1512/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1512 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1512/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ.105/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά - Εισηγήτρια, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 46886/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Με κατηγορούμενους τους: 1) Α. Κ. του Α., 2) Γ. Τ. του Α., 3) Ν. Σ. του Σ., 4) Σ. Μ. του Θ. και 5) Σ. Δ. του Χ., οι οποίοι άπαντες παρέστησαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Τσίγκα.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 11/29-2-2016 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Δέσποινας Χρονοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 262/2016.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των κατηγορουμένων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 505 παρ.2 εδαφ. α’ του ΚΠοινΔ "ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ.2 (αρ.483 παρ.3)" δηλαδή εντός μηνός από τη δημοσίευσή τους αν αυτές είναι πρωτοβάθμιες. Από τη διάταξη του άρθρου 473 παρ.3 του ΚΠοινΔ η οποία προστέθηκε με το άρθρο 9 του Ν.969/1979 και όπως τα δύο τελευταία εδάφια της παρ.3 προστέθηκαν με το άρθρο 10 του Ν.4274/2014, και ορίζει ότι "η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, η καθαρογράφηση της απόφασης πρέπει να γίνει μέσα σε δέκα πέντε ημέρες διαφορετικά, ο πρόεδρος του δικαστηρίου έχει πειθαρχική ευθύνη.

Η καταχώριση της καθαρογραμμένης απόφασης στο ειδικό βιβλίο απαιτείται μόνο για την έναρξη της προθεσμίας άσκησης αναίρεσης και τυχόν μη καταχώριση δεν εμποδίζει την παραγραφή της ποινής", προκύπτει ότι η πιο πάνω τριακονθήμερη προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου εναντίον αποφάσεως, η οποία όπως απαγγέλθηκε, είναι εκκλητή, αρχίζει μετά την ισχύ της πιο πάνω διατάξεως της παρ.3, όχι από τη δημοσιευσή της, αλλά από την καταχώρησή της στο προβλεπόμενο, από την άνω διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 473 του ΚΠοινΔ, ειδικό βιβλίο του Δικαστηρίου, ενώ αν ουδόλως καταχωρηθεί, η αναίρεση είναι πάντα εμπρόθεσμη.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκεί αναίρεση κατά αποφάσεων των Πρωτοβαθμίων δικαστηρίων που προσβάλλονται με έφεση: α)εντός μηνός από τη δημοσίευση τους και β)εντός μηνός από την καταχώρησή τους στο ειδικό βιβλίο μετά από δική του πρωτοβουλία, που πρέπει να εκδηλώνεται εντός δύο μηνών από την δημοσίευσή της.

Σε περίπτωση που η απόφαση καταχωρηθεί στο παραπάνω βιβλίο εντός διμήνου με πρωτοβουλία του Προέδρου του Δικαστηρίου που την εξέδωσε τότε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ασκήσει αναίρεση κατ’ αυτής εντός προθεσμίας ενός μηνός από την καταχώρηση αυτή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκεί αναίρεση εναντίον οποιασδήποτε αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που προβλέπονται από το άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων και η εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η έλλειψη αιτιολογίας και η απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο.

Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως, καθόσον ασκήθηκε μέσα σε ένα μήνα από την 1-2-2016, ημερομηνία που καταχωρήθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων του εκδόντος αυτήν δικαστηρίου, του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠοινΔ, όπως προκύπτει από τη βεβαίωση του γραμματέα επί του σώματός της, από την επομένη της οποίας αρχίζει η ανωτέρω προθεσμία, η οποία με πρωτοβουλία της Προεδρεύοντος του Δικαστηρίου που την εξέδωσε, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο εντός 2 μηνών από της δημοσιεύσεως της (δημοσίευση 4-12-2015, καταχώρηση 1-2-2016).

Επομένως η κρινόμενη αναίρεση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου έχει ασκηθεί παραδεκτά.

Περαιτέρω κατά το άρθρο 32 παρ.1 ΚΠΔ καμία απόφαση ποινικού δικαστηρίου σε δημόσια συνεδρίαση ή σε συμβούλιο δεν έχει κύρος, αν δεν ακουσθεί προηγουμένως ο Εισαγγελέας. Εξάλλου, κατά το άρθρο 138 παρ.2 ΚΠΔ, πριν από κάθε απόφαση ή διάταξη του δικαστή που εκδίδεται κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο παίρνουν το λόγο ο Εισαγγελέας και οι παρόντες διάδικοι. Τέλος κατά την παρ.3 του αυτού ως άνω άρθρου 138, η παράβαση της παρ.2 αυτού συνεπάγεται την ακυρότητα της απόφασης. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, αν στον Εισαγγελέα δεν δοθεί ο λόγος και ως εκ τούτου δεν διατυπώσει αυτός πρόταση πριν από την έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου, η οποία αφορά την ενοχή ή την αθώωση του κατηγορουμένου επέρχεται απόλυτη ακυρότητα, δημιουργούσα λόγο αναίρεσης κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α’ και 171 παρ.1 εδ. β ΚΠΔ που λαμβάνεται υπ’ όψη και αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με το άρθρο 511 ΚΠΔ.

Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης τα οποία παραδεκτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, κήρυξε ένοχο τον πρώτο κατηγορούμενο Α. Κ. και αθώους τους λοιπούς κατηγορουμένους, χωρίς όμως προηγουμένως ο Εισαγγελέας της έδρας να διατυπώσει πρόταση προς το Δικαστήριο περί της ενοχής ή της αθώωσης των κατηγορουμένων (βλ.σελ.39 των πρακτικών). Η έλλειψη αυτή όμως σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν επιφέρει απόλυτη ακυρότητα κατ’ άρθρο 171 παρ.1 στοιχ. β’ ΚΠοινΔ της διαδικασίας στο ακροατήριο και ιδρύει τον κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως. Μετά ταύτα πρέπει να γίνει δεκτός και ως βάσιμος στην ουσία του ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου από το άρθρο 510 εδαφ.1Α ΚΠοινΔ, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί όμως από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθμό 46886/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Οκτωβρίου 2016. Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ