Supreme Court dismisses appeal on abuse of right grounds due to long-term inactivity and good faith principles.

Απόφαση 1516 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1516/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Αθανασιάδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της α. Απόστολο Κοτζιά-Σοφαντζή και β. Μάρκο Βολάκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-9-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γυθείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 65/2007 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-5-2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 29-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης ζήτησαν την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκου του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά, εκτός άλλων, και όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου, που προηγήθηκε της άσκησης του και η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε, κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι τότε, δεν δικαιολογούν επαρκώς τη μεταγενέστερη ενάσκηση του, από την οποία, αντίθετα, προκύπτει προφανής υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος.

Ειδικότερα, στην περίπτωση της μακροχρόνιας αδράνειας του δικαιούχου, υπάρχει τέτοια κατάχρηση, εφόσον, επιπρόσθετα, συντρέχουν περιστατικά αναγόμενα στον ίδιο χρόνο και στην όλη συμπεριφορά, τόσο αυτού, όσο και εκείνου που αποκρούει το δικαίωμα, από τα οποία γεννιέται στον τελευταίο (υπόχρεο) η πεποίθηση ότι το δικαίωμα δεν πρόκειται να ασκηθεί κατ'αυτού, έτσι ώστε η με τη μεταγενέστερη άσκηση επιδίωξη ανατροπής της κατάστασης που δημιουργήθηκε να συνεπάγεται επαχθείς για τον υπόχρεο συνέπειες (Ολ.ΑΠ 62/1990, Ολ.ΑΠ 56/1990, ΑΠ 11 29/2002).

Εξάλλου καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος μπορεί να συνιστά και η άσκηση αρνητικής αγωγής, με συνέπεια την απόρριψη της, εφόσον ο εναγόμενος προτείνει τη σχετική ένσταση (Ολ.ΑΠ 1407/1994). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως πρόκυπτε από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αναφορικά με την ένδικη από το άρθρο 1108 ΑΚ αρνητική αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και την από το άρθρο 281 ΑΚ ένσταση την οποία η αναιρεσίβλητη, ως εναγομένη, προέβαλε κατά της αγωγής αυτής, δέχτηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα:

Με το υπ' αριθμ. ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Σπάρτης Δημήτριου Αλικάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, η ενάγουσα απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα με αγορά από τη μητέρα της ΑΑ ένα ακίνητο (οικόπεδο μετά οικίας), που βρίσκεται στον οικισμό ... και συνορεύει βόρεια με ιδιοκτησία πωλήτριας, νότια με ιδιοκτησία ..., ήδη ..., ανατολικά με δημοτική πάροδο και δυτικά με κεντρική οδό ... .

Το παραπάνω ακίνητο μαζί με την υπόλοιπη εδαφική έκταση, εμβαδού 658,80 τ.μ., είχε περιέλθει στην ως άνω πωλήτρια ΑΑ (μητέρα των διαδίκων) κατά ένα μέρος με αγορά δυνάμει του υπ' αριθμ. ... αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Γυθείου Θεοδώρου Λιακάκου και κατά ένα μέρος με έκτακτη χρησικτησία, λόγω υπερτριακονταετούς νομής αυτής με διάνοια κυρίου.

Κατά την σύνταξη και υπογραφή του ως άνω αγοραπωλητηρίου συμβολαίου, την ενάγουσα εκπροσώπησε ο ..., ως ειδικός πληρεξούσιος, καθόσον αυτή είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο ..., όπου εξακολουθεί να κατοικεί μέχρι σήμερα, το σπίτι δε που υπάρχει στο ως άνω οικόπεδο της κατασκευάσθηκε με ενέργειες της μητέρας της ΑΑ, αλλά με χρήματα που της έστελνε εκείνη από τον ... .

Το έτος 1980 η ως άνω μητέρα της ενάγουσας προέβη στη σύσταση κάθετης ιδιοκτησίας στην παραπάνω οικοπεδική έκταση της, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Γυθείου Θεοδώρου Λιακάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα. Με βάση το συμβόλαιο αυτό η ΑΑ συνέστησε τέσσερις (4) αυτοτελείς, διακεκριμένες και ανεξάρτητες ιδιοκτησίες, οι οποίες θα ανήκαν σε αυτή κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και ειδικότερα αποτέλεσαν χωριστές και ανεξάρτητες ιδιοκτησίες:

α) ο χώρος που περιγράφεται με τα στοιχεία ΑΒΓΔΕΜΛΑ στο αναφερόμενο στο ως άνω συμβόλαιο από 15-9-1980 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ..., με την επ' αυτού οικία, εμβαδού 288,53 και συνορεύει γύρω-γύρω με υπόλοιπη ιδιοκτησία της κυρίας, ιδιοκτησία κληρονόμων ... και δημοτικό δρόμο, β) ο χώρος που περιγράφεται με τα στοιχεία ΚΛΜΟΚ στο ίδιο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, μετά της απ' αυτού παλαιάς ισόγειας οικίας, εμβαδού 100,12 τ.μ.

και συνορεύει με δημοτική οδό και ιδιοκτησία της ΑΑ, γ) ο χώρος που περιγράφεται με τα στοιχεία ΕΖΗΘΝΟΜΕ στο ίδιο τοπογραφικό διάγραμμα, εμβαδού 208,77 τ.μ. και συνορεύει γύρω-γύρω με υπόλοιπη ιδιοκτησία ΑΑ, ιδιοκτησία κληρονόμων ... και δημοτική πάροδο και δ) ο χώρος που περιγράφεται με τα στοιχεία ΘΙΚΝΘ, εμβαδού 59,38 τ.μ.

και συνορεύει γύρω-γύρω με υπόλοιπη ιδιοκτησία ΑΑ, δημοτική οδό και ιδιοκτησία Χ (ενάγουσας). Από τις ιδιοκτησίες αυτές, τις με στοιχεία α και β πώλησε και μεταβίβασε η ΑΑ, κατά τη ψιλή κυριότητα, στους γιους της ΒΒ και ΓΓ, αντίστοιχα, με τα υπ' αριθμ. ... και ... αγωραπωλητήρια συμβόλαια της συμβολαιογράφου Γυθείου Μερόπης συζ.

Χαραλάμπους Βαρναβίδη, που μεταγράφηκαν νόμιμα. Τη με στοιχείο γ' ιδιοκτησία πώλησε και μεταβίβασε στην άλλη θυγατέρα της Ψ (εναγομένη) με το υπ' αριθμ. ... αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Γυθείου Θεόδωρου Λιακάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα. Νοτιοδυτικά και συνεχόμενα του ακινήτου αυτού της εναγομένης εκτείνεται το ως άνω ακίνητο της ενάγουσας.

Και στο οικόπεδο της εναγομένης η ΑΑ ανήγειρε κατά τα έτη 1984-1986 διώροφη οικοδομή κατ' εντολή και με δαπάνες της εν λόγω θυγατέρας της, η οποία και αυτή είχε εγκατασταθεί στο ..., όπου διαμένει μέχρι σήμερα. Στην ως άνω υπό στοιχείο δ' ιδιοκτησία, που αποτελεί εδαφική λωρίδα πλάτους 2,50 μ. περιλαμβάνεται και το επίδικο εδαφικό τμήμα πλάτους 2,50 μ.

και μήκους 12,00 μ. Το εδαφικό αυτό τμήμα είναι μέρος του οικοπέδου των 237,38 τ.μ. που μεταβιβάσθηκε από τη ΑΑ στην ενάγουσα με το ως άνω υπ' αριθμ. ... πωλητήριο συμβόλαιο, η οποία έγινε με νόμιμο τίτλο κυρία αυτού. Το επίδικο αποτελεί τον προς βορρά ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου της ενάγουσας και συνορεύει βόρεια επί πλευράς μήκους 12μ.

με ιδιοκτησία της μητέρας των διαδίκων και τώρα του αδελφού τους ΓΓ, νότια σε μήκος 12 μ. με υπόλοιπη ιδιοκτησία ενάγουσας, ανατολικά σε πλάτος 2,50 μ. με υπόλοιπο τμήμα της ιδιοκτησίας με στοιχείο δ' και δυτικά σε πλάτος 2,50μ. με κεντρική οδό ... . Το τμήμα αυτό (επίδικο) αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του οικοπέδου της ενάγουσας και δεν μπορούσε να αποτελεί αντικείμενο συστάσεως κάθετης ιδιοκτησίας, αφού η ενάγουσα δεν συμβλήθηκε στην ως άνω σύσταση της κάθετης ιδιοκτησίας ώστε να τη δεσμεύει.

Στην επίδικη εδαφική έκταση, όπως και στο υπόλοιπο ακίνητο της από την απόκτηση του το έτος 1977 μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής, η ενάγουσα ασκούσε είτε αυτοπροσώπως είτε δια της αντιπροσώπου μητέρας της, μέχρι το θάνατο της τελευταίας το έτος 1996, όλες τις πράξεις νομής και κατοχής που προσιδιάζουν στη φύση και τον προορισμό του.

Ειδικότερα κατά την ανέγερση της οικίας της κατασκεύασε στο επίδικο την εξωτερική κλίμακα που οδηγεί στον ανώγειο όροφο της οικοδομής, χρησιμοποιούσε αυτό ως προαύλιο χώρο της οικίας της καθώς και ως δίοδο για να μεταβαίνει στο υπόγειο της εν λόγω οικίας και στον κήπο αυτής, χωρίς να ενοχληθεί ποτέ από κανένα και χωρίς να αμφισβητηθούν τα επ' αυτού δικαιώματα της.

Συνακόλουθα η ενάγουσα έγινε κυρία του επίδικου εδαφικού τμήματος, αλλά και του μεγαλύτερης εκτάσεως ακινήτου της, και πρωτοτύπως με τακτική χρησικτησία. Η ενάγουσα, που διαμένει μόνιμα στον ... από πολλών ετών και επισκεπτόταν την Ελλάδα και την περιοχή του επιδίκου μια φορά στα τέσσερα χρόνια περίπου, δεν γνώριζε ότι η μητέρα της προέβη στη σύνταξη συμβολαίου συστάσεως κάθετης ιδιοκτησίας και ότι σε αυτή είχε συμπεριλάβει το επίδικο εδαφικό τμήμα.

Αυτή γνώριζε κατά το χρόνο που απέκτησε το ως άνω ακίνητο στο οποίο συμπεριλαμβάνεται το επίδικο εδαφικό τμήμα, ότι η σύμβαση αγοραπωλησίας είναι σοβαρή και ότι η μητέρα της είχε πρόθεση να της πωλήσει και πράγματι της πώλησε ολόκληρη το ως άνω ακίνητο. Δηλαδή, δεν γνώριζε ότι η σύμβαση πωλήσεως ήταν εικονική ως προς το επίδικο εδαφικό τμήμα.

Αλλά και ο αντιπρόσωπος, δια του οποίου αυτή συμβλήθηκε, δεν γνώριζε ότι η σύμβαση είναι εικονική ως προς το πρόσωπο της αγοράστριας κατά το επίδικο εδαφικό τμήμα. Επομένως, οι ισχυρισμοί της εναγομένης που προέβαλε πρωτοδίκως και επαναφέρει με τους λόγους της αντέφεσής της, ότι ο επίδικος χώρος συμπεριλήφθηκε στο ως άνω συμβόλαιο της ενάγουσας εικονικά για πολεοδομικούς και μόνο λόγους και ουδέποτε μεταβιβάσθηκε στην ενάγουσα κατά κυριότητα από τη μητέρα τους και ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα ανήκει στην συνιδιοκτησία των παιδιών της ΑΑ, σύμφωνα με το ως άνω συμβόλαιο συστάσεως κάθετης συνιδιοκτησίας, και επομένως αυτή (εναγόμενη) καθώς και οι λοιποί συνιδιοκτήτες είναι συννομείς του επιδίκου χώρου πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε ότι από τα ίδια παραπάνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε περαιτέρω ότι στην οικοπεδική έκταση που είχε αποκτήσει, κατά τα ανωτέρω, η μητέρα των διαδίκων το έτος 1935, υπήρχε από τότε ισόγεια οικία, στην οποία διέμενε η ως άνω ΑΑ με την οικογένεια της από τότε που απέκτησε το ακίνητο αυτό το έτος 1935 μέχρι το θάνατο της το έτος 1996.

Αυτή πάντοτε έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τα παιδιά της και συνέχεια αγωνιζόταν για την πρόοδο τους και την καλυτέρευση της ζωής τους. Έτσι, σκοπεύοντας να μεταβιβάσει στις δύο θυγατέρες της (ενάγουσα και εναγομένη) τμήματα της ως άνω οικοπεδικής έκτασης, όπως και έκανε σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί, επιμελήθηκαν οι εν λόγω θυγατέρες της, που ζούσαν μόνιμα και εργάζονταν στον ..., να ανεγείρουν οικίες στα ως άνω οικοπεδικά τμήματα.

Ειδικότερα η ΑΑ προέβη σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση σχετικών αδειών από την πολεοδομία, τη σύνταξη δε των σχετικών μελετών και τοπογραφικών διαγραμμάτων και για τις δύο οικίες ανέθεσε στον πολιτικό μηχανικό ... . Στη συνέχεια η ίδια επιμελήθηκε για την ανέγερση των οικιών αυτών, σύμφωνα με τις μελέτες του ως άνω πολιτικού μηχανικού.

Το έτος 1977 κατασκευάσθηκε η οικία της ενάγουσας στο τμήμα του οικοπέδου, εμβαδού 237,38 τ.μ., που της πώλησε και της μεταβίβασε η μητέρα της με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Σπάρτης Δημητρίου Αλικάκου, που είχε μεταγραφεί νόμιμα. Η οικία αυτή, που αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο, έχει πρόσοψη στην κεντρική οδό του ..., από την οποία εισέρχονται στην οικία από χωριστή και ανεξάρτητη είσοδο.

Εξάλλου, το έτος 1985 η μητέρα των διαδίκων επιμελήθηκε και για την ανέγερση της οικίας της εναγόμενης σε τμήμα του ως άνω ακινήτου της, εμβαδού 208,77 τ.μ., το οποίο μετεβιβάσθηκε σε αυτή με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Γυθείου Θεόδωρου Λιακάκου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα. Η οικία αυτή που αποπερατώθηκε το έτος 1988 και αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο και πρώτο όροφο, εκτείνεται βορειοανατολικά και συνεχόμενα του ακινήτου της ενάγουσας.

Σύμφωνα με τα σχέδια που εκπόνησε ο ως άνω πολιτικός μηχανικός ..., έχει μέτωπο προς την ως άνω κεντρική δημοτική οδό από την οποία απέχει περί τα 25 μέτρα και με την οποία επικοινωνεί από τότε που κατασκευάσθηκε μέσω της ως άνω επίδικης εδαφικής λωρίδας. Η εδαφική αυτή λωρίδα, πλάτους 2,50 μ. και μήκους 12,00 μ., αρχίζει από τη δημοτική οδό και καταλήγει στη δυτική πλευρά της ιδιοκτησίας της εναγομένης, όπου βρίσκεται η εξωτερική σκάλα της οικίας της και η είσοδος των διαμερισμάτων αυτής, χρησιμοποιήθηκε δε για τη μεταφορά όλων των οικοδομικών υλικών που απαιτήθηκαν για την ανέγερση της ως άνω οικίας.

Από εκεί διέρχονται οι ένοικοι των διαμερισμάτων της οικίας της εναγομένης, από το έτος 1988, που ολοκληρώθηκαν οι εργασίες κατασκευής της και κατοικήθηκε, μέχρι την άσκηση της υπό κρίση αγωγής. Επίσης τη χρησιμοποιούν όσοι θέλουν να μεταβούν στην ως άνω οικία, καθόσον δεν υπάρχει άλλη είσοδος. Με χρήματα που έστειλε η εναγομένη, η μητέρα της τσιμεντόστρωσε τον επίδικο διάδρομο και τοποθέτησε σιδερένια πόρτα στη δυτική πλευρά του, όπου εφάπτεται με τον δημοτικό δρόμο.

Η εναγομένη παρέλαβε την οικία της όπως την έκτισε η μητέρα της, χωρίς να επιφέρει μέχρι σήμερα καμία αλλαγή. Τις ενέργειες της μητέρας των διαδίκων που αφορούσαν την κατάρτιση των συμβολαίων, την έκδοση αδειών από την Πολεοδομία, σύνταξη τοπογραφικών διαγραμμάτων από τον πολιτικό μηχανικό και την ανάθεση σε αυτόν των σχετικών μελετών για την ανέγερση των ως άνω οικιών και την ανοικοδόμηση αυτών, ενέκρινε η ενάγουσα χωρίς ποτέ να διατυπώσει αντιρρήσεις και χωρίς να διαμαρτυρηθεί για τις ενέργειες αυτές μέχρι το θάνατο της μητέρας της το έτος 1996.

Για πρώτη φορά το έτος 2001 η ενάγουσα διαμαρτυρήθηκε προς την εναγομένη για τη χρησιμοποίηση από τους ενοίκους της οικίας της του επιδίκου διαδρόμου και της ζήτησε να παύσουν να το χρησιμοποιούν. Τέλος αποδείχθηκε ότι οικοδομή της ενάγουσας έχει ανεγερθεί σε επαφή με την ανατολικά αυτής διερχόμενη δημοτική πάροδο, από την οποία, λόγω της στενότητας της, δεν μπορούν να διέλθουν αυτοκίνητα.

Προς την πλευρά αυτή έχουν κατασκευασθεί οι βεράντες της οικοδομής, ενώ, όπως έχει αναφερθεί, η πρόσοψη της και η είσοδος της είναι από τη δυτική πλευρά προς τον κεντρικό δημοτικό δρόμο του ... . Από τη δημοτική πάροδο η είσοδος στην οικοδομή της εναγομένης είναι αδύνατη καθόσον το οικόπεδο αυτής έχει καταληφθεί από τη διώροφη οικοδομή της και την παραπλεύρως αυτής δεξαμενή (βόθρο) από μπετόν, ενώ υπάρχει και σημαντική υψομετρική διαφορά μεταξύ της οικίας της εναγόμενης και της δημοτικής παρόδου, αφού η οικία είναι κατασκευασμένη 2,20 μέτρα πάνω από την πάροδο.

Εξάλλου, για να δημιουργηθεί νέα είσοδος στην εν λόγω οικία από τη δημοτική πάροδο, θα πρέπει να αφαιρεθούν 15 τ.μ. από το ισόγειο και 15 τ.μ. από τον πρώτο όροφο αυτής, προκειμένου να κατασκευασθεί κλιμακοστάσιο. Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η κατασκευή εισόδου στην οικοδομή της εναγομένης από τη δημοτική πάροδο θα επιφέρει σε αυτή μεγάλη ζημία τόσο από την αποξήλωση ενός μέρους της οικία της και την κατασκευή κλιμακοστασίου, όσο και από τη μείωση του εμβαδού της οικίας της κατά 30τ.μ. , αλλά και από καθεαυτή την είσοδο που θα γίνεται από μια στενή πάροδο, από την οποία δεν μπορεί να διέλθει αυτοκίνητο.

Περαιτέρω η ανέγερση της οικίας της εναγομένης έγινε από τη μητέρα της με τη συγκατάθεση της -ενάγουσας και επί σειρά ετών, ήτοι από την έναρξη των εργασιών της οικοδομής οι εργαζόμενοι σε αυτή και μετά την ολοκλήρωση των εργασιών μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής η εναγομένη και οι ένοικοι της οικίας της, εισέρχονταν σε αυτή από την στη δυτική πλευρά της είσοδο, στην οποία έφθαναν μέσω της επίδικης εδαφικής λωρίδας.

Η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε επί δέκα πέντε και πλέον συναπτά έτη με την ανοχή και τη συγκατάθεση της ενάγουσας, η οποία δημιούργησε με τη συμπεριφορά της στην εναγομένη την πεποίθηση ότι δεν προτίθεται να ασκήσει το δικαίωμα, που, μετά παρέλευση τόσου χρόνου ασκεί η ενάγουσα με την υπό κρίση αγωγή. Ενόψει όλων των ανωτέρω η μετά από τόσο χρονικό διάστημα ανατροπή της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί θα επιφέρει μεγάλη βλάβη στα συμφέροντα της εναγομένης, η οποία δεν θα μπορεί να χρησιμοποιεί την οικοδομή της.

Αντίθετα η ενάγουσα ουδεμία ζημία υφίσταται από την κατά τα ανωτέρω διέλευση της εναγομένης από την επίδικη εδαφική λωρίδα. Υπό τα αποδειχθέντα ως άνω πραγματικά περιστατικά, η αξίωση της ενάγουσας να παύσει η εναγομένη να διέρχεται από τον επίδικο διάδρομο, είναι καταχρηστική κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ, ήτοι η άσκηση του παραπάνω δικαιώματος υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλονται από τις αρχές της καλής πίστεως και των χρηστών ηθών καθώς και του κοινωνικού και οικονομικού σκοπού του δικαιώματος.

Κατά συνέπεια ο ισχυρισμός της εναγομένης, που προέβαλε παραδεκτά με το κύριο σώμα των προτάσεων της ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, ότι η αξίωση στέρησης της δυνατότητας της να χρησιμοποιεί τον ως άνω διάδρομο για να φθάνει στην είσοδο της οικίας της, μετά από όσα προηγήθηκαν και από μακρό χρονικό διάστημα, κατά το οποίο δημιουργήθηκε σε αυτή η πεποίθηση ότι η ενάγουσα δεν θα ασκήσει το δικαίωμα της και ότι η ανατροπή της κατάστασης που δημιουργήθηκε θα έχει επαχθείς συνέπειες για αυτή αποτελεί καταχρηστική άσκηση δικαιώματος κατ' άρθρο 281 ΑΚ, είναι κατ' ουσίαν βάσιμος.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι το δικαίωμα, που άσκησε με την ένδικη αγωγή της η αναιρεσείουσα ζητώντας να απαγορευθεί στην αναιρεσίβλητη να χρησιμοποιεί το ανωτέρω τμήμα ακινήτου της (αναιρεσείουσας), ασκήθηκε καταχρηστικά και απέρριψε ως αβάσιμη την έφεση της τελευταίας κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, που είχε δεχθεί τη σχετική (άρθρο 281 ΑΚ) ένσταση της αναιρεσίβλητης και είχε απορρίψει την αγωγή της αναιρεσείουσας.

Έτσι που αποφάνθηκε το Εφετείο δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, ο δε περί του αντιθέτου, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρώτος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος. Εξάλλου με βάση τις ανωτέρω παραδοχές η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς την αδράνεια και την ανοχή της αναιρεσείουσας στη χρησιμοποίηση του ανωτέρω τμήματος ακινήτου της από την αναιρεσίβλητη και, επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης λόγω ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών είναι αβάσιμος (ΑΠ 100/1998).

Κατ' ακουλουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-5-2007 αίτηση της Χ για αναίρεση της 65/2007 απόφασης του Εφετείου Καλαμάτας. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ