Supreme Court allows appeal against conviction for food fraud due to lack of detailed reasoning and statute of limitations. The court found the lower court's justification insufficient and the prosecution time-barred for most acts.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against a conviction for food fraud, finding the lower court's decision lacked the mandatory detailed reasoning required by law. The appellant argued the judgment failed to explain how specific evidence proved the crime, while the prosecution contended the facts were clear. The court ruled that the reasoning was insufficient and the statute of limitations had expired for most of the alleged offenses, resulting in a partial reversal of the conviction.
Legislator headnote
AI generatedArticles 30(7) and 36a of the Commercial Code; Article 510(14) of the Code of Criminal Procedure: A criminal judgment must provide specific and detailed reasoning based on all evidence; if the reasoning is lacking, the appeal is admissible, and the statute of limitations may bar prosecution for acts occurring more than eight years prior.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1507 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1507/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών), Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή, Γρηγόριο Μάμαλη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαΐου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου: ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κελαϊδή, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 54827/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του αναιρέσεως και στους από 17 Απριλίου 2006 προσθέτους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 277/2006.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ εΤον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 30 παρ. 7 του Αγορ. Κώδικα, με φυλάκιση ή με χρηματική ποινή ή και με αμφότερες τις ποινές αυτές τιμωρούνται: οι ανακριβώς δηλούντες και οι αρνούμενοι να δηλώσουν προς το κοινό ή τις αρχές την ποιότητα, την ποσότητα και τον τόπο προελεύσεως των αντικειμένων βιοτικών αναγκών κλπ, ενώ κατά το άρθρο 36α του αυτού Κώδικα, για κάθε παράβαση των διατάξεων του παρόντος νόμου και των εις εκτέλεση αυτού διατάξεων εις τα ξενοδοχεία φαγητού και ύπνου, τα εστιατόρια παντός είδους, οινοπωλεία, ζαχαροπλαστεία, ιχθυοπωλεία, παντοπωλεία, μαγειρεία, οινοπωλεία, αρτοποιεία, αρτεργοστάσια, κρεοπωλεία και γενικώς τα καταστήματα, τα εργοστάσια και εργαστήρια και δημόσια κέντρα (άρθρ. 7 παρ. 1), τιμωρούνται ως αυτουργοί και εάν δεν συντρέχουν οι όροι της συστάσεως κατά τις διατάξεις του ποινικού νόμου, ο κύριος της επιχειρήσεως, ο διευθυντής και ο επόπτης του εστιατορίου και ξενοδοχείου και λοιπών ως άνω καταστημάτων, εργοστασίων, εργαστηρίων κλπ.
Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση, έχει την αποκτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. ΙΔ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτήν περιέχονται με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.
Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνεία του τι προέκυψε από καθένα.
Η αιτιολογία, τέλος, της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό της, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο.
Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 54827/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών που δίκασε ως Εφετείο, κατεδικάσθη ο αναιρεσείων, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό σε ποινή φυλακίσεως 8 μηνών μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως για παράβαση του άρθρου 30 παρ. 7 Αγορ.
Κώδικος και πιο συγκεκριμένα γιατί από πρόθεση, ως νόμιμος εκπρόσωπος διευθυντής της ατομικής επιχείρησης γαλακτοκομικών προϊόντων με έδρα τη ... διέθεσε στην κατανάλωση και ειδικότερα στην εταιρεία ΑΕ Unitaste με έδρα την ... (...) με τα μνημονευόμενα τιμολόγια και κατά τους καθοριζομένους στην απόφαση χρόνους βούτυρο, το οποίο η αγοράστρια εταιρεία χρησιμοποιούσε, ως πρώτη ύλη, το συσκεύαζε και το διέθετε περαιτέρω, πλην όμως το προϊόν αυτό μετά τη συσκευασία του, παρουσίαζε πρόβλημα αλλοίωσης, μυρίζοντας έντονα, αφού σε γενόμενο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι το αγορασθέν από τον κατηγορούμενο (ήδη αναιρεσείοντα) βούτυρο ήταν μη κανονικό, καθόσον ανά γραμμάριο βουτύρου υπήρχαν κολοβακτηρίδια από 100-9000, ζύμες και μύκητες από 1.400-19.800 και ΟΜΧ από 61.000-280.000.
Από τις παραδοχές, όμως, της αποφάσεως δεν προκύπτει, αν το εξετασθέν δείγμα είχε ληφθεί από ανοιχτή ή κλειστή συσκευασία (άρθρ. 13 παρ. 7 και 8 Κώδικα Ποτών και Τροφίμων). Επομένως, η προσβαλλομένη απόφαση στερείται της, κατά τα προεκτεθέντα, απαιτουμένης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και πρέπει να γίνει δεκτός, ως βάσιμος κατ' ουσίαν ο συναφής λόγος του κυρίου δικογράφου και να αναιρεθεί η απόφαση (άρθρ. 510 παρ.
ΙΔ ΚΠΔ). Δεδομένου, όμως, ότι από του χρόνου τελέσεως εκάστης μερικότερης παράξεως (2-6-1998) μέχρι τη δημοσίευση της παρούσης έχει περάσει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας υπολογιζομένου και του χρόνου της αναστολής (άρθρ. 111 παρ. 3, 112, 113 παρ. 1, 2, 3 ΠΚ), για τις μερικότερες αυτές πράξεις η ποινική δίωξη πρέπει να παύσει οριστικώς λόγω παραγραφής και να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τα λοιπά στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εδίκασαν προηγουμένως (άρθρ. 519 ΚΠΔ).
Για τους λόγους αυτούς
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 54827/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Παύει οριστικώς την κατά του κατηγορουμένου ασκηθείσα ποινική δίωξη, λόγω παραγραφής για τις μερικότερες πράξεις που έχουν τελεστεί από 2-6-1998 έως 4-7-1998.
Παραπέμπει κατά τα λοιπά την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουλίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ