1517/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1517 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1517/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευστράτιο Ταγαράκη, ο οποίος δήλωσε ότι η ως άνω αναιρεσείουσα παραιτείται του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης ως προς τους υπό στοιχεία 1 έως και 6 εκ των αναιρεσιβλήτων.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ....., 2. εταιρίας με την επωνυμία "......Ο.Ε.", που εδρεύει στο.... και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. ....., 4. ....., 5. ....., ατομικά και ως ομορρύθμων μελών της υπό στοιχείο 2 ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, 6. Ν.Π.Ι.Δ., με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 7. ...., 8. ...., 9. ...., 10. ...., 11. ...., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, 12. ...., 13. ...., 14. ...., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Αρβανιτάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 15. ...., 16. ...., 17. ....και 18. ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΛΑΙΟΥΡΓΙΕΣ Α.Ε.", που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 4820/2002, 20313/2002, 21864/2002, 37778/2002, 7249/2003, 11555/2003, 11929/2003 και 29467/2003 αγωγές, 3164/2003 και 3165/2003 παρεμπίπτουσες αγωγές και 3414/2003 προσεπίκληση - παρεμπίπτουσα αγωγή, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4810/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2255/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης αυτών ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των υπό στοιχεία 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 15, 16, 17 και 18 εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 4 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 295 παρ. 1, 297, 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων μπορεί, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν προχωρήσει η προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, η παραίτηση δε αυτή έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη κηρύσσεται καταργημένη ως προς το διάδικο για τον οποίο έγινε η παραίτηση. Στο πλαίσιο της καταργούμενης δίκης δεν μπορεί να τεθεί και θέμα επιβολής των δικαστικών εξόδων σε βάρος του παραιτούμενου, αφού η απόφαση που εκδίδεται αναγνωρίζει απλώς την επελθούσα, συνεπεία της παραιτήσεως κατάργηση της δίκης και δεν αποτελεί απόφαση επί της αναιρέσεως. Η εκκαθάριση των εξόδων αυτών θα γίνει κατά τη διαδικασία των άρθρων 679 - 681 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με το άρθρο 192 του ίδιου κώδικα. Στην προκειμένη περίπτωση με δήλωση στο ακροατήριο του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, αυτή παραιτήθηκε νομότυπα, πριν από την έναρξη της συζήτησης, από το δικόγραφο της από 28-9-2005 αίτησης για αναίρεση της 2255/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το μέρος που το εν λόγω δικόγραφο στρέφεται κατά των με στοιχ. 1, 2, 3, 4, 5 και 6 αναιρεσιβλήτων.

Συνεπώς, ως προς τους αναιρεσίβλητους αυτούς το άνω δικόγραφο θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η σχετική δίκη, που ανοίχθηκε με αυτό μεταξύ της αναιρεσείουσας και των παραπάνω αναιρεσιβλήτων, πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη. Θέμα όμως επιβολής σε βάρος της παραιτηθείσας αναιρεσείουσας των δικαστικών εξόδων του έκτου των αναιρεσιβλήτων που παραστάθηκε (οι υπό στοιχ. 1, 2, 3, 4, 5 τούτων δεν παραστάθηκαν) δεν μπορεί, όπως εκτέθηκε, να τεθεί, γι΄ αυτό δεν θα αποφανθεί το δικαστήριο τούτο περί των εξόδων αυτού (6ου των αναιρεσιβλήτων).-

ΙΙ. Όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες από την αναιρεσείουσα εκθέσεις επιδόσεως με αριθμούς ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .... του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης .....και ....του δικαστικού επιμελητή στο πρωτοδικείο Αθηνών .... ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 28-9-2005 αίτησης αναίρεσης μαζί με την κάτω από αυτή πράξη προσδιορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας και κλήση προς συζήτηση κατ΄ αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε καθένα από τους 7ο, 8ο, 9ο , 10ο, 11ο, 15η, 16ο, 17ο και 18η αναιρεσίβλητους. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 576 ΚΠολΔ, παρότι οι αμέσως ως άνω αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την ανωτέρω δικάσιμο κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της.-

ΙΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμός 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ συνάγεται, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας το οποίο εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, ώστε να είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικότερα για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν μάλιστα το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση κατ΄ ουσίαν πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναιρέσεως δεν μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται αιτίαση στην προσβαλλόμενη εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε τη διάταξη της παραγ. 2 του άρθρου 11 του Π.Δ. 237/1986, όπως αντικαταστάθηκε με την παραγ. 3 του άρθρου 7 Ν. 2170/1993. Όμως δεν εκτίθενται στο αναιρετήριο οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές του Εφετείου με πληρότητα και σαφήνεια αλλά αποσπασματικά (μάλιστα η στο αναιρετήριο απαραδέκτως γενόμενη παραπομπή στη σελίδα 67 της προσβαλλομένης αφορά πάλι σε μέρος μόνο των παραδοχών της).

΄Ετσι δεν καθίσταται εφικτή η διάγνωση της βασιμότητας της παραπάνω αιτίασης. Επομένως ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος.-

IV. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης, κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα αφού έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, που μνημονεύονται σ΄ αυτή και "όλα τα έγγραφα που με επίκληση προσκομίζουν οι διάδικοι". Από τη διαβεβαίωση αυτή σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και τα στο αναιρετήριο έγγραφα και δη έγγραφο των ΕΛΤΑ, επιγραφόμενο ως "υπεύθυνη δήλωση", το οποίο υπογράφεται από τη σύζυγο του νομίμου εκπροσώπου της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων και συνυπογράφεται από τον ταχυδρομικό διανομέα ....., την .....βεβαίωση των ΕΛΤΑ καθώς και την 252/2004 Διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία απερρίφθη η υπ΄ αριθ. 113/2004 προσφυγή του νομίμου εκπροσώπου της δεύτερης των αναιρεσιβλήτων κατά της 109/2004 Διάταξης του Εισαγγελέα Πλημ/κών Θεσσαλονίκης, με την οποία απερρίφθη η κατά παντός υπευθύνου έγκληση της αμέσως πιό πάνω αναιρεσίβλητης, στην οποία διατείνοταν και ότι δεν παρέλαβε τις αποσταλείσες από την αναιρεσείουσα συστημένες επιστολές, το πρώτο μάλιστα υπό ημεροχρονολογία 13-5-2003 μνημονεύεται ειδικά στην προσβαλλόμενη.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, εκ του ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πιό πάνω έγγραφα, που με επίκληση προσκόμισε η αναιρεσείουσα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.-

V. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου, σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται σε διαφορές, που δικάζονται κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 666, 667 και 670 έως 676 ΚΠολΔ (άρθρ. 681 Α). Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη πλημμέλεια, από το πιό πάνω άρθρο 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, εκ του ότι παρέλειψε να αναφερθεί στην αυξημένη αποδεικτική δύναμη, που, κατά την αναιρεσείουσα, είχαν τα πιό πάνω αποδεικτικά μέσα (έγγραφα). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται στην προκειμένη περίπτωση, κατά την οποία η ένδικη διαφορά δικάστηκε από το Εφετείο κατά την πιο πάνω ειδική διαδικασία, γι΄ αυτό και πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος.-

VI. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν η απόφαση περιέχει στο διατακτικό της αντιφατικές διατάξεις, έτσι ώστε να καθίσταται αδύνατη η εκτέλεσή της ή να εμφανίζεται αβεβαιότητα ως προς τη διάπλαση ή διάγνωση που έλαβε χώρα, όχι όμως όταν η αντίφαση βρίσκεται μεταξύ αιτιολογιών και διατακτικού. Επομένως ο τέταρτος και τελευταίος λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη αιτίαση εκ της άνω διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ, με την επίκληση αντιφάσεων μεταξύ του αιτιολογικού και του διατακτικού της, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης κατά το μέρος που αφορά την αναιρεσείουσα και τους αναιρεσίβλητους 7ο, 8ο, 9ο, 10ο, 11ο, 12η, 13ο, 14ο, 15η, 16ο, 17ο και 18η και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων 12ης, 13ου και 14ου (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη μεταξύ της αναιρεσείουσας και των αναιρεσιβλήτων 1ου, 2ης, 3ου, 4ου, 5ου και 6ου από την από 28-9-2005 αίτηση της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Α.Ε.", για αναίρεση της 2255/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.-

Απορρίπτει την αμέσως πιό πάνω αίτηση αναίρεσης έναντι των λοιπών αναιρεσιβλήτων. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων 12ης, 13ου και 14ου την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ