1516/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1516 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1516/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..............και 2. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕΤΡΟΛΑϊΦ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Τακτικό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσίβλητου: .............., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Πασχάλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7 Οκτωβρίου 1999 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4272/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 363/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9 Ιουνίου 2006 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 8 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Ορίζεται από μεν τη διάταξη του άρθρου 929 ΑΚ ότι "σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας του προσώπου η αποζημίωση περιλαμβάνει εκτός από τα νοσήλια και τη ζημία που έχει ήδη επέλθει οτιδήποτε ο παθών θα στερείται στο μέλλον ή θα ξοδεύει επιπλέον εξαιτίας της αύξησης των δαπανών του", από δε τη διάταξη του άρθρου 298 Α.Κ.

ότι "η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) καθώς και το διαφυγόν κέρδος. Τέτοιο κέρδος λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει, ότι ο υποστάς βλάβη του σώματος ή της υγείας του δικαιούται να αξιώσει και τη μελλοντική αποθετική του ζημία (διαφυγόν κέρδος) διότι, λόγω της, συνεπεία της βλάβης της υγείας ή του σώματος, πλήρους ανικανότητας ή μειωμένης ικανότητας προς εργασία, στερείται τα εισοδήματα ή μέρος αυτών από την εργασία, την οποία, έχοντας πλήρη ικανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα ασκούσε στο μέλλον.

Εξάλλου κατ΄ άρθρο 216 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., η αγωγή εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117 πρέπει να περιέχει : α) σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα, ενώ κατ΄ άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.

αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της από 7-10-1999 αγωγής του ενάγοντος - αναιρεσίβλητου κατά των εναγομένων - αναιρεσειόντων, αυτός εκθέτει ότι κατά την επισυμβάσα την 7η-6-1999 σύγκρουση της υπ΄ αριθ.

κυκλ. ...... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, που οδηγούσε ο ίδιος με το υπ'αριθ. κυκλοφορίας....... Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο πρώτος των αναιρεσειόντων και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική ευθύνη στη δεύτερη αυτών, οφειλόμενη σε αποκλειστική υπαιτιότητα του πρώτου αναιρεσείοντος, υπέστη τις σ΄ αυτή σωματικές βλάβες.

Ότι κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων μετά βεβαιότητος στο μέλλον θα επέλθει περαιτέρω βλάβη στην υγεία του και κατ΄ ακολουθία στην επαγγελματική του ικανότητα, ως ιατρού χειρούργου και ζήτησε, πλην άλλων, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να του καταβάλουν από την έκδοση της απόφασης και για μια πενταετία το ποσό των δραχμών τριάντα εκατομμυρίων (30.000.000), καταβλητέο περιοδικώς, ήτοι ανά έξι εκατομμύρια (6.000.000) δραχμές για κάθε έτος, προς αντιμετώπιση, όπως επί λέξει αναφέρει "παντός ενδεχομένου στο μέλλον, προκύπτοντος του χρηματικού ποσού αυτού, όλες τις δαπάνες που θα απαιτηθούν για την θεραπεία του, εγχειρήσεις, νοσοκομειακές παρακολουθήσεις, μειώσεις της επαγγελματικής του ικανότητας σε ενδεχόμενο ανταγωνισμού με συναδέλφους του, ημεραργίες κ.λ.π.".

΄Ετσι όπως είχε η αγωγή κατά το πιο πάνω κεφάλαιό της ήταν αόριστη, διότι, ενώ ζητείτο αποζημίωση για μελλοντική του ζημία κατά τα άνω, την οποία αποτιμούσε γενικώς (συλλήβδην) στο ποσό των 30.000.000 δραχμών, δεν αναλύοταν και δεν εξειδικεύοταν σε τι αποτιμάτο αυτή για κάθε μία από τις προαναφερθείσες αιτίες και ειδικότερα δεν προσδιορίζοταν ποια η ζημία που θα υποστεί στο μέλλον α) από τις δαπάνες στις οποίες θα υποβληθεί για τη θεραπεία του (εγχειρήσεις και νοσοκομειακές παρακολουθήσεις) και β) από τον περιορισμό της επαγγελματικής του ικανότητας.

Όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της από 29-1-2004 έφεσης των αναιρεσειόντων, κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε δεχθεί την αγωγή κατά το άνω κονδύλιο, η κατά τα άνω αοριστία της αγωγής, κατά το εν λόγω κονδύλιο, προβλήθηκε στο Εφετείο, με λόγο έφεσης, όπως δε προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης, τούτο απέρριψε σιωπηρά του πιό πάνω περί αοριστίας του ως άνω αγωγικού κονδυλίου ισχυρισμό, που αποτελούσε λόγο έφεσης και δεχθέν ότι ο ενάγων για την αποκατάσταση της υγείας του θα χρειασθεί στο μέλλον να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις στο εξωτερικό, που θα διενεργηθούν τμηματικά σε διάστημα τριών ετών, το κόστος των οποίων θα ανέλθει σε 12.000.000 δραχμές και ειδικότερα σε 4.000.000 δραχμές ανά έτος, αναγνώρισε την υποχρέωση των αναιρεσειόντων να καταβάλουν στον αναιρεσίβλητο δρχ. 4.000.000 (11.738,80 €) κάθε έτος και για τρία συνολικά έτη από την έκδοσή της, απομονώσαν, έτσι, αυθαιρέτως παρά τον μη διαχωρισμό του στην αγωγή, μέρος του ως άνω κονδυλίου των 30.000.000 δραχμών, το οποίο έκρινε νόμιμο και βάσιμο.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη λόγω αοριστίας την αγωγή κατά το πιό πάνω αγωγικό κονδύλιο. Είναι επομένως βάσιμος ο λόγος της αίτησης αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. εκ του ότι παρά το νόμο το Εφετείο δεν απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας κατά το άνω μέρος της, κατά παραδοχή του οποίου πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά το παραπάνω αγωγικό κονδύλιο, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατ΄ αυτό το μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων (άρθρ. 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 363/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, για περαιτέρω εκδίκαση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ