Supreme Court dismisses appeals on traffic accident damages, upholding lower court's evidence assessment.

Απόφαση 1517 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1517/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: Ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΕΕ" (... KG), που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Μαδεντζίδη, που δήλωσε στο ακροατήριο, ότι διορθώνει το εκ παραδρομής γραφικό σφάλμα στην πρώτη παράγραφο της σελίδας 52, στίχος 7 του αναιρετηρίου, από το εσφαλμένο "559 αρ. 9 ΚΠολΔ" στο ορθό "559 αρ. 20 ΚΠολΔ".

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο.

Β. Του αναιρεσείοντος: Δ. Τ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστείδη Σαφαρή, που δήλωσε στο ακροατήριο, ότι διορθώνει το εκ παραδρομής γραφικό σφάλμα στην πρώτη παράγραφο της σελίδας 52, στίχος 7 του αναιρετηρίου, από το εσφαλμένο "559 αρ. 9 ΚΠολΔ" στο ορθό "559 αρ. 20 ΚΠολΔ".

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Π. του Α., κατοίκου ..., 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Αρνέλλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 23-5-2007 και 1-11-2007 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν με την από 20-7-2007 αγωγή του υπό στοιχ. Β αναιρεσείοντος και της Ι. Κ. συζ. Δ. Τ., μη διαδίκου στην παρούσα δίκη, καθώς και με την διά των προτάσεων ανταγωγή των ήδη 1ου και 2ης υπό στοιχ. Β αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4893/2008 μη οριστική και 4589/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4360/2014 του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η υπό στοιχ. Α αναιρεσείουσα με την από 1-7-2016 αίτησή της και ο υπό στοιχ. Β αναιρεσείων με την από 1-7-2016 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων αυτών, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Χρήστο Βρυνιώτη, που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο κάθε πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αντίστοιχης αίτησής του, ο πληρεξούσιος της "..." την απόρριψη και των δύο αιτήσεων, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπ' αυξ. αριθμό κατάθεσης 571/1-7-2016 αίτηση, του Δ. Τ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4360/2014 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και η υπ' αυξ. αριθμό κατάθεσης 572/1-7-2016 αίτηση της ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία ... ΕΕ (... KG) για αναίρεση της ίδιας παραπάνω απόφασης, πρέπει να συνεκδικασθούν, διότι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων, σύμφωνα με το άρθρο 246 ΚΠολΔ.

Οι αιτήσεις αυτές ασκήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), είναι παραδεκτές και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω, ως προς το βάσιμο των προβαλλομένων λόγων τους. Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 § 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αναιρεσείοντα Δ. Τ., υπ' αριθμ. 7769Ε/6-2-2018 και 7772Ε/6-2-2018 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κατερίνης, Ε. Μ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στους πρώτο και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων, Μ.

Π. και ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ", αντίστοιχα. Επομένως, εφόσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 § 2.

Από την κατ' άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτει ότι η, με την προσβαλλόμενη, υπ' αριθμ. 4360/2014 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών που εκδόθηκε, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού (άρθρ. 681Α, 666, 670 - 676 του Κ.Πολ.Δ.) αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής.

Με την από 23-5-2007 και με αυξ. αριθμό κατάθεσης 117997/2007 αγωγή της, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, ετερόρρυθμη εταιρία, με την επωνυμία ... ΕΕ, ιστορούσε ότι, την 3-4-2006, ο Μ. Π.ς, οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...40 ΙΧΦ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της ΑΕ με την επωνυμία "...

ΑΒΕΕ" που ήταν ασφαλισμένοι για την έναντι τρίτων αστική τους ευθύνη στην εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "...", προκάλεσε, από αποκλειστική υπαιτιότητά του το ένδικο ατύχημα, υπό τις λεπτομερώς στην αγωγή αναφερόμενες συνθήκες, από τη σύγκρουση δε του αυτοκινήτου του, με το Αυστριακό υπ' αριθμό κυκλοφορίας ...08 CB αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας της (τράκτορα που έφερε επικαθήμενη πλατφόρμα) υπέστη τις στην αγωγή λεπτομερώς, αναφερόμενες ζημίες (θετικές και αποθετικές).

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε, για τις προαναφερόμενες αιτίες, να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι καθένας εις ολόκληρον, να του καταβάλουν το συνολικό ποσό των 50.234,38 ευρώ νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής μέχρις εξοφλήσεως. Περαιτέρω η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα (... ΕΕ) με την από 1-11-2007 αγωγή της που άσκησε κατά των εναγομένων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, παραιτηθείσα νόμιμα από του δικογράφου αυτής, ως προς τους δύο πρώτους εναγόμενους, ιστορούσε ότι, εν σχέσει προς το αυτό ως άνω ατύχημα και τα ίδια πραγματικά περιστατικά, ως προς τις συνθήκες του και για τις ίδιες αιτίες κατέβαλε στον εργαζόμενό της, Δ.

Τ., οδηγό του παραπάνω αυτοκινήτου της, συνολικές αποδοχές σ' αυτόν και επίσης κατέβαλαν, για λογαριασμό αυτού, τις υποχρεωτικώς καταβλητέες εισφορές του στην κοινωνική του ασφάλιση, όπως υποχρεούτο από τον Αυστριακό νόμο και ότι έτσι υποκαταστάθηκε αυτή (ενάγουσα) μερικώς, κατά το μέτρο των καταβολών της στις αποζημιωτικές αξιώσεις του παραπάνω οδηγού, εργαζομένου της, κατά της εις αποζημίωση αυτού υπόχρεης ασφαλιστικής εταιρείας.

Με βάση το ιστορικό αυτό ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, καθένας εις ολόκληρον να της καταβάλουν το συνολικό ποσό των 9.188,48 ευρώ νομιμότοκα. Επί των ως άνω αγωγών, ως και επί της συναφούς από 20-7-2007 αγωγής του Δ. Τ. και της συζύγου του Ι. Κ. (μη διαδίκου στην προκειμένη αναιρετική δίκη) αλλά και της ανταγωγής του Μ.

Π. κατά του ... (όλων διωκουσών αποζημίωση από το ίδιο ως άνω ένδικο ατύχημα), εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 4893/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της υπόθεσης προκειμένου: α) να προσκομισθεί με τη φροντίδα του επιμελεστέρου των διαδίκων βεβαίωση από την αρμόδια υπηρεσία του ΙΚΑ, από την οποία να προκύπτει αν ο ενάγων ...

έλαβε ή δικαιούται να λάβει ασφαλιστικές παροχές από τον ασφαλιστικό του φορέα, β) να διενεργηθεί ιατρική πραγματογνωμοσύνη και γ) να προσκομισθούν, με την επιμέλεια της ενάγουσας εταιρείας με την επωνυμία "... KG" οι διατάξεις του αυστριακού δικαίου, σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα και γνωμοδότηση του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και αλλοδαπού δικαίου, ως προς τα ζητήματα που αναφέρονται, ειδικότερα, σ' αυτήν.

Ακολούθως, μετά τη διεξαγωγή της ιατρικής πραγματογνωμοσύνης, η υπόθεση επανήλθε νόμιμα προς συζήτηση και επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 4589/2010 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία αφού κρίθηκε ότι το ένδικο τροχαίο αυτοκινητικό ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου εναγομένου Μ.

Π., απορρίφθηκε η από 20-7-2007 αγωγή της Ι. Κ. καθώς και η από 5-3-2007 ασκηθείσα με τις προτάσεις ανταγωγή του Μ. Π. κατά του Δ. Τ., ενώ έγιναν εν μέρει δεκτές οι παραπάνω τρεις αγωγές.

Κατά της άνω οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών όλα τα διάδικα μέρη άσκησαν εφέσεις και επί των εφέσεων αυτών εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη υπ' αριθμ. 4360/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία αφού συνεκδίκασε: α) την από 9-3-2011 έφεση των εναγομένων, ήτοι της εταιρείας "... ΑΒΕΕ" κ.λπ.

κατά του πρώτου ενάγοντος της δεύτερης από 20-7-2007 αγωγής και της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." κατά της ενάγουσας των λοιπών αγωγών, β) την από 8-3-2011 έφεση των εναγόντων της δεύτερης ως άνω αγωγής και γ) την ασκηθείσα, αντέφεση, με τις έγγραφες προτάσεις των εφεσιβλήτων της από 8-3-2011 έφεσης και α) αφού έκρινε ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα, Δ.

Τ., (αντιθέτως κρίνασα κατά τούτο σε σχέση με την πρωτόδικη απόφαση), β) δέχθηκε τυπικά την από 8-3-2011 έφεση των εναγόντων της δεύτερης ως άνω αγωγής (δηλαδή των ... και Ι. Κ.) και την ασκηθείσα αντέφεση των εφεσιβλήτων της έφεσης αυτής και απέρριψε αυτές κατ' ουσίαν, γ) δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσία την από 9-3-2011 έφεση των εναγομένων, ήτοι της εταιρείας με την επωνυμία ...

ΑΒΕΕ κ.λπ. κατά του πρώτου ενάγοντος της δεύτερης από 20-7-2007 αγωγής, και της τρίτης εναγομένης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "..." κατά της ενάγουσας των λοιπών αγωγών, δ) κράτησε την υπόθεση και δίκασε στην ουσία τις από 23-5-2007, από 20-7-2007, από 1-11-2007 αγωγές και την ασκηθείσα ανταγωγή από τους δύο πρώτους εναγομένους της δεύτερης από 20-7-2007 κατά του πρώτου ενάγοντος αυτής, ε) απέρριψε τις από 20-7-2007 και από 1-11-2007 αγωγές, δεύτερη και τρίτη αντίστοιχα, στ) δέχθηκε εν μέρει την ασκηθείσα από τους δύο πρώτους εναγομένους της δεύτερης από 20-7-2007 αγωγής και υποχρέωσε τον αντεναγόμενο (...) να καταβάλει στον πρώτο αντενάγοντα Μ.

Π. πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ και στη δεύτερη αντενάγουσα πέντε χιλιάδες εξακόσια εβδομήντα επτά ευρώ και εξήντα επτά λεπτά (5.677,67) νομιμότοκα από την επομένη ημέρα άσκησης της ανταγωγής.

Ήδη, οι διάδικοι, προβάλλουν αιτιάσεις, με τους ταυτόσημους, κρινόμενους, καθένας, λόγους αναιρέσεως, κατά της άνω αποφάσεως του Εφετείου και δη: Α) Η αναιρεσείουσα, "... με την επωνυμία "... ΕΕ": α) για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης αναφορικά με την ύπαρξη ανεπαρκών και ασαφών αιτιολογιών σχετικά με το κρίσιμο και ουσιώδες για την υπόθεση ζήτημα, της υπαιτιότητος των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οδηγών των αναφερομένων αυτοκινήτων, καθώς και τις συνθήκες τελέσεώς του, ήτοι για ευθεία αλλά και εκ πλαγίου παραβίαση των εφαρμοστέων ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 300, 336, 914 του ΑΚ και 12 § 1, 19 § 1, 29 § 3, 34 § 2 περ. 1β', 35 § 3 και 36 § 1 του ΚΟΚ), β) για παραμόρφωση του περιεχομένου των εκθέσεων κατάσχεσης των δίσκων καταγραφής ταχύτητας από τις συσκευές ταχογράφου και έλλειψη αιτιολογίας κατά το δεύτερο σκέλος του άνω λόγου, γ) για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων (άρθρ. 559 αριθμ. 12 ΚΠολΔ).

Β) Ο αναιρεσείων (...): α) Για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης και για ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες αυτής αναφορικά με το κρίσιμο και ουσιώδες για την υπόθεση ζήτημα της υπαιτιότητας των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οδηγών των αναφερομένων αυτοκινήτων καθώς και τις συνθήκες τελέσεώς του, ήτοι για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των αριθμών 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

των εφαρμοστέων ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 297, 298, 300, 330, 914 του ΑΚ, 12 § 1, 19 § 1, 29 § 3, 34 § 2 περ. 1β', 35 § 3 και 36 § 1 του ΚΟΚ, β) για παραμόρφωση του περιεχομένου των εκθέσεων κατάσχεσης των δίσκων καταγραφής ταχύτητας από τις συσκευές ταχογράφου και έλλειψη αιτιολογίας κατά το δεύτερο σκέλος του άνω λόγου (άρθρο 559 αριθμοί 20 και 19 ΚΠολΔ αντίστοιχα) και γ) για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων (ήτοι αιτίαση εκ του αριθμ. 12 του άρθρου 559 αριθμ. 12 του ίδιου ως άνω Κώδικα).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, 4/2005).

Με το λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή, ένσταση κ.λπ., ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ.ΑΠ 27 και 28/1998).

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.ΑΠ 13/1995).

Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναιρέσεως ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 551 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, που μπορεί να είναι και ο ζημιωθείς στην περίπτωση που συνετέλεσε και ο ίδιος την πρόκληση ή την επαύξηση της ζημίας, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα.

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Αντίθετα, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, περί του ότι στη συγκεκριμένη (ένδικη) περίπτωση η πράξη ή η παράλειψη εκείνη αποτέλεσε ή δεν αποτέλεσε την αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος, περί του ότι δηλαδή το ζημιογόνο γεγονός σε σχέση με τη ζημία βρίσκεται ή δεν βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρ. 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση του αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Στην προκειμένη περίπτωση το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 4360/2014 απόφασή του, κατά το ενδιαφέρον, σχετικά με τους λόγους αναιρέσεως τμήμα της, δέχθηκε ως αποδειχθέντα κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Κατά τις απογευματινές ώρες της 2.4.2006, ο πρώτος εναγόμενος Μ.

Π.ς, ηλικίας κατά το χρόνο αυτό 42 ετών και επαγγελματίας οδηγός, εργαζόμενος στην δεύτερη εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ", οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της ως άνω δεύτερης εναγομένης, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη έναντι τρίτων από σωματικές βλάβες και υλικές ζημίες στην τρίτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "...", ξεκίνησε από την Κατερίνη με προορισμό την Αθήνα, κινούμενος επί του οδικού άξονα Π.Α.Θ.Ε. (Πατρών - Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων).

Το φορτηγό ήταν φορτωμένο με νωπά κοτόπουλα, τα οποία μετέφερε στην Αθήνα. Το δρομολόγιο αυτό το έκανε τρεις φορές την εβδομάδα, μεταφέροντας από την Κατερίνη, ήτοι την έδρα της ως άνω εταιρείας, νωπά κοτόπουλα στο υποκατάστημα αυτής, στην Αθήνα. Στις 22.55' ώρα της 2.4.2006, σύμφωνα με τον δίσκο καταγραφής ταχύτητας του εν λόγω οχήματος, πραγματοποίησε στάση, η οποία διήρκεσε μέχρι την 01:55' ώρα της 3.4.2006.

Κατά το χρονικό αυτό διάστημα των τριών ωρών, όπως πάντα, ο οδηγός του εν λόγω αυτοκινήτου, αφού στάθμευσε το ως άνω όχημα στο παρκινγκ, που υπήρχε σε απόσταση 100 μέτρων περίπου μετά τα διόδια της Τραγάνας, στη Φθιώτιδα, δεξιά, εκτός του οδοστρώματος, κοιμήθηκε. Περί ώρα 01:55' της 3.4.2006, σύμφωνα με τον δίσκο καταγραφής ταχύτητας του ιδίου και πάλι φορτηγού, ο οδηγός αυτού ξεκίνησε, συνεχίζοντας την πορεία του, οδηγώντας τούτο και κινούμενος επί της ιδίας οδού και στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας αυτής, με κατεύθυνση προς Αθήνα, με ταχύτητα, κατά την εκκίνησή του, 62 χ/ω, η οποία, αμέσως μετά, έπεσε στα 42 χ/ω, επειδή ήταν φορτωμένο και ο δρόμος, μετά τα διόδια της Τραγάνας ήταν ανηφορικός και παρουσίαζε ανηφορική δεξιά, ως προς την πορεία του, στροφή.

Περί ώρα 02:04' της 3.4.2006 κατεγράφη στον δίσκο καταγραφής ταχύτητας του οχήματος ταλάντωση της βελόνας στα 58 χ/ω και στις 02:10', σύμφωνα και πάλι με τον ίδιο δίσκο, καταγράφεται η τελευταία ταλάντωση, καταγράφεται δηλαδή μία στιγμιαία κίνηση του οχήματος. Επί της ιδίας οδού, στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και με την ίδια κατεύθυνση εκινείτο, κατά τον ως άνω χρόνο, και ο ενάγων ..., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα, που έφερε επικαθήμενη πλατφόρμα, εργοστασίου κατασκευής MAN, τύπου ... 6X2/2 ΒL5, με την εμπορική ονομασία TGA και ημερομηνία πρώτης αδείας κυκλοφορίας 23.1.2006, ιδιοκτησίας της εναγούσης ετερόρρυθμης μεταφορικής εταιρείας εσωτερικών και διεθνών μεταφορών με την επωνυμία ...

EE (... ΚG), με έδρα την ..., στην οποία εργαζόταν ως οδηγός, το μήκος του οποίου ανήρχετο σε 16,5 μέτρα, με ταχύτητα τουλάχιστον 80 χ/ω. Στην χιλιομετρική θέση 126,500 της οδού, ο οδηγός του τελευταίου αυτού οχήματος, βγαίνοντας από την ανηφορική δεξιά, ως προς την πορεία του, στροφή του δρόμου, μετά τα διόδια της Τραγάνας, όπου η οδός είναι πλέον ευθεία, επέπεσε, με ταχύτητα 82 χ/ω και χωρίς να φρενάρει, με την εμπρόσθια επιφάνεια του οχήματος που οδηγούσε επί της οπίσθιας επιφανείας του πρώτου με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου, με σφοδρότητα, στην συνέχεια εξετράπη της πορείας του προς τα δεξιά, και επέπεσε, με την ίδια σφοδρότητα, επί των μεταλλικών στηθαίων ασφάλειας της οδού, προκαλώντας την καταστροφή αυτών σε μήκος 20 μέτρων περίπου, όπου και ακινητοποιήθηκε.

Το πρώτο όχημα, αφού εκτινάχθηκε, λόγω της ώθησης που δέχθηκε κατά την πρόσκρουση, στην συνέχεια, πραγματοποιώντας οπισθοπορεία προς τα αριστερά, προσέκρουσε με την εμπρόσθια δεξιά γωνία επί της οπίσθιας αριστερής γωνίας του επικαθημένου του δευτέρου οχήματος και ακινητοποιήθηκε λοξά στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της οδού, σε απόσταση 40 μέτρων από το σημείο της σύγκρουσης, με την οπίσθια αριστερή γωνία του επί του τοιχώματος της κεντρικής νησίδας ασφαλείας, που διαχωρίζει τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας της οδού.

Κατά το ένδικο ατύχημα και συνεπεία αυτού, το όχημα ιδιοκτησίας της εταιρείας με την επωνυμία ... EE (... KG) υπέστη εκτεταμένες φθορές και βλάβες, δεδομένου ότι κατεστράφη η καμπίνα αυτού, ενώ ο οδηγός αυτού τραυματίστηκε υποστάς ρήξη μεσεντερίου στη μεσότητα του ειλεού, πολλαπλές θλάσεις μεσεντερίου και μεσοκόλου, αιμορραγία από κεντρικό φλεβικό κλάδο στην ρίζα των μεσεντερίων και εγκάρσια ρήξη σώματος του παγκρέατος και διεκομίσθη με το ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας.

Μικρότερες φθορές και βλάβες υπέστη και το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 IXΦ αυτοκίνητο στο κέντρο της οπίσθιας επιφανείας του, ήτοι υπέστη κύρτωση οπίσθιου μέρους της καρότσας και του εμπρόσθιου δεξιού άκρου του προφυλακτήρα, ο δε οδηγός αυτού υπέστη κάκωση κεφαλής με θλαστικό τραύμα βρεγματοϊνιακά και εγκεφαλική διάσειση, συνεπεία της οποίας έχασε, αμέσως μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων, τις αισθήσεις του, μέσα στην καμπίνα του οχήματος που οδηγούσε, όπου παρέμεινε, στην κατάσταση αυτή, μέχρι την προσέλευση της Τροχαίας στο σημείο του ατυχήματος.

Την ίδια μέρα υποβλήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας "ΘΡΙΑΣΙΟ" σε CT εγκεφάλου, ενώ στις 5.4.2006 εξετάσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Κατερίνης, όπου διαπιστώθηκαν οι ως άνω σωματικές βλάβες αυτού, εξ αιτίας των οποίων κρίθηκε ότι χρήζει αναρρωτικής αδείας 7 ημερών. Στο σημείο του ατυχήματος ο αυτοκινητόδρομος είναι κλειστός, έχει δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωριζόμενα με νησίδα ασφαλείας, το πλάτος του οδοστρώματος του ρεύματος κυκλοφορίας προς Αθήνα είναι 10,80 μέτρων, με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και λωρίδα εκτάκτου ανάγκης, η οδός, μετά τα διόδια της Τραγάνας και την ανηφορική δεξιά στροφή, είναι ευθεία και παρουσιάζει ανωφέρεια, και, κατά τον χρόνο του ατυχήματος, το οδόστρωμα ήταν ασφαλτοστρωμένο, ήταν ξηρό, ο φωτισμός ήταν ανεπαρκής, χωρίς εγκατάσταση, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μικρή, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές και η ορατότητα δεν περιοριζόταν από φυσικά ή τεχνητά εμπόδια.

Οι ενάγοντες ισχυρίζονται, με τις κρινόμενες αγωγές τους, ότι το ένδικο ατύχημα έλαβε χώρα την 02:20 της 3.4.2006 και ότι, κατά τον χρόνο του ενδίκου ατυχήματος, ο οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου είχε σταθμεύσει τούτο στην ως άνω χιλιομετρική θέση, επί της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας του ρεύματος κυκλοφορίας προς Αθήνα, έχοντας καταλάβει αυτήν, χωρίς να έχει επισημάνει την ύπαρξη και ακινητοποίηση του φορτηγού του στο οδόστρωμα με τα εμπρόσθια και οπίσθια φώτα θέσης ή στάθμευσης αυτού και σε κάθε περίπτωση, χωρίς να έχει θέσει σε λειτουργία τα φώτα έκτακτης ανάγκης, χωρίς να έχει τοποθετήσει τριγωνική πινακίδα ή κατάλληλη συσκευή επισήμανσης, ότι ο οδηγός αυτού παραδέχθηκε την αποκλειστική υπαιτιότητά του στην πρόκληση του ατυχήματος και συγκεκριμένα ότι ήταν σωματικά και πνευματικά εξουθενωμένος και εξαντλημένος ότι υπέφερε από ακατανίκητη υπνηλία και ότι του δημιουργήθηκε η ψευδαίσθηση ότι αναπαυόταν στο κρεβάτι του, ανακόψας την κίνηση του αυτοκινήτου του.

Δεν αποδείχθηκε, ωστόσο, η ουσιαστική βασιμότητα του ισχυρισμού τους αυτού. Η κατάθεση του εξετασθέντος, με την επιμέλεια των εναγόντων, μάρτυρα Γ. Γ. είναι γενικόλογη και ασαφής και από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που οι ενάγοντες νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν δεν συνάγεται απόδειξη ικανή να θεμελιώσει δικανική πεποίθηση περί του ότι, κατά το ένδικο ατύχημα, το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο ήταν ακινητοποιημένο, στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, με σβησμένα τα φώτα και ότι ο οδηγός αυτού κοιμόταν εντός αυτού.

Πιο συγκεκριμένα ο ως άνω μάρτυρας, παρά το γεγονός ότι δηλώνει ότι ήταν παρών στο συμβάν, κατά τον χρόνο της σύγκρουσης, δεν είχε ιδίαν αντίληψη περί των συνθηκών κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, δεδομένου ότι οδηγούσε ένα επικαθήμενο και μάλιστα της ιδιοκτήτριας του οχήματος που οδηγούσε ο ενάγων ..., εταιρείας, κινούμενος πίσω από το όχημα του τελευταίου, διότι δεν είχε ορατότητα λόγω της προαναφερθείσης στροφής της οδού προ του σημείου του ατυχήματος και είδε ότι ο ...

είχε πέσει σε ένα μικρό, όπως κατέθεσε φορτηγάκι, μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων. Συνακόλουθα, δεν είχε ιδίαν αντίληψη ότι το φορτηγάκι τούτο ήταν ακινητοποιημένο, γι' αυτό δεν κατέθεσε με βεβαιότητα ότι τούτο ήταν πράγματι ακινητοποιημένο, παρά κατέθεσε ότι "μάλλον ήταν σταματημένο", και πάλι χωρίς να αιτιολογεί την γνώμη του αυτή.

Κατέθεσε, επίσης, εξεταζόμενος ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ότι έμαθε πως ο οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου "μάλλον είχε ξαπλώσει στο πίσω μέρος του φορτηγού και κοιμόταν", χωρίς και πάλι να έχει ιδίαν αντίληψη περί αυτού, παρά το γεγονός ότι βρέθηκε στον τόπο του ατυχήματος αμέσως μετά από αυτό και πριν την άφιξη της Τροχαίας και χωρίς να κατονομάσει την πηγή γνώσης περί αυτού, ενώ δεν αναφέρθηκε καθόλου στον ακριβή χρόνο του ατυχήματος.

Βέβαια, και στην έκθεση αυτοψίας αναφέρεται, ως χρόνος του ατυχήματος, η ώρα 02:20' της 3.4.2006 και μάλιστα με την επισήμανση ότι οι συντάκτες αυτής διαπίστωσαν, με τις αισθήσεις τους, ότι ο προαναφερόμενος ήταν ο χρόνος του ατυχήματος, παρά το γεγονός ότι μετέβησαν στην 126,500 θέση μετά από αγγελία προς την Υπηρεσία τους ότι έγινε τροχαίο ατύχημα και συνακόλουθα μετά το ατύχημα, μη έχοντες ιδίαν αντίληψη περί του ακριβούς χρόνου της συγκρούσεως των δύο οχημάτων.

Σύμφωνα, ωστόσο, με την συσκευή αυτομάτου καταγραφής ταχύτητας (ταχογράφο) του οχήματος που οδηγούσε ο ... μέχρι την ώρα 02:12' της 3.4.2006 το όχημα αυτό εκινείτο με ταχύτητα 87 χ/ω και περί ώρα 02:12' η ταχύτητα μειώθηκε στα 82 χ/ω, μετά ταύτα δε, δεν υπάρχει άλλη καταγραφή στην συσκευή αυτομάτου καταγραφής ταχύτητας (ταχογράφο) του οχήματος, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των δίσκων αυτομάτου καταγραφής ταχύτητας των δύο οχημάτων, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν.

Με βάση τα αποδειχθέντα ως άνω πραγματικά περιστατικά η σύγκρουση των δύο οχημάτων έλαβε χώρα την 02:04 ώρα με βάση τον δίσκο του ταχογράφου του πρώτου με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου, που η καταγραφείσα ταλάντωση της βελόνας εκτινάχθηκε και κατέγραψε ταχύτητα 58 χ/ω, λόγω της ώθησης που δέχθηκε από το όπισθεν αυτού κινούμενο με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα και την 02:12' ώρα με βάση τον δίσκο του ταχογράφου του με αριθμό κυκλοφορίας 608 CΒ τράκτορα, που η καταγραφείσα ταλάντωση της βελόνας μειώθηκε στα 82 χ/ω, ήτοι την ταχύτητα σύγκρουσης αυτού με το προπορευόμενο όχημα.

Η απόκλιση της ώρας οφείλεται στην διαφορετική ώρα των ωρολογίων των δύο οχημάτων, σε κάθε περίπτωση, όμως, το ένδικο ατύχημα έλαβε χώρα σε χρόνο προ της 02:20' δεδομένου ότι καταγραφή ταλάντωσης, κατά τον χρόνο αυτό, δεν υπάρχει στους ταχογράφους των συγκρουσθέντων οχημάτων. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από την τεχνική γνωμάτευση του Μηχανολόγου Μηχανικού οχημάτων Ν.

Κ., που οι εκκαλούντες-εφεσίβλητοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν. Πρέπει να σημειωθεί ότι η έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή σχεδιάγραμμα σε τροχαίο ατύχημα, που συντάσσονται σύμφωνα με τα άρθρα 148 επ. και 180 ΚΠοινΔ, αποτελούν δημόσια έγγραφα και, κατά το άρθρο 440 ΚΠολΔ για όσα περιστατικά βεβαιώνονται στα κατά τα άρθρα 438 και 439 του ίδιου κώδικα δημόσια έγγραφα, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει εκείνος που έχει συντάξει το έγγραφο, τα έγγραφα αυτά παρέχουν πλήρη απόδειξη κατά της οποίας, όμως, επιτρέπεται ανταπόδειξη, η οποία ενεργείται κατά τις διατάξεις των άρθρων 670, 671 ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και στη διαδικασία κατά την οποία εκδικάζεται η διαφορά κατά το άρθρο 681Α ΚΠολΔ, με άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία εκτιμώνται με τον ίδιο τρόπο (ΑΠ 1251/2011 ΝΟΜΟΣ).

Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο, κατά τον χρόνο του ενδίκου ατυχήματος, εκινείτο με ταχύτητα 42 χ/ω, όταν ο ενάγων - αντεναγόμενος ..., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα και κινούμενος με ταχύτητα 82 χ/ω επέπεσε με σφοδρότητα με την εμπρόσθια επιφάνεια επί της οπίσθιας επιφανείας του προπορευομένου ως άνω οχήματος.

Το ένδικο δε ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα Δ. Τ., ο οποίος δεν κατέβαλε την προσοχή και επιμέλεια την οποία θα κατέβαλε ο μέσος συνετός οδηγός κάτω από όμοιες συνθήκες και πιο συγκεκριμένα δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, δεν ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε, λαμβάνοντας υπόψη ότι ήταν νύκτα, ο φωτισμός της οδού ήταν ανεπαρκής, ότι εκινείτο σε ανωφέρεια, οδηγώντας όχημα 12,5 μέτρων μήκους, ώστε να έχει την δυνατότητα, σε κάθε στιγμή, να εκτελέσει τους αναγκαίους χειρισμούς προς αποφυγή οιουδήποτε κινδύνου δυναμένου να προβλεφθεί και η ύπαρξη βραδυπορούντος οχήματος στο οδόστρωμα είναι από τους κινδύνους τους δυναμένους να προβλεφθούν, κατά παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 του ν. 2696/2009, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί έγκαιρα το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο, παρά το γεγονός ότι τα φώτα του οχήματος που οδηγούσε φώτιζαν σε απόσταση 50 μέτρων και η ορατότητα αυτού δεν περιοριζόταν, και να επιπέσει με την αυξημένη ταχύτητα των 82 χ/ω, χωρίς να προβεί σε πέδηση, δεδομένου ότι στον τόπο του ατυχήματος δεν βρέθηκαν ίχνη πεδήσεως.

Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι επέπεσε επί του ως άνω οχήματος, η ταχύτητα αυτού δεν μειώθηκε, αλλά, μετά την σύγκρουση, παρεξέκλινε της πορείας του προς τα δεξιά και με σφοδρότητα επέπεσε επί του μεταλλικού στηθαίου ασφάλειας, του οποίου προκάλεσε την καταστροφή σε μήκος 20 μέτρων. Βέβαια, σε βάρος του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου Μ.

Π. ασκήθηκε ποινική δίωξη για την ως άνω σωματική βλάβη του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας 608 CB τράκτορα Δ. Τ., που προκλήθηκε κατά το ένδικο ατύχημα και για την αξιόποινη αυτή πράξη της απλής σωματικής βλάβης από αμέλεια από υπόχρεο ο Μ. Π.ς καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λαμίας με την 2014/2011 απόφασή του, σε φυλάκιση ενός έτους, ενώ με την 114/2013 απόφαση του Εφετείου Πλημμελημάτων Λαμίας, κατόπιν ασκηθείσης εφέσεως κατ' αυτής, του επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως εννέα μηνών για την αξιόποινη αυτή πράξη, ωστόσο, οι αποφάσεις αυτές δεν δεσμεύουν το παρόν Δικαστήριο, δεδομένου ότι οι αποφάσεις των Ποινικών Δικαστηρίων δεν δημιουργούν δεδικασμένο στην πολιτική δίκη (ΑΠ 580/2001 ΝΟΜΟΣ).

Όπως προαναφέρθηκε, κατά το ένδικο ατύχημα το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της δεύτερης εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ", υπέστη φθορές και βλάβες στην αντλία συμπλέκτη, την φυσούνα συμπλέκτη, το υδραυλικό φρένου, το φτερό, την πόρτα, τον προφυλακτήρα, την υδραυλική πόρτα, το φανάρι, το σκαλοπάτι, το χερούλι, την βάση της καρότσας και το συνεμπλόκ καμπίνας.

Για την αποκατάσταση των βλαβών αυτών η ως άνω ιδιοκτήτρια εταιρεία δαπάνησε α) για την αντικατάσταση της αντλίας συμπλέκτη το συνολικό ποσό των 35,70 ευρώ, β) για την αγορά φυσούνας συμπλέκτη και υγρών συμπλέκτη το συνολικό ποσό των 312,97 ευρώ, γ) για την αγορά εξαρτήματος υδραυλικού φρένου και φτερού το συνολικό ποσό των 197,501 ευρώ, δ) για την επισκευή της πόρτας το συνολικό ποσό των 178,50 ευρώ, ε) για την αγορά προφυλακτήρα MAN κομπλέ το συνολικό ποσό των 357 ευρώ, στ) για την αγορά μεταχειρισμένης υδραυλικής πόρτας 1.500 ευρώ, για φανάρι 80 ευρώ, για προφυλακτήρα 290 ευρώ, για σκαλοπάτι 95 ευρώ και για χερούλι 37 ευρώ και μαζί με τον αναλογούντα φόρο το συνολικό ποσό των 2.382 ευρώ, ζ) για την επισκευή και αλλαγή της βάσης της καρότσας και του συνεμπλόκ καμπίνας το συνολικό ποσό των 714 ευρώ, η δε εκ του λόγου αυτού συνολική ζημία της ιδιοκτήτριας του βλαβέντος ως άνω αυτοκινήτου ανήλθε στο συνολικό ποσό των 4.177,67 ευρώ.

Συνεπεία των ως άνω βλαβών το αυτοκίνητο της αντεναγούσης, που ήταν εργοστασίου κατασκευής MAN, κλειστό, με ψυκτικό μηχάνημα, είχε κυκλοφορήσει το έτος 1997 και η αξία του, κατά το χρόνο του ενδίκου ατυχήματος, ανήρχετο στο ποσό των 30.000 ευρώ, υπέστη μείωση της αξίας αυτού, παρά την επισκευή του με την επιμέλεια της ιδιοκτήτριας, κατά ποσοστό 5%, δηλαδή κατά 1.500 ευρώ.

Κατά το ίδιο ατύχημα τραυματίστηκε και ο οδηγός του ιδίου αυτοκινήτου Μ. Π.ς, ο οποίος υπέστη κάκωση κεφαλής με θλαστικό τραύμα βρεγματοϊνιακά και εγκεφαλική διάσειση, συνεπεία της οποίας έχασε, αμέσως μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων, τις αισθήσεις του, όπως προαναφέρθηκε. Στην κατάσταση αυτή βρισκόταν ο Μ.

Π.ς, εντός της καμπίνας του οχήματος που οδηγούσε, όταν έφθασαν τα όργανα της Τροχαίας στο σημείο του ατυχήματος και όχι κοιμώμενος, όπως αναγράφεται στην έκθεση αυτοψίας. Άλλωστε ο ίδιος, που ήταν επαγγελματίας οδηγός, και πραγματοποιούσε το ίδιο δρομολόγιο τρεις φορές την εβδομάδα, είχε ξεκουραστεί επί τρίωρο, λίγα λεπτά πριν από το ένδικο ατύχημα, και είχε την δυνατότητα, σε περίπτωση κόπωσης ή υπνηλίας, να επιλέξει, για την στάθμευση του οχήματος που οδηγούσε, την εκεί υπάρχουσα λωρίδα έκτακτης ανάγκης και όχι την δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με κίνδυνο της ζωής του και της ασφάλειας των λοιπών χρησιμοποιούντων την οδό.

Συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος και συνακόλουθα της σε βάρος του ως άνω αδικοπραξίας, ο αντενάγων Μ. Π.ς υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να του επιδικασθεί, ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση, ενόψει του είδους του τραυματισμού του, όπως περιγράφηκε προηγουμένως, και του διαστήματος ανάρρωσής του, του πόνου που δοκίμασε απ' αυτόν (τραυματισμό), των συνθηκών του ατυχήματος, της υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου και της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης του ιδίου και του πρώτου αντεναγομένου, το ποσό των 5.000 ευρώ, απορριπτόμενου του σχετικού αγωγικού κονδυλίου ως προς το υπερβάλλον ως υπερβολικού.

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου Μ. Π. και, μετά ταύτα, απέρριψε την ανταγωγή και έκανε α) δεκτή εν μέρει την πρώτη από 23.5.2007 αγωγή, β) δεκτή εν μέρει την δεύτερη από 20.7.2007 αγωγή ως προς τον πρώτο ενάγοντα και γ) δεκτή στο σύνολό της την τρίτη από 1.11.2007 αγωγή, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις και πρέπει να:

εξαφανισθεί, κατά παραδοχή του ισχυρισμού των εναγομένων περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του Δ. Τ., που επαναφέρεται με τον πρώτο λόγο της έφεσης των εναγομένων. Πρέπει, περαιτέρω, να κρατηθεί η υπόθεση στο παρόν Δικαστήριο και δικάζοντας στην ουσία της την υπόθεση να απορριφθούν οι αγωγές και να καταδικαστούν οι ενάγοντες - εφεσίβλητοι, ως ηττηθέντες διάδικοι, στα δικαστικά έξοδα των εναγομένων - εκκαλούντων και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του συναφούς αιτήματος αυτών (άρθρα 176, 183 και 191 Κ.Πολ.Δικ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό της παρούσης.

Πρέπει, περαιτέρω, να γίνει δεκτή, εν μέρει η ασκηθείσα ανταγωγή και να υποχρεωθεί ο αντεναγόμενος ... να καταβάλει στον πρώτο αντενάγοντα Μ. Π. 5.000 ευρώ και στην δεύτερη αντενάγουσα εταιρεία με την επωνυμία "... ΑΒΕΕ" 5.677,67 ευρώ με το νόμιμο τόκο από της επομένης της ασκήσεως της ανταγωγής, να καταδικαστεί δε ο αντεναγόμενος, ως ηττηθείς διάδικος, στα δικαστικά έξοδα των αντεναγόντων και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του συναφούς αιτήματος αυτών.

Πρέπει, τέλος, να απορριφθεί η από 8.3.2011 έφεση των εναγόντων Δ. Τ. και Ι. Κ. και να καταδικαστούν οι εκκαλούντες, ως ηττηθέντες διάδικοι, στα δικαστικά έξοδα των εφεσίβλητων, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του συναφούς αιτήματος αυτών. Απορριπτέα, μετά ταύτα, κρίνεται και η ασκηθείσα με τις έγγραφες προτάσεις αντέφεση των εφεσιβλήτων, διότι εξέλιπε το έννομο συμφέρον αυτών, μετά την απόρριψη της έφεσης...".

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, όπως προκύπτει από το σύνολο των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασής του, διέλαβε σ' αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες σχετικά με τις συνθήκες του ενδίκου ατυχήματος. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφασή του, περιλαμβάνει λεπτομερείς αναφορές στους λόγους που καταφάσκουν στην αποκλειστική, υπαιτιότητα του Δ.

Τ., κατά την οδήγηση του άνω αυτοκινήτου, διαλαμβάνοντας με σαφήνεια και πληρότητα, τα συγκροτούντα την έννοια της αμέλειας περιστατικά που επέδειξε ο άνω οδηγός στην πρόκληση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος, σε συνδυασμό με τις παραβάσεις των διατάξεων του ΚΟΚ (άρθρ. 12 παρ. 1 και 23 παρ. 2 του ΚΟΚ), οι οποίες βρίσκονται σε αιτιώδη συνάφεια με το επελθόν αποτέλεσμα.

Ειδικότερα, διαλαμβάνεται σ' αυτή... "Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο, κατά τον χρόνο του ενδίκου ατυχήματος, εκινείτο με ταχύτητα 42 χ/ω, όταν ο ενάγων - αντεναγόμενος ..., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας WL - 608 CB τράκτορα και κινούμενος με ταχύτητα 82 χ/ω, επέπεσε με σφοδρότητα με την εμπρόσθια επιφάνεια επί της οπίσθιας επιφάνειας του προπορευόμενου ως άνω οχήματος.

Το ένδικο ατύχημα, οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα Δ. Τ. ο οποίος δεν κατέβαλε την προσοχή και επιμέλεια την οποία θα κατέβαλε ο μέσος συνετός οδηγός... και συγκεκριμένα δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, δεν ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματος που οδηγούσε, λαμβάνοντας υπόψη ότι ήταν νύκτα, ο φωτισμός της οδού ήταν ανεπαρκής, ότι εκινείτο σε ανωφέρεια, οδηγώντας όχημα 12,5 μέτρων μήκους, ώστε να έχει την δυνατότητα, σε κάθε στιγμή, να εκτελέσει τους αναγκαίους χειρισμούς προς αποφυγή οιουδήποτε κινδύνου δυναμένου να προβλεφθεί και η ύπαρξη βραδυπορούντος οχήματος στο οδόστρωμα είναι από τους κινδύνους τους δυναμένους να προβλεφθούν, κατά παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 19 παρ. 1 του ν. 2696/2009, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί έγκαιρα το με αριθμό κυκλοφορίας ...0 ΙΧΦ αυτοκίνητο, παρά το γεγονός ότι τα φώτα του οχήματος που οδηγούσε, φώτιζαν σε απόσταση 50 μέτρων και η ορατότητα αυτού δεν περιοριζόταν και να επιπέσει με την αυξημένη ταχύτητα των 82 χιλ/ω, χωρίς να προβεί σε πέδηση, δεδομένου ότι στον τόπο του ατυχήματος δεν βρέθηκαν ίχνη πεδήσεως.

Μάλιστα, παρά το γεγονός ότι επέπεσε επί του ως άνω οχήματος, η ταχύτητα αυτού δεν μειώθηκε, αλλά μετά τη σύγκρουση, παρεξέκλινε της πορείας του προς τα δεξιά και με σφοδρότητα επέπεσε επί του μεταλλικού στηθαίου ασφάλειας, του οποίου προκάλεσε την καταστροφή σε μήκος 20 μέτρων...".

Ήδη, οι αναιρεσείοντες παραπονούνται (με τους ταυτόσημους λόγους των υπό κρίση αναιρέσεών τους), επειδή το Εφετείο δεν ερεύνησε την περίπτωση συντρέχοντος πταίσματος του οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου (Μ. Π.), στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος και ότι ακολούθως υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι δεν εφήρμοσε τη διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ, αν και συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της, ενώ υπέπεσε και στην πλημμέλεια του αριθμ. 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, διότι διέλαβε (το Εφετείο), στην απόφασή του ανεπαρκείς αιτιολογίες.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης, κατά τις προαναφερόμενες αιτιάσεις είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι αμφότεροι οι αναιρεσείοντες δεν πρότειναν παραδεκτά και νόμιμα, ενώπιον των δικαστηρίων της ουσίας, ένσταση συντρέχοντος πταίσματος του οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου (ΑΠ 56/2013), ούτε ισχυρίζονται, άλλωστε, ότι πρότειναν, την ένσταση αυτή.

Εξάλλου, σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που ανελέγκτως δέχθηκε το Εφετείο, ως αληθή, δεν συντρέχει περίπτωση ιδίου πταίσματος (ΑΚ 330) του οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου. Περαιτέρω, τα παράπονα των αναιρεσειόντων ότι το Εφετείο δεν αιτιολογεί επαρκώς: "αν ο ... όφειλε να έχει αντιληφθεί σε προγενέστερο χρόνο το φορτηγό που προηγείτο", "γιατί το φορτηγό που προηγείτο δεν ήτο συσκοτισμένο", γιατί δεν εκτίμησε ορθώς το δελτίο συμβάντων του Τμήματος Τροχαίας ..., "εάν ο οδηγός του φορτηγού είχε χρόνο να αντιδράσει αποφευκτικώς", "εάν μπορούσε ο αναιρεσείων οδηγός να ακινητοποιήσει το όχημά του, ενώ εκινείτο με ταχύτητα 82 χλμ./ώρα, "αν η ταχύτητα του ΙΧ φορτηγού αυτοκινήτου ήταν σύννομη", "εάν ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου ευρέθη κοιμώμενος", "εάν αξιολογήθηκαν ορθώς το δελτίο συμβάντων της τροχαίας και η έκθεση αυτοψίας", αφενός μεν τυγχάνουν απαράδεκτα, διότι αναφέρονται στην αξιολόγηση των αποδείξεων, που δεν υπόκεινται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αφ' ετέρου δε στηρίζονται επί εσφαλμένης (και αντίθετης προς τις ανελέγκτως γενόμενες δεκτές παραδοχές του Εφετείου) προϋποθέσεως, ότι το ΙΧΦ αυτοκίνητο ήταν ακινητοποιημένο εντός της Εθνικής οδού και δεν είχε φώτα.

Περαιτέρω, το Εφετείο με τις ανέλεγκτες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασής του, με σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, απέρριψε, ως αβάσιμο (αναπόδεικτο) τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων, ότι το ΙΧΦ αυτοκίνητο δεν είχε φώτα και περαιτέρω δέχθηκε (το Εφετείο), ότι το όχημα αυτό ήταν ορατό και όφειλε να το αντιληφθεί εγκαίρως, ο πρώτος των αναιρεσειόντων (...ς) και με τα δικά του φώτα και παρά ταύτα επέπεσε επί του οπισθίου τμήματος του ΙΧ φορτηγού που προηγείτο.

Με τον δεύτερο λόγο της αναίρεσής τους, οι αναιρεσείοντες προβάλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, παραμόρφωσε διαγνωστικά το περιεχόμενο των εκθέσεων κατάσχεσης των δίσκων καταγραφής ταχύτητας από τις συσκευές ταχογράφου, που έφεραν τόσο το υπ' αριθμ. ...40 ΙΧΦ όχημα που οδηγούσε ο πρώτος αναιρεσίβλητος (...), όσο και ο συρμός που οδηγούσε την χρονική στιγμή του συμβάντος ο αναιρεσείων (...ς), (αποτελούμενος από τον υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...8 CB τράκτορα έλκυσης μετά της υπ' αριθμ. ...12 B1 τριαξονικής επικαθήμενης καρότσας). Ειδικότερα, οι αναιρεσείοντες εκθέτουν, ότι το Εφετείο, παρέλειψε να προβεί σε πλήρη ανάγνωση του περιεχομένου των παραπάνω εγγράφων, αλλ' αντίθετα προέβη σε επιλεκτική και μερική (ελλιπή) και εσφαλμένη ανάγνωση αυτών, απέδωσε στα παραπάνω έγγραφα και ειδικότερα στους δίσκους ταχογράφου των δύο αυτοκινήτων και στις χαραγείσες ενδείξεις των ακίδων τους περιεχόμενο, εντελώς διάφορο από το υπάρχον σ' αυτά (περιεχόμενο), δεχόμενο το αντίθετο του σαφούς και ρητού γράμματος των εγγράφων αυτών και συγκεκριμένα μη δεχόμενο πραγματικά περιστατικά, που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά, κατά τα αναφερόμενα στο λόγο αυτό του αναιρετηρίου.

Ο άνω λόγος αναίρεσης, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι αναφέρεται στην αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, όσον αφορά τις εγγραφές του ταχογράφου και όχι στη λανθασμένη ανάγνωσή τους. Το Εφετείο εκτιμώντας, τα έγγραφα αυτά, ως αποδεικτικό μέσο, προέβη στην εκτίμηση του περιεχομένου τους, δηλαδή στην αποδεικτική αξιολόγησή τους και στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα όχι αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στα έγγραφα αυτά, αλλά αφού το διέγνωσε σωστά, το συνεκτίμησε με άλλα αποδεικτικά μέσα και κατέληξε σε διαφορετικό αποτέλεσμα από αυτό που οι αναιρεσείοντες θεωρούν ορθό (Ολ.ΑΠ [πλήρης] 2/2008).

Περαιτέρω, οι αναιρεσείοντες με τον τρίτο λόγο της αναίρεσής τους προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, που χρησιμοποίησε το αποδεικτικό μέσο του δημοσίου εγγράφου, της έκθεσης αυτοψίας και συγκεκριμένα το συγκεκριμένο χωρίο αυτού, περί της κατάστασης του οδηγού του υπ' αριθμ. ...0 ΙΧΦ αυτοκινήτου κατά την 2.30 ώρα, όταν ευρέθη εντός της καμπίνας κοιμώμενος, υπέπεσε (το Εφετείο) στην αναιρετική πλημμέλεια του αριθμού 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι εξέλαβε την καταγεγραμμένη επί της ως άνω εκθέσεως αυτοψίας, διαπίστωση του ύπνου του οδηγού των αντιδίκων (Μ. Π.) με το όχημά του ακινητοποιημένο εντός του πλάτους κυκλοφορίας οχημάτων της Εθνικής Οδού, ως δήθεν δεκτικής ανταπόδειξης, χωρίς προσβολή της, ως πλαστής, με αποτέλεσμα να προσδώσει ελάσσονα αποδεικτική ισχύ και συνακόλουθα απομειωμένη πορισματική εισφορά σε αυτήν (με την ελεύθερη εκτίμηση άλλων ανυπόστατων αποδεικτικών μέσων, όχι ως εχόντων ελάσσονα αποδεικτική δύναμη αλλ' αντιθέτως ισοδύναμων της έκθεσης αυτοψίας), κατά τα ειδικότερα διαλαμβανόμενα στον αναιρετικό αυτό λόγο.

Η έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή σχεδιάγραμμα σε τροχαίο ατύχημα, που συντάσσονται, σύμφωνα με τα άρθρα 148 επ. και 180 ΚΠοινΔ αποτελούν δημόσια έγγραφα και, κατά το άρθρο 440 ΚΠολΔ, για όσα περιστατικά βεβαιώνονται στα κατά τα άρθρα 438 και 439 του ιδίου Κώδικα δημόσια έγγραφα, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει εκείνος που έχει συντάξει το έγγραφο, τα έγγραφα αυτά αποτελούν πλήρη απόδειξη κατά της οποίας, όμως, επιτρέπεται ανταπόδειξη, η οποία ενεργείται κατά τις διατάξεις των άρθρων 670, 671 ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και στη διαδικασία κατά την οποία εκδικάζεται η διαφορά, κατά το άρθρο 681Α ΚΠολΔ, με άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία εκτιμώνται με τον ίδιο τρόπο (ΑΠ 1251/2011).

Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση, κατά του περιεχομένου της εκθέσεως αυτοψίας (και ειδικότερα ως προς το αναφερόμενο σ' αυτή επίμαχο ζήτημα, ότι δηλαδή ο οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου, ευρέθη κοιμώμενος, κατά τα αναφερόμενα, στον σχετικό άνω αναιρετικό λόγο), επιτρέπεται ανταπόδειξη με άλλα ισοδύναμα αποδεικτικά μέσα (με τον ταχογράφο, την έκθεση του τεχνικού συμβούλου της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας), όπως, άλλωστε ορθά έκρινε το Εφετείο και ήχθη στο σχετικό πόρισμά του και η πληττόμενη απόφαση δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμ. 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και όσα αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω πρέπει: Α) Να απορριφθεί η υπ' αυξ. αριθμό κατάθεσης 571/1.7.2016 αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος Δ. Τ., διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που κατατέθηκε από τον αναιρεσείοντα στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων που νικήθηκε στη δίκη, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της τρίτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...". Β) Να απορριφθεί η υπ' αυξ. αριθμό κατάθεσης 572/1-7-2016 αίτηση αναίρεσης της αναιρεσείουσας ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ... ΕΕ και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου των τριακοσίων (300) ευρώ, που κατατέθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα που νικήθηκε στη δίκη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της ίδιας ως άνω αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας, κατά το βάσιμο περί τούτου αίτημα της τελευταίας.

Σημειώνεται ότι η άνω ασφαλιστική εταιρεία εκπροσωπήθηκε στη δίκη από τον ίδιο και για τις δύο αιτήσεις αναιρέσεως, πληρεξούσιο δικηγόρο, ο οποίος κατέθεσε κοινές προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις υπ' αυξ. αριθμούς κατάθεσης 571/2016 και 572/2016 αιτήσεις του Δ. Τ. και της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία ... E.E. (... KG), αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4360/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει τις άνω αιτήσεις αναιρέσεως.

Διατάσσει την εισαγωγή των παραβόλων ποσού τριακοσίων (300) ευρώ για κάθε μία αναίρεση, στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων διακοσίων (2.200) ευρώ για κάθε αναίρεση.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ