσία ή υπέρβαση επί εκάστης διηρημένης κάθετης ή οριζόντιας ιδιοκτησίας δεν επηρεάζει το αναλογούν ποσοστό δόμησης των υπολοίπων διηρημένων ιδιοκτησιών του αρχικού επικοίνου ακινήτου.

Επίσης, κατά το β’ σκέλος του ίδιου αναιρετικού λόγου αποδίδεται η πλημμέλεια του αρ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ με την αιτίαση, ότι η περιγραφή των περιστατικών της ελάσσονος πρότασης του αιτιολογικού της προσβαλλόμενης απόφασης είναι ανεπαρκής ως προς τις παραβιάσεις του συντελεστή δόμησης από τους αναιρεσείοντες και ιδίως, διότι το δικαίωμα των αναιρεσιβλήτων - εναγουσών να εξαντλήσουν το συντελεστή, που αναλογεί στην κάθετη ιδιοκτησία τους μένει αμετάβλητο από όποια υπέρβαση των λοιπών κάθετων ιδιοκτησιών, με συνέπεια να μην καθίσταται εφικτή η διακρίβωση της υπαγωγής των περιστατικών του αιτιολογικού στον κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε, στερώντας έτσι το Δικαστήριο την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Περαιτέρω με τον 5° επικουρικό, συναφή προς τον 1° (περ. α και β) αναιρετικό λόγο, οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (δικονομική αοριστία της αγωγής), ως προς το αίτημα αποζημίωσης, την οποία είχαν προτείνει παραδεκτά στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, διότι ο υπολογισμός της αποζημίωσης από τις αναιρεσίβλητες - ενάγουσες ήταν αυθαίρετος, ενώ θα έπρεπε να προσδιορίζεται η αξία του ποσοστού της επεκτάσεως των αναιρεσειόντων ως ιδιαίτερο οικονομικό μέγεθος και ειδικότερα, η αξία του ποσοστού συγκυριότητας των αναιρεσιβλήτων και η αξία του ποσοστού της επεκτάσεως των αναιρεσειόντων.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή, κατ’ άρθρ. 561 αρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και της αγωγής προκύπτει, ότι, ότι οι ενάγουσες εκθέτουν στην αγωγή και το Δικαστήριο δέχθηκε, κατ’ ακριβή διατύπωση τα εξής: "...ότι μαζί με τους εναγομένους 1ο έως 11ο τούτων, εκ των οποίων ειδικότερα με τους 1ο έως 4η των εναγομένων (για τους οποίους αφορά η παρούσα αναιρετική δίκη), ήδη αναιρεσείοντες, τυγχάνουν συγκύριες εξ αδιαιρέτου...

ενός οικοπέδου που βρίσκεται στον ... το οποίο περιγράφουν λεπτομερώς στην αγωγή τους κατά θέση, έκταση και όρια. Ότι στο παραπάνω επίκοινο οικόπεδο προσκυρώθηκε έκταση 549 τ.μ. την οποία λεπτομερώς περιγράφουν κατά θέση, έκταση και όρια στην αγωγή τους, η οποία ανήκε σε όλους τους συνιδιοκτήτες του ως άνω οικοπέδου.

Ότι οι πρώτοι έξι των εναγόμενων συνιδιοκτήτες του υπό στοιχείο β του ως άνω επίκοινου οικοπέδου πέτυχαν την έκδοση της με αριθμό ...2006 οικοδομικής άδειας κατά παράβαση του νόμου διότι στο παραπάνω εδαφικό τμήμα έχουν περιλάβει το ως άνω προσκυρωμένο τμήμα το οποίο όμως ανήκει σε όλους τους συνιδιοκτήτες του οικοπέδου από κοινού.

Ότι συνεπεία της απόκρυψης των ορίων μεταξύ του αρχικώς επίκοινου οικοπέδου και της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας και της παρουσίασης αυτού ως μίας αυτοτελούς ιδιοκτησίας είχε σαν συνέπεια αυτοί να έχουν υπερβεί κατά 44,93 τ.μ. την επιτρεπόμενη και αναλογούσα στο παραπάνω οικόπεδο δόμηση. Ότι εξ’ αυτού του λόγου αυτές υποχρεούνται να δομήσουν 14,93 τ.μ.

λιγότερα από ό,τι δικαιούνται όπως εξειδικεύουν στην αγωγή τους. Ότι συνεπεία του γεγονότος ότι είναι αδύνατη η κατεδάφισή του και δεδομένου ότι υπάρχει υπέρβαση του συντελεστή δόμησης από τους παραπάνω εναγομένους αυτές υπέστησαν ζημία για την αποκατάσταση της οποίας ζητούν εύλογη αποζημίωση συνολικού ποσού 35.000 € και δη ποσό 21.875 € για την πρώτη ενάγουσα και ποσό 13.125 € για την δεύτερη.

Ότι αυτοί εντός του προσκυρωμένου οικοπέδου έχουν κατασκευάσει μαντρότοιχους καθώς επίσης και στο σύνορο αυτού με την οδό ... με αποτέλεσμα να παρακωλύεται η χρήση της ως άνω οδού από τις ενάγουσες κατά το αναλογούν ποσοστό τους. Ότι αυτοί αυθαίρετα έχουν κατασκευάσει δύο στηθαία εντός του ως άνω προσκυρωμένου οικοπέδου που οριοθετούν διάδρομο - ράμπα προκειμένου να έχουν πληρέστερη πρόσβαση στις οριζόντιες ιδιοκτησίες τους επί της οδού ...

με αποτέλεσμα να έχουν αυξήσει την λειτουργικότητα των ιδιοκτησιών τους. Ότι αυτοί έχουν κατασκευάσει τέσσερις χώρους στάθμευσης εντός της ως άνω προσκυρωθείσης λωρίδας με αποτέλεσμα ο χώρος στάθμευσης που προβλέπεται από την πολεοδομία να παραμένει ελεύθερος επ’ ωφελεία της εμπορικής εκμετάλλευσης των ιδιοκτησιών τους.

Ότι η ως άνω προσκυρωθείσα έκταση δεν έχει νόμιμα διανεμηθεί στους ιδιοκτήτες του παραπάνω οικοπέδου διότι δεν έχει συνταχθεί συμβολαιογραφική πράξη διανομής της. Ότι εξ’ αυτού του λόγου στην με αριθμό ...2006 οικοδομική άδεια δεν αναγράφονται τα ονόματα όλων των συνιδιοκτητών του ως άνω οικοπέδου ως έπρεπε, προκειμένου η Πολεοδομία να γνωρίζει τα ονόματα όλων των ιδιοκτητών του προσκυρωμένου τμήματος και να ζητήσει την συναίνεση αυτών.

Ότι συνεπεία της παραπάνω συμπεριφοράς των ως άνω εναγομένων υπέστησαν ηθική βλάβη διότι προσβλήθηκε η προσωπικότητα των εναγουσών προς αποκατάσταση της οποίας ζητούν χρηματική ικανοποίηση ποσού 15.000 € στην καθεμία εξ’ αυτών. Ότι οι λοιποί εναγόμενοι 7-11 έχουν περιτοιχήσει αυτή και έχουν προβεί σε οικοδομικές εργασίες και διαμορφώσεις χώρων οι οποίες εκτελούνται χωρίς την συναίνεσή τους.

Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά ζητούν όπως με απόφαση προσωρινά εκτελεστή υποχρεωθούν οι πρώτοι έξι εναγόμενοι όπως καταβάλουν στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των 36.875 € για τις ως άνω αιτίες με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι εξόφλησης στην δεύτερη ενάγουσα για τους αυτούς λόγους το ποσό των 28.125 € με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι εξόφλησης, να επαναφέρουν την ως άνω έμπροσθεν εφαπτομένης του οικοπέδου τους εδαφική λωρίδα, του προσκυρωθέντος οικοπέδου στην πρότερα κατάσταση, άλλως να δοθεί στις ενάγουσες η άδεια να το πράξουν με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να καταργήσουν την ράμπα εισόδου - εξόδου των ως άνω ισογείων διαμερισμάτων τους που έχουν κατασκευάσει επί της επιδίκου προσκυρωθείσης λωρίδος του οικοπέδου, άλλως να δοθεί η άδεια σ’ αυτές να το πράξουν με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να γκρεμίσουν όλους τους μαντρότοιχους που έχουν κατασκευάσει εντός της ως άνω προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας, άλλως να δοθεί στις ενάγουσες η άδεια να το πράξουν με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να καταργήσουν όλες τις θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων, όπως και όλους τους χώρους διέλευσης αυτών που έχουν κατασκευάσει εντός της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας άλλως να δοθεί η άδεια σ’ αυτές να το πράξουν με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να συνδράμουν και να συμβληθούν στην υπογραφή σχετικής συμβολαιογραφικής πράξης ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Θεώνης Καφίρη - Αθανασίου με έδρα την ...

διανομής της προσκυρωθείσης οικοπεδικής λωρίδας, ούτως ώστε δια κληρώσεως να λάβει ο κάθε ιδιοκτήτης του αρχικού επίκοινου οικοπέδου το αντιστοιχούν οικοπεδικό τμήμα του προσκυρωθέντος οικοπέδου, άλλως να δοθεί η άδεια σ’ αυτές να το πράξουν με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να παύσουν στο μέλλον οιανδήποτε προσβολή του δικαιώματος κυριότητας, νομής και κατοχής επί της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας, να απαγγελθεί σε κάθε ένα εξ’ αυτών χρηματική ποινή 1.000 € και προσωπική κράτηση διάρκειας ενός έτους ως μέσο εκτέλεσης της απόφασης....

Με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα η ένδικη αγωγή αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 17 παρ. 3, 29 ΚΠολΔ) και κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 647 επ. ΚΠολΔ. Είναι ορισμένη απορριπτόμενου του περί αντιθέτου ισχυρισμού των εναγομένων διότι περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία για την πληρότητά της στοιχεία και δη την πράξη σύστασης κάθετης ιδιοκτησίας νομίμως μεταγεγραμμένης και την κατασκευή κατασκευών από μέρους των εναγομένων στο κοινό οικόπεδο, η οποία κάλυψε ολοσχερώς το συντελεστή δόμησης του οικοπέδου και καθ’ υπέρβαση του δικού τους συντελεστή και στέρησε από τις ενάγουσες τη δυνατότητα ανέγερσης ή προσθήκης κτίσματος στο δικό τους διαιρετό τμήμα, που αναλογεί στα ποσοστά κάλυψης και δόμησης της δικής τους κάθετης συνιδιοκτησίας.

Ειδικότερα, εκθέτουν: τα τετραγωνικά μέτρα κτίσματος που είχαν δικαίωμα να ανεγείρουν οι εναγόμενοι σύμφωνα με το συντελεστή δόμησης, που ίσχυε κατά το χρόνο ανοικοδόμησης και σε πόσα τετραγωνικά μέτρα περιορίζεται το δικαίωμά τους αυτό από την πραγματοποιηθείσα υπέρβαση και κατά τα ειδικότερα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη της παρούσης.

Το αίτημα με το οποίο ζητείται όπως παύσουν οι εναγόμενοι στο μέλλον οποιαδήποτε προσβολή του δικαιώματος κυριότητας, νομής και κατοχής επί της επιδίκου προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας, με την απειλή σε κάθε εναγόμενο χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης ενός έτους ως μέσου εκτέλεσης της απόφασης είναι μη νόμιμο γιατί ο νόμος δεν επιτρέπει του είδους αυτού την έμμεση εκτέλεση, για ενδεχόμενες μελλοντικές πράξεις.

Κατά τα λοιπά είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 346, 914, 932, 1002, 1117 ΑΚ, 176 ΚΠολΔ, 1, 2 παρ. 1, 3, 4, 5, 13 ν. 3741/1929, 1, 3 ν.δ. 1.024/1971 και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν δεδομένου ότι καταβλήθηκε για το καταψηφιστικό αίτημά της το προσήκον τέλος δικαστικού ενσήμου (βλ. το από σειρά … διπλότυπο είσπραξης της ...

και το από σειρά ... δικαστικό ένσημο ...". Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλομένη απόφαση έκρινε, ορθά κατ’ αρχήν, ότι οι ενάγουσες και ήδη αναιρεσίβλητες νομιμοποιούνται ενεργητικά και δικαιολογούν έννομο συμφέρον να ασκήσουν την αγωγή και να αξιώσουν αποζημίωση με βάση τις διατάξεις που αναφέρει, εφόσον σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στην αγωγή α) οι 1ος έως 4η εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες με τις επεκτάσεις τους επί του β’ τμήματος του επίκοινου οικοπέδου επί του οποίου έχουν ανεγείρει κτίσματα - οριζόντιες ιδιοκτησίες, οικειοποιούμενοι την προσκυρωθείσα εδαφική λωρίδα υπερέβησαν στο ανωτέρω β’ τμήμα τον αναλογούντα για το σύνολο του τελικού οικοπέδου συντελεστή δόμησης κατά 44,78 Μ2, σε βάρος της επιτρεπόμενης κατά νόμο δόμησης, που αναλογεί στις λοιπές συνιδιοκτησίες και ειδικότερα, σε βάρος των εναγουσών - αναιρεσιβλήτων κατά 14,93 Μ2, κατά τα οποία αυτές ζημιώνονται, διότι, κατ’ αυτά θα υποχρεωθούν να δομήσουν λιγότερο, από ό,τι αναλογεί στο δικό τους α’ τμήμα του επίκοινου οικοπέδου και β) ότι οι ενάγουσες και ήδη αναιρεσίβλητες αξιώνουν κατόπιν αυτού, νόμιμα αποζημίωση, επειδή είναι αδύνατη η κατεδάφιση των επεκτάσεων, καθ’ υπέρβαση της επιτρεπόμενης κατά νόμο δόμησης στο β’ μέρος του επίκοινου οικοπέδου.

Η αιτίαση των αναιρεσειόντων ότι η έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης και εννόμου συμφέροντος ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, διότι το Δικαστήριο δεν εφάρμοσε, ενώ θα έπρεπε τις ουσιαστικές διατάξεις του άρθρου 51 παρ. 2 Ν. 4030/2011 και του παρεμφερούς μεταγενέστερου άρθρου 25 παρ. 2 του Ν. 4178/2013, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη.

Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην προηγούμενη νομική σκέψη ο Ν. 4178/2013 επανεισάγει το πρότυπο των ρυθμίσεων που είχαν επιχειρηθεί με τον Ν. 4014/2011, που τελικά, κρίθηκε αντισυνταγματικός (ΣτΕ Ολ. 1858/2015 όπου παρ.) και ρυθμίζει τη διαδικασία νομιμοποίησης αυθαίρετης δόμησης κτισμάτων. Για την υπαγωγή στον Ν. 4178/ 2013 αυθαιρέτου κτίσματος, απαιτείται, μεταξύ άλλων, επί αυθαίρετης κατασκευής να έχει πληρωθεί το ειδικό πρόστιμο, να υποβληθεί βεβαίωση του μηχανικού στην αρμόδια για το πληροφοριακό σύστημα αρχή με αριθμό ταυτότητας του ακινήτου και οι αυθαίρετες κατασκευές να έχουν περατωθεί το αργότερο μέχρι 28-7-2011.

Οι αναιρεσείοντες όμως δεν επικαλούνται τα στοιχεία που απαιτεί ο ανωτέρω νόμος ώστε να κριθεί, εάν τα κτίσματα που έχουν ανεγερθεί στο β’ τμήμα του επίκοινου οικοπέδου, που τους ανήκει, έχουν υπαχθεί στις ρυθμίσεις του Ν. 4178/2013, εφόσον, εάν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του ανωτέρω νόμου και δεν έχει τηρηθεί η διαδικασία ρύθμισης, που αυτός προβλέπει, τότε εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις περί αυθαιρέτων.

Επομένως, ορθά η προσβαλλόμενη απόφαση δεν εφάρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικές διατάξεις, για τις οποίες αιτιώνται οι αναιρεσείοντες και όσα αντίθετα υποστηρίζουν, με τον 1ο αναιρετικό λόγο κατά το α’ σκέλος αυτού, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα. Περαιτέρω και αναφορικά με το 2ο σκέλος του 1ου αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ (εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικών διατάξεων νόμου λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών της προσβαλλομένης απόφασης) και από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρ. 561 αρ. 2 ΚΠολΔ) προκύπτει, ότι το Δικαστήριο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη επί των πραγμάτων της ουσίας κρίση του, τα εξής: "Από τις ένορκες καταθέσεις της μάρτυρος αποδείξεως και των μαρτύρων ανταποδείξεως των διαδίκων, που εξετάσθηκαν νομότυπα στο ακροατήριο, από τα έγγραφα που οι διάδικοι νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν, προκειμένου να χρησιμεύσουν προς συναγωγή άμεσης ή έμμεσης αποδείξεως μεταξύ των οποίων και φωτογραφικές απεικονίσεις του επιδίκου ακινήτου αποδείχτηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Οι ενάγουσες είναι εξ’ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτες κατ’ ιδανικά μερίδια έκαστος ενός οικοπέδου ευρισκομένου στον ... εντός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης του Δήμου ... στη θέση ... και στο ... επί της οδού ... το οποίο φέρει ΚΑΕΚ ... του κτηματολογικού γραφείου .... Στο ως άνω επίκοινο οικόπεδο επιφάνειας 1.058 τ.μ.

συνεστήθη από τους συνιδιοκτήτες κάθετη ιδιοκτησία δυνάμει της υπ’ αριθμ. .../1958 πράξεως σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών και κανονισμού σχέσεων συνιδιοκτητών, του συμβολαιογράφου Αθηνών Γεωργίου Κολτσιδόπουλου, νομίμως μεταγεγραμμένου. Διά του συμβολαίου αυτού, το παραπάνω οικόπεδο διαιρέθηκε σε τέσσερα ίσα και αυτοτελή διηρημένα και διακεκριμένα τμήματα υπό στοιχεία άλφα μικρό (α), βήτα μικρό (β), γάμα (γ) μικρό, δέλτα (δ) μικρό, έκαστο των οποίων έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του όλου οικοπέδου 250/000, όπως αυτά εμφαίνονται και καθορίζονται στο από 17/10/1957 διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Χ.

Β. Λ.. Το υπό στοιχείο (α) τμήμα του οικοπέδου με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/000 εξ’ αδιαιρέτου του όλου οικοπέδου με αριθμό ΚΑΕΚ ... του κτηματολογικού γραφείου ... ανήκει στις ενάγουσες. Το υπό στοιχείο (β) τμήμα του οικοπέδου με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/000 εξ’ αδιαιρέτου του όλου οικοπέδου με αριθμό ΚΑΕΚ ...

του κτηματολογικού γραφείου ... ανήκει στους πρώτους έξι των εναγομένων. Το υπό στοιχείο (γ) τμήμα του οικοπέδου με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/000 εξ’ αδιαιρέτου του όλου οικοπέδου με αριθμό ΚΑΕΚ ... του κτηματολογικού γραφείου ... ανήκει στον δέκατο και στον ενδέκατο των εναγομένων και τέλος το υπό στοιχείο (δ) τμήμα του οικοπέδου με ποσοστό συνιδιοκτησίας 250/000 εξ’ αδιαιρέτου τού όλου οικοπέδου με αριθμό ΚΑΕΚ ...

του κτηματολογικού γραφείου ... ανήκει στην έβδομη, όγδοο και ένατη των εναγομένων. Ειδικότερα στο υπό ο (α) τμήμα του οικοπέδου έχουν συσταθεί οι παρακάτω οριζόντιες ιδιοκτησίες: Η υπό στοιχεία (Β1) οριζόντιος ιδιοκτησία του β πάνω από την πυλωτή ορόφου, επιφάνειας 81,70 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 375/000 εξ’ αδιαιρέτου με αριθμό ΚΑΕΚ ...

του ως άνω κτηματολογικού γραφείου ιδιοκτησίας της πρώτης ενάγουσας, το δικαίωμα υψούν πάνω από τον β όροφο με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 250/000 εξ’ αδιαιρέτου με αριθμό ΚΑΕΚ ... του ως άνω κτηματολογικού γραφείου ιδιοκτησίας της πρώτης ενάγουσας, η υπό στοιχεία (Α1) οριζόντιος ιδιοκτησία του α πάνω από την πυλωτή ορόφου, επιφάνειας 81,70 τ.μ., με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 375/000 εξ’ αδιαιρέτου με αριθμό ΚΑΕΚ ...

του ως άνω κτηματολογικού γραφείου ιδιοκτησίας της δεύτερης ενάγουσας. Στο τμήμα του οικοπέδου υπό στοιχεία (β) έχουν συσταθεί οριζόντιες ιδιοκτησίες που ανήκουν στους πρώτους έξι των εναγομένων και ειδικότερα: Στο ως άνω επίκοινο οικόπεδο προσκυρώθηκε όμορο εδαφικό τμήμα εκτάσεως 549 τ.μ. που συνορεύει με την οδό ..., με το ως άνω οικόπεδο, με την οδό ...

και με την οδό ..., όπως ειδικότερα περιγράφεται στο υπ’ αριθμ. .../1993 συμβολαιογραφικό έγγραφο μεταβίβασης οικοπεδικής λωρίδας λόγω προσκύρωσης της συμβολαιογράφου Πειραιώς Σταματίας Καραγιαννοπούλου - Ποθητού, νομίμως μεταγεγραμμένου και κατ’ αυτό τον τρόπο κατέστησαν οι συνιδιοκτήτες του ως άνω οικοπέδου συγκύριοι του παραπάνω προσκυρωθέντος τμήματος κατά ποσοστό 250/000 εξ’ αδιαιρέτου έκαστος εξ’ αυτών.

Το όλον οικόπεδο μετά από την παραπάνω προσκύρωση φέρει ΚΑΕΚ ... του Κτηματολογικού Γραφείου ... και έχει εμβαδόν 1.630 τ.μ. Επί της ως άνω προσκυρωθείσης λωρίδας δεν έχει συνταχθεί καμία συμβολαιογραφική πράξη με την οποία να προσδιορίζεται η θέση των κατανεμημένων επιφανειών στους ιδιοκτήτες της με αποτέλεσμα να παραμένει μια αυτοτελής επιφάνεια η οποία ανήκει σε όλους τους ιδιοκτήτες κατά ίδιο ποσοστό και οιανδήποτε επέμβαση ή εργασία στην επιφάνεια αυτή να απαιτεί τη συναίνεση όλων των ιδιοκτητών για να είναι νόμιμη (βλ.

την από 7/12/2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της Β. Κ. πολιτικού μηχανικού). Επίσης αποδείχτηκε ότι οι πρώτοι έξι των εναγομένων συνιδιοκτήτες του προαναφερθέντος υπό στοιχείο (β) τμήματος του παραπάνω επίκοινου οικοπέδου προκειμένου να εκδοθεί η υπ’ αριθμό ...2006 οικοδομική άδεια της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Αθηνών - Πειραιώς - Δνση Πολεοδομίας Κεντρικού Τομέα Αθήνας για νομιμοποίηση υπογείου, ισογείου και τμήματος οικοδομής επί των ως άνω ιδιοκτησιών τους, σύμφωνα με το νόμο 1512/1985, υπέβαλαν το από Σεπτεμβρίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα με αριθμό σχεδίου (Α1) του αρχιτέκτονα - μηχανικού Π.

Δ. στο οποίο προκειμένου να επιτύχουν την έκδοση της προαναφερθείσης οικοδομικής άδειας που αφορά και εργασίες περιτοίχησης και διαμόρφωσης θέσεων στάθμευσης έχουν συμπεριλάβει στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα ολόκληρο το προσκυρωθέν τμήμα ενώ δεν θα έπρεπε να το συμπεριλάβουν διότι αυτό ανήκει εξ’ αδιαιρέτου και στις τέσσερις ιδιοκτησίες και όχι μόνο στις ιδιοκτησίες τις οποίες αφορά η οικοδομική άδεια παρά μόνο στην περίπτωση που υπάρχει έγγραφη συναίνεση όλων των ιδιοκτητών για τις εργασίες αυτές η οποία όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει.

Ακόμη στα ανωτέρω σχέδια της παραπάνω οικοδομικής άδειας θα έπρεπε στην δήλωση υλοποίησης ορίων να συνυπογράφουν όλοι οι ιδιοκτήτες όπως και στην επιφάνεια του προσκυρωθέντος τμήματος θα έπρεπε να αναγράφονται τα ονόματα όλων των συνιδιοκτητών τους ώστε η Πολεοδομία να γνωρίζει την εξ’ αδιαιρέτου ιδιοκτησία του προσκυρωμένου τμήματος και να ζητήσει εγγράφως την συναίνεση όλων αυτών.

Επίσης η ρυμοτομική γραμμή (Ρ.Γ.) και η οικοδομική γραμμή (Ο.Γ) επί της οδού ... ανήκει στο προσκυρωμένο οικόπεδο το οποίο ανήκει σε όλες τις ιδιοκτησίες (α), (β), (γ) και (δ) και όχι μόνο στις ιδιοκτησίες που έχουν πρόσωπο στην οδό αυτή. Συνεπεία της απόκρυψης από τους ως άνω εναγομένους του ορίου μεταξύ του αρχικώς επίκοινου οικοπέδου και της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας και της παρουσίασης αυτών ως ενός ενιαίου οικοπέδου μίας αυτοτελούς ιδιοκτησίας είχε σαν αποτέλεσμα να πετύχουν αυτοί από την Πολεοδομία την νομιμοποίησή του και την κατάργηση του κεντρικού κλιμακοστασίου που υπήρχε στο ισόγειο της παραπάνω οικοδομής και εξυπηρετούσε τις ιδιοκτησίες του ισογείου πετυχαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μία διαφορετική εμπορική εκμετάλλευση των ισογείων διαμερισμάτων τους προς όφελός τους και επί ζημία των εναγουσών καθόσον αυτοί οικειοποιήθηκαν κατ’ αυτόν τον τρόπο την ως άνω προσκυρωθείσα λωρίδα, η οποία δεν τους ανήκει εξ’ ολοκλήρου, αλλά μόνο κατ’ ιδανικά μερίδια.

Επιπρόσθετα οι ως άνω εναγόμενοι πέτυχαν να μετατρέψουν χώρο του ισογείου τους που είναι χαρακτηρισμένος ως χώρος βοηθητικής χρήσης σε χώρο κύριας χρήσης (διαμέρισμα), ο δε χώρος αυτός έχει επεκταθεί καταλαμβάνοντας και χώρο της πρασιάς επί της οποίας έχει δομηθεί μέρος αυτού, εντός της πρασιάς υπάρχει δομημένο τμήμα συνολικής επιφάνειας 12,20 τ.μ.

το οποίο δεν εμφαίνεται στο προσκομισθέν στην Πολεοδομία υπό στοιχεία Α2 διάγραμμα κάλυψης αλλά παρουσιάζεται ως αδόμητο. Περαιτέρω σύμφωνα με τον συντελεστή δόμησης η επιτρεπόμενη κατά νόμο δόμηση για το σύνολο του τελικού οικοπέδου ανέρχεται στα 1.604,56 τ.μ. ήτοι στον καθένα των ως άνω συνιδιοκτητών 401,14 τ.μ.

Παρά ταύτα οι παραπάνω εναγόμενοι έχουν δομήσει 445,92 τ.μ. αντί των 401,14 τ.μ. που νόμιμα δικαιούντο να δομήσουν δηλαδή αυτοί έχουν υπερβεί κατά 44,78 τ.μ. την νόμιμη αναλογούσα δόμηση στο παραπάνω οικόπεδο με αποτέλεσμα καθένας από τους συνιδιοκτήτες των λοιπών τμημάτων του ως άνω οικοπέδου να ζημιώνεται διότι υποχρεούνται να δομήσουν 14,93 τ.μ.

ο καθένας τους λιγότερα από το αναλογούν τμήμα του οικοπέδου τους (βλ. την από 3/5/2012 τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονος μηχανικού Α. Κ.). Οι ενάγουσες έχουν δομήσει 185,41 τ.μ. εντός του τμήματος του οικοπέδου και υπολείπεται να οικοδομηθούν ακόμη 215,73 τ.μ. (401,14 - 185,41 τ.μ. = 215,73 τ.μ.). Οι 7-9 των εναγομένων έχουν δομήσει συνολικά 138,72 τ.μ.

και υπολείπεται να δομηθούν ακόμη 262,42 τ.μ. (401,14 - 138,72) καθώς επίσης οι 10 και 11 των εναγομένων έχουν δομήσει συνολικά 89,92 τ.μ. και υπολείπεται να οικοδομηθούν 311,22 τ.μ. (401,14 - 89,92 τ.μ.). Εκ τούτων συνάγεται ότι οι εναγόμενοι με την οικοδόμηση στο δικό τους τμήμα κτισμάτων που σε επιφάνεια υπερβαίνουν το αναλογούν στο τμήμα τούτο ποσοστό, με βάση το συντελεστή δόμησης του ενιαίου οικοπέδου και κατά το μέρος που υπερβαίνουν την αναλογία αυτή, προσβάλλουν το δικαίωμα των εναγουσών, να ανεγείρουν στο δικό τους τμήμα οικοδομή ανάλογη προς το εμβαδόν του τμήματος τούτου και προς το ποσοστό συγκυριότητάς τους επί του ενιαίου οικοπέδου.

Επιπλέον η προσβολή αυτή αντιβαίνει στους προαναφερθέντες όρους της συστατικής πράξης της οροφοκτησίας και τις ισχύουσες πολεοδομικές διατάξεις, είναι δε παράνομη, διότι με την υπέρβαση του επιτρεπομένου ορίου οικοδόμησης του τμήματός τους, καθιστά αδύνατη την οικοδομική εκμετάλλευση της αυτοτελούς ιδιοκτησίας των εναγουσών, δεδομένου ότι, από άποψη όρων δόμησης, το επίκοινο οικόπεδο παραμένει ενιαίο και ο συντελεστής δόμησης αυτού υπολογίζεται ενιαίως (βλ.

ΑΠ 25/1999, ΝΟΜΟΣ). Παρά την ύπαρξη κάθετης ιδιοκτησίας το οικόπεδο από άποψη δόμησης παραμένει ενιαίο και επίκοινο, ο δε συντελεστής δόμησής του υπολογίζεται ενιαίως, οπότε οι ενάγουσες ως συνιδιοκτήτριες που ζημιώνονται δικαιούνται να απαιτήσουν την κατεδάφιση κατά το μέρος της υπέρβασης ή κατά την έλλειψή του, ενώ αν υπάρχει αδυναμία κατεδάφισης, την αποζημίωση τους με ποσό ίσο προς την αξία της επιφάνειας που θα στερηθούν (ΑΠ 145/2015, ΝΟΜΟΣ).

Συνεπώς δεδομένου ότι είναι αδύνατη η κατεδάφισή του κατά το μέτρο της υπέρβασης του συντελεστή δόμησης οι ως άνω εναγόμενοι πρέπει να καταβάλουν στις ενάγουσες τη διαφορά ως εύλογη αποζημίωση από την εις βάρος της ιδιοκτησίας τους υπέρβαση του συντελεστή δόμησης και δη το ποσό των 35.000 € καταβάλλοντος στην πρώτη ενάγουσα το ποσό των 21.875 € (35.000 € χ 62,5/00) και στη δεύτερη ενάγουσα το ποσό των 13.125 € (35.000 € χ 37,5/00).

Ακόμη οι ως άνω εναγόμενοι έχουν κατασκευάσει δύο στηθαία από οπλισμένο σκυρόδερμα εντός του προσκυρωμένου οικοπέδου που οριοθετούν διάδρομο - ράμπα (από οπλισμένο σκυρόδερμα) προκειμένου να έχουν ευχερέστερη πρόσβαση στις ιδιοκτησίες του ισογείου ορόφου επί της οδού ..., έχουν κατασκευάσει τέσσερις χώρους στάθμευσης εντός της προσκυρωθείσης λωρίδας (βλ.

την από 7/12/2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της Β. Κ., πολιτικού μηχανικού, που διορίστηκε δυνάμει του υπ’ αριθμ. ...13/9/ 2011 έγγραφο του γραφείου πραγματογνωμόνων του TEE). Προσέτι, αποδείχθηκε ότι η παραπάνω περιγραφείσα παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των παραπάνω εναγομένων, προκάλεσε στις ενάγουσες, έντονη δυσαρέσκεια, αγανάκτηση και στενοχώρια, αφού αυτή είχε ως επακόλουθο τη μείωση της εμπορικής αξίας του οικοπέδου των εναγουσών με επαύξηση της αξίας του οικοπέδου των εναγομένων.

Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει, ότι οι ενάγουσες υπέστησαν ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας λαμβάνοντας υπόψη, τις συνθήκες τελέσεως της αδικοπραξίας, που περιγράφονται πιο πάνω, το είδος και την έκταση της προσβολής που υπέστησαν αυτές, τη βαρύτητα του πταίσματος των ως άνω εναγομένων και την κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων μερών, το Δικαστήριο κρίνει, ότι πρέπει να επιδικασθεί στις ενάγουσες από τους εναγόμενους ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση, λόγω της ηθικής βλάβης πoυ υπέστησαv, το ποσό των πεντακοσίων ευρώ σε κάθε μία εξ’ αυτών...

Κατ’ ακολουθία των παραπάνω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, πρέπει η αγωγή καθ’ ο μέρος διακρατείται από το παρόν δικαστήριο να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη για τους πρώτους έξι των εναγομένων και ως κατ’ ουσίαν βάσιμη για τους λοιπούς εναγόμενους (7 - 11), απορριπτόμενου του αιτήματος των εναγουσών περί αυτοψίας του επιδίκου ακινήτου καθόσον το δικαστήριο ηδυνήθη από το προσκομισθέν αποδεικτικό υλικό να σχηματίσει γνώση επί του επιδίκου όπως επίσης και της ένστασης καταχρηστικής άσκησης της ένδικης αγωγής αναφορικά με τις κατασκευές μαντρότοιχων και ως προς τις θέσεις στάθμευσης που προβλήθηκε από τους πρώτους τέσσερις των εναγομένων διότι ως αποδείχτηκε ανωτέρω οι ως άνω κατασκευές είναι παράνομες διότι αυτές έγιναν στο προσκυρωμένο τμήμα του επιδίκου ακινήτου χωρίς την έγγραφη συναίνεση αμφοτέρων των συνιδιοκτητών της προσκυρωθείσης λωρίδας και να υποχρεωθούν οι πρώτοι έξι των εναγομένων όπως καταβάλλουν στην πρώτη των εναγουσών το ποσό των 22.375 € (21.875 + 500) και στην δεύτερη των εναγουσών το ποσό των 13.625 € (13.125 + 500), αμφότερα τα ως άνω ποσά με το νόμιμο τόκο από της επιδόσεως της αγωγής και μέχρι εξόφλησης.

Ακόμη πρέπει οι ως άνω εναγόμενοι να επαναφέρουν την έμπροσθεν εφαπτομένης του οικοπέδου τους εδαφική λωρίδα του προσκυρωθέντος οικοπέδου στην προτέρα της κατάσταση, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εναγομένων να προβούν οι ίδιες στις εργασίες αυτές με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να καταργήσουν την ράμπα εισόδου - εξόδου των ως άνω ισογείων διαμερισμάτων τους που έχουν κατασκευάσει επί της επιδίκου προσκυρωθείσης λωρίδος του οικοπέδου, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εναγομένων να προβούν οι ίδιες στις εργασίες αυτές με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να γκρεμίσουν όλους τους μαντρότοιχους που έχουν κατασκευάσει εντός της ως άνω προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας, άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εναγομένων να προβούν οι ίδιες στις εργασίες αυτές με δαπάνες των ως άνω εναγομένων, να καταργήσουν όλες τις θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων, όπως και όλους τους χώρους διέλευσης αυτών που έχουν κατασκευάσει εντός της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας άλλως να επιτραπεί στις ενάγουσες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εναγομένων να προβούν οι ίδιες στις εργασίες αυτές με δαπάνες των ως άνω εναγομένων και να απέχουν στο μέλλον από οιανδήποτε προσβολή του δικαιώματος κυριότητας, νομής και κατοχής των εναγουσών επί της προσκυρωθείσης εδαφικής λωρίδας...".

Με τις ως άνω παραδοχές απορριπτέος κρίνεται και ο ως άνω 1ος αναιρετικός λόγος κατά το β’ σκέλος αυτού (έλλειψη νόμιμης βάσης με ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς τις παραβιάσεις του συντελεστή δόμησης), εφόσον το Δικαστήριο με σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες δέχτηκε, ότι η υπέρβαση του συντελεστή δόμησης από τους εναγόμενους - αναιρεσείοντες ζημίωσε τις ενάγουσες - αναιρεσίβλητες και προσβάλλουν το δικαίωμα αυτών να ανεγείρουν στο δικό τους α’ τμήμα οικοδομή ανάλογη προς το εμβαδόν του τμήματος αυτού και προς το ποσοστό συγκυριότητας αυτών, σύμφωνα με την επιτρεπόμενη κατά νόμο δόμηση για το σύνολο του τελικού (ευρύτερου) οικοπέδου, που προκύπτει με την προσκυρωθείσα επίκοινη εδαφική έκταση, η οποία επαυξάνει το συντελεστή δόμησης του αρχικού επίκοινου οικοπέδου.

Επομένως το Δικαστήριο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, διότι από τις παραδοχές που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού της συλλογισμού και αποτελούν το αιτιολογικό της, αναφέρονται με σαφή και πλήρη αιτιολογία τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στήριξε την κρίση της για το ουσιώδες ζήτημα της προστασίας της κάθετης ιδιοκτησίας, το οποίο δικαιολογεί το έννομο συμφέρον των εναγουσών και ήδη αναιρεσιβλήτων να αξιώσουν αποζημίωση λόγω υπέρβασης των ορίων του συντελεστή δόμησης εκ μέρους άλλου συνιδιοκτήτη (ΑΠ 198/2015).

Περαιτέρω και όσον αφορά τον 5ο επικουρικό αναιρετικό λόγο από τον αρ. 14 του άρθρου 559 (δικονομική ακυρότητα αγωγής) ως προς το κονδύλιο της αποζημίωσης, που ζητούσαν οι αναιρεσίβλητες - ενάγουσες, η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα έκρινε, ότι η αγωγή ήταν ορισμένη κατά το ανωτέρω κονδύλιο αποζημίωσης, με το οποίο οι ενάγουσες υπολόγισαν αυθαίρετα τη θετική ζημία τους στο ποσό των 35.000 ευρώ για την σε βάρος της ιδιοκτησίας τους υπέρβαση των συντελεστών δόμησης από τους ήδη αναιρεσείοντες (1ο έως 4η εναγομένους) και αξίωσαν με βάση τα ποσοστά συνιδιοκτησίας τους 21.875 ευρώ για την 1η ενάγουσα και 13.125 ευρώ για τη 2η ενάγουσα, ενώ θα έπρεπε να ζητούν αποζημίωση, ίση με την αξία του δικαιώματος κάλυψης της επιφάνειας, που στερήθηκε η συνιδιοκτησία τους (14,93 Μ2, κατά τα εκτιθέμενα στην αγωγή τους).

Ειδικότερα, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στη νομική σκέψη, η αποζημίωση αυτή συνίσταται στην αξία του δικαιώματος κάλυψης της ανωτέρω επιφάνειας που στερήθηκαν, αφού αφαιρεθεί η αξία των υλικών και η δαπάνη ανοικοδόμησης των επεκτάσεων, που δεν τους έχουν επιβαρύνει και η αξία του εδάφους, το οποίο παρόλη την υπέρβαση εξακολουθεί να τους ανήκει.

Επομένως, κρίνοντας η προσβαλλόμενη απόφαση ορισμένο το κονδύλι αποζημίωσης, που υπολογίστηκε με τρόπο αυθαίρετο και όχι με τον ανωτέρω νόμιμο τρόπο υπολογισμού και παρά τη μη επαρκή έκθεση στην αγωγή των παραπάνω στοιχείων, που είναι αναγκαία για την στήριξη του αιτήματος αποζημίωσης, θεωρώντας εσφαλμένα, ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρ. 559 αρ. 14 και παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο.

Συνακόλουθα, ο σχετικός 5ος (επικουρικός) λόγος της αίτησης αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος.

Ακολούθως παρέλκει η έρευνα του 2ου λόγου της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 8, με την αιτίαση ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του την ένσταση έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης και εννόμου συμφέροντος, που παραδεκτά είχε προταθεί στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, διότι η έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης και εννόμου συμφέροντος συνιστούν άρνηση της αγωγής, δηλαδή δεν είναι πράγμα υπό την έννοια του αριθμού 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, εφόσον αποτελούν ουσιαστικές προϋποθέσεις για την παροχή δικαστικής προστασίας και η έλλειψή τους ιδρύει την πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1, που στην ένδικη περίπτωση έχει ελεγχθεί με τον 1ο αναιρετικό λόγο (ΑΠ 980/2014, ΑΠ 772/2014, ΑΠ 481/2012, ΑΠ 137/2008).

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου κώδικα, προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, που επιδρούν δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 2/2008), οφείλει να λάβει υπόψη τα νομίμως προσκομισθέντα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφώς και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.

Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Καμμιά ωστόσο διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων.

Έτσι, απαιτείται ειδική μνεία της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης, γιατί αποτελεί ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, ενώ οι κατ’ άρθρο 390 ΚΠολΔ γνωμοδοτήσεις προσώπων με ειδικές γνώσεις, δεν είναι ιδιαίτερα αποδεικτικά μέσα, αλλά έγγραφα με ιδιάζουσα ρύθμιση και γι’ αυτό η μνεία της απόφασης περί λήψης υπόψη των προσκομισθέντων εγγράφων περιλαμβάνει και τις γνωμοδοτήσεις αυτές (Ολ.ΑΠ 8, 12/2005).

Μόνο αν από τη γενική ή και ρητή ακόμη αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο (Ολ.ΑΠ 2/2008) ή κατ’ άλλη έκφραση αδιστάκτως βέβαιο (Ολ.ΑΠ 14/2005), ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος (ΑΠ 145/2015, ΑΠ 224/2015, ΑΠ 1294/2014, ΑΠ 466/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση και όσον αφορά το κεφάλαιο της προσβαλλόμενης απόφασης για υπέρβαση του συντελεστή δόμησης και για παράνομες παρεμβάσεις επί της προσκυρωθείσας επίκοινης εδαφικής λωρίδας, χωρίς τη συναίνεση των εναγουσών με την οικειοποίησή της από τους εναγομένους και ήδη αναιρεσείοντες, με τον 3ο λόγο της αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ. γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που αυτοί προσκόμισαν με νόμιμη επίκληση στο Δικαστήριο, με τις προτάσεις τους και ειδικότερα: 1. Την .../2-6-2004 απόφαση της Διεύθυνσης Πολεοδομίας. 2. Την από Φεβρουαρίου 2006 τεχνική έκθεση με αυτοψία και στατικό υπολογισμό του αρχιτέκτονα μηχανικού, Π. Δ. με συνημμένο το από Απριλίου 2005 τοπογραφικό διάγραμμα και διάγραμμα κάλυψης κατόψεων, με βάση τα οποία εκδόθηκε η υπ’ αρ. ...2006 άδεια οικοδομής, καθώς και την από Σεπτεμβρίου 2006 τεχνική έκθεση και τοπογραφικό διάγραμμα. 3. Την από 7-11-2006 αυτοψία Διεύθυνσης Κεντρικού .... Την από 4-5-2015 τεχνική έκθεση της αρχιτέκτονος μηχανικού, Μ. Γ., τα οποία αποδεικτικά μέσα, εάν ελάμβανε υπόψη, θα ήγετο σε ουσιαστική απόρριψη της αγωγής.

Περαιτέρω, από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης και των πρωτοδίκων προτάσεων των διαδίκων, προκύπτει, ότι στα εκτιμηθέντα αποδεικτικά μέσα ρητά αναφέρεται, ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα, που οι διάδικοι επικαλούνται και προσάγουν νόμιμα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι τεχνικές εκθέσεις -γνωμοδοτήσεις προσώπων με ειδικές γνώσεις, όπως το από Σεπτεμβρίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα -μηχανικού, Π.

Δ. και η ...2006 οικοδομική άδεια, που προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες και ρητώς μνημονεύονται, σε αντίθεση με όσα αιτιώνται οι αναιρεσείοντες. Μάλιστα, από τις προτάσεις των αναιρεσειόντων προκύπτει, ότι αυτοί είχαν προσκομίσει με νόμιμη επίκληση όλα τα ανωτέρω έγγραφα, για τα οποία αιτιώνται με αριθμό σχετικού 12 έως 32.

Εξάλλου, η επιλεκτική αναφορά της προσβαλλόμενης απόφασης στην από 3-5-2012 τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονα - μηχανικού, Α. Κ. και στην από 7-12-2011 έκθεση πραγματογνωμοσύνης της τεχνικής συμβούλου των αναιρεσιβλήτων, Β. Κ., πολιτικής μηχανικού του TEE, που διορίστηκε κατόπιν αιτήματος της 1ης ενάγουσας - αναιρεσίβλητης, τα οποία είχαν προσκομίσει και επικαλεστεί οι ενάγουσες στις προτάσεις τους με αριθμό σχετικών 37 και 49 αντίστοιχα (βλ.

σελ. 12, 25 και 26 των προτάσεων των εναγουσών), δεν μαρτυρεί ότι τα μη ιδιαιτέρως κατονομαζόμενα λοιπά έγγραφα δεν λήφθηκαν υπόψη από το Δικαστήριο, όπως προκύπτει από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, με δεδομένο ότι η απόδοση μεγαλύτερης αξιοπιστίας σε κάποιο από τα ισοδύναμα αποδεικτικά μέσα, όπως είναι και τα επίμαχα, για τα οποία παραπονούνται οι αναιρεσείοντες, ανήκει στην ανέλεγκτη αναιρετική κρίση του Δικαστηρίου, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων.

Επίσης, ο ισχυρισμός των αναιρεσειόντων ότι, εάν το Δικαστήριο εκτιμούσε διαφορετικά τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα, όπως και τις μαρτυρικές καταθέσεις, που έχουν καταχωρηθεί στα πρακτικά, θα οδηγούσε την κρίση του σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα από το εξαχθέν, οδηγεί σε έλεγχο της απόφασης για πλημμελή ή κακή εκτίμηση των αποδείξεων και συνακόλουθα, σε επανεκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, δηλαδή σε αποτέλεσμα, που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την θεμελιώδη επιλογή της διάταξης του άρθρου 561 αρ. 1 ΚΠολΔ.

Ενόψει αυτών ο 3ος αναιρετικός λόγος εκ του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ’ ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Ο κατά το άρθρο 559 αρ. 4 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος ιδρύεται αν το Δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών Δικαστηρίων (ΑΠ 435/2013). Για το παραδεκτό του προκείμενου λόγου αναίρεσης δεν απαιτείται να προτείνει ο αναιρεσείων τον σχετικό ισχυρισμό στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρ. 562 παρ. 2 εδ.

γ’ ΚΠολΔ, διότι αφορά τη δημόσια τάξη. Εξάλλου, υπάρχει δικαιοδοσία των πολιτικών Δικαστηρίων για την παρεμπίπτουσα εξέταση της νομιμότητας των διοικητικών πράξεων. Τα τακτικά πολιτικά δικαστήρια, που κρίνουν για τις υπαγόμενες σ’ αυτά κατά το άρθρο 1 ΚΠολΔ διαφορές για τα ιδιωτικά δικαιώματα, μπορούν, εφόσον δεν έχει αποκλειστεί από το νόμο, να εξετάσουν παρεμπιπτόντως το κύρος και τη νομιμότητα των πράξεων της Διοικήσεως.

Κατά την εξέταση όμως αυτή περιορίζονται να εξετάσουν, αν τα όργανα της Διοίκησης έχουν ενεργήσει σύμφωνα με τους διαγραφόμενους από το νόμο όρους και τύπους και μέσα στην ανήκουσα σ’ αυτά εξουσία. Δεν έχουν όμως τη δυνατότητα να προβούν στην ακύρωση της διοικητικής πράξης ή να ελέγξουν και την ουσιαστική αυτών κρίση ως προς την ύπαρξη ή όχι των απαιτούμενων προϋποθέσεων. (ΑΠ Ολ. 447/1984, ΑΠ 1709/2010, ΑΠ 1683/2007, ΑΠ 1256/2005, ΑΠ 526/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον 4ο λόγο της αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 4 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που, ως αφορώσα τη δημόσια τάξη παραδεκτώς προτείνεται το πρώτον στην αναιρετική δίκη, κατ’ άρθρ. 562 παρ. 2 περ. γ’ ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι το Δικαστήριο ουσίας υπερέβη τα όρια της δικαιοδοσίας του, διότι εκφράζει κρίσεις για τη διαδικασία της αδειοδότησης της ...2006 άδειας Πολεοδομίας Κεντρικού Τομέα Αθηνών και ήλεγξε την ουσιαστική κρίση των διοικητικών οργάνων της Πολεοδομίας, ως προς την ύπαρξη των πραγματικών προϋποθέσεων για την έκδοση της άδειας.

Περαιτέρω, από την παραδεκτή κατ’ άρθρ. 561 αρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως αυτολεξεί έχει εκτεθεί σε προηγούμενο αναιρετικό λόγο, προκύπτει, ότι το Δικαστήριο, κατά την ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δέχτηκε (βλ. στη σελίδα 7), ότι οι αναιρεσείοντες, προκειμένου να εκδοθεί η οικοδομική άδεια για τη νομιμοποίηση του υπογείου, ισογείου και τμήματος της οικοδομής τους, σύμφωνα με το Ν. 1512/1985, υπέβαλαν το από Σεπτεμβρίου 2006 τοπογραφικό διάγραμμα του Π.

Δ., στο οποίο έχουν συμπεριλάβει ολόκληρο το προσκυρωθέν τμήμα, ενώ δεν θα έπρεπε, διότι τούτο ανήκει εξ αδιαιρέτου και στις 4 συνιδιοκτησίες, ότι δεν υπήρχε η έγγραφη συναίνεση όλων των ιδιοκτητών και ότι στη δήλωση υλοποίησης των ορίων δεν υπογράφουν όλοι οι συνιδιοκτήτες, ούτε αναγράφονται τα ονόματά τους στην επιφάνεια του προσκυρωθέντος τμήματος και ότι τέλος, συνεπεία της απόκρυψης του ορίου μεταξύ του αρχικού κοινού οικοπέδου και της προσκυρωθείσας έκτασης πέτυχαν να εκδοθεί η οικοδομική άδεια.

Με τις παραδοχές του αυτές το Δικαστήριο ερευνώντας επιτρεπτά, ως παρεπίμπτον ζήτημα (άρθρ. 282 ΚΠολΔ) την έκδοση της άδειας, ουδόλως αποφαίνεται για τη νομιμότητα αυτής, ούτε εξέτασε, αν οι υπάλληλοι της Πολεοδομίας ενήργησαν παράνομα, ούτε πολύ περισσότερο δεν έλεγξε την ουσιαστική τους κρίση για την έκδοση της άδειας, αλλά άντλησε επιχειρήματα, προκειμένου να στηρίξει την κρίση του για την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά των εναγομένων - αναιρεσειόντων, η οποία γεννά δικαίωμα των εναγουσών να αξιώσουν αποζημίωση λόγω υπέρβασης του συντελεστή δόμησης σε βάρος της ιδιοκτησίας τους.

Επομένως, ο 4ος λόγος της αίτησης αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αρ. 4 πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Κατόπιν όλων αυτών και μετά την ουσιαστική παραδοχή του 5ου επικουρικού αναιρετικού λόγου (δικονομικό απαράδεκτο) πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση καθόσον αφορά τους αναιρεσείοντες κατά το κεφάλαιο αυτής, με το οποίο επιδικάσθηκε στις ενάγουσες αποζημίωση λόγω υπέρβασης του συντελεστή δόμησης, όπως και κατά το κεφάλαιο των δικαστικών εξόδων λόγω του ενιαίου προσδιορισμού αυτών (ΑΠ 51/2016, ΑΠ 1520/2013) Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να ασχοληθεί με την εκδίκασή της, ιδίως, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.

Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον κρίθηκε ότι η αγωγή είναι αόριστη κατά το κεφάλαιο επιδίκασης αποζημίωσης λόγω υπέρβασης του συντελεστή δόμησης, ως προς το οποίο είχε γίνει δεκτή, δεν υπάρχει στάδιο περαιτέρω εκδίκασης της υπόθεσης, ως προς το αναιρούμενο ως άνω μέρος.

Συνεπώς, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση και να απορριφθεί η αγωγή κατά το ανωτέρω κεφάλαιο (αξίωση αποζημίωσης) ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Επίσης, πρέπει να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητες σε μέρος των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν προτάσεις, διότι η ερμηνεία του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρ. 179, 183 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στους αναιρεσείοντες (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ. ε’ ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αρ. 1796/2015 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών μεταξύ ιδιοκτητών, ως προς τους αναιρεσείοντες, κατά το κεφάλαιο επιδίκασης αποζημίωσης λόγω υπέρβασης του συντελεστή δόμησης και απορρίπτει κατά τα λοιπά την αναίρεση. Διακρατεί και δικάζει κατά τούτο την υπόθεση.

Απορρίπτει την αγωγή κατά το ανωτέρω κεφάλαιο ως προς τους αναιρεσείοντες.

Διατάσσει να επιστραφεί στους αναιρεσείοντες το παράβολο που κατέθεσαν για την άσκηση της αναίρεσης. Και

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, που ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Ιανουαρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ