1517/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1517 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1517/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 105/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου L. K. του T., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Γκουζάνη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 6448/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. πρωτ. …/12-5-2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 602/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη αίτηση του κατηγορουμένου, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 6448/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (πλημμελημάτων) Αθηνών με την οποία ο αναιρεσείων κατηγορούμενος καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων (4) ετών και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ για την αξιόποινη πράξη της πορνογραφίας ανηλίκων με τη χρήση διαδικτύου και με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, ασκήθηκε νομότυπα εμπρόθεσμα και είναι παραδεκτή, περιέχουσα ως μοναδικό λόγο αναίρεσης την έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 δ’ Κ.Ποιν.Δ.). Ειδικότερα ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν διέλαβε στοιχεία ως προς τη στοιχειοθέτηση της αντικειμενικής υπόστασης και την ύπαρξη του απαιτούμενου δόλου, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του παραπάνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάσθηκε αυτός.

Κατά το άρθρο 348Α ΠΚ όπως αντικαταστάθηκε από το δεύτερο άρθρο § 10 Ν. 3625/2007 που ισχύει από 24-12-2007, όποιος με πρόθεση παράγει, προσφέρει, πωλεί ή με οποιοδήποτε τρόπο, διαθέτει, διανέμει, διαβιβάζει αγοράζει προμηθεύεται ή κατέχει υλικό παιδικής πορνογραφίας ή διαδίδει πληροφορίες σχετικά με την τέλεση των παραπάνω πράξεων, μέσω της τεχνολογίας των πληροφοριών και επικοινωνιών, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων έως τριακοσίων χιλιάδων ευρώ ... 3.

Υλικό παιδικής πορνογραφίας κατά την έννοια των προηγούμενων παραγράφων, συνιστά η αναπαράσταση ή η πραγματική ή εικονική αποτύπωση σε ηλεκτρονικό ή άλλο υλικό φορέα των γεννητικών οργάνων ή του σώματος εν γένει ανηλίκου, κατά τρόπο που προδήλως προκαλεί γενετήσια διέγερση καθώς και πραγματικής ή εικονικής ασελγούς πράξης που διενεργείται από ή με ανήλικο .

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει με σαφήνεια ότι μετά την τροποποίηση του άρθρου 348 Α Π Κ από τον ως άνω νόμο, ήτοι από 24-12-2007 ημερομηνία ισχύος αυτού, για την πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος αυτού αρκεί η απλή κατοχή, αγορά μεταφορά πορνογραφικού υλικού ανηλίκου, χωρίς να απαιτείται πλέον σκοπός κερδοσκοπίας αυτού, όπως προηγουμένως.

Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ ιδίου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού προς το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ’ είδος γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών και χωρίς να απαιτείται να αναφέρεται από ποιό συγκεκριμένα αποδεικτικό μέσο προέκυψε η κάθε παραδοχή.

Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους (εγγράφων, μαρτυρικών καταθέσεων), ούτε απαιτείται να ορίζεται ποιό βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπ’ όψη του και συνεκτίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μερικά κατ’ επιλογήν, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 §1 και 187 ΚΠΔ.

Ειδικά ως προς το δόλο, που απαιτείται κατά κανόνα, σύμφωνα με το άρθρ. 26 παρ. 1 Π.Κ., προς στοιχειοθέτηση της υποκειμενικής υπόστασης των κακουργημάτων και πλημμελημάτων και συνίσταται, κατά το άρθρ. 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση της παραγωγής των περιστατικών, που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια κάποιας αξιόποινης πράξεως, δεν είναι κατ αρχήν ανάγκη να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή και προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ’ αυτή.

Όταν όμως αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η "εν γνώσει" ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω "σκοπού" (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), τότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στα στοιχεία αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε κατ’ έφεση, με την προσβαλλόμενη, ως άνω, απόφασή του, δέχθηκε, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία έλαβε υπόψη και μνημονεύει κατ’ είδος (ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, αναγνωσθέντα έγγραφα), προέκυψαν, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του κατά πιστή μεταφορά το εξής: "Ο κατηγορούμενος στην Αθήνα την 6 Μαρτίου 2010, με πρόθεση παρήγαγε και με οποιοδήποτε τρόπο διέθεσε, διένειμε, προμηθεύτηκε και κατείχε υλικό παιδικής πορνογραφίας με τη χρήση διαδικτύου και δια συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Ειδικότερα ο κατηγορούμενος παρήγαγε είτε προμηθεύτηκε και κατείχε 2393 φωτογραφίες με άσεμνο περιεχόμενο παιδικής πορνογραφίας (ανηλίκων) οι οποίες διαχωρίζονται ως εξής: α) φωτογραφίες που απεικονίζουν ερωτικές στάσεις ανηλίκων χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα, β) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση μεταξύ παιδιών και ατομικό αυνανισμό από ένα παιδί γ) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς διείσδυση μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων δ) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση με τη συμμετοχή ενός ή και περισσότερων ανηλίκων, καθώς και μεταξύ ανηλίκων - ενηλίκων και ε) φωτογραφίες που απεικονίζουν σαδισμό και διείσδυση ενός ζώου και από ζώο.

Τις φωτογραφίες αυτές κατείχε ο κατηγορούμενος, ο οποίος, δια συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή και μέσω τηλεφωνικής σύνδεσης της εταιρίας "Forthnet" από την ip διεύθυνση ..., που ανήκει στον ίδιο, τις δημοσίευσε, τις διέθεσε και τις διένειμε στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα ... της εταιρίας ..., ενώ επιπλέον πραγματοποίησε πρόσβαση (access) και μεταφορτώσεις (download) στις εν λόγω φωτογραφίες, καθιστώντας τις με τον τρόπο αυτό προσιτές σε άγνωστο αριθμό χρηστών του διαδικτύου.

Ειδικότερα, από το υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου .../22.3.2011 έγγραφο της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας "Forthnet", που απεστάλη στη Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής - Τμήμα 5° Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, κατόπιν της υπ’ αριθμόν ..., περί άρσεως του απορρήτου, διάταξης του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, επικυρωθείσης με το υπ’ αριθμόν 941/2011 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, προέκυψε ότι δικαιούχος της ηλεκτρονικής διεύθυνσης στο διαδίκτυο (ip) ...

ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος την είχε ενεργοποιήσει μέσω της οικιακής χρήσεως τηλεφωνικής σύνδεσης με αριθμό κλήσης ... που διατηρούσε στην πιο πάνω εταιρεία παροχής υπηρεσιών τηλεφωνίας και διαδικτύου, και ότι από την ανήκουσα στον κατηγορούμενο ηλεκτρονική αυτή διεύθυνση διαδικτύου πραγματοποιήθηκε, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, την 6.3.2010 και κατά τα διαστήματα:

α) από ώρα 06:14:07 έως ώρα 07:21:37 και β) από ώρα 14:24:38 έως ώρα 15:14:57, η μεταφόρτωση των παραπάνω 2.393 φωτογραφιών παιδικής πορνογραφίας ανηλίκων στην ιστοσελίδα ... της εταιρείας ..., που εδρεύει στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εξάλλου, περίπτωση τρίτος να μεταφόρτωσε, από δικό του ηλεκτρονικό υπολογιστή, τις πιο πάνω φωτογραφίες παιδικής πορνογραφίας, μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσης του κατηγορουμένου εν αγνοία του, όπως ο ίδιος αβάσιμα ισχυρίζεται, πρέπει να αποκλειστεί, ως τεχνικώς αδύνατη, όπως η επ’ ακροατηρίω εξετασθείσα μάρτυρας Σ.

Μ., αρχιφύλακας, υπηρετούσα στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών βεβαιώνει. Αβάσιμος και απορριπτέος είναι και ο έτερος ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι κάποιο άλλο πρόσωπο, που ο ίδιος όμως δεν προσδιορίζει, χρησιμοποίησε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του, εν αγνοία του, για την πιο πάνω επιλήψιμη μεταφόρτωση.

Περαιτέρω, στην επί της οδού ... οικία του κατηγορουμένου την 4.5.2011 έγινε, παρουσία εισαγγελικού λειτουργού, έρευνα από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, κατά την οποίαν βρέθηκε και κατασχέθηκε ένας φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής μάρκας ACER μετά του τροφοδοτικού του, ο οποίος ανήκε στον κατηγορούμενο, όπως η σύζυγος του K.

N. στην από 4.5.2011 προανακριτική της κατάθεση βεβαίωσε. Επί του κατασχεθέντος υπολογιστή διενεργήθηκε εργαστηριακή πραγματογνωμοσύνη από την αρχιφύλακα της ΔΕΕ Σ. Μ., η οποία και συνέταξε την υπ’ αριθμόν πρωτοκόλλου ...3.2.1014 σχετική έκθεσή της. Στην έκθεση αυτή διαπιστώνονται τα ακόλουθα: α) ότι στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή ανευρέθησαν διαγεγραμμένα και ανακτήθηκαν 397 ψηφιακά αρχεία εικόνας διαμορφώσεως με περιεχόμενο παιδικής πορνογραφίας, β) ότι στον υπολογιστή έχει εγκατασταθεί από τις 20.4.2011, δηλαδή μετά την κρίσιμη χρονολογία 6.3.2010, το λειτουργικό σύστημα "Windows 7 Ultimate", γ) ότι στον υπολογιστή βρέθηκαν εγκατεστημένα τα λογισμικά "..." και "...", εκ των οποίων το πρώτο καθιστά δυνατή τη διαγραφή ανεπιθύμητων ή προσωρινών στοιχείων και το δεύτερο την ανταλλαγή αρχείων γενικής θεματολογίας στο διαδίκτυο, δ) ότι διαμοιρασμός αρχείων παιδικής πορνογραφίας μέσω του λογισμικού "..." δεν προέκυψε, ε) ότι μεταφορά ψηφιακών αρχείων στην ιστοσελίδα ...

δεν διαπιστώθηκε και στ) ότι από την ανάλυση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των λοιπών προγραμμάτων αλληλογραφίας - κειμένου δεν προέκυψε συνεργασία του κατηγορουμένου με έτερους χρήστες για ανταλλαγή αρχείων πορνογραφίας ανηλίκων. Οι διαπιστώσεις αυτές της εκθέσεως εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης δεν αναιρούν την γενόμενη από τον κατηγορούμενο την 6.3.2010, μέσω της ηλεκτρονικής διεύθυνσής του (ip) ......, μεταφόρτωση των 2.393 φωτογραφιών παιδικής πορνογραφίας στην προαναφερόμενη ιστοσελίδα, διότι ο ερευνηθείς υπολογιστής βρέθηκε στην οικία του και κατασχέθηκε 14 μήνες μετά τη μεταφόρτωση και με το λειτουργικό σύστημα "Windows 7 Ultimate" εγκατεστημένο μόλις την 20.4.2011, γεγονός το οποίο δεν αποκλείει είτε τη χρησιμοποίηση, εκ μέρους του κατηγορουμένου, άλλου ηλεκτρονικού υπολογιστή που δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί είτε τη χρησιμοποίηση εκ μέρους του του ίδιου του ευρεθέντος και κατασχεθέντος υπολογιστή με απάλειψη, όμως, από το σκληρό δίσκο του των στοιχείων της μεταφορτώσεως κατά την εγκατάσταση του πιο πάνω νέου λειτουργικού συστήματος, λαμβανομένου υπόψει ότι το κρίσιμο στοιχείο είναι η μοναδική για κάθε χρήστη ηλεκτρονική διεύθυνση του στο διαδίκτυο και όχι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής που χρησιμοποιεί για να πλοηγείται σε αυτό.

Αντιθέτως, το γεγονός της ανευρέσεως στον κατασχεθέντα υπολογιστή του κατηγορουμένου 397 αρχείων παιδικής πορνογραφίας, έστω και διαγεγραμμένων, ενισχύουν μάλλον παρά αποδυναμώνουν την γενόμενη από αυτόν πιο πάνω επιλήψιμη μεταφόρτωση υλικού παιδικής πορνογραφίας διότι μαρτυρούν την ενασχόλησή του με το αντικείμενο αυτό.

Από όλα τα παραπάνω πλήρως αποδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος έχει τελέσει την αξιόποινη πράξη της πορνογραφίας ανηλίκων με τη χρήση διαδικτύου και συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή που του αποδίδει το κατηγορητήριο και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτής".

Ακολούθως το δικαστήριο της ουσίας κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο του ότι: "Στην Αθήνα, την 6 Μαρτίου 2010 με πρόθεση παρήγαγε και με οποιοδήποτε τρόπο διέθεσε, διένειμε προμηθεύτηκε και κατείχε υλικό παιδικής πορνογραφίας και δια συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος είτε παρήγαγε είτε προμηθεύτηκε και κατείχε 2393 φωτογραφίες με άσεμνο περιεχόμενο παιδικής πορνογραφίας (ανηλίκων) οι οποίες διαχωρίζονται ως εξής:

α) φωτογραφίες που απεικονίζουν ερωτικές στάσεις ανηλίκων χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα, β) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα, χωρίς διείσδυση μεταξύ παιδιών και ατομικό αυνανισμό από ένα παιδί γ) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα χωρίς διείσδυση μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων δ) φωτογραφίες που απεικονίζουν σεξουαλική δραστηριότητα με διείσδυση με τη συμμετοχή ενός ή και περισσότερων ανηλίκων, καθώς και μεταξύ ανηλίκων - ενηλίκων και ε) φωτογραφίες που απεικονίζουν σαδισμό και διείσδυση ενός ζώου και από ζώο.

Τις φωτογραφίες αυτές κατείχε ο κατηγορούμενος, ο οποίος, δια συστήματος ηλεκτρονικού υπολογιστή και μέσω τηλεφωνικής σύνδεσης της εταιρίας "Forthnet" από την διεύθυνση ..., που ανήκε στον ίδιο τις δημοσίευσε διέθεσε και διένειμε στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα ... της εταιρίας ... ενώ επί πλέον πραγματοποίησε πρόσβαση (access) και μεταφορτώσεις στις εν λόγω φωτογραφίες καθιστώντας με τον τρόπο τούτο προσιτές σε άγνωστο αριθμό χρηστών του διαδικτύου".

Με ταύτες τις κατά το συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού, παραδοχές, το δικάσαν Δικαστήριο εκθέτει στην προσβαλλόμενη απόφασή του με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της πορνογραφίας ανηλίκων με τη χρήση διαδικτύου και με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 1,12,14,16,17,18,26 παρ.1α,27 παρ. 1,51,53,57,79, 348α παρ.1-2 Π.Κ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, με ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες.

Περαιτέρω δεν ήταν απαραίτητη η ιδιαίτερη αιτιολόγηση του δόλου του, αφού αυτός (δόλος) ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της πορνογραφίας ανηλίκων με τη χρήση διαδικτύου και με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τέλεσής του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή του και προκύπτει από τα περιστατικά, που αναφέρονται σ’ αυτήν, αφού από το νόμο δεν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος τούτου, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης ή η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού.

Οι επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντα ότι το δικαστήριο οδηγήθηκε σε καταδικαστική γι’ αυτόν κρίση, χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι παρήγαγε, διένεμε, δημοσίευε, κατείχε κλπ, πορνογραφικό υλικό είναι απαράδεκτες καθόσον αφορούν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, την οποία και επιχειρούν να πλήξουν με την επίφαση της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Επομένως ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ ΚΠΔ λόγος αναίρεσης με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει ν’ απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθ. 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-5-2015 και με αριθμ. καταθ. …./12-5-2015 αίτηση του κατηγορουμένου L. K. του T., κατοίκου ..., οδός ..., για αναίρεση της υπ’ αριθ. 6448/2014 αποφάσεως του Α’ Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2016. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ