Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to expiration of ten-day statutory deadline without valid force majeure justification.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance criminal judgment for being filed outside the statutory time limit. The appellant filed the appeal on December 12, 2005, ten days after the judgment was entered into the official register, but failed to provide any specific grounds for force majeure or insurmountable obstacle in the supporting statement. Consequently, the court ruled that the appeal was procedurally inadmissible under the Code of Civil and Criminal Procedure and ordered the appellant to bear the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 474, 476 of the Code of Civil and Criminal Procedure: An appeal filed after the expiration of the ten-day period is inadmissible unless justified by force majeure or insurmountable obstacle, which must be substantiated with evidence in the appeal statement.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1512 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1512/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών), Μιχαήλ Δέτση - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Μαϊου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ΄ αριθμ. 1238/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενη την ... Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων – κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 174/2006.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη με αριθμό 164/4.4.2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω την υπ΄αρ. 120/12-12-2005 αίτηση αναίρεσης του ... και ήδη κρατουμένου στις δικαστικές φυλακές Πατρών, κατά της υπ΄αρ. 1238/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και εκθέτω τα εξής:
Α) Με την ανωτέρω απόφαση καταδικάστηκε ο αναιρεσείων κατ΄έφεση σε κάθειρξη 13 ετών και χρηματική ποινή 6.000 ευρώ για αγορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την εμπορία. Κατά της απόφασης αυτής, που δημοσιεύθηκε στις 17-6-2005 και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 19-9-2005, ασκήθηκε αναίρεση την 12-12-2005 με δήλωση του καταδικασθέντος στον Διευθυντή της Φυλακής Πατρών, στην οποία κρατείται, για την οποία συντάχθηκε η ως άνω έκθεση, στην οποία μνημονεύεται ως λόγος αναίρεσης «η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης».
Β) Η υπό κρίση αίτηση εισάγεται στο κατ΄ά. 485 παρ. 1 ΚΠΔ δικαστήριό σας σε συμβούλιο, προκειμένου ν΄αποφανθεί τούτο περί του απαραδέκτου αυτής ως εκπροθέσμως ασκηθείσης, διότι από του χρόνου καταχωρήσεως της ανωτέρω αποφάσεως στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο (19-9-2005), από του οποίου αρχίζει η προθεσμία για την άσκηση του παρόντος ενδίκου μέσου μέχρι του χρόνου ασκήσεως αυτού (12-12-2005) παρήλθε η κατά νόμον (ά. 473 ΚΠΔ) οριζόμενη προς τούτο (10ήμερη) προθεσμία, περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεως τούτου ουδείς συγκεκριμένος λόγος, δυνάμενος ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο ασκήσεως αυτού στη σχετική συνταγείσα έκθεση αναφέρεται. Κατ΄ακολουθία, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι κατ΄ά. 476 παρ. 1 και 513 ΚΠΔ απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη.
Γ) Ωστόσο συντρέχει και έτερος λόγος απαραδέκτου, καθόσον στην υπό κρίση έκθεση δεν διατυπώνεται κανένας λόγος αναίρεσης, χωρίς να αρκεί η ανωτέρω ατελής και αόριστη έκφραση περί «ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης». Για το παραδεκτό όμως της αίτησης αναίρεσης απαιτείται στην έκθεση για τη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι αυτής (ΑΠ 728/2004, Π.Χ. ΝΕ 256).
Δ) Κατ΄ακολουθία των ανωτέρω εκτεθέντων, υπάρχει συρροή λόγω απαραδέκτου για τους οποίους πρέπει ν΄απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα.
Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Ν΄απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ΄αρ. 120/12-12-2005 αίτηση αναίρεσης του ..., κατά της υπ΄αρ. 1238/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών και
2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος.
Αθήνα, 24-3-2006
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 του Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως, αν αυτή έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο και αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο, που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Εξάλλου, το ένδικο μέσο, όταν ασκείται εκπροθέσμως, απορρίπτεται ως απαράδεκτο (άρθρ. 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Τέλος, ενόψει της γενικής αρχής του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, επιτρέπεται η εκπρόθεσμη άσκηση οποιουδήποτε ενδίκου μέσου, όταν υπάρχει λόγος ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος. Σ' αυτή την περίπτωση όμως εκείνος, που ασκεί το εκπρόθεσμό ένδικο μέσο, οφείλει, κατά την έννοια του άρθρου 474 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., να παραθέσει στη σχετική έκθεση ή αίτηση τα πραγματικά περιστατικά της ανώτερης βίας ή του ανυπέρβλητου κωλύματος, εξαιτίας των οποίων δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο και συγχρόνως, να επικαλεσθεί τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.
Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβληθείσα απόφαση, που εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο, καταχωρίστηκε στο ειδικό βιβλίο στις 19-9-2005, η δε κατ' αυτής αναίρεση ασκήθηκε με δήλωσή του στο Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Πατρών, στις 12.12.2005, ήτοι, μετά την πάροδο της τασσόμενης δεκαήμερης προθεσμίας, ενώ στη σχετική έκθεση κανένας λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος αναφέρεται, που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Περαιτέρω, στην έκθεση αναιρέσεως αναφέρεται, ως λόγος αναιρέσεως «η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολόγησης η οποία απαιτείται από το Σύνταγμα και το νόμο», χωρίς όμως να προσδιορίζεται σε τι συνίσταται αυτή.
Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12 Δεκεμβρίου 2005 αίτηση του ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 1238/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2006. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουλίου 2006.-Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ