1512/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1512 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1512/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χαράλαμπο Δημάδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένης της Αντιπροέδρου), Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη Χαράλαμπο Αθανασίου και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. συζ. Ι. Κ., το γένος Α. Χ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Παπαγεωργίου.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Δ. Τ. του Ε., 2. Ι. Τ. του Ε. και 3. Α. συζ. Α. Σ., το γένος Ε. Τ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Σαγρόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4791/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 2339/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 29-7-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 5-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. α' του Κ.Πολ.Δ., που ορίζει, ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ. 10α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δέχτηκε ... αληθινά χωρίς απόδειξη τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Η ενάγουσα αποχώρησε από την εταιρεία στις 5-10-1979. αφού πώλησε το εταιρικό της μερίδιο στον Ε.

Τ. και το γιο του Ι. Τ., δεύτερο από τους εναγομένους. Έτσι, κατά το χρόνο αυτό στην εταιρεία, που εκμεταλλεύονταν το πιο πάνω κεραμοποιείο με την επωνυμία "Ε.Τ.- Α-Σ. Ο.Ε.", μετείχαν ο Ε. Τ. και τα τέκνα του, εναγόμενοι ... εξακολουθούσε να είναι κυρία με ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου των μηχανημάτων της επιχείρησης με το από 5-10-1979 ιδιωτικό συμφωνητικό εκμίσθωσε το ιδανικό της μερίδιο επί των μηχανημάτων αυτών έναντι μηνιαίου μισθώματος για χρονικό διάστημα τριών ετών, από 6-9-1979 μέχρι 5-9-1982 στον Ε.

Τ., ενώ ο τελευταίος κατόπιν εγγράφου συναινέσεως της ενάγουσας παραχώρησε αυτά κατά χρήση στην άνω εταιρεία... Η ενάγουσα για όσο χρονικό διάστημα (1973-1979) συμμετείχε στην προαναφερόμενη ομόρρυθμη εταιρεία εργάστηκε μαζί με το σύζυγο της Ι. Κ. στην πιο πάνω επιχείρηση (κεραμοποιείο). Αφότου δε αποχώρησε από την εταιρία, που είχε την εκμετάλλευση της εν λόγω επιχείρησης δεν είχε καμία συμμετοχή στη λειτουργία της ούτε παρουσία στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης αυτής, η οποία διέκοψε τη λειτουργία της το 1984, έκτοτε δε τα πιο πάνω μισθωμένα μηχανήματα λόγω παλαιότητας και αχρησίας παραμένουν εκεί εγκαταλελειμμένα ...".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο κατέληξε στην κρίση του ότι η ενάγουσα δεν κατέστη κυρία των επιδίκων ακινήτων με έκτακτη χρησικτησία, αφού δεν νεμήθηκε αυτά συνεχώς επί εικοσαετία, από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, από τις ένορκες βεβαιώσεις, που προσκόμισε η ενάγουσα και απ' όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης προβάλλεται η από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, γιατί το Εφετείο χωρίς να υπάρχει απόδειξη ή αποδεικτικό στοιχείο για την πώληση του εταιρικού μεριδίου της ενάγουσα στην επιχείρηση και τους χώρους εγκατάστασής της στους αντιδίκους ή τον πατέρα τους δεν αιτιολογεί από ποίο γεγονός συνάγει την πώληση αυτή, ...

ενώ το από 5.10.1979 ιδιωτικό συμφωνητικό εκμίσθωσης του ιδανικού μεριδίου επί των μηχανημάτων από την ενάγουσα στον πατέρα των αναιρεσιβλήτων Ε. Τ., τα αντίθετα μαρτυρεί, ότι δηλ. νομέας και κάτοχος κατά 1/2 εξ αδιαιρέτου στα μηχανήματα και στις εγκαταστάσεις και στα επίδικα είναι η αναιρεσείουσα. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί με αυτόν πλήττεται η από το δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, που δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 11γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία με επίκληση προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με τον τρίτο από το άρθρο 559 αριθ. 11γ του ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως, προσάπτει την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα, τα οποία αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε με τις προτάσεις της στο Εφετείο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι αυτή είναι κυρία των επιδίκων ακινήτων, με έκτακτη χρησικτησία και τα έγγραφα αυτά είναι: "...Α) το από 28-4-1964 μεταξύ των Ε.

Δ. Τ. και Ν. Χ. συμφωνητικό με το οποίο συνεστήθη η ΟΕ Ε. Τ.-Ν. Χ. και διελύθη με το από 18-4-65 διαλυτικό. Β) το από 8-10-1965 συμφωνητικό μεταξύ των ιδίων ως ανωτέρω, που συνεστήθη η ΟΕ Ε. Τ. - Ν. Χ. και διελύθη με το από 1-6-1968 διαλυτικό. Γ) το από 1-6-1968 μεταξύ των Ε. Τ., Μ. θυγ. Α. Χ., Α. συζ. Α. Χ., Γ. Μ. και Κ. Γ. συμφωνητικό που συνέστησαν την Ο.Ε.

Ε. Τ. - Μ. Χ. και ΣΙΑ. Με το από 20-8-1968 συμφωνητικό η εκ των ανωτέρω Μ. θυγ. Α. Χ. εκχώρησε το μερίδιό της στην Α. χήρα Α. Χ.. Με τις από 30-1-1973 πράξεις πωλήσεως - εκχωρήσεως - αναδοχής οι Μ. συζ. Β. Π., Κ. Δ. Γ., Α. χήρα Α. Χ., Ν. Χ. και Γ. Δ. Μ. πώλησαν εκχώρησαν και μεταβίβασαν τις εταιρικές τους μερίδες στους Ε. Τ. και Ε. συζ. Ι.

Κ., κατά τέτοιο ποσοστό ώστε στην Ε. συζ. Ι. Κ. περιήλθε το 50/100 εξ αδιαιρέτου των εταιρικών μεριδίων της άνω Ο.Ε. Επίσης υπήρξε το από 14-10-1972 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταξύ των Μ. Π. και της αναιρεσείουσας για εκχώρηση δικαιωμάτων προς αυτήν όπως καθώς για ένα (1) έτος την εποχή εκείνη η επιχείρηση οπτοπλινθοποιίας λειτούργησε αποκλειστικά στο όνομα της "Ε.

Ι. Κ." λόγω πτωχεύσεως του πατέρα των εναγομένων και ήταν υπεύθυνη για τα πάντα ως και για την ασφάλιση των εργαζομένων. Επ' αυτών προσήγαγε και επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα το μισθολόγιο της εποχής εκείνης με αριθμό μητρώου εργοδότη του ΙΚΑ 6358 επ' ονόματί της ως Ε. Κ. όπως και το σχετικό βιβλιάριο αγοράς ενσήμων για τους εργαζόμενους ομοίως επ' ονόματι της.

Δ) το από 1-8-1974 μεταξύ των Δ. Ε. Τ., Α. συζ. Α. Σ. το γένος Ε. Τ., Ι. Κ. και Ν. Α. Χ., συμφωνητικό, που συνέστησαν την Ο.Ε. "Ι. Κ.-Α. Σ. και ΣΙΑ". Ε) το από 23-12-1978 συμφωνητικό με το οποίο έγινε τροποποίηση του ανωτέρω και οι Ι. Κ. και Ν. Χ., αποχώρησαν της εταιρείας και εκχώρησαν τα μερίδια τους στην Ε. συζ. Ι. Κ. με αποτέλεσμα να μείνουν εταιρικά μέλη οι Δ.

Ε. Τ. με το 1/4 των μεριδίων, Α. συζ. Α. Σ. με το 1/4 των μεριδίων και η Ε. συζ. Ι. Κ. με τα 2/4 των μεριδίων και άλλαξε η επωνυμία σε Ο.Ε. Ε. Κ. -Α. Σ. και ΣΙΑ. ΣΤ) το από 5-10-1979 συμφωνητικό μεταξύ των 1) Δ. Τ., 2) Α. συζ. Α. Σ., 3) Ε. συζ. Ι. Κ. και 4) Ε. Τ. και Ι. Ε. Τ. και με το οποίο η Ε. συζ. Ι. Κ. απεχώρησε της εταιρείας και εξεχώρησε το μερίδιό της στους Ε.

Τ. και Ι. Τ. παρέλαβε όμως στην κυριότητά της, νομήν και κατοχήν της το 1/2 εξ αδιαιρέτου των μηχ/των του εν θέματι εργοστασίου τα οποία ανέλαβε την υποχρέωση να εκμισθώσει εις τον Ε. Τ. Ζ) το από 5-10-1979 ιδιωτικό συμφωνητικό με το οποίο η Ε. συζ. Ι. Κ. παρεχώρησε στον Ε. Τ. τη χρήση των μηχ/των του εν λόγω εργοστασίου που ανήκουν σε αυτήν κατά το 1/2 εξ' αδιαιρέτου από της 6ης Σεπτεμβρίου 1979 μέχρι την 5η Σεπτεμβρίου 1982.

Η) την από 17-1-1980 δήλωση της Ε. Κ. ότι παραχωρεί την χρήση των μηχ/των εις τον Ε. Τ. για τρία (3) έτη από 6-9-1979 μέχρι 5-9-1982 και του επιτρέπει να παραχωρήσει την χρήση τους στην "Ο.Ε. Ε. Τ. - Δ. Σ." για όσο χρόνο διαρκεί η παραχώρηση σε αυτόν της χρήσεως των εν λόγω μηχ/των και συγχρόνως εξακολουθεί να είναι και μέλος της εν λόγω Ο.Ε.

Θ) την από 12-1-1980 δήλωση του Ε. Τ. ότι εισφέρει το 1/2 εξ αδιαιρέτου των μηχ/των του πλινθοκερομοποιείου, που βρίσκεται στη θέση "ΠΛΑΤΥ ΧΩΡΑΦΙ" της Κοινότητος Ραφήνας Αττικής, που ανήκει εξ αδιαιρέτου σε αυτόν καθώς και το 1/2 των μηχ/των του ιδίου εργοστασίου που ανήκουν εξ αδιαιρέτου στην Ε. συζ. Ι. Κ., των οποίων την χρήση παρεχώρησε σε αυτόν έναντι μηνιαίου μισθώματος.

Η παραχώρηση και χρήση των μηχ/των που ανήκουν στην Ε. Κ. γίνεται για όσο χρόνο διαρκεί η μίσθωση της και είναι και ο Ε. Τ. μέλος της Εταιρείας Ε. Τ. - Δ. Σ. Ο.Ε". Από τη βεβαίωση, όμως, του Εφετείου ότι έλαβε υπόψη "όλα ανεξαιρέτως τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα" και από όλο το περιεχόμενο της απόφασης δεν καταλείπεται καμμία αμφιβολία ότι τούτο για το σχηματισμό της κρίσης του, στην οποία τελικώς κατέληξε, έλαβε υπ' όψη του και συνεκτίμησε μαζί με όλες τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα προαναφερόμενα έγγραφα και επομένως ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-7-2010 αίτηση της Ε. συζ. Ι. Κ., για αναίρεση της 2339/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Απριλίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ