151/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 151 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 151/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Ηρακλείου Αττικής, που εδρεύει στο Ηράκλειο Αττικής, και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρου του Αριστείδη Παρασκευόπουλο, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Μ. του Α., κατοίκου ..., 2. Ε. Μ. του Α., κατοίκου ... και 3. Θ. Μ. του Α., κατοίκου ..., άπαντες παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Άγγελου Πέτρου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-2008 αίτηση των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, καθώς και τις ανταιτήσεις και πρόσθετες παρεμβάσεις προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα υπόθεση. Συνεκδικάζοντας τις αιτήσεις, ανταιτήσεις και πρόσθετες παρεμβάσεις εκδόθηκε η απόφαση:1049/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-7-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βασιλάκη ανέγνωσε την από 10-11-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές, ή ανεπαρκής σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (ελλείψει αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία). Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς. Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ.2 ΚΠολΔ. Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων που είναι ανέλεγκτες (άρθ. 561 παρ.1 ΚΠολΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση με τους υπό στοιχείο 2 και 3 μοναδικούς λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτονται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι κατά τον προσδιορισμό της οριστικής τιμής μονάδος: "Το Δικαστήριο της ουσίας στην κρίση του έλαβε υπόψη ως πρόσφορα αποδεικτικά μέσα για τον προσδιορισμό της αξίας της ένδικης περιοχής, α) την με αριθμό 7420/2007 απόφαση του αυτού δικαστηρίου για την περιοχή στα Ο.Τ 160 και 170 του Δήμου Ηρακλείου για τα οποία παρατήρησε ότι βρίσκονται κοντά στη Λ. Ηρακλείου που παρουσιάζει αυξημένη εμπορική κίνηση και σε απόσταση 600 μέτρων από τον σταθμό ΗΣΑΠ του Ηρακλείου, β) την υπ' αριθμ. 111/2008 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Ηρακλείου με την οποία καθορίστηκε συναινετικά η οριστική τιμή για προσκυρωτέες λωρίδες ακινήτων στο ποσό των 700 ευρώ ανά τ.μ. για τις όμορες περιοχές "Άνω και Κάτω Ψαλίδη" και "Ηπειρώτικα", γ) την με αριθμό 4197/2006 απόφαση του αυτού δικαστηρίου, που καθόρισε ως οριστική τιμή 750 ευρώ ανά τ.μ., με κρίσιμο χρόνο την 22.7.2005, για οικόπεδο εμβαδού 1.762,74 τ.μ., με συντελεστή δόμησης 0,80 που βρίσκεται σε απόσταση 150 τ.μ. από την Λ. Κύμης που παρουσιάζει αρκετή εμπορική κίνηση και 400 μέτρα από το σταθμό του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου "ΕΙΡΗΝΗ" στο όριο των Δήμων Ηρακλείου και Αμαρουσίου, δ) την με αριθμό 446/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία καθορίστηκε προσωρινή αποζημίωση 900 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο για έκταση 186 τ.μ. που βρίσκεται σε απόσταση 700 μ. από το κέντρο του Δήμου Ηρακλείου, με κρίσιμο χρόνο την 15.2.2008, τιμή που δεν αποδεικνύεται ότι κατέστη οριστική. Επίσης το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αυτεπάγγελτα ε) την υπ' αρ. 4649/2009 απόφαση του παρόντος δικαστηρίου (Εφετείου) με την οποία καθορίστηκε οριστική αποζημίωση 650 και 600 ευρώ ανά τ.μ. αντίστοιχα για ρυμοτομούμενα ακίνητα έκτασης 287,40 τ.μ. και 729,60 τ.μ. που βρίσκονται στην όμορη περιοχή "Ηπειρώτικα" του Δήμου Ηρακλείου.

Ότι με τα παραπάνω αποδεικτικά μέσα, αφού τα υπόλοιπα κρίθηκαν απρόσφορα, το δικαστήριο της ουσίας καθόρισε την οριστική τιμή μονάδος της ένδικης περιοχής στο ποσό των εννιακοσίων (900) ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ τα αποδεικτικά μέσα που κρίθηκαν οριστικά και προσιδιάζονται με την ένδικη περιοχή κυμαίνονται από 600 έως 750 ευρώ, ήτοι τα αποδεικτικά μέσα, β), γ) και ε) ανωτέρω, χωρίς μάλιστα να υπάρξει συγκεκριμένη αιτιολογία στην οποία ν' αποδίδεται η αύξηση αυτή από το ποσό των 600 έως 750 ευρώ ανά τ.μ. κατά τ' ανωτέρω στο τελικώς κριθέν ποσό των εννιακοσίων ευρώ ανά τ.μ. Και μάλιστα η αναιρεσιβαλλόμενη έκρινε με κρίσιμο χρόνο την 17.3.2009, οπότε και είχε ήδη εκδηλωθεί οικονομική κρίση στην Ελλάδα η οποία καθήλωσε ή και μείωσε τις τιμές των ακινήτων.

Ότι ομοίως η αναιρεσιβαλλόμενη τα αποδεικτικά μέσα α) και δ) ανωτέρω, παρ' ότι έκρινε ότι είναι σε διαφορετικές περιοχές πολύ πιο εμπορικές της ένδικης και ότι δεν είναι οριστικοποιημένα ως στοιχεία, τελικά κατ' αντίφαση με τα παραπάνω κατέληξε σε οριστική τιμή που προσεγγίζει τις τιμές αυτών των αποδεικτικών μέσων". Οι πιο πάνω μοναδικοί λόγοι αναιρέσεως, όπως διατυπώνονται, είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι οι αποδιδόμενες ελλείψεις αναφέρονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο διατυπώνεται σαφώς.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων κατά τα εις το διατακτικό (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.7.2010 αίτηση του Δήμου Ηρακλείου Αττικής για αναίρεση της 1049/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ