1512/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1512 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1512/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΟΛΥΠΛΑΣΤ Εμπορία και Βιομηχανία Πλαστικών ΕΠΕ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεράσιμο Ρίκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.ΠολΔ.

Της αναιρεσιβλήτου: Φ. Π. , κατοίκου ... , με την ιδιότητά της ως οριστικής συνδίκου της πτωχευσάσης ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών Α.Ε.", η οποία παραστάθηκε με την ιδιότητά της ως δικηγόρου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ της αναιρεσιβλήτου: Α. Μ. του Ρ., κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Παπασαράντου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-11-1991 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2645/1992 μη οριστική, 1471/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5516/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25-5-2009 αίτησή της. Ο προσθέτως παρεμβαίνων υπέρ της αναιρεσιβλήτου με την από 27-1-2011 πρόσθετη παρέμβασή του που κατέθεσε στο δικαστήριο τούτο ζητεί όσα αναφέρονται σ' αυτήν.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως και της πρόσθετης παρεμβάσεως που εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 24-3-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως και την παραδοχή της πρόσθετης παρεμβάσεως υπέρ της αναιρεσιβλήτου. Ο πληρεξούσιος του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την παραδοχή της πρόσθετης παρεμβάσεως και την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως, καθώς και την καταδίκη της αναιρεσείουσας στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό τις διατάξεις των άρθρων 80, 81 και 215 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται κατά την ενώπιον του Αρείου Πάγου εκκρεμή δίκη με κατάθεση δικογράφου που κοινοποιείται σε όλους τους διαδίκους και περιέχει τα οριζόμενα στην παρ.1 του ανωτέρω άρθρου 81 στοιχεία. Στην προκειμένη περίπτωση η από 27-1-2011 πρόσθετη παρέμβαση του Α. Μ. , η οποία ασκήθηκε υπέρ της αναιρεσιβλήτου ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού ο προσθέτως παρεμβαίνων δεν προσκομίζει ούτε επικαλείται έκθεση επιδόσεως από την οποία να προκύπτει ότι αντίγραφο αυτής (της πρόσθετης παρεμβάσεως) έχει επιδοθεί στους αρχικούς διαδίκους, να μην επιβληθεί όμως δικαστική δαπάνη εις βάρος του προσθέτως παρεμβαίνοντος και υπέρ της αναιρεσείουσας, αφού δεν προκλήθηκε στην τελευταία πρόσθετη δαπάνη από την εν λόγω παρέμβαση.

Κατά το άρθρο 23α ν.2190/1920 "περί ανωνύμων εταιρειών", που προστέθηκε με το άρθρο 4 ν.5076/1931, αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 ν.δ.4237/1962 και τροποποιήθηκε με το άρθρο 24 π.δ.409/1986 και άρθρο 2 π.δ.498/1987, ίσχυε δε κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο, πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 33 ν.3604/2007, "Δάνεια της εταιρείας προς τους ιδρυτάς, μέλη του διοικητικού συμβουλίου, γενικούς διευθυντάς ή διευθυντάς αυτής, συγγενείς αυτών μέχρι και του τρίτου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας συμπεριλαμβανομένου ή συζύγους των ανωτέρω, ως και η παροχή πιστώσεων προς αυτούς καθ' οιονδήποτε τρόπον ή παροχή εγγυήσεων υπέρ αυτών προς τρίτους, απαγορεύονται απολύτως και είναι άκυρα" (παρ.1 εδ.α) και "Οιαιδήποτε άλλαι συμβάσεις της εταιρείας μετά των άνω προσώπων είναι άκυροι άνευ προηγουμένης ειδικής εγκρίσεως αυτών υπό της γενικής συνελεύσεως των μετόχων.

Η έγκρισις δεν παρέχεται αν εις την απόφασιν αντετάχθησαν μέτοχοι εκπροσωπούντες τουλάχιστον το 1/3 του εν τη συνελεύσει εκπροσωπουμένου. Η απαγόρευσις αύτη δεν ισχύει προκειμένου περί συμβάσεως μη εξερχομένης των ορίων της τρεχούσης συναλλαγής της εταιρείας μετά των πελατών της" (παρ.2). Οι διατάξεις αυτές θεσπίσθηκαν για την πρόληψη ενδεχομένων καταχρήσεων εκ μέρους των ιθυνόντων προσώπων της ανώνυμης εταιρείας τα οποία ασκούν έλεγχο αυτής και διαχειρίζονται την περιουσία της.

Από τον επιδιωκόμενο με τις διατάξεις αυτές ως άνω σκοπό, που συνίσταται στη διατήρηση του μετοχικού κεφαλαίου προς επίτευξη του εταιρικού σκοπού, προκύπτει ότι οι πιο πάνω απαγορεύσεις αφορούν και τις συμβάσεις που συνάπτονται μεταξύ εταιρείας και τρίτων (φυσικών ή νομικών προσώπων), οι οποίοι (τρίτοι) ενεργούν ως παρένθετα πρόσωπα των ανωτέρω (διευθυντών, μελών διοικήσεως κ.λπ.), αφού και στην περίπτωση αυτή αληθινά αντισυμβαλλόμενος και αποκτών ωφελήματα από την εταιρεία είναι όχι το παρένθετο πρόσωπο αλλά το κρυπτόμενο υπό αυτό (σχετ.Α.Π.1857/2009).

Τέτοιο παρένθετο πρόσωπο μπορεί να είναι ομόρρυθμη εταιρεία της οποίας ομόρρυθμο μέλος είναι κάποιο από τα προαναφερθέντα πρόσωπα (διευθυντές, μέλη διοικήσεως κ.λπ.). Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι με αυτήν έγιναν ανελέγκτως δεκτά τα εξής: "Δυνάμει του υπ' αριθμ....

συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Ν. Τ. , εγκριθέν με την υπ' αριθμ.... απόφαση του Νομάρχη και δημοσιευθέν στο υπ' αριθμ.... τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, ιδρύθηκε η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε." με μετόχους τους Δ. Π. -πρώτο εναγόμενο, Α.-Δ. Κ. -δεύτερο εναγόμενο και ήδη αποβιώσαντα, Α.

Μ. και Η. Τ. . Σκοπός της εν λόγω εταιρίας ήταν οι πάσης φύσεως εκτυπωτικές εργασίες σε όλα τα υλικά, ήτοι πλαστικού, χάρτου, αλουμινίου κλπ και έδρα ορίσθηκε το επί των οδών ... διώροφο οίκημα. Στη συνέχεια με το από 5-7-88 πρακτικό του διοικητικού της συμβουλίου, που δημοσιεύθηκε στο υπ' αριθμ.... ΦΕΚ (τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ), το διοικητικό της συμβούλιο απαρτίσθηκε από τα εξής πρόσωπα:

Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος ο πρώτος εναγόμενος, αντιπρόεδρος ο δεύτερος των εναγομένων και ήδη αποβιώσας και μέλη αυτού οι λοιποί εναγόμενοι. Κατόπιν αιτήσεως του Ρ. Μ. εκδόθηκε η 6414/1989 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέταξε την συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας της ως άνω εταιρίας μέχρι του ποσού των 105.000.000 δρχ.

Σε εκτέλεση της απόφασης αυτής κατασχέθηκαν συνητηρητικά τα παρακάτω μηχανήματα της εν λόγω εταιρίας: 1) ένα τυπογραφείο, μηχανή εκτυπωτική ιταλικής κατασκευής και προέλευσης, μάρκας CARRARO, 2) μία μηχανή εξώθησης πλαστικού, προελεύσεως και κατασκευής Δυτ. Γερμανίας, 3) μία μηχανή εξώθησης πλαστικού, προέλευσης και κατασκευής Δυτ.

Γερμανίας, 4) μία μηχανή εξώθησης πλαστικού, προέλευσης και κατασκευής Δυτ. Γερμανίας, μετά των εξαρτημάτων και παραρτημάτων αυτής, μάρκας REIFENHAUSER-SPANNRAFT ύψους περίπου 6 μέτρων, 5) μία μηχανή εξώθησης πλαστικού, προέλευσης και κατασκευής Δυτ. Γερμανίας, μετά των εξαρτημάτων και παραρτημάτων αυτής, μάρκας DALAKER PUK-BA, 6) μία ανέμη, 7) τρία κομπιούτερ, 8) μία κοπτοκολλητική μηχανή ZOCCHI GIOVANNI ιταλικής κατασκευής και προέλευσης-τύπος ZH4205, 9) μία αυτόματη κοπτοκολλητική μηχανή συστήματος πλαγιοκολλητής, μάρκας DALACER, γερμανικής κατασκευής, μάρκας ARNOR, 11) μία κοπτοκολλητική μηχανή γερμανικής κατασκευής και προέλευσης LEMMO, 12) μία πρέσσα μάρκας ZOCCHI GIOVANNI, ιταλικής κατασκευής, 13) μία πρέσσα μάρκας DALACER, γερμανικής κατασκευής, 14) μία κοπτοκολλητική μηχανή μάρκας DALACER, γερμανικής κατασκευής KUNSTSTOFF MASCHINEN KG, 15) εννέα παλέττες με 1375 κιλά η καθεμία πολυαιθυλενίου, 16) 40 δοχεία αραιωμένη μελάνη εκτύπωσης, 17) ένα κομπιούτερ-MITAC με εκτυπωτή CITIEN, 18) 4 ρολλά τυπωμένα πλαστικού, 19) 27 ρολλά πλαστικού λευκά των 400 περίπου κιλών, 20) είκοσι ρολλά πλαστικού λευκά και 21) ένα κλαρκ.

Για την εν λόγω κατάσχεση συνετάχθη η υπ' αριθμ.... έκθεση συντηρητικής κατάσχεσης της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιώς Ο. Μ.-Α. , στην οποία αναφερόταν ότι τα ανωτέρω κατασχεθέντα μηχανήματα, πρώτες ύλες και προϊόντα, αφέθηκαν στην θέση τους εντός του εργοστασίου και ότι αφέθηκαν στην φύλαξη του πρώτου εναγομένου, ως νομίμου εκπροσώπου (πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος) της εταιρίας, ο οποίος σημειωτέον διορίσθηκε ως μεσεγγυούχος.

Ο τελευταίος υπέγραψε με την προαναφερόμενη ιδιότητα της ανωτέρω εταιρίας στο τέλος της ως άνω εκθέσεως κατασχέσεως και συγχρόνως συμπλήρωσε εγγράφως ότι κάποια από τα κατασχεθέντα μηχανήματα δεν ανήκαν στην εν λόγω εταιρία και συγκεκριμένα με στοιχεία 10 και 11 αυτής (έκθεσης κατασχέσεως), δηλώνοντας συγχρόνως ότι επ' αυτών υπάρχει ενέχυρο της εταιρίας ENNICHEN και της Ιονικής Τράπεζας.

Στη συνέχεια ο δανειστής της ανωτέρω εταιρίας Α. Μ. άσκησε την από 2-6-1989 (και με αριθμό κατάθ.5017/89) αγωγή κατά της ανωτέρω εταιρίας (τακτική αγωγή), με την οποία ζήτησε να κηρυχθεί σε κατάσταση πτωχεύσεως η τελευταία, η οποία νομίμως εντός της προθεσμίας των 30 ημερών που επιτάσσει η διάταξη του άρθρου 713 παρ.5 Κ.Πολ.Δ. (δηλ.

μετά την δημοσίευση της προαναφερόμενης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, επιδόθηκε στον πρώτο εναγόμενο ως νόμιμο εκπρόσωπο της έκτης εναγομένης, όπως αυτό προκύπτει από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιώς Ο.

Μ.-Α. . Επομένως ο σχετικός λόγος έφεσης, με τον οποίο επαναφέρει και ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου τον παραδεκτώς προταθέντα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ισχυρισμό περί ακυρότητας της ανωτέρω υπ' αριθμ.... έκθεσης συντηρητικής κατάσχεσης κινητών πραγμάτων της προαναφερόμενης δικαστικής επιμελήτριας που διενεργήθηκε σε εκτέλεση της ως άνω 6414/89 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για τον λόγο ότι δεν ασκήθηκε εντός 30 ημερών στην συνέχεια τακτική αγωγή από τον αιτούντα Α.

Μ. , εκδόθηκε η 2693/1989 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (εκουσίας δικαιοδοσίας), η οποία κήρυξε σε κατάσταση πτωχεύσεως την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" και συγχρόνως όρισε ημέρα παύσεως των πληρωμών της την 9-4-1989 και διετάχθη η σφράγιση της περιουσίας της πτωχεύσασας εταιρίας.

Μετά την έκδοση της ως άνω απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και σε εκτέλεση αυτής στις 22-9-89 η Ειρηνοδίκης Αχαρνών μετέβη στο εργοστάσιο της ως άνω πτωχεύσασας ήδη εταιρίας, προκειμένου να προβεί στην σφράγιση της περιουσίας αυτής, πλην όμως αυτό δεν κατέστη δυνατό, διότι, όπως αναφέρει και στην σχετική συνταχθείσα υπ' αριθμ....

έκθεσή της, ο πρώτος εναγόμενος, νόμιμος εκπρόσωπος της πτωχεύσασας εταιρίας, της δήλωσε ότι η πτωχή εταιρία εφιλοξενείτο στο διώροφο κτίριο το οποίο είχε μισθώσει ο ίδιος, ο Α. Κ. και ο Α. Μ. , οι οποίοι είχαν συστήσει ομόρρυθμες εταιρίες με τις επωνυμίες "Α. Κ. και Σια ΟΕ" και "Αδελφοί Π. και Σια ΟΕ", αντίστοιχα, οι οποίες συλλειτουργούσαν, επιδεικνύοντας συγχρόνως τα από 26-7-81 και 6-8-81 μισθωτήρια, καθώς και το από Σεπτέμβριο 1981 Απρίλιο 1985 και Ιούνιο 1985 καταστατικό ιδρύσεως και τροποποιήσεις των εν λόγω ομόρρυθμων εταιριών.

Κατόπιν αυτού η ειρηνοδίκης, προς αποφυγή δεσμεύσεως ξένων περιουσιακών στοιχείων απείχε της σφραγίσεως της περιουσίας της πτωχεύσασας εταιρίας. Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί του πρώτου εναγομένου ανατρέπονται.... αλλά και τους ισχυρισμούς του ίδιου του εναγομένου, ο οποίος σε προηγούμενες δίκες ισχυρίσθηκε ότι η πραγματική μισθώτρια του εν λόγω ακινήτου ήταν η πτωχεύσασα εταιρία, η οποία χρησιμοποιούσε αυτό ως έδρα της και είχε εγκαταστήσει σ' αυτό μεγάλα συγκροτήματα μηχανημάτων....

Στην συνέχεια οριστικός σύνδικος της πτώχευσης διορίστηκε ο δικηγόρος Αθηνών Β. Γ. , ο οποίος αποποιήθηκε τον διορισμό του και στην θέση του με την 4487/89 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου (Πολυμελούς Πρωτοδικείου, δικάζοντος κατά την εκουσία δικαιοδοσία) διορίσθηκε ο δικηγόρος Αθηνών Σ. Σ. , με την 2856/91 διορίστηκε στην θέση του Α.

Ι. οριστική σύνδικος η ενάγουσα Φ. Π. , δικηγόρος Αθηνών. Περαιτέρω ο πρώτος εναγόμενος, δυνάμει του υπ' αριθμ.... συμβολαίου της συμβολαιογράφου Ζ. Μ.-Κ. συστήθηκε η εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΟΛΥΠΛΑΣΤ ΕΠΕ"-έκτη εναγομένη, στην οποία ο πρώτος εναγόμενος συμμετείχε με 240 εταιρικά μερίδια, ο Α.-Δ.

Κ. (αποβιώσας) με 240 εταιρικά μερίδια και η μητέρα του πρώτου εναγομένου με 10 εταιρικά μερίδια. Στις 11-10-1998 η ενάγουσα σύνδικος μετέβη με την Ειρηνοδίκη Αχαρνών στο εργοαστάσιο της πτωχεύσασας εταιρίας προκειμένου να προβούν στην σφράγιση της περιουσίας αυτής. Την ημέρα αυτή δεν πραγματοποιήθηκε για δεύτερη φορά η σφράγιση της πτωχευτικής περιουσίας, διότι ο πρώτος εναγόμενος-μεσεγγυούχος των κινητών πραγμάτων της εν λόγω περιουσίας δήλωσε για πρώτη φορά ότι τα μηχανήματα της πτωχεύσασας εταιρίας, όπως αυτά περιγράφονταν στην προαναφερόμενη κατασχετήρια έκθεση, βρίσκονται στον προαύλιο χώρο του εργοστασίου αποσυναρμολογημένα από τον ίδιο και ότι δεν γνώριζε πού βρίσκονταν τα βιβλία της πτωχεύσασας εταιρίας....

Δήλωσε επίσης ότι τα λειτουργούντα μηχανήματα εντός του εργοστασίου ανήκαν αποκλειστικά στην εταιρία "ΠΟΛΥΠΛΑΣΤ ΕΠΕ" (έκτη εναγομένη). Με βάση τα προαναφερόμενα αποδείχθηκε ότι η πτωχεύσασα εταιρία, κατά τον χρόνο της κήρυξης της πτώχευσης αλλά και κατά το επόμενο επίδικο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα από 18-7-89 έως 27-12-91, ήταν κυρία των εξής μηχανημάτων: 1) Μιας μηχανής εξώθησης πλαστικού, προέλευσης Δυτ.

Γερμανίας με τα εξαρτήματα και τα προσαρτήματα αυτής, τύπου ALPINE AKBENEESELLSCHNUFT, την οποία η εν λόγω εταιρία είχε αγοράσει το έτος 1982 δυνάμει του υπ' αριθμ.... τιμολογίου πώλησης της εταιρίας DALAKER. Ο πρώτος εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το εν λόγω μηχάνημα πωλήθηκε από την πτωχεύσασα εταιρία με το υπ' αριθμ.... τιμολόγιο πώλησης επί πιστώσει στην συστεγαζόμενη μ' αυτή εταιρία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Π.

ΟΕ" αντί συνολικού τιμήματος 4.662.000 δρχ. και ως εκ τούτου η πτωχεύσασα εταιρία δεν ήταν κυρία αυτού. Η ένδικη όμως πώληση του μηχανήματος αυτού από την ως άνω εταιρία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" στην ΟΕ με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Π. ΟΕ".... είναι άκυρη σύμφωνα με το άρθρο 23α του Ν.2190/1920, καθόσον πραγματοποιήθηκε χωρίς προηγούμενη ειδική έγκριση της γενικής συνέλευσης των μετόχων....

Στην συνέχεια η ΟΕ με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Π. ΟΕ", στις 27-9-1990 πώλησε το μηχάνημα αυτό στην έκτη εναγομένη αντί 2.000.000 δρχ., η οποία το χρησιμοποιεί έκτοτε για δικό της λογαριασμό. Ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου περί του αντιθέτου, ότι δηλαδή κατά τον χρόνο της ένδικης πώλησης αυτός δεν ήταν πρόεδρος του Δ.Σ.

της ως άνω εταιρίας, πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσία.... Οι προαναφερόμενες πωλήσεις τόσο της ανώνυμης εταιρίας "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" προς την "ΑΦΟΙ Π. ΟΕ" όσο και της τελευταίας προς την έκτη εναγομένη είναι άκυρες, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 180, 183 ΑΚ και ως εκ τούτου θεωρούνται ως μη γενόμενες.

Επομένως η έκτη εναγομένη εταιρία υποχρεούται να το αποδώσει στην ενάγουσα σύνδικο της πτωχεύσασας εταιρίας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" καθόσον ανήκει κατά κυριότητα στην πτωχευτική περιουσία της ως άνω πτωχεύσασας εταιρίας, ο δε κατηγορούμενος (εννοείται: πρώτος εναγόμενος) το ιδιοποιήθηκε παρανόμως χρησιμοποιώντας αυτό στην από αυτόν συσταθείσα ως άνω ΕΠΕ με την επωνυμία "ΠΟΛΥΠΛΑΣΤ ΕΠΕ", της οποίας ήταν διαχειριστής και στην οποία συμμετείχε με τα προαναφερόμενα εταιρικά μερίδια.

Η πραγματική-εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 5.000.000 δρχ. ή 14.673,51 ευρώ. 3) Μία μηχανή εξώθησης πλαστικών, προέλευσης και κατασκευής Δυτ. Γερμανίας το έτος 1975, τύπου E 120 25D, μάρκας RENOVA WINDMOELLER & HOLSCHER, το οποίο η ως άνω ανώνυμη εταιρία είχε αγοράσει με το υπ' αριθμ....

τιμολόγιο πώλησης της άνω γερμανικής εταιρίας αντί συνολικού τιμήματος 93.500 DM ή 5.685.762 δρχ. Στο μηχάνημα αυτό τοποθετήθηκαν στη συνέχεια ανταλλακτικά συνολικής αξίας 2.234.139 δρχ. Το εν λόγω μηχάνημα υπήρχε εντός του εργοστασίου και λειτουργούσε για τις ανάγκες των λοιπών εταιριών και από την έκτη εναγομένη μετά την ίδρυσή της και μέχρι του χρόνου ασκήσεως της ένδικης αγωγής.

Η εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος ανέρχονταν στο ποσό των 3.000.000 δρχ. ή 8.804,10 ευρώ κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής. 4) Τρία κομπρεσέρ (αεροσυμπιεστές), εκ των οποίων το ένα μάρκας KNAP και δύο JOJEF MEHRER, έτους κατασκευής 1968 και 1970 αντιστοίχως, τύπου μηχανής Α7 και Α8 αντιστοίχως, τα οποία αποτελούσαν τμήματα μονάδος παραγωγής πεπιεσμένου αέρα της πτωχής και είχαν αγοραστεί από την τελευταία δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

προτιμολογίου πώλησης από την γερμανική εταιρία DALAKER αντί τιμήματος 7.000 DM ή 290.831 δρχ. Τα μηχανήματα αυτά βρίσκονταν στον χώρο του εργοστασίου συναρμολογημένα και λειτουργούσαν κανονικά μέχρι του χρόνου άσκησης της ένδικης αγωγής. Τα μηχανήματα αυτά χρησιμοποιούσε ο πρώτος εναγόμενος για λογαριασμό δικό του μετά την κήρυξη της πτώχευσης της ως άνω εταιρίας και για λογαριασμό της έκτης εναγομένης από της συστάσεως της τελευταίας.

Η συνολική εμπορική αξία των εν λόγω μηχανημάτων ανέρχονταν κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής στο ποσό των 200.000 δρχ. 5) Μία κοπτοκολλητική μηχανή, μάρκας ZOCCH GIAVANNI, ιταλικής κατασκευής, τύπου ZM4205, την οποία η ως άνω ανώνυμη εταιρία είχε αγοράσει δυνάμει του υπ' αριθμ.... τιμολογίου πώλησης από την προαναφερόμενη κατασκευάστρια εταιρία αντί τιμήματος 25.000.000 LT ή 1.803.467 δρχ.

Το μηχάνημα αυτό χρησιμοποιούσε μετά την κήρυξη της πτώχευσης της ως άνω αγοράστριας εταιρίας από τον πρώτο εναγόμενο για δικό του λογαριασμό και στην συνέχεια η έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της. Η εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 1.800.000 δρχ.

ή 5.282,46 ευρώ. 6) Μία αυτόματη κοπτοκολλητική μηχανή, πλαγιοκολλητική, μάρκας LEMO DISCOMAT, τύπου 1350 S, γερμανικής κατασκευής, έτος 1975, την οποία η ως άνω ανώνυμη εταιρία αγόρασε από την γερμανική εταιρία DALAKER με το υπ' αριθμ.... τιμολόγιο πώλησης, αντί τιμήματος 60.000 DM ή 4.984.747 δρχ. Η εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 3.000.000 δρχ.

ή 8.804,10 ευρώ. 7) Μία κοπτοκολλητική μηχανή, μάρκας DALACER, γερμανικής κατασκευής KUNSTOFF-MASCINEN KG, την οποία η ως άνω ανώνυμη εταιρία είχε αγοράσει δυνάμει του υπ' αριθμ.... τιμολογίου πώλησης από την προαναφερόμενη γερμανική εταιρία αντί τιμήματος 7.000 DM ή 813.303 δρχ. Το εν λόγω μηχάνημα όπως και τα προαναφερόμενα μηχανήματα της μετέπειτα πτωχεύσασας εταιρίας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" καίτοι ανήκαν στην πτωχευτική περιουσία χρησιμοποιήθηκαν αρχικά από τον πρώτο εναγόμενο για λογαριασμό δικό του και από την έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της.

Η εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 500.000 δρχ. ή .... ευρώ. 8) Μία πρέσα, μάρκας ZOCCHI GIOVANNI, ιταλικής κατασκευής, την οποία είχε αγοράσει η εν λόγω ανώνυμη εταιρία από την κατασκευάστρια εταιρία δυνάμει του υπ' αριθμ.... τιμολογίου πώλησης αντί τιμήματος 3.325.000 LT ή 226.419 δρχ.

Η εμπορική αξία του μηχανήματος αυτού κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 100.000 δρχ. ή .... ευρώ. Το εν λόγω μηχάνημα μετά την κήρυξη σε κατάσταση πτώχευσης της ως άνω ιδιοκτήτριας εταιρίας χρησιμοποίησε ο πρώτος εναγόμενος για λογαριασμό δικό του και η έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της. 9) Μία πρέσσα, μάρκας DALAKER, γερμανικής κατασκευής, που αγοράσθηκε από την ως άνω ανώνυμη εταιρία δυνάμει του από 6-12-1982 προτιμολογίου πώλησης από την κατασκευάστρια εταιρία αντί τιμήματος 3.500 DM ή 135.722 δρχ., η εμπορική αξία της οποίας ανέρχονταν κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής στο ποσό των 50.000 δρχ.

ή .... ευρώ. Το εν λόγω μηχάνημα μετά την κήρυξη σε κατάσταση πτώχευσης της ως άνω ιδιοκτήτριας ανώνυμης εταιρίας το χρησιμοποίησε ο πρώτος εναγόμενος για λογαριασμό δικό του και στην συνέχεια η έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της. 10) Έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή (κομπιούτερ) μάρκας MITAC με εκτυπωτή μάρκας CITIZEN, τα οποία η ως άνω ανώνυμη εταιρία από την εταιρία "OMEGA" το έτος 1988 αντί τιμήματος 300.000 δρχ.

Η εμπορική αξία του εν λόγω μηχανήματος κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής ανέρχονταν στο ποσό των 10.000 δρχ. ή .... ευρώ. Το εν λόγω μηχάνημα χρησιμοποιήθηκε μετά την κήρυξη της ως άνω ιδιοκτήτριας ανώνυμης εταιρίας σε κατάσταση πτώχευσης από τον πρώτο εναγόμενο για λογαριασμό δικό του και από την έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της.

Σημειώνεται ότι η έκτη εναγομένη στις 6-2-1992 αγόρασε άλλο ηλεκτρονικό υπολογιστή δυνάμει του υπ' αριθμ.... τιμολογίου αγοράς της πωλήτριας "OMEGA COMPUTERS" διότι μέχρι τότε χρησιμοποιούσε το προαναφερόμενο κομπιούτερ της πτωχεύσασας εταιρίας, το οποίο ανήκε στην πτωχευτική εταιρία (εννοείται περιουσία) της ως άνω πτωχής εταιρίας.

Τα ανωτέρω μηχανήματα τα αγόρασε η πτωχεύσασα εταιρία με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" κατά το χρονικό διάστημα 1982-1986 από τις προαναφερόμενες αλλοδαπές εταιρίες, δυνάμει των ανωτέρω τιμολογίων πώλησης και έκτοτε μετά την παράδοση της νομής τους σ' αυτήν κατόπιν των πιο πάνω αγοραπωλησιών, κατείχε αυτά με διάνοια κυρίου, χρησιμοποιώντας τα για την λειτουργία του εργοστασίου της, με την πεποίθηση των αρμοδίων οργάνων της ότι είχε αποκτήσει την κυριότητα αυτών, μέχρι τις 18-7-1989 που κηρύχθηκε σε κατάσταση πτωχεύσεως, οπότε ο πρώτος εναγόμενος και η έκτη εναγομένη αφήρεσαν αυτά, χωρίς δικαίωμα, από την πτωχευτική περιουσία και τα κατέχουν έκτοτε μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής....

Επίσης δυνάμει του από 22-12-1986 ιδιωτικού συμφωνητικού μεταξύ της ως άνω ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών ΑΕ" και της ιταλικής εταιρίας "ENICHEM BASE SPA" προς εξασφάλιση απαίτησης της τελευταίας-δανείστριας εταιρίας για απαίτησή της 400.605.000 LT (λιρών Ιταλίας) συστάθηκε υπέρ αυτής εμπράγματο δικαίωμα ενεχύρου μέχρι του ποσού των 400.000.000 δρχ.

στα εξής μηχανήματα της πρώτης: α) ενός συγκροτήματος μηχανημάτων επεξεργασίας φύλλου PYS (πολυβινολοχλωριδίου) χτενισμένων, αποτελούμενου από δύο φύλλα, ανεξάρτητα EXTRUDER O 60, γερμανικής προέλευσης, τύπου BARMAC PYU - BBA No μηχανής ... και ... με τον πλήρη εξοπλισμό τους, αξίας, κατά την ημέρα συστάσεως του ενεχύρου, 33.000.000 δρχ.

β) ενός τυπογραφείου-μηχανής εκτυπωτικής, ιταλικής κατασκευής και προέλευσης, μάρκας CARRARO, αξίας κατά την ημέρα της ενστάσεως (εννοείται συστάσεως) του ενεχύρου, 12.000.000 δρχ. γ) μιας κοπτοκολλητικής μηχανής, υψομοριακού πολυαιθυλενίου, τύπου 880 DS γαλλικής προέλευσης, αξίας κατά την ημέρα ενστάσεως (εννοείται συστάσεως) του ενεχύρου, 5.000.000 δρχ.

Η εμπορική αξία των εν λόγω μηχανημάτων απερχόταν (εννοείται ανερχόταν) κατά την κρίση του δικαστηρίου κατά τον χρόνο της ασκήσεως της ένδικης αγωγής (15.000.000, 6.000.000 δρχ., 1.000.000 δρχ. αντιστοίχως. Επομένως η ανωτέρω ανώνυμη εταιρία-μετέπειτα πτωχεύσασα, κατά τον χρόνο της κηρύξεως αυτής σε κατάσταση πτώχευσης δεν ήταν κυρία των εν λόγω μηχανημάτων αλλά κατείχε αυτά διανοία κυρίου-ήταν δηλαδή νομέας αυτών μέχρι αποπληρωμής του τιμήματος αυτών, το οποίο σημειωτέον αποπληρώθηκε μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής από τον πρώτο εναγόμενο για λογαριασμό της πτωχεύσασας.

Έτσι ο πρώτος εναγόμενος μετά την κήρυξη της ως άνω εταιρίας σε κατάσταση πτώχευσης χρησιμοποιούσε το μηχάνημα αυτό για λογαριασμό δικό του και στην συνέχεια η έκτη εναγομένη από της ενστάσεώς της (εννοείται συστάσεώς της), αποστερώντας έτσι τη δυνατότητα από την πτωχεύσασα εταιρία να τα εκμισθώνει σε τρίτους και να εισπράττει το μίσθωμα αυτών.

Επίσης δυνάμει των από 27-11-84 και 11-12-1985 συμβάσεων η ανωτέρω ανώνυμη εταιρία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών Α.Ε." είχε μεταβιβάσει στην "Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ" την κυριότητα των κάτωθι αναφερομένων μηχανημάτων προς ολοσχερή εξόφληση απαιτήσεως της τελευταίας κατά της πρώτης, παρακρατώντας όμως η τελευταία το δικαίωμα χρήσης αυτών (χρησιδάνειο):

α) Μιας μηχανής εξώθησης πλαστικού, προέλευσης και κατασκευής Δυτικής Γερμανίας με τα παραρτήματα αυτής, μάρκας DALAKERDUK και β) μιας κοπτοκολλητικής μηχανής, γερμανικής προελεύσεως μάρκας LEMO της εταιρίας RENOVA, των οποίων η εμπορική αξία καθενός εξ αυτών ανέρχονταν στο ποσό των 10.000.000 δρχ. κατά τον χρόνο της άσκησης της κρινόμενης αγωγής.

Τα εν λόγω μηχανήματα υπήρχαν εντός του εργοστασίου σε λειτουργία, τα οποία τα χρησιμοποιούσε ο πρώτος εναγόμενος για λογαριασμό δικό του και στην συνέχεια η έκτη εναγομένη από της συστάσεώς της, αποστερώντας έτσι την δυνατότητα χρήσης αυτών από την πτωχεύσασα εταιρία. .... Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι τα προαναφερόμενα μηχανήματα, όπως ειδικότερα περιγράφονται και ανήκουν κατά πλήρη κυριότητα στην πτωχεύσασα εταιρία, είτε αυτή είχε την δυνατότητα χρήσης αυτών, είτε ως νομέας είτε κάτοχος αυτών και τα οποία λειτουργούσαν κανονικά καθόλη την επίδικη χρονική περίοδο χρησιμοποιήθηκαν από τον εναγόμενο από 18-7-89 έως 25-4-90 και στην συνέχεια από 26-4-90 έως 27-12-91 από την έκτη εναγομένη, οι οποίοι τα συλλειτουργούσαν με άλλα μηχανήματα και συνέχιζαν έτσι τη λειτουργία του εργοστασίου για λογαριασμό δικό τους και σε βάρος της περιουσίας της πτωχεύσασας εταιρίας.

Η τελευταία θα μπορούσε να τα εκμισθώνει σε τρίτους, τόσο τα μηχανήματα που ανήκαν κατά κυριότητα σ' αυτή όσο και εκείνα των οποίων είχε τη νομή και κατοχή, πλην όμως ματαιώθηκε η δυνατότητα αυτή διότι, λόγω της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς του πρώτου εναγομένου δεν καταγράφηκε και δεν σφραγίσθηκε έγκαιρα η πτωχευτική περιουσία, τμήμα της οποίας, όπως περιγράφεται ειδικότερα ανωτέρω, ενσωματώθηκε στην περιουσία του πρώτου εναγομένου και της έκτης εξ αυτών (εναγομένων).

Επομένως οι τελευταίοι υποχρεούνται να καταβάλουν στη σύνδικο της πτωχεύσασας εταιρίας αποζημίωση ίση με τα μισθώματα της ένδικης χρονικής περιόδου και συγκεκριμένα από 18-7-89 έως 25-4-90 και από 26-4-90 έως 27-1-91 με την προαναφερόμενη διάκριση υπόχρεων προς τούτο προσώπων. Ειδικότερα το ετήσιο μίσθωμα των μηχανημάτων αυτών, το οποίο υπολογίζεται στο 15% επί της συνολικής εμπορικής αξίας αυτών....

κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ανέρχεται στο ποσό των 8.362.500 δρχ., ήτοι 13.750.000 + 15.000.000 + 6.000.000 + 1.000.000 + 10.000.000 + 10.000.000 = 55.750.000 δρχ. Χ 15% = Επομένως ο πρώτος των εναγομένων για την παράνομη χρήση των εν λόγω μηχανημάτων από 18-7-1989 έως 25-4-90 οφείλει, αναγνωριστικά, στην ενάγουσα σύνδικο το συνολικό ποσό των (ήτοι: 8.362.500 Χ 277 = 2.316.412.500 : 360 = 6.434.479 δρχ. - 18.883 ευρώ, η δε έκτη εναγομένη για την παράνομη χρήση των μηχανημάτων αυτών από 26-4-89 μέχρι 27-12-1991 οφείλει, αναγνωριστικά στην ενάγουσα σύνδικο το συνολικό ποσό των 13.240.625 δρχ. (ήτοι: 8.632.500 : 12 Χ 19)- 38.857 ευρώ".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το εφετείο, αφού απέρριψε την έφεση του πρώτου εναγομένου Δ. Π. και της έκτης εναγομένης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΟΛΥΠΛΑΣΤ Ε.Π.Ε." και ήδη αναιρεσείουσας και δέχθηκε την έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσιβλήτου συνδίκου της πτωχευσάσης εταιρείας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών Α.Ε.", εξαφάνισε την εκκαλουμένη και δέχθηκε εν μέρει κατ' ουσίαν την αγωγή της αναιρεσιβλήτου, αναγνώρισε δε ότι η ανωτέρω πτωχεύσασα ήταν κυρία των αναφερόμενων εννέα μηχανημάτων, καθώς και ότι ο Δ.

Π. και η αναιρεσείουσα υποχρεούνται να καταβάλουν καθένας εις ολόκληρον στην αναιρεσίβλητη με την ιδιότητά της ως συνδίκου της ανωτέρω πτωχευσάσης εταιρείας το ποσό των 40.352,16 ευρώ, επί πλέον δε ο Δ. Π. το ποσό των 18.883 ευρώ και η αναιρεσείουσα το ποσό των 38.857 ευρώ, νομιμοτόκως όλα τα πιο πάνω ποσά από την επίδοση της αγωγής.

Έτσι που έκρινε το εφετείο δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 23α ν.2190/1920, 815, 1041, 1209, 1211 και 1414 Α.Κ., διέλαβε δε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς τα κρίσιμα ζητήματα της ιδιότητας της πτωχευσάσης ως κυρίας των προαναφερθέντων εννέα μηχανημάτων, ως νομέως δε και κατόχου των λοιπών, καθώς και της υποχρεώσεως της αναιρεσείουσας σε αποζημίωση της αναιρεσιβλήτου με την ιδιότητά της ως συνδίκου της πτωχευσάσης εταιρείας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών Α.Ε.".

Δεν παραβίασε δε το εφετείο τη διάταξη του άρθρου 23α ν.2190/1920 με την παραδοχή ότι το μηχάνημα με τον αριθμό 1 πωλήθηκε από την πτωχεύσασα εταιρεία στην ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "Αφοί Π. Ο.Ε." και όχι στον Δ. Π. ατομικά, αφού, όπως σαφώς προκύπτει από την προσβαλλομένη, δέχθηκε περαιτέρω και ότι η πιο πάνω ομόρρυθμη εταιρεία ενήργησε ως παρένθετο πρόσωπο του Δ.

Π. , ο οποίος ήταν και ο αληθινά αντισυμβαλλόμενος και ο οποίος απέκτησε το όφελος (ήτοι το ως άνω μηχάνημα) από την πτωχή, ως κρυπτόμενο υπό την ομόρρυθμο εταιρεία πρόσωπο. Δεν ήταν δε αναγκαίο για την πληρότητα των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης αποφάσεως να αναφέρεται πώς και πού χρησιμοποιούσε τα μηχανήματα ο Δ.

Π. ούτε πότε και από ποιον τοποθετήθηκαν τα ανταλλακτικά στο μηχάνημα με τον αριθμό 2. Εξάλλου η γενική αναφορά ότι ο Δ. Π. και η αναιρεσείουσα αφήρεσαν τα μηχανήματα χωρίς δικαίωμα από την πτωχευτική περιουσία και τα κατέχουν έκτοτε και μέχρι την άσκηση της αγωγής δεν είναι αντιφατική με τις ειδικότερες αναφορές για ποιο χρονικό διάστημα κατείχε τα μηχανήματα ο πρώτος και για ποιο η δεύτερη.

Περαιτέρω το γεγονός ότι, με βάση τις παραδοχές της προσβαλλομένης, τα μηχανήματα με τους αριθμούς 6 και 9 αγοράστηκαν από την πτωχεύσασα εταιρεία κατά το έτος 1988 με αποτέλεσμα να μην έχει συμπληρωθεί κατά την πτώχευσή της ο χρόνος της τακτικής χρησικτησίας αυτών, δεν καθιστά τις αιτιολογίες της ανεπαρκείς ούτε συνιστά παραβίαση του άρθρου 1041 Α.Κ., αφού σ' αυτήν εκτίθεται επί πλέον ότι η πτωχεύσασα έγινε κυρία των μηχανημάτων αυτών και με αγορά (παράγωγο τρόπο).

Τέλος εκ του λόγου ότι κατά την προσβαλλομένη η πτωχεύσασα εταιρεία κατείχε τα δύο αναφερόμενα σ' αυτήν μηχανήματα με βάση σύμβαση χρησιδανείου, ο Δ. Π. και η αναιρεσείουσα, οι οποίοι, επίσης κατά την προσβαλλομένη, αφήρεσαν τα μηχανήματα αυτά χωρίς δικαίωμα από την πτωχευτική περιουσία και τα κατείχαν, δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση προς αποζημίωσή της με βάση τη διάταξη του άρθρου 815 Α.Κ., η οποία ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ του χρήστη και του χρησαμένου και όχι τα της παρανόμου αφαιρέσεως και κατοχής του χρησιδανεισθέντος πράγματος από τρίτους, όπως στην προκειμένη περίπτωση.

Συνεπώς οι πρώτος και τέταρτος λόγοι της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους η αναιρεσείουσα επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ., υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.8 περ.β Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως (Α.Π.694/2009).

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται επί ισχυρισμών αορίστων ή μη νομίμων, στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει. Εξάλλου εφόσον η έγκριση που προβλέπεται από την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 23α παρ.2 ν.2190/1920 χαρακτηρίζεται ως ειδική, είναι πρόδηλο ότι χρειάζεται να είναι ρητή, δεν μπορεί δε να θεωρηθεί ως έγκριση κατά την έννοια της ανωτέρω διατάξεως η έγκριση του ισολογισμού του έτους κατά το οποίο έλαβε χώρα η απαγορευμένη σύμβαση.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό ότι με το 6/30-6-86 πρακτικό της γενικής συνελεύσεως της μετέπειτα πτωχευσάσης εταιρείας εγκρίθηκε από όλα τα μέλη της η πώληση του μηχανήματος που αναφέρεται στην αγωγή με τον αριθμό 1, με την έγκριση του ισολογισμού του προηγούμενου έτους (1985) στον οποίο ρητώς αναφέρονται τα πάγια στοιχεία της εταιρείας από τα οποία ρητώς εξαιρούνται τα πωληθέντα εντός του έτους 1985 μηχανήματα, τον οποίο (ισχυρισμό) αυτή παραδεκτά είχε προβάλει ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και τον οποίο είχε επαναφέρει με τις προτάσεις της ενώπιον του εφετείου προς αντίκρουση της αγωγής της αναιρεσιβλήτου.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος διότι ο ανωτέρω ισχυρισμός τη μη λήψη υπόψη του οποίου αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρεσείουσα δεν ήταν νόμιμος, (αφού, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην αρχή αυτής της σκέψεως, η έγκριση, από τη γενική συνέλευση των μετόχων της ανώνυμης εταιρείας, της συμβάσεως που καταρτίσθηκε παρά την απαγόρευση του άρθρου 23α ν.2190/1920 πρέπει να είναι ρητή, τέτοια δε επίκληση ρητής εγκρίσεως δεν συνιστά ο ισχυρισμός ότι η έγκριση αυτή έγινε εμμέσως με την έγκριση του ισολογισμού του έτους κατά το οποίο έλαβε χώρα η μεταβίβαση) και συνακόλουθα το εφετείο δεν ήταν υποχρεωμένο να απαντήσει στον ανωτέρω μη νόμιμο ισχυρισμό.

Σε κάθε περίπτωση όμως ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει τις έγγραφες προτάσεις που είχε υποβάλει ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με συνέπεια να μην προκύπτει αν είχε προτείνει παραδεκτά ενώπιόν του νόμιμο ισχυρισμό περί εγκρίσεως της ανωτέρω απαγορευμένης συμβάσεως (άρθρο 562 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά το άρθρο 559 αριθ.9 περ.γ Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων με την οποία ζητείται η παροχή έννομής προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, που δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα της δίκης.

Τέτοια αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρεμβάσεως, της αυτοτελούς πρόσθετης παρεμβάσεως, της ανακοπής, της τριτανακοπής και κάθε ένδικου μέσου (Ολ.Α.Π.25/2003, Α.Π.393/2010). Εξάλλου για να δημιουργηθεί ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει το δικαστήριο να άφησε αδίκαστη αίτηση του αναιρεσείοντος και όχι του αναιρεσιβλήτου, διότι αν άφησε αδίκαστη αίτηση του αναιρεσιβλήτου, ο αναιρεσείων δεν έχει έννομο συμφέρον για προβολή του λόγου αυτού (Α.Π.1985/ 2009).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.9 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι άφησε αίτηση αδίκαστη και συγκεκριμένα ότι, ενώ με την αγωγή επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρεσίβλητη με την ιδιότητά της ως συνδίκου της πτωχευσάσης εταιρείας με την επωνυμία "Γενική Εκτυπωτική Αθηνών Α.Ε." είχε ζητήσει να αναγνωρισθεί η κυριότητα της πτωχευσάσης στα αναφερόμενα κινητά πράγματα, επικουρικά δε, στην περίπτωση που δεν σώζονταν τα πράγματα αυτά, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση των εναγομένων να της αποδώσουν ίση ποσότητα και ποιότητα αυτών ή την αξία τους, το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του αναγνώρισε την υποχρέωση των εναγομένων να καταβάλουν την αξία των μηχανημάτων συνολικού ύψους 40.352,16 ευρώ, κατά ευθεία παραδοχή του επικουρικού αιτήματος της αγωγής, χωρίς στο σκεπτικό της να διατυπώνεται η κρίση ότι τα μηχανήματα δεν σώζονται και αγνοώντας το κύριο αίτημα της αγωγής.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην αρχή αυτής της σκέψεως, για να δημιουργηθεί ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.9 Κ.Πολ.Δ., πρέπει το δικαστήριο να άφησε αδίκαστη αίτηση του αναιρεσείοντος και όχι του αναιρεσιβλήτου.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ.8 περ.α Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Η έννοια του όρου πράγματα στην περίπτωση αυτή είναι ταυτόσημη με την ήδη αναφερεθείσα σε σχέση με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 περ.β Κ.Πολ.Δ.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.8 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα ότι, ενώ με την αγωγή της επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρεσίβλητη σύνδικος της πτωχευσάσης εταιρείας, επικαλούμενη την κυριότητα της πτωχευσάσης επί των αναφερόμενων σ' αυτήν μηχανημάτων, ζήτησε να της καταβληθεί από τους εναγομένους αποζημίωση για την παράνομη χρήση αυτών, εν τούτοις το εφετείο, δεχθηκε μεν ότι δύο από τα μηχανήματα αυτά, ήτοι μια μηχανή εξωθήσεως πλαστικού μάρκας DALAKERDUK (και για την ακρίβεια PVC-BA DALAKER) και μία κοπτοκολλητική μηχανή μάρκας LEMO της εταιρείας RENOVA, είχαν μεταβιβασθεί κατά κυριότητα από την πτωχεύσασα στην Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα της Ελλάδος με τις αναφερόμενες συμβάσεις των ετών 1984 και 1985 και ότι η πτωχεύσασα είχε παρακρατήσει τη χρήση τους λόγω χρησιδανείου, στη συνέχεια όμως επιδικάσε υπέρ της αναιρεσιβλήτου με την ανωτέρω ιδιότητά της και εις βάρος των εναγομένων, μεταξύ των οποίων και η ίδια, αποζημίωση για την παράνομη χρήση και των μηχανημάτων αυτών και έτσι δέχθηκε ότι η πτωχεύσασα εδικαιούτο αποζημιώσεως με βάση τη σύμβαση χρησιδανείου, την οποία η αναιρεσίβλητη δεν είχε επικαλεσθεί με την αγωγή της.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, δεδομένου ότι από την παραδεκτή επισκόπηση της από 18-11-1991 αγωγής της επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι με αυτήν η αναιρεσίβλητη, πλην της κυριότητας της πτωχευσάσης επί των αναφερομένων σ' αυτήν μηχανημάτων, επικαλέσθηκε και ότι η τελευταία ήταν νομέας και κάτοχος αυτών, με το να δεχθεί δε η προσβαλλομένη ότι η πτωχεύσασα δεν ήταν μεν κυρία, ήταν όμως νόμιμη κάτοχος των ανωτέρω δύο μηχανημάτων με βάση σύμβαση χρησιδανείου και να επιδικάσει τη σχετική υπέρ αυτής αποζημίωση (άρθρο 997 Α.Κ.), δεν έλαβε υπόψη πράγματα μη προταθέντα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για το ορισμένο και άρα παραδεκτό του πιο πάνω λόγου αναιρέσεως πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη του, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσκομιδής τους, ακόμα και αν έπρεπε να ληφθούν υπόψη αυτεπαγγέλτως και να καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό μέσο, όπως ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε στο δικαστήριο της ουσίας, καθώς επίσης και οι λόγοι για τους οποίους ο αποδεικτέος ισχυρισμός ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Α.Π.703/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον έκτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο το οποίο αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη το ...

τιμολόγιο αγοράς από τη γερμανική εταιρεία DALAKER του μηχανήματος που αναφέρεται στην αγωγή και στην πράξη του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με τον αριθμό 5, το οποίο (τιμολόγιο) αυτή επικαλέσθηκε και προσκόμισε για να καταδείξει την ταυτότητα του ανωτέρω μηχανήματος και να συμβάλει στην ακριβέστερη περιγραφή του.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού σ' αυτόν δεν αναφέρεται ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου επικαλέσθηκε και προσκόμισε η αναιρεσείουσα το ανωτέρω έγγραφο, τέτοιο δε ισχυρισμό δεν συνιστά η ταυτότητα του μηχανήματος ή η ακριβής περιγραφή του. Σε κάθε περίπτωση όμως ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού από την παραδεκτή επισκόπηση των από 2-4-2008 εγγράφων προτάσεων που υπέβαλε η αναιρεσείουσα ενώπιον του εφετείου ως εκκαλούσα και των υπό την αυτή ημερομηνία εγγράφων προτάσεων που υπέβαλε αυτή ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου ως εφεσίβλητη, δεν προκύπτει ότι επικαλέσθηκε το πιο πάνω έγγραφο τη μη λήψη υπόψη του οποίου αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Δεν καλύπτεται δε η παράλειψη αυτή από την κατά τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας επίκληση από την ίδια και την αναιρεσίβλητη του εγγράφου αυτού με τις προτάσεις που υπέβαλαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (οι οποίες άλλωστε δεν προσκομίζονται) ούτε συνιστά νόμιμη επίκληση του εγγράφου αυτού η παράθεση από την ίδια στη σελίδα 66 των από 2-4-2008 εγγράφων προτάσεών της ως εφεσιβλήτου αποσπασμάτων της τεχνικής εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης μεταξύ των οποίων και το εξής κατά λέξη απόσπασμα: "Ένα συγκρότημα μηχανών....

μάρκας PVC-BA DALAKER.... (αριθμός 5 της έκθεσης της συντηρητικής κατάσχεσης υπαριθμόν ... ).... Το συγκρότημα αυτό έτους κατασκευής έτους 1973 αγοράστηκε στις 23.9.1983 από τον οίκο εμπορίας μεταχειρισμένων μηχανημάτων DALAKER Δ. Γερμανίας με τον αριθμό τιμολογίου ... .... κλπ....".

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-1-2011 πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσιβλήτου.

Απορρίπτει την από 25-5-2009 αίτηση για αναίρεση της 5516/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Αυγούστου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Οκτωβρίου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ