Supreme Court dismisses appeal regarding untimely termination challenge under Labor Law Article 6.1 of Law 3198/1955.

Απόφαση 1514 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1514/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1 και 2) Ένωσης ..... (....), που εδρεύει στην .... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αλέξανδρο Στρίμπερη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αλεξάνδρα Φαλίδα, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-4-2004 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσείοντος και με την από 24-1-2006 προφορικώς ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του αναιρεσείοντος, της ήδη 2ης των αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 859/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2410/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 6-5-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης διάβασε την από 2-5-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 6 παρ. 1 του νόμου 3198/1955 "πάσα αξίωση μισθωτού πηγάζουσα εξ ακύρου καταγγελίας της σχέσεως εργασίας τυγχάνει απαράδεκτος, εφόσον η σχετική αγωγή δεν εκοινοποιήθη εντός τριμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της λύσεως της σχέσεως εργασίας". Πρόκειται για καθιέρωση ουσιαστικού απαραδέκτου το οποίο κατά κύριο λόγο πλήττει το δικαίωμα της επίκλησης και προσβολής της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ως άκυρης και κατ' ανάγκην και τις συνεχόμενες με αυτό ουσιαστικές αξιώσεις.

Αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αυτή, χωρίς δηλαδή να προταθεί η ακυρότητα με αγωγή ή ένσταση, ανταγωγή ή αντένσταση (η υποβολή αίτησης ασφαλιστικού μέτρου δεν αρκεί, γιατί η αίτηση αυτή δεν είναι αγωγή προς οριστική διάγνωση), η καταγγελία καθίσταται ισχυρή και τόσον το δικαίωμα επίκλησης και προσβολής της ως άκυρης, όσον και οι αξιώσεις του μισθωτού που προϋποθέτουν την ακυρότητα αποσβένυνται, η δε σχετική αγωγή, ένσταση κτλ.

απορρίπτονται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο ως απαράδεκτες ουσιαστικώς. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση τα εξής: Με την από 11-11-003 έγγραφη καταγγελία, η οποία επιδόθηκε στον πρώτο αναιρεσείοντα την ίδια ημέρα, η αναιρεσίβλητη κατήγγειλε τη σύμβαση εργασίας του πρώτου αναιρεσείοντος, με ταυτόχρονη προσφορά της νόμιμης αποζημίωσης.

Η από 11-11-2003 καταγγελία είναι νόμιμη, από την ημέρα δε αυτή μέχρι την 28-4-2004 που ο πρώτος αναιρεσείων επέδωσε την κρινόμενη αγωγή στην αναιρεσίβλητη, έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του τριμήνου. Επομένως, η αγωγή ακυρώσεως της καταγγελίας ασκείται εκπρόθεσμα και πρέπει αυτεπαγγέλτως να κριθεί ως απαράδεκτη.

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ότι, παρά το νόμο απορρίφθηκε η αγωγή ως απαράδεκτη, επειδή ο σχετικός ισχυρισμός περί απαραδέκτου δεν προβλήθηκε παραδεκτώς κατά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, γιατί αφορά σε περίπτωση κήρυξης δικονομικού απαραδέκτου και όχι σε περίπτωση απόρριψης της αγωγής αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο ως ουσιαστικά απαράδεκτης, όπως στην προκείμενη περίπτωση.

Επίσης, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται ότι, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέσθηκε ο πρώτος αναιρεσείων για να θεμελιώσει τον ισχυρισμό του ότι, η αναιρεσίβλητη κατά κατάχρηση δικαιώματος πρόβαλε την ένσταση απαραδέκτου της αγωγής, κατά το άρθρο 6 παρ. 1 του . 3198/1955, βασίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση και είναι απορριπτέος, γιατί, όπως προαναφέρθηκε, η αγωγή απορρίφθηκε αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο ως απαράδεκτη και δεν ασκούσε ουσιώδη επίδραση για την απόρριψή της η εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένσταση του αναιρεσείοντος.

Επίσης, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, από την ίδια διάταξη (αρ. 8 άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.), με τον οποίο προβάλλεται ότι, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι πριν παρέλθει το τρίμηνο από την καταγγελία και συγκεκριμένα στις 31-12-2003 είχε προτείνει την ακυρότητα της καταγγελίας της συμβάσεώς του με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, που είχε καταθέσει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και με την οποία ζητούσε να διαταχθεί η προσωρινή αποδοχή της εργασίας του από την αναιρεσίβλητη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, γιατί ο ισχυρισμός αυτός δεν ασκούσε επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού για την προβολή της ακυρότητας της καταγγελίας δεν αρκεί αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.

Τέλος, απορριπτέα είναι και η αίτηση για αναίρεση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-5-2007 αίτηση του Χ1 και της Ένωσης ..... για αναίρεση της 2410/2007 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε επτακόσια (700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Iουνίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ