Supreme Court allows appeal against lower court's use of notarized affidavit without proper summons notice.

Απόφαση 1519 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1519/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Ιωάννη Σίδερη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ... και ήδη δ.δ. ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωνσταντινίδη, ο οποίος δήλωσε ότι εκ παραδρομής γράφτηκε ως Πέτρος Ισαακίδης του Ανέστη αντί του ορθού Ανέστης Ισαακίδης του Πέτρου.

Της αναιρεσίβλητης: Ψ, κατοίκου Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χριστόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/10/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κοζάνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 92/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 136/2006 του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5/2/2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 29-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η από 5-2-2007 αίτηση του Πέτρου Ισαακίδη για αναίρεση της υπ' αρ. 136/2006 απόφασης του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας κατά το δεύτερο και τρίτο λόγο της, και να απορριφθεί κατά τα λοιπά η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 270 παρ. 2 εδ. γ ΚΠολΔ ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι οι ένορκες βεβαιώσεις είναι επιτρεπτό αποδεικτικό μέσο κατά την αντίστοιχη πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια διαδικασία της υπόθεσης και λαμβάνονται υπόψη μόνο αν σωρευτικά συντρέχουν και οι δύο απαιτούμενες προϋποθέσεις, δηλαδή α) να έχουν συνταχθεί πριν από την ημέρα της δικασίμου της υπόθεσης ενώπιον του αντίστοιχου δικαστηρίου στο οποίο προσκομίζονται και β) να έχουν ληφθεί μετά προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από αυτές.

Η ημέρα που έγινε η επίδοση της κλήσης και η ημέρα που έγινε η ένορκη βεβαίωση δεν υπολογίζονται. Αν κατά την πρωτοβάθμια ή τη δευτεροβάθμια διαδικασία το αντίστοιχο δικαστήριο της ουσίας στο οποίο προσκομίζονται τέτοιες βεβαιώσεις τις λάβει υπόψη του, ενώ για τη λήψη τους δεν έχουν τηρηθεί οι δύο αυτές προϋποθέσεις ή οποιαδήποτε από αυτές, λαμβάνει υπόψη του ανεπίτρεπτο από το νόμο αποδεικτικό μέσο και ιδρύεται, συνακόλουθα, ο προβλεπόμενος από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.11 εδ.α ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης (ΑΠ 1170/2005).

Με το δεύτερο λόγο της αναίρεσης προβάλλεται, με επίκληση του αριθμού 11 εδ. α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρεπόταν κατά το νόμο να ληφθεί υπόψη, δηλαδή την ... ένορκη βεβαίωση ενώπιον του συμβολαιογράφου Κοζάνης Αν.

Λαζαρίδη, που επικαλέστηκε με τις προτάσεις της η αναιρεσίβλητη, για το λόγο ότι η τελευταία είχε μεν συνταχθεί μετά προηγούμενη κλήτευσή του (αναιρεσείοντος), η κλήτευση, όμως, του τελευταίου δεν είχε γίνει πριν από τουλάχιστον δύο εργάσιμες ημέρες. Από την επισκόπηση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι η ήδη αναιρεσίβλητη (εναγομένη - εκκαλούσα στη μία και εφεσίβλητη στην άλλη έφεση) το πρώτον με τις προτάσεις της στο Εφετείο επικαλέστηκε και προσκόμισε την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση, που ελήφθη πριν από τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση.

Το Εφετείο, που έκρινε μόνο εν μέρει ως και κατ' ουσίαν βάσιμη την ένδικη αγωγή του αναιρεσείοντος, δεχθέν ότι συγκύριοι του αναφερόμενου ακινήτου είναι ο ίδιος και η αναιρεσίβλητη, καθένας κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου και αντίστοιχα δικαιούχοι της αποζημίωσης, λόγω της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του, καθένας κατά ποσοστό 50% και όχι ότι αποκλειστικώς κύριος τούτου είναι ο ίδιος, έλαβε υπόψη για το σχηματισμό της πιο πάνω κρίσης του και την παραπάνω ένορκη βεβαίωση, την οποία η αναιρεσίβλητη ρητώς είχε επικαλεστεί με τις ενώπιον αυτού από 3-4-2006 προτάσεις της, κάνοντας το δικαστήριο αυτό και ρητή μνεία της ...

έκθεσης επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χαλκιδικής ... για το εμπρόθεσμο, όπως υπολάμβανε, της σχετικής κλήσης του αναιρεσείοντος, παρά το ότι ο αναιρεσείων με την προσθήκη των προτάσεων του ενώπιον του Εφετείου ρητώς είχε εναντιωθεί στη λήψη υπόψη του πιο πάνω αποδεικτικού μέσου. Όμως η κλήτευση του αναιρεσείοντος για την παράσταση του στη σύνταξη της βεβαίωσης αυτής έγινε στις 22-3-2006, όπως τούτο σημειώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ στην ένορκη βεβαίωση λήφθηκε στις 24-3-2006.

Έτσι, ενόψει και του ότι δεν βεβαιώνεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η λήψη της πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης έγινε με την παρουσία και του αναιρεσείοντος, η ως άνω κλήτευση δεν υπήρξε νόμιμη, αφού από 22-3-2006 μέχρι και τις 24-3-2006 μεσολάβησε μία μόνο εργάσιμη ημέρα, αφού σύμφωνα με τη σκέψη που προηγήθηκε, η ημέρα επίδοσης της κλήσης και η ημέρα που έγινε η ένορκη βεβαίωση δεν υπολογίζονται.

Επομένως το Εφετείο έλαβε υπόψη μη επιτρεπτό από το νόμο αποδεικτικό μέσο και, συνακόλουθα, υπέπεσε στην από τον αριθμό 11 εδ. α του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια και πρέπει ο συναφής δεύτερος λόγος της αναίρεσης να γίνει δεκτός ως βάσιμος και κατ' ουσίαν.

ΙΙ. Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης ο αναιρεσείων, επικαλούμενος τα ίδια πιο πάνω περιστατικά, προβάλλει την αιτίαση, όπως ο λόγος αυτός εκτιμάται, ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε την ακυρότητα της πιο πάνω ένορκης βεβαίωσης. Και ο λόγος αυτός, ο οποίος, κατ' ορθή υπαγωγή, είναι από τον αριθμό 14 και όχι από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., που επικαλείται ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τα προεκτιθέμενα, είναι βάσιμος.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητης στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος (άρθρα 183, 176 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 136/2006 απόφαση του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ