1516/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1516 / 2018 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1516/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου, Χρήστο Βρυνιώτη και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαρτίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Σαμαρά.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας γενικών ασφαλίσεων με την επωνυμία "...", που ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ευλογέτα Τσιτσιπή - Μισαηλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-9-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 517/2013 μη οριστική και 2491/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5577/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14-9-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ειρήνη Καλού, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού υπ' αριθμ. 5577/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκαν κατ' ουσίαν οι από 29.9.2014 και 23.9.2014 εφέσεις του ήδη αναιρεσείοντος και της αναιρεσίβλητης, αντίστοιχα, κατά της υπ' αριθμ. 2491/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει κατ' ουσίαν η από 22.9.2011 αγωγή του αναιρεσείοντος και είχε αναγνωρισθεί η υποχρέωση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης να του καταβάλει ως αποζημίωση, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, και πρόσθετη αποζημίωση, κατ' άρθρο 931 ΑΚ, το ποσό των 44.761 ευρώ, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας και της ηθικής βλάβης που προκλήθηκαν σ' αυτόν εξαιτίας του τραυματισμού του, που επήλθε από αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του ζημιογόνου με αριθμό κυκλοφορίας ΚΤΒ - 2218 Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις από αυτό ζημίες σε τρίτους στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία "...", ενώ απορρίφθηκε ως ουσία αβάσιμο το αίτημα της αγωγής αυτής για επιδίκαση χρηματικού ποσού 15.000 ευρώ, ως διαφυγόντος κέρδους, το οποίο με πιθανότητα και κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, αν δεν τραυματιζόταν κατά το ένδικο ατύχημα, θα απεκέρδαινε ο αναιρεσείων εργαζόμενος ως οδηγός φορτηγού αυτοκινήτου στην αναφερόμενη σ' αυτήν εταιρία, κατά το χρονικό διάστημα από 3-1-2011 έως 30-9-2011 και το οποίο απώλεσε λόγω του τραυματισμού του κατά τα ένδικο ατύχημα και της εντεύθεν ανικανότητάς του για εργασία.

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφάρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφάρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ.ΑΠ 36/1988, ΑΠ 1186/2009, ΑΠ 1126/2009).

Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (ΑΠ 236/2009, ΑΠ 12/2009).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Περαιτέρω η από τις διατάξεις των άρθρων 297 - 298 ΑΚ προβλεπομένη αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος, εκείνο δηλαδή που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα, που έχουν ληφθεί (ΑΠ 1364/2013, ΑΠ 83/2002).

Ως θετική ζημία νοείται η μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του ζημιωθέντος, η οποία μπορεί να συνίσταται σε μείωση του ενεργητικού ή σε αύξηση του παθητικού του. Αποθετική ζημία ή διαφυγόν κέρδος είναι η μη επαύξηση της περιουσίας του ζημιωθέντος λόγω του ζημιογόνου γεγονότος, η οποία (επαύξηση) θα επερχόταν με πιθανότητα, σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων (ΑΠ 1364/2013 ΑΠ 1221/ 2001).

Δηλαδή, το διαφυγόν κέρδος αποτελεί μέγεθος που προσδιορίζεται μόνο υποθετικά. Είναι το κέρδος που θα αποκομιζόταν, αν δεν είχε επέλθει το ζημιογόνο γεγονός. Γίνεται, δηλαδή, αναγκαία ένας συλλογισμός για την υποθετική εξέλιξη των πραγμάτων. Οι υποθέσεις δεν χαρακτηρίζονται από τη βεβαιότητα και, ακόμη, δυσχερώς αποδεικνύονται.

Για να διευκολύνει, λοιπόν, ο νόμος την απόδειξη, αφού η βεβαιότητα στην περίπτωση του διαφυγόντος κέρδους είναι αδύνατη, αλλά και να θέσει φραγμό στις αχαλίνωτες υποθέσεις, ορίζει στην ΑΚ 298 εδ. 2 ότι, ως διαφυγόν κέρδος "λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί".

Χρειάζεται δηλαδή η δυνατότητα να προβλεφθεί το κέρδος από κάποιον μέσο, λογικό άνθρωπο με βάση αντικειμενικά κριτήρια ("σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων") και μάλιστα να προβλεφθεί εκ των προτέρων, δηλαδή κατά το χρόνο του ζημιογόνου γεγονότος. Για την αποκατάσταση, συνεπώς, του διαφυγόντος κέρδους απαιτείται βάσιμη πιθανότητα για την επέλευση του κέρδους.

Η ύπαρξη προπαρασκευαστικών μέτρων καθιστά ασφαλέστερη την προς τούτο πιθανότητα. Το τυχαίο ή απροσδόκητο ή απλώς ενδεχόμενο και για το λόγο αυτό αβέβαιο, ή το υποθετικό και από αβέβαιους και αστάθμητους παράγοντες ή ελπίδες εξαρτημένο διαφυγόν κέρδος, δεν αποδίδεται. Ο απαιτούμενος, στις κατ' ιδίαν περιπτώσεις, βαθμός πιθανότητας είναι διάφορος, καθόσον εξαρτάται από τις ιδιαίτερες - συγκεκριμένες περιστάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης, κατά την κύρια βάση του, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αναφορικά με το κεφάλαιό της που αφορά το διαφυγόν κέρδος του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος, η παραπάνω πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο, το οποίο απέρριψε ως αβάσιμο το κονδύλιο της αγωγής για επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους του ενάγοντος λόγω της απώλειας εισοδημάτων από την εργασία του, ως επαγγελματία οδηγού, εξ αιτίας του τραυματισμού του κατά το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα, παραβίασε ευθέως τη διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ, καθόσον απαίτησε ως προϋπόθεση για την ύπαρξη διαφυγόντος κέρδους του τη συνδρομή περιστατικών που καθιστούν βέβαιη την εργασιακή απασχόληση του ενάγοντος, ως οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα σε συγκεκριμένο εργοδότη, στον οποίο θα απασχολείτο ο ενάγων με βεβαιότητα μετά τη λήξη του καθεστώτος επιδότησης ανεργίας του, αν δεν τραυματιζόταν κατά το ένδικο ατύχημα.

Το Εφετείο, μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αναφορικά με το κεφάλαιο της από 22-9-2011 αγωγής, βάσει του οποίου ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων ζήτησε το αναφερόμενο σ' αυτή χρηματικό ποσό, ως διαφυγόν κέρδος, το οποίο με πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα απεκέρδαινε, αν δεν τραυματιζόταν κατά το ένδικο ατύχημα, δέχτηκε ανελέγκτως (άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τις αποδείξεις: "Περαιτέρω, από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι ο ενάγων μέχρι το τέλος του έτους 2009 εργαζόταν ως επαγγελματίας οδηγός φορτηγού στην εταιρία "...

Α.Ε.", ενώ έκτοτε ήταν άνεργος, μάλιστα δε από 13.1.2010 έως και 12.1.2011 βρισκόταν σε καθεστώς επιδότησης ανεργίας. Ουδόλως δε αποδείχθηκε ότι μετά τη λήξη του καθεστώτος επιδότησης ανεργίας ή πολλώ μάλλον και πριν τη λήξη αυτού και δη από 3.1.2011 και μέχρι 30.9.2011 ο ενάγων, μετά βεβαιότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αν δεν τραυματιζόταν στο επίδικο ατύχημα, θα εργαζόταν ως οδηγός στην εταιρία "...

Μ.Ε.Π.Ε.". Ο ίδιος διατείνεται ότι είχε συμφωνήσει με την εταιρία "... Μ.Ε.Π.Ε." που εδρεύει στη ... να εργαστεί σ' αυτήν και ότι θα εργαζόταν ως οδηγός από 3.1.2011 και εφεξής με μηνιαίες αποδοχές 1.500 ευρώ. Ο ισχυρισμός του όμως αυτός δεν κρίνεται βάσιμος, καθώς προς απόδειξή του προσκομίζει την από 10.1.2011 βεβαίωση, η οποία κρίνεται ότι δεν έχει ληφθεί για να χρησιμεύσει ειδικά στην παρούσα δίκη, από την οποία όμως δεν προκύπτει μετά βεβαιότητας η τοιαύτη απασχόληση του ενάγοντος για το επίδικο χρονικό διάστημα.

Ειδικότερα από το περιεχόμενο αυτής, το οποίο κατ' ακριβή αντιγραφή έχει ως εξής "Ο κάτωθι υπογράφων ... ΜΕΠΕ με έδρα Κρήτης ..., βεβαιώνω ότι είχα συμφωνήσει με τον Κ. Α. να εργαστεί ως οδηγός σε φορτηγό ιδιοκτησίας μου από τις 3 Ιανουαρίου 2011, με μηνιαίες αποδοχές το ποσό των (1500) χιλίων πεντακοσίων ευρώ. Κοζάνη 10 Ιανουαρίου 2011 Ο βεβαιών ... ...

MEΠE", δεν προκύπτει πρωτίστως το φυσικό πρόσωπο που την υπογράφει και βεβαιώνει το περιεχόμενό της για να κριθεί η σχέση του με το αναφερόμενο νομικό πρόσωπο και η βασιμότητα των όσων βεβαιώνει, δεδομένου μάλιστα ότι το έγγραφο αυτό φέρεται εκδοθέν σ..., ενώ η εταιρία που "βεβαιώνει" τα παραπάνω έχει έδρα στην ...

και δεν εξηγείται η έκδοσή της σε τόπο διαφορετικό της έδρας της. Επίσης με δεδομένο ότι η έδρα της εταιρίας ..., δεν εξηγείται η σχέση της με ... και η τυχόν δραστηριότητά της στην πόλη αυτή, ώστε να δικαιολογείται απασχόληση του ενάγοντος και μάλιστα καθ' όλο το επίδικο χρονικό διάστημα ως οδηγού φορτηγού της σ..., δεδομένων και των επικρατουσών οικονομικών συνθηκών εξ αιτίας της συνεχιζόμενης οικονομικής ύφεσης που επικρατεί στη χώρα σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στον τομέα χωματουργικών έργων που συνδέονται με δημόσια έργα και οικοδομική δραστηριότητα και τους υψηλούς δείκτες ανεργίας και έλλειψης δραστηριότητας στον τομέα αυτό, λόγοι εξάλλου που οδήγησαν στην ανεργία τον ενάγοντα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Επιπλέον δεν διευκρινίζεται στο πιο πάνω έγγραφο η διάρκεια της επικαλούμενης απασχόλησης του ενάγοντος για να προκύπτει, μετά πιθανότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, η απασχόληση του ενάγοντος στην πιο πάνω εταιρία για το επικαλούμενο χρονικό διάστημα. Τέλος, ούτε από την κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο διευκρινίζονται και αποσαφηνίζονται τα παραπάνω κρίσιμα γεγονότα, ούτε από άλλο αποδεικτικό στοιχείο.

Κατόπιν τούτων δεν προκύπτει μετά βεβαιότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ότι ο ενάγων αν δεν τραυματιζόταν στη σύγκρουση που έγινε στις 2.1.2011 θα εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού στην "... ΜΕΠΕ" από 3.1.2011 έως 30-9-2011. Επομένως από το ότι συνεπεία του τραυματισμού του δεν ήταν δυνατόν να εργασθεί ο ενάγων για το επικαλούμενο διάστημα των εννέα μηνών μετά το ατύχημα δεν συνάγεται ότι στερήθηκε αυτός το αιτούμενο με αυτήν ποσό των 15.000 ευρώ για να δικαιούται ισόποση αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη από μη άσκηση της αναφερόμενης επαγγελματικής δραστηριότητας λόγω του τραυματισμού του κατά το συμβάν αυτό και το σχετικό αγωγικό αίτημα είναι απορριπτέο ως αβάσιμο κατ' ουσίαν.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το οποίο κατέληξε στην ίδια κρίση και απέρριψε με την εκκαλουμένη απόφαση το αιτούμενο κονδύλιο για διαφυγόντα εισοδήματα ύψους 15.000 (9 μήνες χ 1.500 + 750 δώρο Πάσχα + 750 επίδομα αδείας), δεν έσφαλε αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και, αφού συμπληρωθεί η αιτιολογία με την αιτιολογία της παρούσας απόφασης (άρθρο 534 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει ο συναφής τέταρτος λόγος της έφεσης του ενάγοντος με τον οποίο παραπονείται για την απόρριψη του πιο πάνω κονδυλίου αποζημίωσης για αποθετική ζημία του να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος".

Όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο έκρινε απορριπτέο ως αβάσιμο το αίτημα της από 22-9-2011 αγωγής του ενάγοντος - αναιρεσείοντος για επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους με την κύρια αιτιολογία ότι από την προσκομιζόμενη από τον ενάγοντα - αναιρεσείοντα, προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι κατά το χρόνο του ατυχήματος είχε προβεί σε συμφωνία εργασίας με την εταιρία με την επωνυμία "...

Μ.Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στη ..., ..., στην οποία θα εργαζόταν ως οδηγός, με μηνιαίες αποδοχές ύψους αρχικά χιλίων πεντακοσίων (1.500,00) ευρώ, από 10.1.2011 βεβαίωση, η οποία κρίνεται ότι δεν έχει ληφθεί για να χρησιμεύσει ειδικά στην παρούσα δίκη, δεν προκύπτει μετά βεβαιότητας η τοιαύτη απασχόληση του ενάγοντος για το επίδικο χρονικό διάστημα και επί πλέον δεν διευκρινίζεται στο πιο πάνω έγγραφο ούτε από την κατάθεση του μάρτυρα του ενάγοντος ούτε από άλλο αποδεικτικό στοιχείο, η διάρκεια της επικαλούμενης απασχόλησής του.

Επομένως, το Εφετείο, έκρινε απορριπτέο ως αβάσιμο το αίτημα της από 22-9-2011 αγωγής του αναιρεσείοντος για επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους σ' αυτόν, με την κύρια αιτιολογία ότι ουδόλως αποδείχτηκε ότι μετά τη λήξη του καθεστώτος επιδότησης ανεργίας ή πολλώ μάλλον και πριν τη λήξη αυτού και δη από 3.1.2011 και μέχρι 30.9.2011 ο ενάγων, μετά βεβαιότητας και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αν δεν τραυματιζόταν στο επίδικο ατύχημα, θα εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού στην εταιρία "...

Μ.Ε.Π.Ε." που εδρεύει στη ..., αποκομίζοντας τα επικαλούμενα απ' αυτόν ποσά. Με τις παραδοχές αυτές, στις οποίες στήριξε την απόρριψη του αγωγικού αιτήματος της από 22-9-2011 αγωγής του αναιρεσείοντος για επιδίκαση διαφυγόντος κέρδους σ' αυτόν, το Εφετείο παραβίασε ευθέως τη διάταξη του άρθρου 298 ΑΚ, καθόσον απαίτησε ως προϋπόθεση, για την ύπαρξη διαφυγόντος κέρδους του, τη συνδρομή (βασιμότητα) περιστατικών που καθιστούν βέβαιη την εργασιακή απασχόληση του ενάγοντος, ως οδηγού φορτηγού αυτοκινήτου, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα σε συγκεκριμένο εργοδότη, στον οποίο θα απασχολείτο ο ενάγων με βεβαιότητα, μετά τη λήξη του καθεστώτος επιδότησης της ανεργίας του, αν δεν τραυματιζόταν κατά το ένδικο ατύχημα, αν και το διαφυγόν κέρδος, σύμφωνα με τα αναφερόμενα ειδικότερα στη μείζονα σκέψη, αποτελεί μέγεθος, που προσδιορίζεται μόνο υποθετικά και για την αποκατάστασή του, αρκεί η πιθανότητα της πραγματοποίησής του, εάν δεν μεσολαβούσε το ζημιογόνο γεγονός.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης κατά την κύρια βάση του, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, παρελκούσης της έρευνας του ίδιου λόγου αναίρεσης, κατά τη βάση του από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, ενόψει του ότι αυτή προβάλλεται επικουρικά ("σε κάθε περίπτωση"). Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το κεφάλαιό της περί διαφυγόντων κερδών, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου της αίτησης αναίρεσης, κατά την κύρια βάση του, να παραπεμφθεί η υπόθεση, ως προς το κεφάλαιο αυτό προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 § 3 Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η επιστροφή στον αναιρεσείοντα του κατατεθέντος από αυτόν για την άσκηση της αναίρεσης παραβόλου (άρθρ. 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως η §4 προστέθηκε με το άρθρο 12 § 2 του Ν. 4055/2012, που άρχισε να ισχύει από 2.4.2012, σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 5577/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, ως προς το κεφάλαιό της περί διαφυγόντων κερδών.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το ως άνω κεφάλαιο για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως. Διατάσσει την επιστροφή στον αναιρεσείοντα του παραβόλου που κατατέθηκε από αυτόν για την άσκηση της αναίρεσης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ